Atos 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻegwzenag ca naquə rson c̱hia' nga gwzoa' laolen'.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Catə' gwse'ene'ene' dižə' ebreon' choe' Pabən', gosə'ənitə'əche' žizə. Nach Pabən' gože' ḻega'aque':
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Nada' naca' beṉə' Izrael. Golɉa' syoda Tarso gan' mbane Silisian' pero bida' syoda nga na' ni gwcha'ogua'. Na' bseda' len to maestr əblaon' be'enə' le Gamaliel. Ḻe' bzeɉni'ine' nada' cuaseḻoḻ can' na ḻei c̱he de'e x̱axta'ocho ca'. Na' gocda' ḻechguaḻe chona' yoguə'əḻoḻ can' chene'e Diozən' cayaṉə'əczən' le'e chaquele chonḻe ṉa'a.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Na' blagzeɉə blagzida' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən'. Go'onda' gotga'aca'ane' na' gwxena' beṉə' byo ca' na' no'ol ca' chso'onḻilažə' ḻe' gwc̱he'ega'aca'ane' gwže'e ližyan'.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' yoguə'əḻoḻ beṉə' golə beṉə' blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zɉəṉezene' can' bena'. Ḻega'aque' gwso'one' yiš de'e bex̱a'a əzya'a Damascon' par nic̱h gaquə sena' baḻtezə beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' par c̱he'ega'aca'ane' Jerosalen ni gonga'acto'one' castigw.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Na' goquən' lao əzya'a Damascon' na' mer do gobiž bazon əžina'anə' catə'əczla to be'eni' juisy de'en za' yoban' gwyec̱hɉən nada'.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Xte bgüix̱a' lao yon' na' benda' to beṉə' gože' nada': “Saul, ¿bixc̱hen' nga nḻagzeɉə nḻagzido' nada' quinga?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nach božia'an goža'ane': “¿No le' Señor?” Nach gwne': “Nada' Jeso'os beṉə' Nasaret. Nadan' nḻagzeɉə nḻagzido'.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Beṉə' ca' əzya'alena'anə' besə'əžebchgüe' besə'əle'ine' be'eni'inə' pero bito gwse'enene' de'en gwna Jeso'osən' nada'.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nach goža'ane': “¿Bin' cheyaḻə' gona' ža X̱ana'?” Nach X̱ana' Jeso'osən' gwne': “Beyas na' gwyeɉtezə Damascon', na' to beṉə' zo na' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nach be'eni'inə' xte benən ca gwc̱hoḻa', nach beṉə' ca' nžaga'anə' gwso'ox̱e'ene' na'anə' par bžinto' Damascon'.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Na' Damasco na' zo to beṉə' le Ananias beṉə' cho'elaogüe'e Diozən' do yic̱hɉ do laže'e can' na ḻei c̱hechon', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' gwlaž c̱hecho ca' ža'anə' chso'e xtižə' Ananiasən' de que naque' beṉə' chon de'e güen.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananiasən' bide' bedəṉie' nda' na' catə' ble'enə' gože' nada': “Saul biša'a, bele'i.” Catə' gwne' ca' ḻe'e bele'iteida', nach goc ble'ida' ḻe'.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nach gože' nada': “Diozən' ben' cho'ela'ocho, ben' ḻeczə gwso'elao' de'e x̱axta'ocho ca', bagwleɉe' le' par nic̱h bable'ido' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Bagwleɉe' le' par nic̱h babendo' be'elene' le' dižə', na' par nic̱h šeɉni'ido' doxen can' chene'ene' gono'.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Go'o xtiže'enə' len beṉə' zan beṉə' že' lao yežlyo nga na' əgwzeɉni'iga'acdo'one' de'e ca' babendo' na' bable'ido'.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Na' ṉa'a ža, bito cuezəcho'. Yo'o par nic̱h c̱ho'o nis. Na' gono' orasyon lao X̱ancho Jesocristən' əṉabdo'one' yeya'a yeyibe' yic̱hɉla'ažda'ogo'onə'.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Nach goža'ane': “X̱ana', zɉəṉezczəga'aquene' de que nada'anə' gwya'a to to yo'odao' ca' na' ɉetə ɉtina' beṉə' ca' chso'onḻilažə' le' na' bseyɉwga'aca'ane' ližya.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ḻe'egatezə ca' lencza' naquəto' txen na' gwyazlažə'əchgua' catə'ən gwso'ote' de'e Esteban' ben' be'e xtižo'onə', na' nada' gwdapa' xadoṉ c̱he beṉə' ca' gwso'ot ḻe'.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero Jesocristən' gože' nada': “Bchoɉ la' əseḻa'a le' zitə' par go'o xtiža'anə' len beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 To ca'atə'əzə boso'ozenague' c̱he Pabən', nach gwso'osye'e gosə'əne': —Ḻe'e got be'enə'. Bito cheyaḻə' soche' yežlyon'.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Gwso'osya'adie' xte juisy. Na' de'e tant chəsə'əloque' xte boso'ozaḻə' xaga'aque'enə' lao be' na' ḻeczə gwsa'aše'e bište yon' na' boso'ozaḻe'en.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Catə' ble'i beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' can' chso'one'enə' nach bene' mendad yesə'əyine'ene' yid sot nic̱h güe'e dižə' bi de'e malən' babene' de'en chso'osya'a beṉə' ca' contr ḻe'.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Na' bazɉənc̱heɉe' Pabən' par yesə'əyine'ene' catə' gože' capitanṉə' ben' zecha gaḻə'əzə: —Segon can' na ḻein', bito de lsens c̱hinḻe nada' yid sotən' c̱hedə' la' naca' beṉə' ṉasyon Roma na' niqueṉə' gatə'əbia' šə bin' nona'.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Beyož gože' capitanṉə' ca' ḻe'e gwyeɉte' capitanṉə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca', ɉeže'ene': —Gapgo' cuidad bin' gonecho ben' bandoḻə' la' naque' beṉə' ṉasyon Roma.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gwyeɉe' lao Pabən', gože'ene': —Gwna nda' ¿əḻe beṉə' ṉasyon Roma le'?
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' gože' Pabən': —Mech xen gwxaquə'əda' nada' par nic̱h naca' cuent len beṉə' ṉasyon Roman'.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Nach beṉə' ca' banitə' probnid par yesə'əyine' Pabən' ḻe'e besyə'əbižə'əte' cuite'enə', na' ḻeczə ca' beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bžebe' c̱hedə' gosə'əṉezene' bito de lsens len ḻein' par yoso'oc̱heɉe' notə'ətezə beṉə' naquə beṉə' ṉasyon Roman' šə cuiṉə' c̱hoglaon bi de'e mal none'.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Nach beteyo beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' boseže' Pabən'. Na' bene' mendad besə'ədobə bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' par nic̱h əṉezene' bi porən' choso'ocuiše' Pabən'. Na' catə' babesə'ədobə beṉə' gwnabia' ca', gwleɉe' Pabən' nach bzeche' ḻe' delant ḻega'aque'.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.