Atos 27
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVI
1 Nach boso'oxi'e yoso'oseḻe'e neto' Italian' tlao nis. Na' Pabən' len yeto c̱hopə pres ca' gwsa'aque' lao na' to capitan beṉə' le Jolio. Naque' capitan c̱he zan soḻdad c̱he rein' beṉə' zɉənzi'e “Batallon Augosto”. Na' nada' Locas zoa' len Pabən'.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo'o barcw de'e za' Adramitio par əžinən Asia. Na' za'alen Aristarcon' neto'. Naque' beṉə' syoda Tesalonica de'en chi' gan' mbane Masedonian'.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Beteyo bžinto' Sidonṉə' na' Jolion' bencze' güen len Pabən' be'e latɉə par gwyeɉe' gan' ža' beṉə' migw c̱he' ca' par boso'onežɉue'ene' bi de'en byažɉene'.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Na' gozsa'ato'onə' na' zdato' to lcue'eɉ latə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' C̱hipre, c̱hedə' be'enə' chec̱hɉən clelə, na' yežlyo na'anə' bcue'eɉən neto' len be'enə'.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Na' beyož gwdeto' lao nisdao' de'en de cho'i gan' zɉəmbane distrit ca' de'en zɉənzi' Silisia na' Panfilia nach bžinto' syoda gan' nzi' Mira de'en chi' gan' mbane distrit c̱he Lisia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Na' na' bžele capitanṉə' to barcw de'en za' syoda Alejandria na' chza'an šeɉən Italian', na' bene' mendad gwyo'oto' ḻo'inə' na' lenczə ḻe'.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nach gwza'ato' zdato' lao nisən' de'e yoblə. Zan ža zdato' šo'olažə' na' do caṉe gwdeto' gaḻə'əzə gan' ne' Gnido. Na' por ni c̱he can' gwyec̱hɉ be'enə' de'e na'anə' cui be'en latɉə šeɉto' ḻicha na' de'e na'anə' gwcua'ato' zdato' to lcue'eɉ yelatə' yežlyo de'e nga'aṉ ḻo'o nisda'onə' de'en nzi' Creta, part de'en zo gaḻə'əzə syodan' de'en nzi' Salmon, la' na' cuitec gwyec̱hɉ be'enə' fuert.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Na' zdato' do caṉe to lcue'eɉən' na' bžinto' ganə' nzi' Buenos Puertos gaḻə'əzə yež de'en nzi' Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Na' gocze gwde zan ža zdato' na' bac̱h chonən zdebə par šeɉəchto' lao nisən' c̱hedə' bac̱h bžin tyemp catə' chec̱hɉchgua be' zaguən'.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Na' Pabən' gwṉeyoine' beṉə' ca' che'e ḻega'aque': ―Chgüia' de que ca naquə biaj nga naquən ḻechguaḻe zdebə na' nxož caguəgazə cuiayi' de'en noa' barcon' sino lenczə ḻen na' len yeḻə' mban c̱hecho šə šeɉəchcho.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero na' capitan c̱he soḻdad ca' bzenaguəche' c̱he ben' nsa' barcon' na' c̱he x̱an barcon' cle ca c̱he de'en gož Pabən' ḻega'aque'.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Na' latɉə gan' zoto' bito naquən par əgwdeto' tyemp zaguən', na' gwyan beṉə' ca' gwsa'aquene' šə gaquə güench sa'ato' na' əžinto' yež gan' ne' Fenise par nic̱h na' zoto' te de'e zaguən'. Fenisen' naquən puert c̱he Creta gan' cuitec chec̱hɉ be' de'en za' la'alə na' che'elə.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Na' gwzolao chec̱hɉ to be' gol de'e za'ate che'elə, nach beṉə' ca' choso'osa' barcon' gwsa'aquene' de que guaquə can' chse'ene'ene', nach gozsa'ato' zdato' lao nisən', zdato' gaḻə'əzə Cretan'.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Pero na' caguə gwža catə' za' to be' gual de'e nzi' Noreste de'e chec̱hɉən contr galən' zda barcon'.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Na' bžiguə'əx̱ax̱ɉən barcon', caguə bi goquəch gonto'. Na' gwleɉyic̱hɉšazə cuinto' len barcon' nžiguə'ən neto'.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Na' ca' zdato' to lcue'eɉ yežlyo dao' de'e nzi' Clauda de'e chi' ḻo'o nisda'onə' gan' cuitec gwyec̱hɉ be'enə'. Na' barcw cha'o gan' yo'oto'onə' nxobən to barcw dao', na' caṉe goc becueto'on ḻo'i de'e cha'onə'.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Na' ca beyož becueto' barcw da'onə' ḻo'i de'e cha'onə', na' bc̱heɉto' barcon' ryat par gwlo'oto' fuers c̱hei. Na' laogüe de'e bžebto' gaguə'əto' gan' naquə yox, bletɉto' lachə' de'en chon par nic̱h chza' barcon' nic̱h cuich bžiguə'ətec be'enə' ḻen. Na' zdato' lao nisən' con can' gwyeɉ barcon'.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Pero na' bžaglaochguato' c̱hedə' gwyec̱hɉchgua to be' gual juisy nach beteyo boso'ošaššaze' yoa' ca' nsa'anṉə' boso'ozaḻe'en ḻo'o nisən'.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Na' ža gwyoṉ žeinə' goclenga'acto'one' besšazəto' šinḻaz barcon'.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Na' zan ža bito bolo'e lao bgüižən' na' še'elən' ni que zɉənḻa'azə belɉw ca'. Na' de'e tant gwyec̱hɉchgua be'enə' xte bitoch gwzoto' lez yelato'.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Na' goquən' bac̱h gwža cui chaoto', nach Pabən' gwzože'e ladɉo beṉə' ca' na' gwne': ―Le'e beṉə', žalə' əbzenagle c̱hia' catə'ən gwnia' cui sa'acho Cretan' bito chac c̱hecho quinga žalə' ca' na' bito gwžiayi' šinḻazchon'.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero na' chnia' le'e ḻe'e yebei c̱hedə' ni to le'e cui cuiayi' yeḻə' mban c̱helen', lete barcw nga cuiayi'in.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Na' ca naquə cho'elaogua'a Diozən' na' baben cuina' lažə' ne'enə', de'e na'anə' bablo'e lao angl c̱he'enə' nada' ṉeže', na' anglən' gwne' nada':
