Atos 27
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH
1 Nach boso'oxi'e yoso'oseḻe'e neto' Italian' tlao nis. Na' Pabən' len yeto c̱hopə pres ca' gwsa'aque' lao na' to capitan beṉə' le Jolio. Naque' capitan c̱he zan soḻdad c̱he rein' beṉə' zɉənzi'e “Batallon Augosto”. Na' nada' Locas zoa' len Pabən'.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo'o barcw de'e za' Adramitio par əžinən Asia. Na' za'alen Aristarcon' neto'. Naque' beṉə' syoda Tesalonica de'en chi' gan' mbane Masedonian'.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Beteyo bžinto' Sidonṉə' na' Jolion' bencze' güen len Pabən' be'e latɉə par gwyeɉe' gan' ža' beṉə' migw c̱he' ca' par boso'onežɉue'ene' bi de'en byažɉene'.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Na' gozsa'ato'onə' na' zdato' to lcue'eɉ latə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' C̱hipre, c̱hedə' be'enə' chec̱hɉən clelə, na' yežlyo na'anə' bcue'eɉən neto' len be'enə'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Na' beyož gwdeto' lao nisdao' de'en de cho'i gan' zɉəmbane distrit ca' de'en zɉənzi' Silisia na' Panfilia nach bžinto' syoda gan' nzi' Mira de'en chi' gan' mbane distrit c̱he Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Na' na' bžele capitanṉə' to barcw de'en za' syoda Alejandria na' chza'an šeɉən Italian', na' bene' mendad gwyo'oto' ḻo'inə' na' lenczə ḻe'.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nach gwza'ato' zdato' lao nisən' de'e yoblə. Zan ža zdato' šo'olažə' na' do caṉe gwdeto' gaḻə'əzə gan' ne' Gnido. Na' por ni c̱he can' gwyec̱hɉ be'enə' de'e na'anə' cui be'en latɉə šeɉto' ḻicha na' de'e na'anə' gwcua'ato' zdato' to lcue'eɉ yelatə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' Creta, part de'en zo gaḻə'əzə syodan' de'en nzi' Salmon, la' na' cuitec gwyec̱hɉ be'enə' fuert.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Na' zdato' do caṉe to lcue'eɉən' na' bžinto' ganə' nzi' Buenos Puertos gaḻə'əzə yež de'en nzi' Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Na' gocze gwde zan ža zdato' na' bac̱h chonən zdebə par šeɉəchto' lao nisən' c̱hedə' bac̱h bžin tyemp catə' chec̱hɉchgua be' zaguən'.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Na' Pabən' gwṉeyoine' beṉə' ca' che'e ḻega'aque': ―Chgüia' de que ca naquə biaj nga naquən ḻechguaḻe zdebə na' nxož caguəgazə cuiayi' de'en noa' barcon' sino lenczə ḻen na' len yeḻə' mban c̱hecho šə šeɉəchcho.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero na' capitan c̱he soḻdad ca' bzenaguəche' c̱he ben' nsa' barcon' na' c̱he x̱an barcon' cle ca c̱he de'en gož Pabən' ḻega'aque'.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Na' latɉə gan' zoto' bito naquən par əgwdeto' tyemp zaguən', na' gwyan beṉə' ca' gwsa'aquene' šə gaquə güench sa'ato' na' əžinto' yež gan' ne' Fenise par nic̱h na' zoto' te de'e zaguən'. Fenisen' naquən puert c̱he Creta gan' cuitec chec̱hɉ be' de'en za' la'alə na' che'elə.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Na' gwzolao chec̱hɉ to be' gol de'e za'ate che'elə, nach beṉə' ca' choso'osa' barcon' gwsa'aquene' de que guaquə can' chse'ene'ene', nach gozsa'ato' zdato' lao nisən', zdato' gaḻə'əzə Cretan'.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero na' caguə gwža catə' za' to be' gual de'e nzi' Noreste de'e chec̱hɉən contr galən' zda barcon'.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Na' bžiguə'əx̱ax̱ɉən barcon', caguə bi goquəch gonto'. Na' gwleɉyic̱hɉšazə cuinto' len barcon' nžiguə'ən neto'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Na' ca' zdato' to lcue'eɉ yežlyo dao' de'e nzi' Clauda de'e chi' ḻo'o nisda'onə' gan' cuitec gwyec̱hɉ be'enə'. Na' barcw cha'o gan' yo'oto'onə' nxobən to barcw dao', na' caṉe goc becueto'on ḻo'i de'e cha'onə'.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Na' ca beyož becueto' barcw da'onə' ḻo'i de'e cha'onə', na' bc̱heɉto' barcon' ryat par gwlo'oto' fuers c̱hei. Na' laogüe de'e bžebto' gaguə'əto' gan' naquə yox, bletɉto' lachə' de'en chon par nic̱h chza' barcon' nic̱h cuich bžiguə'ətec be'enə' ḻen. Na' zdato' lao nisən' con can' gwyeɉ barcon'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pero na' bžaglaochguato' c̱hedə' gwyec̱hɉchgua to be' gual juisy nach beteyo boso'ošaššaze' yoa' ca' nsa'anṉə' boso'ozaḻe'en ḻo'o nisən'.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Na' ža gwyoṉ žeinə' goclenga'acto'one' besšazəto' šinḻaz barcon'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Na' zan ža bito bolo'e lao bgüižən' na' še'elən' ni que zɉənḻa'azə belɉw ca'. Na' de'e tant gwyec̱hɉchgua be'enə' xte bitoch gwzoto' lez yelato'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Na' goquən' bac̱h gwža cui chaoto', nach Pabən' gwzože'e ladɉo beṉə' ca' na' gwne': ―Le'e beṉə', žalə' əbzenagle c̱hia' catə'ən gwnia' cui sa'acho Cretan' bito chac c̱hecho quinga žalə' ca' na' bito gwžiayi' šinḻazchon'.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero na' chnia' le'e ḻe'e yebei c̱hedə' ni to le'e cui cuiayi' yeḻə' mban c̱helen', lete barcw nga cuiayi'in.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Na' ca naquə cho'elaogua'a Diozən' na' baben cuina' lažə' ne'enə', de'e na'anə' bablo'e lao angl c̱he'enə' nada' ṉeže', na' anglən' gwne' nada':
