Atos 27
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 Nach boso'oxi'e yoso'oseḻe'e neto' Italian' tlao nis. Na' Pabən' len yeto c̱hopə pres ca' gwsa'aque' lao na' to capitan beṉə' le Jolio. Naque' capitan c̱he zan soḻdad c̱he rein' beṉə' zɉənzi'e “Batallon Augosto”. Na' nada' Locas zoa' len Pabən'.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo'o barcw de'e za' Adramitio par əžinən Asia. Na' za'alen Aristarcon' neto'. Naque' beṉə' syoda Tesalonica de'en chi' gan' mbane Masedonian'.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Beteyo bžinto' Sidonṉə' na' Jolion' bencze' güen len Pabən' be'e latɉə par gwyeɉe' gan' ža' beṉə' migw c̱he' ca' par boso'onežɉue'ene' bi de'en byažɉene'.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Na' gozsa'ato'onə' na' zdato' to lcue'eɉ latə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' C̱hipre, c̱hedə' be'enə' chec̱hɉən clelə, na' yežlyo na'anə' bcue'eɉən neto' len be'enə'.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Na' beyož gwdeto' lao nisdao' de'en de cho'i gan' zɉəmbane distrit ca' de'en zɉənzi' Silisia na' Panfilia nach bžinto' syoda gan' nzi' Mira de'en chi' gan' mbane distrit c̱he Lisia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Na' na' bžele capitanṉə' to barcw de'en za' syoda Alejandria na' chza'an šeɉən Italian', na' bene' mendad gwyo'oto' ḻo'inə' na' lenczə ḻe'.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Nach gwza'ato' zdato' lao nisən' de'e yoblə. Zan ža zdato' šo'olažə' na' do caṉe gwdeto' gaḻə'əzə gan' ne' Gnido. Na' por ni c̱he can' gwyec̱hɉ be'enə' de'e na'anə' cui be'en latɉə šeɉto' ḻicha na' de'e na'anə' gwcua'ato' zdato' to lcue'eɉ yelatə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' Creta, part de'en zo gaḻə'əzə syodan' de'en nzi' Salmon, la' na' cuitec gwyec̱hɉ be'enə' fuert.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Na' zdato' do caṉe to lcue'eɉən' na' bžinto' ganə' nzi' Buenos Puertos gaḻə'əzə yež de'en nzi' Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Na' gocze gwde zan ža zdato' na' bac̱h chonən zdebə par šeɉəchto' lao nisən' c̱hedə' bac̱h bžin tyemp catə' chec̱hɉchgua be' zaguən'.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Na' Pabən' gwṉeyoine' beṉə' ca' che'e ḻega'aque': ―Chgüia' de que ca naquə biaj nga naquən ḻechguaḻe zdebə na' nxož caguəgazə cuiayi' de'en noa' barcon' sino lenczə ḻen na' len yeḻə' mban c̱hecho šə šeɉəchcho.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero na' capitan c̱he soḻdad ca' bzenaguəche' c̱he ben' nsa' barcon' na' c̱he x̱an barcon' cle ca c̱he de'en gož Pabən' ḻega'aque'.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Na' latɉə gan' zoto' bito naquən par əgwdeto' tyemp zaguən', na' gwyan beṉə' ca' gwsa'aquene' šə gaquə güench sa'ato' na' əžinto' yež gan' ne' Fenise par nic̱h na' zoto' te de'e zaguən'. Fenisen' naquən puert c̱he Creta gan' cuitec chec̱hɉ be' de'en za' la'alə na' che'elə.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Na' gwzolao chec̱hɉ to be' gol de'e za'ate che'elə, nach beṉə' ca' choso'osa' barcon' gwsa'aquene' de que guaquə can' chse'ene'ene', nach gozsa'ato' zdato' lao nisən', zdato' gaḻə'əzə Cretan'.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero na' caguə gwža catə' za' to be' gual de'e nzi' Noreste de'e chec̱hɉən contr galən' zda barcon'.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Na' bžiguə'əx̱ax̱ɉən barcon', caguə bi goquəch gonto'. Na' gwleɉyic̱hɉšazə cuinto' len barcon' nžiguə'ən neto'.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Na' ca' zdato' to lcue'eɉ yežlyo dao' de'e nzi' Clauda de'e chi' ḻo'o nisda'onə' gan' cuitec gwyec̱hɉ be'enə'. Na' barcw cha'o gan' yo'oto'onə' nxobən to barcw dao', na' caṉe goc becueto'on ḻo'i de'e cha'onə'.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Na' ca beyož becueto' barcw da'onə' ḻo'i de'e cha'onə', na' bc̱heɉto' barcon' ryat par gwlo'oto' fuers c̱hei. Na' laogüe de'e bžebto' gaguə'əto' gan' naquə yox, bletɉto' lachə' de'en chon par nic̱h chza' barcon' nic̱h cuich bžiguə'ətec be'enə' ḻen. Na' zdato' lao nisən' con can' gwyeɉ barcon'.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Pero na' bžaglaochguato' c̱hedə' gwyec̱hɉchgua to be' gual juisy nach beteyo boso'ošaššaze' yoa' ca' nsa'anṉə' boso'ozaḻe'en ḻo'o nisən'.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Na' ža gwyoṉ žeinə' goclenga'acto'one' besšazəto' šinḻaz barcon'.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Na' zan ža bito bolo'e lao bgüižən' na' še'elən' ni que zɉənḻa'azə belɉw ca'. Na' de'e tant gwyec̱hɉchgua be'enə' xte bitoch gwzoto' lez yelato'.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Na' goquən' bac̱h gwža cui chaoto', nach Pabən' gwzože'e ladɉo beṉə' ca' na' gwne': ―Le'e beṉə', žalə' əbzenagle c̱hia' catə'ən gwnia' cui sa'acho Cretan' bito chac c̱hecho quinga žalə' ca' na' bito gwžiayi' šinḻazchon'.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero na' chnia' le'e ḻe'e yebei c̱hedə' ni to le'e cui cuiayi' yeḻə' mban c̱helen', lete barcw nga cuiayi'in.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Na' ca naquə cho'elaogua'a Diozən' na' baben cuina' lažə' ne'enə', de'e na'anə' bablo'e lao angl c̱he'enə' nada' ṉeže', na' anglən' gwne' nada':
