Atos 27
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NAA
1 Nach boso'oxi'e yoso'oseḻe'e neto' Italian' tlao nis. Na' Pabən' len yeto c̱hopə pres ca' gwsa'aque' lao na' to capitan beṉə' le Jolio. Naque' capitan c̱he zan soḻdad c̱he rein' beṉə' zɉənzi'e “Batallon Augosto”. Na' nada' Locas zoa' len Pabən'.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo'o barcw de'e za' Adramitio par əžinən Asia. Na' za'alen Aristarcon' neto'. Naque' beṉə' syoda Tesalonica de'en chi' gan' mbane Masedonian'.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Beteyo bžinto' Sidonṉə' na' Jolion' bencze' güen len Pabən' be'e latɉə par gwyeɉe' gan' ža' beṉə' migw c̱he' ca' par boso'onežɉue'ene' bi de'en byažɉene'.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Na' gozsa'ato'onə' na' zdato' to lcue'eɉ latə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' C̱hipre, c̱hedə' be'enə' chec̱hɉən clelə, na' yežlyo na'anə' bcue'eɉən neto' len be'enə'.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Na' beyož gwdeto' lao nisdao' de'en de cho'i gan' zɉəmbane distrit ca' de'en zɉənzi' Silisia na' Panfilia nach bžinto' syoda gan' nzi' Mira de'en chi' gan' mbane distrit c̱he Lisia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Na' na' bžele capitanṉə' to barcw de'en za' syoda Alejandria na' chza'an šeɉən Italian', na' bene' mendad gwyo'oto' ḻo'inə' na' lenczə ḻe'.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nach gwza'ato' zdato' lao nisən' de'e yoblə. Zan ža zdato' šo'olažə' na' do caṉe gwdeto' gaḻə'əzə gan' ne' Gnido. Na' por ni c̱he can' gwyec̱hɉ be'enə' de'e na'anə' cui be'en latɉə šeɉto' ḻicha na' de'e na'anə' gwcua'ato' zdato' to lcue'eɉ yelatə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' Creta, part de'en zo gaḻə'əzə syodan' de'en nzi' Salmon, la' na' cuitec gwyec̱hɉ be'enə' fuert.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Na' zdato' do caṉe to lcue'eɉən' na' bžinto' ganə' nzi' Buenos Puertos gaḻə'əzə yež de'en nzi' Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Na' gocze gwde zan ža zdato' na' bac̱h chonən zdebə par šeɉəchto' lao nisən' c̱hedə' bac̱h bžin tyemp catə' chec̱hɉchgua be' zaguən'.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Na' Pabən' gwṉeyoine' beṉə' ca' che'e ḻega'aque': ―Chgüia' de que ca naquə biaj nga naquən ḻechguaḻe zdebə na' nxož caguəgazə cuiayi' de'en noa' barcon' sino lenczə ḻen na' len yeḻə' mban c̱hecho šə šeɉəchcho.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero na' capitan c̱he soḻdad ca' bzenaguəche' c̱he ben' nsa' barcon' na' c̱he x̱an barcon' cle ca c̱he de'en gož Pabən' ḻega'aque'.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Na' latɉə gan' zoto' bito naquən par əgwdeto' tyemp zaguən', na' gwyan beṉə' ca' gwsa'aquene' šə gaquə güench sa'ato' na' əžinto' yež gan' ne' Fenise par nic̱h na' zoto' te de'e zaguən'. Fenisen' naquən puert c̱he Creta gan' cuitec chec̱hɉ be' de'en za' la'alə na' che'elə.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Na' gwzolao chec̱hɉ to be' gol de'e za'ate che'elə, nach beṉə' ca' choso'osa' barcon' gwsa'aquene' de que guaquə can' chse'ene'ene', nach gozsa'ato' zdato' lao nisən', zdato' gaḻə'əzə Cretan'.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero na' caguə gwža catə' za' to be' gual de'e nzi' Noreste de'e chec̱hɉən contr galən' zda barcon'.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Na' bžiguə'əx̱ax̱ɉən barcon', caguə bi goquəch gonto'. Na' gwleɉyic̱hɉšazə cuinto' len barcon' nžiguə'ən neto'.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Na' ca' zdato' to lcue'eɉ yežlyo dao' de'e nzi' Clauda de'e chi' ḻo'o nisda'onə' gan' cuitec gwyec̱hɉ be'enə'. Na' barcw cha'o gan' yo'oto'onə' nxobən to barcw dao', na' caṉe goc becueto'on ḻo'i de'e cha'onə'.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Na' ca beyož becueto' barcw da'onə' ḻo'i de'e cha'onə', na' bc̱heɉto' barcon' ryat par gwlo'oto' fuers c̱hei. Na' laogüe de'e bžebto' gaguə'əto' gan' naquə yox, bletɉto' lachə' de'en chon par nic̱h chza' barcon' nic̱h cuich bžiguə'ətec be'enə' ḻen. Na' zdato' lao nisən' con can' gwyeɉ barcon'.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Pero na' bžaglaochguato' c̱hedə' gwyec̱hɉchgua to be' gual juisy nach beteyo boso'ošaššaze' yoa' ca' nsa'anṉə' boso'ozaḻe'en ḻo'o nisən'.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Na' ža gwyoṉ žeinə' goclenga'acto'one' besšazəto' šinḻaz barcon'.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Na' zan ža bito bolo'e lao bgüižən' na' še'elən' ni que zɉənḻa'azə belɉw ca'. Na' de'e tant gwyec̱hɉchgua be'enə' xte bitoch gwzoto' lez yelato'.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Na' goquən' bac̱h gwža cui chaoto', nach Pabən' gwzože'e ladɉo beṉə' ca' na' gwne': ―Le'e beṉə', žalə' əbzenagle c̱hia' catə'ən gwnia' cui sa'acho Cretan' bito chac c̱hecho quinga žalə' ca' na' bito gwžiayi' šinḻazchon'.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero na' chnia' le'e ḻe'e yebei c̱hedə' ni to le'e cui cuiayi' yeḻə' mban c̱helen', lete barcw nga cuiayi'in.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Na' ca naquə cho'elaogua'a Diozən' na' baben cuina' lažə' ne'enə', de'e na'anə' bablo'e lao angl c̱he'enə' nada' ṉeže', na' anglən' gwne' nada':
