Atos 27

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nach boso'oxi'e yoso'oseḻe'e neto' Italian' tlao nis. Na' Pabən' len yeto c̱hopə pres ca' gwsa'aque' lao na' to capitan beṉə' le Jolio. Naque' capitan c̱he zan soḻdad c̱he rein' beṉə' zɉənzi'e “Batallon Augosto”. Na' nada' Locas zoa' len Pabən'.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo'o barcw de'e za' Adramitio par əžinən Asia. Na' za'alen Aristarcon' neto'. Naque' beṉə' syoda Tesalonica de'en chi' gan' mbane Masedonian'.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Beteyo bžinto' Sidonṉə' na' Jolion' bencze' güen len Pabən' be'e latɉə par gwyeɉe' gan' ža' beṉə' migw c̱he' ca' par boso'onežɉue'ene' bi de'en byažɉene'.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Na' gozsa'ato'onə' na' zdato' to lcue'eɉ latə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' C̱hipre, c̱hedə' be'enə' chec̱hɉən clelə, na' yežlyo na'anə' bcue'eɉən neto' len be'enə'.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Na' beyož gwdeto' lao nisdao' de'en de cho'i gan' zɉəmbane distrit ca' de'en zɉənzi' Silisia na' Panfilia nach bžinto' syoda gan' nzi' Mira de'en chi' gan' mbane distrit c̱he Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Na' na' bžele capitanṉə' to barcw de'en za' syoda Alejandria na' chza'an šeɉən Italian', na' bene' mendad gwyo'oto' ḻo'inə' na' lenczə ḻe'.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Nach gwza'ato' zdato' lao nisən' de'e yoblə. Zan ža zdato' šo'olažə' na' do caṉe gwdeto' gaḻə'əzə gan' ne' Gnido. Na' por ni c̱he can' gwyec̱hɉ be'enə' de'e na'anə' cui be'en latɉə šeɉto' ḻicha na' de'e na'anə' gwcua'ato' zdato' to lcue'eɉ yelatə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' Creta, part de'en zo gaḻə'əzə syodan' de'en nzi' Salmon, la' na' cuitec gwyec̱hɉ be'enə' fuert.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Na' zdato' do caṉe to lcue'eɉən' na' bžinto' ganə' nzi' Buenos Puertos gaḻə'əzə yež de'en nzi' Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Na' gocze gwde zan ža zdato' na' bac̱h chonən zdebə par šeɉəchto' lao nisən' c̱hedə' bac̱h bžin tyemp catə' chec̱hɉchgua be' zaguən'.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Na' Pabən' gwṉeyoine' beṉə' ca' che'e ḻega'aque': ―Chgüia' de que ca naquə biaj nga naquən ḻechguaḻe zdebə na' nxož caguəgazə cuiayi' de'en noa' barcon' sino lenczə ḻen na' len yeḻə' mban c̱hecho šə šeɉəchcho.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Pero na' capitan c̱he soḻdad ca' bzenaguəche' c̱he ben' nsa' barcon' na' c̱he x̱an barcon' cle ca c̱he de'en gož Pabən' ḻega'aque'.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Na' latɉə gan' zoto' bito naquən par əgwdeto' tyemp zaguən', na' gwyan beṉə' ca' gwsa'aquene' šə gaquə güench sa'ato' na' əžinto' yež gan' ne' Fenise par nic̱h na' zoto' te de'e zaguən'. Fenisen' naquən puert c̱he Creta gan' cuitec chec̱hɉ be' de'en za' la'alə na' che'elə.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Na' gwzolao chec̱hɉ to be' gol de'e za'ate che'elə, nach beṉə' ca' choso'osa' barcon' gwsa'aquene' de que guaquə can' chse'ene'ene', nach gozsa'ato' zdato' lao nisən', zdato' gaḻə'əzə Cretan'.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Pero na' caguə gwža catə' za' to be' gual de'e nzi' Noreste de'e chec̱hɉən contr galən' zda barcon'.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Na' bžiguə'əx̱ax̱ɉən barcon', caguə bi goquəch gonto'. Na' gwleɉyic̱hɉšazə cuinto' len barcon' nžiguə'ən neto'.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Na' ca' zdato' to lcue'eɉ yežlyo dao' de'e nzi' Clauda de'e chi' ḻo'o nisda'onə' gan' cuitec gwyec̱hɉ be'enə'. Na' barcw cha'o gan' yo'oto'onə' nxobən to barcw dao', na' caṉe goc becueto'on ḻo'i de'e cha'onə'.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Na' ca beyož becueto' barcw da'onə' ḻo'i de'e cha'onə', na' bc̱heɉto' barcon' ryat par gwlo'oto' fuers c̱hei. Na' laogüe de'e bžebto' gaguə'əto' gan' naquə yox, bletɉto' lachə' de'en chon par nic̱h chza' barcon' nic̱h cuich bžiguə'ətec be'enə' ḻen. Na' zdato' lao nisən' con can' gwyeɉ barcon'.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Pero na' bžaglaochguato' c̱hedə' gwyec̱hɉchgua to be' gual juisy nach beteyo boso'ošaššaze' yoa' ca' nsa'anṉə' boso'ozaḻe'en ḻo'o nisən'.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Na' ža gwyoṉ žeinə' goclenga'acto'one' besšazəto' šinḻaz barcon'.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Na' zan ža bito bolo'e lao bgüižən' na' še'elən' ni que zɉənḻa'azə belɉw ca'. Na' de'e tant gwyec̱hɉchgua be'enə' xte bitoch gwzoto' lez yelato'.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Na' goquən' bac̱h gwža cui chaoto', nach Pabən' gwzože'e ladɉo beṉə' ca' na' gwne': ―Le'e beṉə', žalə' əbzenagle c̱hia' catə'ən gwnia' cui sa'acho Cretan' bito chac c̱hecho quinga žalə' ca' na' bito gwžiayi' šinḻazchon'.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pero na' chnia' le'e ḻe'e yebei c̱hedə' ni to le'e cui cuiayi' yeḻə' mban c̱helen', lete barcw nga cuiayi'in.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Na' ca naquə cho'elaogua'a Diozən' na' baben cuina' lažə' ne'enə', de'e na'anə' bablo'e lao angl c̱he'enə' nada' ṉeže', na' anglən' gwne' nada':