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 “Bito žebo' Pab. Syempr cheyaḻə'əczə tio' lao Rei Sesarən', na' əchnia' le' de que Dioz na'anə' gone' par nic̱h ni to beṉə' ca' za'ac len le' cui sa'at.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ṉa'a ža, ḻe'e yebei, c̱hedə' ṉezda' de que Diozən' gone' par nic̱h gaquə can' bagwna anglən' nada'.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero bia'aczə yecho'oṉən chio'o yo biž de'e nga'aṉ latə' ḻo'o nisən'.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Na' že' goc žda'obiž zdato' nilə na'aḻə lao nisda'o de'enə' nzi' Adria. Na' ca do chel beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'acbe'ine' de que bac̱h zdato' serczə to yo biž.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Nach boso'oletɉe' to plom ḻo'o nisən' par boso'ochix̱e' ca do ɉa'aquə'ətə' zitɉw naquə nisən', na' beyož boso'ochix̱e'enṉə' goquən ši'intochoa metr. Nach gosə'əzdie' yelatə' na' bosə'əzchix̱e'en de'e yoblə na' ca orən' goquən gažəchoa metr.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Na' besə'əžebe' žɉti'i barcon' yeɉ ḻo'o nisən' nach boso'oletɉe' tap ya xen de'en ne' ancla, boso'oc̱heɉe'en zda xni'alei par gwso'ox̱ə'ən barcon' na' bazɉəzelaže'e še'eni'.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Nach beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'aclaže'e yesyə'əxoṉɉe' na' boso'oletɉe' barcw da'onə' con chosə'əde'itezene' yoso'oletɉe' ancla ca' de'en yoso'ocue' laolei.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Nach Pabən' gože' capitanṉə' na' len soḻdad ca': ―Šə beṉə' quinga cuich ṉite'e ḻo'i nga, ni tocho cui yelacho.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nach soḻdad ca' gosə'əc̱hogue' don' zɉənca'a barcw da'onə' na' boso'osane'en.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nach do šbaḻ Pabən' gwzolao gwṉeyoine' beṉə' ca' de que cheyaḻə' sa'ogüe', che'e ḻega'aque': ―Ṉa'a chac žda'obiž zole cui chtasle na' cui chaole.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ṉa'a ža, chatə'əyoišgueida' le'e ḻe'e gao par nic̱h sole binḻo, la' de'e ḻi ni tole cui cuiayi'ile.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Na' beyož gwne' ca' bex̱e'e to yetxtilən' na' be'e yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' lao yoguə'əḻoḻ neto' ža'ato' ḻo'o barcon' nach gwxi'e to pedasən gwzolaogüe' chaogüe'en.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Nach yoguə'əḻoḻto' bebeicheto' na' ḻeczə gwdaoto'.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 C̱hopə gueyoa gyonši'intoto'onə' ža'ato' ḻo'o barcon'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na' gwde gwdaoto' con ca belɉeto' na' ca naquə trigon' de'e ṉe'e zɉənse'e, gwso'ose'en ḻo'o nisən' nic̱h barcon' cuich goctequən zi'i.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Na' catə' gwye'eni' bito zɉənombi'e yežlyon' gan' besə'əžine' pero na' choso'ogüie' de to latɉə ga žia nisən' žizə na' bade to lašə' de'e naquə porzə yox. Nach gwsa'aque' tozə par nic̱h žɉəc̱he' barcon' lašə' lao yoxən'.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Nach gosə'əc̱hogue' do c̱he ancla ca' na' gosə'əbeɉyic̱hɉga'aque'en ḻo'o nisən'. Nach boso'oseže' do de'en boso'oc̱heɉe' yag de'en chsa' barcon' ḻicha na' boso'oḻise' lachə' de'en zo yic̱hɉen' par bžiguə' be'enə' ḻen, nach əzɉa'aque' cho'a nisən'.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero na' ɉəsə'ədi'e ga chediḻ nisda'onə' len to de'e yoblə, na' ɉšo'o laogüen' ḻo'o yoxən' na' caguə goquəch tan. Na' nisən' gwzolao bzoxɉən xni'einə' de'e tant fuers nsa'an.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Nach gwsa'aclažə' soḻdad ca' so'ote' pres ca' nic̱h ni toe' cui yesyə'əxoe' lao nisən' na' yosyo'oxoṉɉe'.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero na' capitanṉə' gone'ene' yosle' Pabən' na' bžone' ca naquən' bachsa'aclažə' soḻdad ca' so'one', nach bene' mendad len pres ca' šə noe' chac chxoa lao nisən', guaquə ḻega'acteque' yesyə'əxite'e lao nisən' na' yesyə'əchoɉe' yo biž.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Na' bene' mendad de que beṉə' ca' cui chac yesə'əxoa lao nisən' yoso'oc̱hine' no yagla' o bichlə šinḻaz barcon' par yesyə'əxoe' lao nisən'. Ca' gwso'one' na' yogue'e besə'əžine' binḻo yo bižən'.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.