Marcos 5
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NVI
1 Beteba Jesús‑ni lenie ka benne rudhetinieha lo indatooha nna bisinke daka lo yu ge ka benne Gadara.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Tti ugwadie lo barcuha nna biria tteba ttu nubiyú yu'u ttu espíritu satsa latini, biriana ata se'e ka baa ge ka benne yattiha, nianna tti betetsána Jesús‑ni.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Lhe'e ka baaha‑ba reya'an nubiyúha. Nurula ridaana uxxikana na, niruba len cadena.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Ixe lidú chi bexxikake ka ni'a náni len cadena, ttaka richú ttebana ka cadenaha nna niruba ttu benne a ridee loni.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Rela resába rekina iki ka i'iyaha lhe lagwi ge ka baaha ribesi'ana lhe ruingaba gwe latini len ka íyya lhe.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Idittuli daa Jesús‑ni bilenne, nianna biresu ttebana gwatsáne nna bedú xibini arloe.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Nianna tti unnena idisa, rane:
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Aníha rana kumu Jesús‑ni chi unnebie, ree:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Nianna tti unnaba tise na nna ree na:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Nianna unnaba ditiba nubiyúha len Jesús‑ni kini abittu ebeabie ka espíritu satsaha latini nna odelhe kana attu ta subi.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Gaxxaba kwe'e i'iya do niha yu'u ixeru ka kuchi, yu'ukana go.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Laxkala ka espíritu satsaha nna unnaba ditibakana lenie, rákane:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jesús‑ni nna gwa begwelhabe kana. Nianna beria tteba ka espíritu satsaha lati nubiyúha nna gwata'akana lati ka kuchiha. Ttiba ttu chupa mili ka kuchiha raka. Ka nuha nna biria resu ttebakana gwatsettikana ro'o ttu íyya daa niha nna biginnikana lhe'e indatooha nna ugwapikana inda.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Ka nu se'e gweyú ka kuchiha nna boxunni ttebakana deyyakana gwattixxi'akana nuha lhe'esiha lhe utixxi'akinna ka benne se'e lhe'exxi itúba ka niha. Ka benneha nna biria ttebake gwalannike bixa nuha chi uka.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Tti bisinke ata du Jesús‑ni nna bilákanie nubiyú beria ka espíritu xxegwiha latini, tseba chi bedo ikini lhe chiba nuku xoni dona. Nianna yalhá usikanie.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ka benne bilákanie nu gwate nubiyú uyu'u espíritu xxegwi latiniha lhe nu gwate ka kuchiha lhe, ka benneha nna utixxi'agabakanie adí ka benne.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Nianna tti unnaba ditibake len Jesús‑ni kini eriabie lo yu gekeha nna eyye attu ta subi.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Atti beyapi Jesús‑ni lo barcuha nna nubiyú beria espíritu xxegwiha latini nna unnaba ditibana lenie kini ugwelhe na sanalhane.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Ttaka lee nna labí uka lebie nna ralee na:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Nubiyúha nna bedá ttebana deyyana. Nianna udulo ttebana utixxi'ana itúba daka Decápolis ge iyá nu chi ben Jesús‑ni lenna, nna iyába ka benne binake nuha nna bebanabakanie.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Iki de chi beyapi Jesús‑ni lo barcuha nna betebie lo indatooha, besine ro'oni daka nu reha. Nianna bedetupa tteba ixe juisiru ka benne kwe'ebie. Labie nna ro'o indaha‑liba udúe.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Nianna tti bisin ttu ka nu baninna yo'o ata rudheti ka benne Israel‑ni ka tisa ge Tata Do Yebáha. Nubiyúha lána Jairo. Tti bilenna Jesús‑ni due niha, nianna biyachuna nna bedú xibini arloe,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 nna unnaba ditibana lenie, rane:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Nianna udá tteba Jesús‑ni die lenna.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Lagwi ge ka benne danalhaha sela ttu benne nuila chi anka tsi'inu (12) ida ridobie reni.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Yalhá chi gwatebie ugíe lo ixeba ka nu runi ramedi nna chiba beyá iyába nu tee gebie betse'e loobie. Ttaka labí reyake; rutse'e loo nna adíla diana rudialhana gebie.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Tti bine ge Jesús‑ni, nianna diabie sele lagwi ge ka benne danalhaha, nianna tti ubige daka kwe'e Jesús‑ni gwattáne ro'o lari nuku benneha,
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 kumu rakanie: “Kwadiba ro'o xoe sattánaa nna gweyakabaa.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Laxkala atti gwattáne ro'o xo Jesús‑ni nna loora tteba udú sii reni ridoeha, nianna ute danie deki chiba beyake.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jesús‑ni nna tti ute danie deki nu tsitsi ra leeha chi beyoinna ttu benne, nianna tti bodeki loe rulannie lo ka benne danalhaha nna ree ka benneha:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ka benne rudhetinieha nna ráke bie:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ttaka Jesús‑ni nna rulannibe abi'iba kwe'ebie kini ilánie nuxa nuha gwattána na ro'o xoeha.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Benne nuilaha nna kumu yube nu chi ukaha, aníha uka nna itú rasibanie lhe itú rixidibe ubige nna bedú xibie arlo Jesús‑ni, nianna tti utixxi'anie bie iyá tte.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Labie nna ree benne nuilaha:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Sa dula Jesús‑ni rinnebie, ttiru chi bisia ka nu daa lisi Jairo‑ni, rákana Jairo‑ni:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ttaka Jesús‑ni labí bedo nage ge nu ra ka nuha, nianna ree Jairo‑ni:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Nianna udá ttebe die nna lanúru nu begwelhe tsia lenie. Sunruba Pedro‑ni lhe Jacobo‑ni lhe Juan betsi Jacobo‑ni chebie.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Tti bisinke ro'o yo'o ge Jairo‑ni, nianna bilánie chi risatsa ka benne lhe bilánie ka benne ribesike lhe relen xxattakanie lhe.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Atti chi ute'e lhe'e yo'oha nna ree ka benneha:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ttaka ka benne se'e niha, nna ruxisilake gebie. Lee nna nu benlee nna bebealee iyábake, nianna tti ute'e ata tee nuila toha. Ute'e len ka tata nan gebiha lhe len a tsunna ka benne cheeha lhe.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Nianna tti bedaxxue ná nuila toha nna unnebie, ree:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Looraha tteba beyadha nuila toha nna bedá ttebabi, kumu chiba ankinbi tsi'inu (12) ida. Ka benne se'e niha nna uka tébakanie lhe yalhá bebanakanie lhe.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ttaka Jesús‑ni nna bodha'an tsitsibe ree ke anuttu nu kixxi'akanie ge nu chi ukaha lhe rágabe ke:
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.