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 “Bito žebo' Pab. Syempr cheyaḻə'əczə tio' lao Rei Sesarən', na' əchnia' le' de que Dioz na'anə' gone' par nic̱h ni to beṉə' ca' za'ac len le' cui sa'at.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ṉa'a ža, ḻe'e yebei, c̱hedə' ṉezda' de que Diozən' gone' par nic̱h gaquə can' bagwna anglən' nada'.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pero bia'aczə yecho'oṉən chio'o yo biž de'e nga'aṉ latə' ḻo'o nisən'.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Na' že' goc žda'obiž zdato' nilə na'aḻə lao nisda'o de'enə' nzi' Adria. Na' ca do chel beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'acbe'ine' de que bac̱h zdato' serczə to yo biž.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Nach boso'oletɉe' to plom ḻo'o nisən' par boso'ochix̱e' ca do ɉa'aquə'ətə' zitɉw naquə nisən', na' beyož boso'ochix̱e'enṉə' goquən ši'intochoa metr. Nach gosə'əzdie' yelatə' na' bosə'əzchix̱e'en de'e yoblə na' ca orən' goquən gažəchoa metr.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Na' besə'əžebe' žɉti'i barcon' yeɉ ḻo'o nisən' nach boso'oletɉe' tap ya xen de'en ne' ancla, boso'oc̱heɉe'en zda xni'alei par gwso'ox̱ə'ən barcon' na' bazɉəzelaže'e še'eni'.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Nach beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'aclaže'e yesyə'əxoṉɉe' na' boso'oletɉe' barcw da'onə' con chosə'əde'itezene' yoso'oletɉe' ancla ca' de'en yoso'ocue' laolei.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Nach Pabən' gože' capitanṉə' na' len soḻdad ca': ―Šə beṉə' quinga cuich ṉite'e ḻo'i nga, ni tocho cui yelacho.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Nach soḻdad ca' gosə'əc̱hogue' don' zɉənca'a barcw da'onə' na' boso'osane'en.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nach do šbaḻ Pabən' gwzolao gwṉeyoine' beṉə' ca' de que cheyaḻə' sa'ogüe', che'e ḻega'aque': ―Ṉa'a chac žda'obiž zole cui chtasle na' cui chaole.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Ṉa'a ža, chatə'əyoišgueida' le'e ḻe'e gao par nic̱h sole binḻo, la' de'e ḻi ni tole cui cuiayi'ile.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Na' beyož gwne' ca' bex̱e'e to yetxtilən' na' be'e yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' lao yoguə'əḻoḻ neto' ža'ato' ḻo'o barcon' nach gwxi'e to pedasən gwzolaogüe' chaogüe'en.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Nach yoguə'əḻoḻto' bebeicheto' na' ḻeczə gwdaoto'.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 C̱hopə gueyoa gyonši'intoto'onə' ža'ato' ḻo'o barcon'.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Na' gwde gwdaoto' con ca belɉeto' na' ca naquə trigon' de'e ṉe'e zɉənse'e, gwso'ose'en ḻo'o nisən' nic̱h barcon' cuich goctequən zi'i.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Na' catə' gwye'eni' bito zɉənombi'e yežlyon' gan' besə'əžine' pero na' choso'ogüie' de to latɉə ga žia nisən' žizə na' bade to lašə' de'e naquə porzə yox. Nach gwsa'aque' tozə par nic̱h žɉəc̱he' barcon' lašə' lao yoxən'.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Nach gosə'əc̱hogue' do c̱he ancla ca' na' gosə'əbeɉyic̱hɉga'aque'en ḻo'o nisən'. Nach boso'oseže' do de'en boso'oc̱heɉe' yag de'en chsa' barcon' ḻicha na' boso'oḻise' lachə' de'en zo yic̱hɉen' par bžiguə' be'enə' ḻen, nach əzɉa'aque' cho'a nisən'.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero na' ɉəsə'ədi'e ga chediḻ nisda'onə' len to de'e yoblə, na' ɉšo'o laogüen' ḻo'o yoxən' na' caguə goquəch tan. Na' nisən' gwzolao bzoxɉən xni'einə' de'e tant fuers nsa'an.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Nach gwsa'aclažə' soḻdad ca' so'ote' pres ca' nic̱h ni toe' cui yesyə'əxoe' lao nisən' na' yosyo'oxoṉɉe'.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero na' capitanṉə' gone'ene' yosle' Pabən' na' bžone' ca naquən' bachsa'aclažə' soḻdad ca' so'one', nach bene' mendad len pres ca' šə noe' chac chxoa lao nisən', guaquə ḻega'acteque' yesyə'əxite'e lao nisən' na' yesyə'əchoɉe' yo biž.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Na' bene' mendad de que beṉə' ca' cui chac yesə'əxoa lao nisən' yoso'oc̱hine' no yagla' o bichlə šinḻaz barcon' par yesyə'əxoe' lao nisən'. Ca' gwso'one' na' yogue'e besə'əžine' binḻo yo bižən'.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.