Atos 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻegwzenag ca naquə rson c̱hia' nga gwzoa' laolen'.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Catə' gwse'ene'ene' dižə' ebreon' choe' Pabən', gosə'ənitə'əche' žizə. Nach Pabən' gože' ḻega'aque':
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Nada' naca' beṉə' Izrael. Golɉa' syoda Tarso gan' mbane Silisian' pero bida' syoda nga na' ni gwcha'ogua'. Na' bseda' len to maestr əblaon' be'enə' le Gamaliel. Ḻe' bzeɉni'ine' nada' cuaseḻoḻ can' na ḻei c̱he de'e x̱axta'ocho ca'. Na' gocda' ḻechguaḻe chona' yoguə'əḻoḻ can' chene'e Diozən' cayaṉə'əczən' le'e chaquele chonḻe ṉa'a.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Na' blagzeɉə blagzida' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən'. Go'onda' gotga'aca'ane' na' gwxena' beṉə' byo ca' na' no'ol ca' chso'onḻilažə' ḻe' gwc̱he'ega'aca'ane' gwže'e ližyan'.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' yoguə'əḻoḻ beṉə' golə beṉə' blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zɉəṉezene' can' bena'. Ḻega'aque' gwso'one' yiš de'e bex̱a'a əzya'a Damascon' par nic̱h gaquə sena' baḻtezə beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' par c̱he'ega'aca'ane' Jerosalen ni gonga'acto'one' castigw.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Na' goquən' lao əzya'a Damascon' na' mer do gobiž bazon əžina'anə' catə'əczla to be'eni' juisy de'en za' yoban' gwyec̱hɉən nada'.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Xte bgüix̱a' lao yon' na' benda' to beṉə' gože' nada': “Saul, ¿bixc̱hen' nga nḻagzeɉə nḻagzido' nada' quinga?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nach božia'an goža'ane': “¿No le' Señor?” Nach gwne': “Nada' Jeso'os beṉə' Nasaret. Nadan' nḻagzeɉə nḻagzido'.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Beṉə' ca' əzya'alena'anə' besə'əžebchgüe' besə'əle'ine' be'eni'inə' pero bito gwse'enene' de'en gwna Jeso'osən' nada'.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nach goža'ane': “¿Bin' cheyaḻə' gona' ža X̱ana'?” Nach X̱ana' Jeso'osən' gwne': “Beyas na' gwyeɉtezə Damascon', na' to beṉə' zo na' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nach be'eni'inə' xte benən ca gwc̱hoḻa', nach beṉə' ca' nžaga'anə' gwso'ox̱e'ene' na'anə' par bžinto' Damascon'.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Na' Damasco na' zo to beṉə' le Ananias beṉə' cho'elaogüe'e Diozən' do yic̱hɉ do laže'e can' na ḻei c̱hechon', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' gwlaž c̱hecho ca' ža'anə' chso'e xtižə' Ananiasən' de que naque' beṉə' chon de'e güen.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananiasən' bide' bedəṉie' nda' na' catə' ble'enə' gože' nada': “Saul biša'a, bele'i.” Catə' gwne' ca' ḻe'e bele'iteida', nach goc ble'ida' ḻe'.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nach gože' nada': “Diozən' ben' cho'ela'ocho, ben' ḻeczə gwso'elao' de'e x̱axta'ocho ca', bagwleɉe' le' par nic̱h bable'ido' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Bagwleɉe' le' par nic̱h babendo' be'elene' le' dižə', na' par nic̱h šeɉni'ido' doxen can' chene'ene' gono'.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Go'o xtiže'enə' len beṉə' zan beṉə' že' lao yežlyo nga na' əgwzeɉni'iga'acdo'one' de'e ca' babendo' na' bable'ido'.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na' ṉa'a ža, bito cuezəcho'. Yo'o par nic̱h c̱ho'o nis. Na' gono' orasyon lao X̱ancho Jesocristən' əṉabdo'one' yeya'a yeyibe' yic̱hɉla'ažda'ogo'onə'.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nach goža'ane': “X̱ana', zɉəṉezczəga'aquene' de que nada'anə' gwya'a to to yo'odao' ca' na' ɉetə ɉtina' beṉə' ca' chso'onḻilažə' le' na' bseyɉwga'aca'ane' ližya.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ḻe'egatezə ca' lencza' naquəto' txen na' gwyazlažə'əchgua' catə'ən gwso'ote' de'e Esteban' ben' be'e xtižo'onə', na' nada' gwdapa' xadoṉ c̱he beṉə' ca' gwso'ot ḻe'.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero Jesocristən' gože' nada': “Bchoɉ la' əseḻa'a le' zitə' par go'o xtiža'anə' len beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 To ca'atə'əzə boso'ozenague' c̱he Pabən', nach gwso'osye'e gosə'əne': —Ḻe'e got be'enə'. Bito cheyaḻə' soche' yežlyon'.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Gwso'osya'adie' xte juisy. Na' de'e tant chəsə'əloque' xte boso'ozaḻə' xaga'aque'enə' lao be' na' ḻeczə gwsa'aše'e bište yon' na' boso'ozaḻe'en.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Catə' ble'i beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' can' chso'one'enə' nach bene' mendad yesə'əyine'ene' yid sot nic̱h güe'e dižə' bi de'e malən' babene' de'en chso'osya'a beṉə' ca' contr ḻe'.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Na' bazɉənc̱heɉe' Pabən' par yesə'əyine'ene' catə' gože' capitanṉə' ben' zecha gaḻə'əzə: —Segon can' na ḻein', bito de lsens c̱hinḻe nada' yid sotən' c̱hedə' la' naca' beṉə' ṉasyon Roma na' niqueṉə' gatə'əbia' šə bin' nona'.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Beyož gože' capitanṉə' ca' ḻe'e gwyeɉte' capitanṉə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca', ɉeže'ene': —Gapgo' cuidad bin' gonecho ben' bandoḻə' la' naque' beṉə' ṉasyon Roma.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gwyeɉe' lao Pabən', gože'ene': —Gwna nda' ¿əḻe beṉə' ṉasyon Roma le'?
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gože' Pabən': —Mech xen gwxaquə'əda' nada' par nic̱h naca' cuent len beṉə' ṉasyon Roman'.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nach beṉə' ca' banitə' probnid par yesə'əyine' Pabən' ḻe'e besyə'əbižə'əte' cuite'enə', na' ḻeczə ca' beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bžebe' c̱hedə' gosə'əṉezene' bito de lsens len ḻein' par yoso'oc̱heɉe' notə'ətezə beṉə' naquə beṉə' ṉasyon Roman' šə cuiṉə' c̱hoglaon bi de'e mal none'.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Nach beteyo beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' boseže' Pabən'. Na' bene' mendad besə'ədobə bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' par nic̱h əṉezene' bi porən' choso'ocuiše' Pabən'. Na' catə' babesə'ədobə beṉə' gwnabia' ca', gwleɉe' Pabən' nach bzeche' ḻe' delant ḻega'aque'.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.