Atos 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻegwzenag ca naquə rson c̱hia' nga gwzoa' laolen'.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Catə' gwse'ene'ene' dižə' ebreon' choe' Pabən', gosə'ənitə'əche' žizə. Nach Pabən' gože' ḻega'aque':
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Nada' naca' beṉə' Izrael. Golɉa' syoda Tarso gan' mbane Silisian' pero bida' syoda nga na' ni gwcha'ogua'. Na' bseda' len to maestr əblaon' be'enə' le Gamaliel. Ḻe' bzeɉni'ine' nada' cuaseḻoḻ can' na ḻei c̱he de'e x̱axta'ocho ca'. Na' gocda' ḻechguaḻe chona' yoguə'əḻoḻ can' chene'e Diozən' cayaṉə'əczən' le'e chaquele chonḻe ṉa'a.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Na' blagzeɉə blagzida' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən'. Go'onda' gotga'aca'ane' na' gwxena' beṉə' byo ca' na' no'ol ca' chso'onḻilažə' ḻe' gwc̱he'ega'aca'ane' gwže'e ližyan'.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' yoguə'əḻoḻ beṉə' golə beṉə' blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zɉəṉezene' can' bena'. Ḻega'aque' gwso'one' yiš de'e bex̱a'a əzya'a Damascon' par nic̱h gaquə sena' baḻtezə beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' par c̱he'ega'aca'ane' Jerosalen ni gonga'acto'one' castigw.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Na' goquən' lao əzya'a Damascon' na' mer do gobiž bazon əžina'anə' catə'əczla to be'eni' juisy de'en za' yoban' gwyec̱hɉən nada'.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Xte bgüix̱a' lao yon' na' benda' to beṉə' gože' nada': “Saul, ¿bixc̱hen' nga nḻagzeɉə nḻagzido' nada' quinga?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Nach božia'an goža'ane': “¿No le' Señor?” Nach gwne': “Nada' Jeso'os beṉə' Nasaret. Nadan' nḻagzeɉə nḻagzido'.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Beṉə' ca' əzya'alena'anə' besə'əžebchgüe' besə'əle'ine' be'eni'inə' pero bito gwse'enene' de'en gwna Jeso'osən' nada'.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nach goža'ane': “¿Bin' cheyaḻə' gona' ža X̱ana'?” Nach X̱ana' Jeso'osən' gwne': “Beyas na' gwyeɉtezə Damascon', na' to beṉə' zo na' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nach be'eni'inə' xte benən ca gwc̱hoḻa', nach beṉə' ca' nžaga'anə' gwso'ox̱e'ene' na'anə' par bžinto' Damascon'.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Na' Damasco na' zo to beṉə' le Ananias beṉə' cho'elaogüe'e Diozən' do yic̱hɉ do laže'e can' na ḻei c̱hechon', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' gwlaž c̱hecho ca' ža'anə' chso'e xtižə' Ananiasən' de que naque' beṉə' chon de'e güen.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananiasən' bide' bedəṉie' nda' na' catə' ble'enə' gože' nada': “Saul biša'a, bele'i.” Catə' gwne' ca' ḻe'e bele'iteida', nach goc ble'ida' ḻe'.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nach gože' nada': “Diozən' ben' cho'ela'ocho, ben' ḻeczə gwso'elao' de'e x̱axta'ocho ca', bagwleɉe' le' par nic̱h bable'ido' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Bagwleɉe' le' par nic̱h babendo' be'elene' le' dižə', na' par nic̱h šeɉni'ido' doxen can' chene'ene' gono'.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Go'o xtiže'enə' len beṉə' zan beṉə' že' lao yežlyo nga na' əgwzeɉni'iga'acdo'one' de'e ca' babendo' na' bable'ido'.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Na' ṉa'a ža, bito cuezəcho'. Yo'o par nic̱h c̱ho'o nis. Na' gono' orasyon lao X̱ancho Jesocristən' əṉabdo'one' yeya'a yeyibe' yic̱hɉla'ažda'ogo'onə'.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nach goža'ane': “X̱ana', zɉəṉezczəga'aquene' de que nada'anə' gwya'a to to yo'odao' ca' na' ɉetə ɉtina' beṉə' ca' chso'onḻilažə' le' na' bseyɉwga'aca'ane' ližya.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ḻe'egatezə ca' lencza' naquəto' txen na' gwyazlažə'əchgua' catə'ən gwso'ote' de'e Esteban' ben' be'e xtižo'onə', na' nada' gwdapa' xadoṉ c̱he beṉə' ca' gwso'ot ḻe'.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero Jesocristən' gože' nada': “Bchoɉ la' əseḻa'a le' zitə' par go'o xtiža'anə' len beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 To ca'atə'əzə boso'ozenague' c̱he Pabən', nach gwso'osye'e gosə'əne': —Ḻe'e got be'enə'. Bito cheyaḻə' soche' yežlyon'.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Gwso'osya'adie' xte juisy. Na' de'e tant chəsə'əloque' xte boso'ozaḻə' xaga'aque'enə' lao be' na' ḻeczə gwsa'aše'e bište yon' na' boso'ozaḻe'en.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Catə' ble'i beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' can' chso'one'enə' nach bene' mendad yesə'əyine'ene' yid sot nic̱h güe'e dižə' bi de'e malən' babene' de'en chso'osya'a beṉə' ca' contr ḻe'.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Na' bazɉənc̱heɉe' Pabən' par yesə'əyine'ene' catə' gože' capitanṉə' ben' zecha gaḻə'əzə: —Segon can' na ḻein', bito de lsens c̱hinḻe nada' yid sotən' c̱hedə' la' naca' beṉə' ṉasyon Roma na' niqueṉə' gatə'əbia' šə bin' nona'.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Beyož gože' capitanṉə' ca' ḻe'e gwyeɉte' capitanṉə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca', ɉeže'ene': —Gapgo' cuidad bin' gonecho ben' bandoḻə' la' naque' beṉə' ṉasyon Roma.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gwyeɉe' lao Pabən', gože'ene': —Gwna nda' ¿əḻe beṉə' ṉasyon Roma le'?
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gože' Pabən': —Mech xen gwxaquə'əda' nada' par nic̱h naca' cuent len beṉə' ṉasyon Roman'.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nach beṉə' ca' banitə' probnid par yesə'əyine' Pabən' ḻe'e besyə'əbižə'əte' cuite'enə', na' ḻeczə ca' beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bžebe' c̱hedə' gosə'əṉezene' bito de lsens len ḻein' par yoso'oc̱heɉe' notə'ətezə beṉə' naquə beṉə' ṉasyon Roman' šə cuiṉə' c̱hoglaon bi de'e mal none'.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nach beteyo beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' boseže' Pabən'. Na' bene' mendad besə'ədobə bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' par nic̱h əṉezene' bi porən' choso'ocuiše' Pabən'. Na' catə' babesə'ədobə beṉə' gwnabia' ca', gwleɉe' Pabən' nach bzeche' ḻe' delant ḻega'aque'.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.