Atos 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻegwzenag ca naquə rson c̱hia' nga gwzoa' laolen'.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Catə' gwse'ene'ene' dižə' ebreon' choe' Pabən', gosə'ənitə'əche' žizə. Nach Pabən' gože' ḻega'aque':
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Nada' naca' beṉə' Izrael. Golɉa' syoda Tarso gan' mbane Silisian' pero bida' syoda nga na' ni gwcha'ogua'. Na' bseda' len to maestr əblaon' be'enə' le Gamaliel. Ḻe' bzeɉni'ine' nada' cuaseḻoḻ can' na ḻei c̱he de'e x̱axta'ocho ca'. Na' gocda' ḻechguaḻe chona' yoguə'əḻoḻ can' chene'e Diozən' cayaṉə'əczən' le'e chaquele chonḻe ṉa'a.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Na' blagzeɉə blagzida' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən'. Go'onda' gotga'aca'ane' na' gwxena' beṉə' byo ca' na' no'ol ca' chso'onḻilažə' ḻe' gwc̱he'ega'aca'ane' gwže'e ližyan'.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' yoguə'əḻoḻ beṉə' golə beṉə' blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zɉəṉezene' can' bena'. Ḻega'aque' gwso'one' yiš de'e bex̱a'a əzya'a Damascon' par nic̱h gaquə sena' baḻtezə beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' par c̱he'ega'aca'ane' Jerosalen ni gonga'acto'one' castigw.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Na' goquən' lao əzya'a Damascon' na' mer do gobiž bazon əžina'anə' catə'əczla to be'eni' juisy de'en za' yoban' gwyec̱hɉən nada'.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Xte bgüix̱a' lao yon' na' benda' to beṉə' gože' nada': “Saul, ¿bixc̱hen' nga nḻagzeɉə nḻagzido' nada' quinga?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nach božia'an goža'ane': “¿No le' Señor?” Nach gwne': “Nada' Jeso'os beṉə' Nasaret. Nadan' nḻagzeɉə nḻagzido'.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Beṉə' ca' əzya'alena'anə' besə'əžebchgüe' besə'əle'ine' be'eni'inə' pero bito gwse'enene' de'en gwna Jeso'osən' nada'.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nach goža'ane': “¿Bin' cheyaḻə' gona' ža X̱ana'?” Nach X̱ana' Jeso'osən' gwne': “Beyas na' gwyeɉtezə Damascon', na' to beṉə' zo na' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Nach be'eni'inə' xte benən ca gwc̱hoḻa', nach beṉə' ca' nžaga'anə' gwso'ox̱e'ene' na'anə' par bžinto' Damascon'.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Na' Damasco na' zo to beṉə' le Ananias beṉə' cho'elaogüe'e Diozən' do yic̱hɉ do laže'e can' na ḻei c̱hechon', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' gwlaž c̱hecho ca' ža'anə' chso'e xtižə' Ananiasən' de que naque' beṉə' chon de'e güen.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananiasən' bide' bedəṉie' nda' na' catə' ble'enə' gože' nada': “Saul biša'a, bele'i.” Catə' gwne' ca' ḻe'e bele'iteida', nach goc ble'ida' ḻe'.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Nach gože' nada': “Diozən' ben' cho'ela'ocho, ben' ḻeczə gwso'elao' de'e x̱axta'ocho ca', bagwleɉe' le' par nic̱h bable'ido' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Bagwleɉe' le' par nic̱h babendo' be'elene' le' dižə', na' par nic̱h šeɉni'ido' doxen can' chene'ene' gono'.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Go'o xtiže'enə' len beṉə' zan beṉə' že' lao yežlyo nga na' əgwzeɉni'iga'acdo'one' de'e ca' babendo' na' bable'ido'.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na' ṉa'a ža, bito cuezəcho'. Yo'o par nic̱h c̱ho'o nis. Na' gono' orasyon lao X̱ancho Jesocristən' əṉabdo'one' yeya'a yeyibe' yic̱hɉla'ažda'ogo'onə'.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nach goža'ane': “X̱ana', zɉəṉezczəga'aquene' de que nada'anə' gwya'a to to yo'odao' ca' na' ɉetə ɉtina' beṉə' ca' chso'onḻilažə' le' na' bseyɉwga'aca'ane' ližya.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ḻe'egatezə ca' lencza' naquəto' txen na' gwyazlažə'əchgua' catə'ən gwso'ote' de'e Esteban' ben' be'e xtižo'onə', na' nada' gwdapa' xadoṉ c̱he beṉə' ca' gwso'ot ḻe'.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero Jesocristən' gože' nada': “Bchoɉ la' əseḻa'a le' zitə' par go'o xtiža'anə' len beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 To ca'atə'əzə boso'ozenague' c̱he Pabən', nach gwso'osye'e gosə'əne': —Ḻe'e got be'enə'. Bito cheyaḻə' soche' yežlyon'.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Gwso'osya'adie' xte juisy. Na' de'e tant chəsə'əloque' xte boso'ozaḻə' xaga'aque'enə' lao be' na' ḻeczə gwsa'aše'e bište yon' na' boso'ozaḻe'en.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Catə' ble'i beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' can' chso'one'enə' nach bene' mendad yesə'əyine'ene' yid sot nic̱h güe'e dižə' bi de'e malən' babene' de'en chso'osya'a beṉə' ca' contr ḻe'.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Na' bazɉənc̱heɉe' Pabən' par yesə'əyine'ene' catə' gože' capitanṉə' ben' zecha gaḻə'əzə: —Segon can' na ḻein', bito de lsens c̱hinḻe nada' yid sotən' c̱hedə' la' naca' beṉə' ṉasyon Roma na' niqueṉə' gatə'əbia' šə bin' nona'.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Beyož gože' capitanṉə' ca' ḻe'e gwyeɉte' capitanṉə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca', ɉeže'ene': —Gapgo' cuidad bin' gonecho ben' bandoḻə' la' naque' beṉə' ṉasyon Roma.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gwyeɉe' lao Pabən', gože'ene': —Gwna nda' ¿əḻe beṉə' ṉasyon Roma le'?
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gože' Pabən': —Mech xen gwxaquə'əda' nada' par nic̱h naca' cuent len beṉə' ṉasyon Roman'.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nach beṉə' ca' banitə' probnid par yesə'əyine' Pabən' ḻe'e besyə'əbižə'əte' cuite'enə', na' ḻeczə ca' beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bžebe' c̱hedə' gosə'əṉezene' bito de lsens len ḻein' par yoso'oc̱heɉe' notə'ətezə beṉə' naquə beṉə' ṉasyon Roman' šə cuiṉə' c̱hoglaon bi de'e mal none'.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nach beteyo beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' boseže' Pabən'. Na' bene' mendad besə'ədobə bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' par nic̱h əṉezene' bi porən' choso'ocuiše' Pabən'. Na' catə' babesə'ədobə beṉə' gwnabia' ca', gwleɉe' Pabən' nach bzeche' ḻe' delant ḻega'aque'.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.