Atos 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻegwzenag ca naquə rson c̱hia' nga gwzoa' laolen'.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Catə' gwse'ene'ene' dižə' ebreon' choe' Pabən', gosə'ənitə'əche' žizə. Nach Pabən' gože' ḻega'aque':
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Nada' naca' beṉə' Izrael. Golɉa' syoda Tarso gan' mbane Silisian' pero bida' syoda nga na' ni gwcha'ogua'. Na' bseda' len to maestr əblaon' be'enə' le Gamaliel. Ḻe' bzeɉni'ine' nada' cuaseḻoḻ can' na ḻei c̱he de'e x̱axta'ocho ca'. Na' gocda' ḻechguaḻe chona' yoguə'əḻoḻ can' chene'e Diozən' cayaṉə'əczən' le'e chaquele chonḻe ṉa'a.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Na' blagzeɉə blagzida' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən'. Go'onda' gotga'aca'ane' na' gwxena' beṉə' byo ca' na' no'ol ca' chso'onḻilažə' ḻe' gwc̱he'ega'aca'ane' gwže'e ližyan'.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' yoguə'əḻoḻ beṉə' golə beṉə' blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zɉəṉezene' can' bena'. Ḻega'aque' gwso'one' yiš de'e bex̱a'a əzya'a Damascon' par nic̱h gaquə sena' baḻtezə beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' par c̱he'ega'aca'ane' Jerosalen ni gonga'acto'one' castigw.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Na' goquən' lao əzya'a Damascon' na' mer do gobiž bazon əžina'anə' catə'əczla to be'eni' juisy de'en za' yoban' gwyec̱hɉən nada'.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Xte bgüix̱a' lao yon' na' benda' to beṉə' gože' nada': “Saul, ¿bixc̱hen' nga nḻagzeɉə nḻagzido' nada' quinga?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nach božia'an goža'ane': “¿No le' Señor?” Nach gwne': “Nada' Jeso'os beṉə' Nasaret. Nadan' nḻagzeɉə nḻagzido'.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Beṉə' ca' əzya'alena'anə' besə'əžebchgüe' besə'əle'ine' be'eni'inə' pero bito gwse'enene' de'en gwna Jeso'osən' nada'.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nach goža'ane': “¿Bin' cheyaḻə' gona' ža X̱ana'?” Nach X̱ana' Jeso'osən' gwne': “Beyas na' gwyeɉtezə Damascon', na' to beṉə' zo na' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Nach be'eni'inə' xte benən ca gwc̱hoḻa', nach beṉə' ca' nžaga'anə' gwso'ox̱e'ene' na'anə' par bžinto' Damascon'.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Na' Damasco na' zo to beṉə' le Ananias beṉə' cho'elaogüe'e Diozən' do yic̱hɉ do laže'e can' na ḻei c̱hechon', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' gwlaž c̱hecho ca' ža'anə' chso'e xtižə' Ananiasən' de que naque' beṉə' chon de'e güen.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananiasən' bide' bedəṉie' nda' na' catə' ble'enə' gože' nada': “Saul biša'a, bele'i.” Catə' gwne' ca' ḻe'e bele'iteida', nach goc ble'ida' ḻe'.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nach gože' nada': “Diozən' ben' cho'ela'ocho, ben' ḻeczə gwso'elao' de'e x̱axta'ocho ca', bagwleɉe' le' par nic̱h bable'ido' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Bagwleɉe' le' par nic̱h babendo' be'elene' le' dižə', na' par nic̱h šeɉni'ido' doxen can' chene'ene' gono'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Go'o xtiže'enə' len beṉə' zan beṉə' že' lao yežlyo nga na' əgwzeɉni'iga'acdo'one' de'e ca' babendo' na' bable'ido'.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Na' ṉa'a ža, bito cuezəcho'. Yo'o par nic̱h c̱ho'o nis. Na' gono' orasyon lao X̱ancho Jesocristən' əṉabdo'one' yeya'a yeyibe' yic̱hɉla'ažda'ogo'onə'.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nach goža'ane': “X̱ana', zɉəṉezczəga'aquene' de que nada'anə' gwya'a to to yo'odao' ca' na' ɉetə ɉtina' beṉə' ca' chso'onḻilažə' le' na' bseyɉwga'aca'ane' ližya.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ḻe'egatezə ca' lencza' naquəto' txen na' gwyazlažə'əchgua' catə'ən gwso'ote' de'e Esteban' ben' be'e xtižo'onə', na' nada' gwdapa' xadoṉ c̱he beṉə' ca' gwso'ot ḻe'.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero Jesocristən' gože' nada': “Bchoɉ la' əseḻa'a le' zitə' par go'o xtiža'anə' len beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 To ca'atə'əzə boso'ozenague' c̱he Pabən', nach gwso'osye'e gosə'əne': —Ḻe'e got be'enə'. Bito cheyaḻə' soche' yežlyon'.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Gwso'osya'adie' xte juisy. Na' de'e tant chəsə'əloque' xte boso'ozaḻə' xaga'aque'enə' lao be' na' ḻeczə gwsa'aše'e bište yon' na' boso'ozaḻe'en.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Catə' ble'i beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' can' chso'one'enə' nach bene' mendad yesə'əyine'ene' yid sot nic̱h güe'e dižə' bi de'e malən' babene' de'en chso'osya'a beṉə' ca' contr ḻe'.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Na' bazɉənc̱heɉe' Pabən' par yesə'əyine'ene' catə' gože' capitanṉə' ben' zecha gaḻə'əzə: —Segon can' na ḻein', bito de lsens c̱hinḻe nada' yid sotən' c̱hedə' la' naca' beṉə' ṉasyon Roma na' niqueṉə' gatə'əbia' šə bin' nona'.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Beyož gože' capitanṉə' ca' ḻe'e gwyeɉte' capitanṉə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca', ɉeže'ene': —Gapgo' cuidad bin' gonecho ben' bandoḻə' la' naque' beṉə' ṉasyon Roma.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gwyeɉe' lao Pabən', gože'ene': —Gwna nda' ¿əḻe beṉə' ṉasyon Roma le'?
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gože' Pabən': —Mech xen gwxaquə'əda' nada' par nic̱h naca' cuent len beṉə' ṉasyon Roman'.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nach beṉə' ca' banitə' probnid par yesə'əyine' Pabən' ḻe'e besyə'əbižə'əte' cuite'enə', na' ḻeczə ca' beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bžebe' c̱hedə' gosə'əṉezene' bito de lsens len ḻein' par yoso'oc̱heɉe' notə'ətezə beṉə' naquə beṉə' ṉasyon Roman' šə cuiṉə' c̱hoglaon bi de'e mal none'.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Nach beteyo beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' boseže' Pabən'. Na' bene' mendad besə'ədobə bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' par nic̱h əṉezene' bi porən' choso'ocuiše' Pabən'. Na' catə' babesə'ədobə beṉə' gwnabia' ca', gwleɉe' Pabən' nach bzeche' ḻe' delant ḻega'aque'.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.