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 “Bito žebo' Pab. Syempr cheyaḻə'əczə tio' lao Rei Sesarən', na' əchnia' le' de que Dioz na'anə' gone' par nic̱h ni to beṉə' ca' za'ac len le' cui sa'at.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Ṉa'a ža, ḻe'e yebei, c̱hedə' ṉezda' de que Diozən' gone' par nic̱h gaquə can' bagwna anglən' nada'.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero bia'aczə yecho'oṉən chio'o yo biž de'e nga'aṉ latə' ḻo'o nisən'.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Na' že' goc žda'obiž zdato' nilə na'aḻə lao nisda'o de'enə' nzi' Adria. Na' ca do chel beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'acbe'ine' de que bac̱h zdato' serczə to yo biž.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Nach boso'oletɉe' to plom ḻo'o nisən' par boso'ochix̱e' ca do ɉa'aquə'ətə' zitɉw naquə nisən', na' beyož boso'ochix̱e'enṉə' goquən ši'intochoa metr. Nach gosə'əzdie' yelatə' na' bosə'əzchix̱e'en de'e yoblə na' ca orən' goquən gažəchoa metr.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Na' besə'əžebe' žɉti'i barcon' yeɉ ḻo'o nisən' nach boso'oletɉe' tap ya xen de'en ne' ancla, boso'oc̱heɉe'en zda xni'alei par gwso'ox̱ə'ən barcon' na' bazɉəzelaže'e še'eni'.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Nach beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'aclaže'e yesyə'əxoṉɉe' na' boso'oletɉe' barcw da'onə' con chosə'əde'itezene' yoso'oletɉe' ancla ca' de'en yoso'ocue' laolei.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Nach Pabən' gože' capitanṉə' na' len soḻdad ca': ―Šə beṉə' quinga cuich ṉite'e ḻo'i nga, ni tocho cui yelacho.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Nach soḻdad ca' gosə'əc̱hogue' don' zɉənca'a barcw da'onə' na' boso'osane'en.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Nach do šbaḻ Pabən' gwzolao gwṉeyoine' beṉə' ca' de que cheyaḻə' sa'ogüe', che'e ḻega'aque': ―Ṉa'a chac žda'obiž zole cui chtasle na' cui chaole.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ṉa'a ža, chatə'əyoišgueida' le'e ḻe'e gao par nic̱h sole binḻo, la' de'e ḻi ni tole cui cuiayi'ile.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Na' beyož gwne' ca' bex̱e'e to yetxtilən' na' be'e yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' lao yoguə'əḻoḻ neto' ža'ato' ḻo'o barcon' nach gwxi'e to pedasən gwzolaogüe' chaogüe'en.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Nach yoguə'əḻoḻto' bebeicheto' na' ḻeczə gwdaoto'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 C̱hopə gueyoa gyonši'intoto'onə' ža'ato' ḻo'o barcon'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na' gwde gwdaoto' con ca belɉeto' na' ca naquə trigon' de'e ṉe'e zɉənse'e, gwso'ose'en ḻo'o nisən' nic̱h barcon' cuich goctequən zi'i.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Na' catə' gwye'eni' bito zɉənombi'e yežlyon' gan' besə'əžine' pero na' choso'ogüie' de to latɉə ga žia nisən' žizə na' bade to lašə' de'e naquə porzə yox. Nach gwsa'aque' tozə par nic̱h žɉəc̱he' barcon' lašə' lao yoxən'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Nach gosə'əc̱hogue' do c̱he ancla ca' na' gosə'əbeɉyic̱hɉga'aque'en ḻo'o nisən'. Nach boso'oseže' do de'en boso'oc̱heɉe' yag de'en chsa' barcon' ḻicha na' boso'oḻise' lachə' de'en zo yic̱hɉen' par bžiguə' be'enə' ḻen, nach əzɉa'aque' cho'a nisən'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero na' ɉəsə'ədi'e ga chediḻ nisda'onə' len to de'e yoblə, na' ɉšo'o laogüen' ḻo'o yoxən' na' caguə goquəch tan. Na' nisən' gwzolao bzoxɉən xni'einə' de'e tant fuers nsa'an.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Nach gwsa'aclažə' soḻdad ca' so'ote' pres ca' nic̱h ni toe' cui yesyə'əxoe' lao nisən' na' yosyo'oxoṉɉe'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero na' capitanṉə' gone'ene' yosle' Pabən' na' bžone' ca naquən' bachsa'aclažə' soḻdad ca' so'one', nach bene' mendad len pres ca' šə noe' chac chxoa lao nisən', guaquə ḻega'acteque' yesyə'əxite'e lao nisən' na' yesyə'əchoɉe' yo biž.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Na' bene' mendad de que beṉə' ca' cui chac yesə'əxoa lao nisən' yoso'oc̱hine' no yagla' o bichlə šinḻaz barcon' par yesyə'əxoe' lao nisən'. Ca' gwso'one' na' yogue'e besə'əžine' binḻo yo bižən'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.