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 “Bito žebo' Pab. Syempr cheyaḻə'əczə tio' lao Rei Sesarən', na' əchnia' le' de que Dioz na'anə' gone' par nic̱h ni to beṉə' ca' za'ac len le' cui sa'at.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ṉa'a ža, ḻe'e yebei, c̱hedə' ṉezda' de que Diozən' gone' par nic̱h gaquə can' bagwna anglən' nada'.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero bia'aczə yecho'oṉən chio'o yo biž de'e nga'aṉ latə' ḻo'o nisən'.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Na' že' goc žda'obiž zdato' nilə na'aḻə lao nisda'o de'enə' nzi' Adria. Na' ca do chel beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'acbe'ine' de que bac̱h zdato' serczə to yo biž.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Nach boso'oletɉe' to plom ḻo'o nisən' par boso'ochix̱e' ca do ɉa'aquə'ətə' zitɉw naquə nisən', na' beyož boso'ochix̱e'enṉə' goquən ši'intochoa metr. Nach gosə'əzdie' yelatə' na' bosə'əzchix̱e'en de'e yoblə na' ca orən' goquən gažəchoa metr.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Na' besə'əžebe' žɉti'i barcon' yeɉ ḻo'o nisən' nach boso'oletɉe' tap ya xen de'en ne' ancla, boso'oc̱heɉe'en zda xni'alei par gwso'ox̱ə'ən barcon' na' bazɉəzelaže'e še'eni'.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nach beṉə' ca' zɉənsa' barcon' gwsa'aclaže'e yesyə'əxoṉɉe' na' boso'oletɉe' barcw da'onə' con chosə'əde'itezene' yoso'oletɉe' ancla ca' de'en yoso'ocue' laolei.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nach Pabən' gože' capitanṉə' na' len soḻdad ca': ―Šə beṉə' quinga cuich ṉite'e ḻo'i nga, ni tocho cui yelacho.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nach soḻdad ca' gosə'əc̱hogue' don' zɉənca'a barcw da'onə' na' boso'osane'en.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nach do šbaḻ Pabən' gwzolao gwṉeyoine' beṉə' ca' de que cheyaḻə' sa'ogüe', che'e ḻega'aque': ―Ṉa'a chac žda'obiž zole cui chtasle na' cui chaole.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ṉa'a ža, chatə'əyoišgueida' le'e ḻe'e gao par nic̱h sole binḻo, la' de'e ḻi ni tole cui cuiayi'ile.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Na' beyož gwne' ca' bex̱e'e to yetxtilən' na' be'e yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' lao yoguə'əḻoḻ neto' ža'ato' ḻo'o barcon' nach gwxi'e to pedasən gwzolaogüe' chaogüe'en.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nach yoguə'əḻoḻto' bebeicheto' na' ḻeczə gwdaoto'.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 C̱hopə gueyoa gyonši'intoto'onə' ža'ato' ḻo'o barcon'.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na' gwde gwdaoto' con ca belɉeto' na' ca naquə trigon' de'e ṉe'e zɉənse'e, gwso'ose'en ḻo'o nisən' nic̱h barcon' cuich goctequən zi'i.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Na' catə' gwye'eni' bito zɉənombi'e yežlyon' gan' besə'əžine' pero na' choso'ogüie' de to latɉə ga žia nisən' žizə na' bade to lašə' de'e naquə porzə yox. Nach gwsa'aque' tozə par nic̱h žɉəc̱he' barcon' lašə' lao yoxən'.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Nach gosə'əc̱hogue' do c̱he ancla ca' na' gosə'əbeɉyic̱hɉga'aque'en ḻo'o nisən'. Nach boso'oseže' do de'en boso'oc̱heɉe' yag de'en chsa' barcon' ḻicha na' boso'oḻise' lachə' de'en zo yic̱hɉen' par bžiguə' be'enə' ḻen, nach əzɉa'aque' cho'a nisən'.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero na' ɉəsə'ədi'e ga chediḻ nisda'onə' len to de'e yoblə, na' ɉšo'o laogüen' ḻo'o yoxən' na' caguə goquəch tan. Na' nisən' gwzolao bzoxɉən xni'einə' de'e tant fuers nsa'an.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nach gwsa'aclažə' soḻdad ca' so'ote' pres ca' nic̱h ni toe' cui yesyə'əxoe' lao nisən' na' yosyo'oxoṉɉe'.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero na' capitanṉə' gone'ene' yosle' Pabən' na' bžone' ca naquən' bachsa'aclažə' soḻdad ca' so'one', nach bene' mendad len pres ca' šə noe' chac chxoa lao nisən', guaquə ḻega'acteque' yesyə'əxite'e lao nisən' na' yesyə'əchoɉe' yo biž.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Na' bene' mendad de que beṉə' ca' cui chac yesə'əxoa lao nisən' yoso'oc̱hine' no yagla' o bichlə šinḻaz barcon' par yesyə'əxoe' lao nisən'. Ca' gwso'one' na' yogue'e besə'əžine' binḻo yo bižən'.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.