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 “Bito žebo' Pab. Syempr cheyaḻə'əczə tio' lao Rei Sesarən', na' əchnia' le' de que Dioz na'anə' gone' par nic̱h ni to beṉə' ca' za'ac len le' cui sa'at.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ṉa'a ža, ḻe'e yebei, c̱hedə' ṉezda' de que Diozən' gone' par nic̱h gaquə can' bagwna anglən' nada'.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pero bia'aczə yecho'oṉən chio'o yo biž de'e nga'aṉ latə' ḻo'o nisən'.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Na' že' goc žda'obiž zdato' nilə na'aḻə lao nisda'o de'enə' nzi' Adria. Na' ca do chel beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'acbe'ine' de que bac̱h zdato' serczə to yo biž.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Nach boso'oletɉe' to plom ḻo'o nisən' par boso'ochix̱e' ca do ɉa'aquə'ətə' zitɉw naquə nisən', na' beyož boso'ochix̱e'enṉə' goquən ši'intochoa metr. Nach gosə'əzdie' yelatə' na' bosə'əzchix̱e'en de'e yoblə na' ca orən' goquən gažəchoa metr.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Na' besə'əžebe' žɉti'i barcon' yeɉ ḻo'o nisən' nach boso'oletɉe' tap ya xen de'en ne' ancla, boso'oc̱heɉe'en zda xni'alei par gwso'ox̱ə'ən barcon' na' bazɉəzelaže'e še'eni'.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Nach beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'aclaže'e yesyə'əxoṉɉe' na' boso'oletɉe' barcw da'onə' con chosə'əde'itezene' yoso'oletɉe' ancla ca' de'en yoso'ocue' laolei.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Nach Pabən' gože' capitanṉə' na' len soḻdad ca': ―Šə beṉə' quinga cuich ṉite'e ḻo'i nga, ni tocho cui yelacho.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Nach soḻdad ca' gosə'əc̱hogue' don' zɉənca'a barcw da'onə' na' boso'osane'en.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Nach do šbaḻ Pabən' gwzolao gwṉeyoine' beṉə' ca' de que cheyaḻə' sa'ogüe', che'e ḻega'aque': ―Ṉa'a chac žda'obiž zole cui chtasle na' cui chaole.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ṉa'a ža, chatə'əyoišgueida' le'e ḻe'e gao par nic̱h sole binḻo, la' de'e ḻi ni tole cui cuiayi'ile.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Na' beyož gwne' ca' bex̱e'e to yetxtilən' na' be'e yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' lao yoguə'əḻoḻ neto' ža'ato' ḻo'o barcon' nach gwxi'e to pedasən gwzolaogüe' chaogüe'en.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Nach yoguə'əḻoḻto' bebeicheto' na' ḻeczə gwdaoto'.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 C̱hopə gueyoa gyonši'intoto'onə' ža'ato' ḻo'o barcon'.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Na' gwde gwdaoto' con ca belɉeto' na' ca naquə trigon' de'e ṉe'e zɉənse'e, gwso'ose'en ḻo'o nisən' nic̱h barcon' cuich goctequən zi'i.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Na' catə' gwye'eni' bito zɉənombi'e yežlyon' gan' besə'əžine' pero na' choso'ogüie' de to latɉə ga žia nisən' žizə na' bade to lašə' de'e naquə porzə yox. Nach gwsa'aque' tozə par nic̱h žɉəc̱he' barcon' lašə' lao yoxən'.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Nach gosə'əc̱hogue' do c̱he ancla ca' na' gosə'əbeɉyic̱hɉga'aque'en ḻo'o nisən'. Nach boso'oseže' do de'en boso'oc̱heɉe' yag de'en chsa' barcon' ḻicha na' boso'oḻise' lachə' de'en zo yic̱hɉen' par bžiguə' be'enə' ḻen, nach əzɉa'aque' cho'a nisən'.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Pero na' ɉəsə'ədi'e ga chediḻ nisda'onə' len to de'e yoblə, na' ɉšo'o laogüen' ḻo'o yoxən' na' caguə goquəch tan. Na' nisən' gwzolao bzoxɉən xni'einə' de'e tant fuers nsa'an.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Nach gwsa'aclažə' soḻdad ca' so'ote' pres ca' nic̱h ni toe' cui yesyə'əxoe' lao nisən' na' yosyo'oxoṉɉe'.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pero na' capitanṉə' gone'ene' yosle' Pabən' na' bžone' ca naquən' bachsa'aclažə' soḻdad ca' so'one', nach bene' mendad len pres ca' šə noe' chac chxoa lao nisən', guaquə ḻega'acteque' yesyə'əxite'e lao nisən' na' yesyə'əchoɉe' yo biž.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Na' bene' mendad de que beṉə' ca' cui chac yesə'əxoa lao nisən' yoso'oc̱hine' no yagla' o bichlə šinḻaz barcon' par yesyə'əxoe' lao nisən'. Ca' gwso'one' na' yogue'e besə'əžine' binḻo yo bižən'.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.