Marcos 5

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beteba Jesús‑ni lenie ka benne rudhetinieha lo indatooha nna bisinke daka lo yu ge ka benne Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tti ugwadie lo barcuha nna biria tteba ttu nubiyú yu'u ttu espíritu satsa latini, biriana ata se'e ka baa ge ka benne yattiha, nianna tti betetsána Jesús‑ni.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Lhe'e ka baaha‑ba reya'an nubiyúha. Nurula ridaana uxxikana na, niruba len cadena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ixe lidú chi bexxikake ka ni'a náni len cadena, ttaka richú ttebana ka cadenaha nna niruba ttu benne a ridee loni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Rela resába rekina iki ka i'iyaha lhe lagwi ge ka baaha ribesi'ana lhe ruingaba gwe latini len ka íyya lhe.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Idittuli daa Jesús‑ni bilenne, nianna biresu ttebana gwatsáne nna bedú xibini arloe.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Nianna tti unnena idisa, rane:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Aníha rana kumu Jesús‑ni chi unnebie, ree:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Nianna tti unnaba tise na nna ree na:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nianna unnaba ditiba nubiyúha len Jesús‑ni kini abittu ebeabie ka espíritu satsaha latini nna odelhe kana attu ta subi.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Gaxxaba kwe'e i'iya do niha yu'u ixeru ka kuchi, yu'ukana go.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Laxkala ka espíritu satsaha nna unnaba ditibakana lenie, rákane:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesús‑ni nna gwa begwelhabe kana. Nianna beria tteba ka espíritu satsaha lati nubiyúha nna gwata'akana lati ka kuchiha. Ttiba ttu chupa mili ka kuchiha raka. Ka nuha nna biria resu ttebakana gwatsettikana ro'o ttu íyya daa niha nna biginnikana lhe'e indatooha nna ugwapikana inda.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ka nu se'e gweyú ka kuchiha nna boxunni ttebakana deyyakana gwattixxi'akana nuha lhe'esiha lhe utixxi'akinna ka benne se'e lhe'exxi itúba ka niha. Ka benneha nna biria ttebake gwalannike bixa nuha chi uka.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tti bisinke ata du Jesús‑ni nna bilákanie nubiyú beria ka espíritu xxegwiha latini, tseba chi bedo ikini lhe chiba nuku xoni dona. Nianna yalhá usikanie.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ka benne bilákanie nu gwate nubiyú uyu'u espíritu xxegwi latiniha lhe nu gwate ka kuchiha lhe, ka benneha nna utixxi'agabakanie adí ka benne.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nianna tti unnaba ditibake len Jesús‑ni kini eriabie lo yu gekeha nna eyye attu ta subi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Atti beyapi Jesús‑ni lo barcuha nna nubiyú beria espíritu xxegwiha latini nna unnaba ditibana lenie kini ugwelhe na sanalhane.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ttaka lee nna labí uka lebie nna ralee na:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nubiyúha nna bedá ttebana deyyana. Nianna udulo ttebana utixxi'ana itúba daka Decápolis ge iyá nu chi ben Jesús‑ni lenna, nna iyába ka benne binake nuha nna bebanabakanie.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Iki de chi beyapi Jesús‑ni lo barcuha nna betebie lo indatooha, besine ro'oni daka nu reha. Nianna bedetupa tteba ixe juisiru ka benne kwe'ebie. Labie nna ro'o indaha‑liba udúe.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nianna tti bisin ttu ka nu baninna yo'o ata rudheti ka benne Israel‑ni ka tisa ge Tata Do Yebáha. Nubiyúha lána Jairo. Tti bilenna Jesús‑ni due niha, nianna biyachuna nna bedú xibini arloe,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 nna unnaba ditibana lenie, rane:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nianna udá tteba Jesús‑ni die lenna.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lagwi ge ka benne danalhaha sela ttu benne nuila chi anka tsi'inu (12) ida ridobie reni.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yalhá chi gwatebie ugíe lo ixeba ka nu runi ramedi nna chiba beyá iyába nu tee gebie betse'e loobie. Ttaka labí reyake; rutse'e loo nna adíla diana rudialhana gebie.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Tti bine ge Jesús‑ni, nianna diabie sele lagwi ge ka benne danalhaha, nianna tti ubige daka kwe'e Jesús‑ni gwattáne ro'o lari nuku benneha,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 kumu rakanie: “Kwadiba ro'o xoe sattánaa nna gweyakabaa.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Laxkala atti gwattáne ro'o xo Jesús‑ni nna loora tteba udú sii reni ridoeha, nianna ute danie deki chiba beyake.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesús‑ni nna tti ute danie deki nu tsitsi ra leeha chi beyoinna ttu benne, nianna tti bodeki loe rulannie lo ka benne danalhaha nna ree ka benneha:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ka benne rudhetinieha nna ráke bie:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ttaka Jesús‑ni nna rulannibe abi'iba kwe'ebie kini ilánie nuxa nuha gwattána na ro'o xoeha.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Benne nuilaha nna kumu yube nu chi ukaha, aníha uka nna itú rasibanie lhe itú rixidibe ubige nna bedú xibie arlo Jesús‑ni, nianna tti utixxi'anie bie iyá tte.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Labie nna ree benne nuilaha:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Sa dula Jesús‑ni rinnebie, ttiru chi bisia ka nu daa lisi Jairo‑ni, rákana Jairo‑ni:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ttaka Jesús‑ni labí bedo nage ge nu ra ka nuha, nianna ree Jairo‑ni:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nianna udá ttebe die nna lanúru nu begwelhe tsia lenie. Sunruba Pedro‑ni lhe Jacobo‑ni lhe Juan betsi Jacobo‑ni chebie.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Tti bisinke ro'o yo'o ge Jairo‑ni, nianna bilánie chi risatsa ka benne lhe bilánie ka benne ribesike lhe relen xxattakanie lhe.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Atti chi ute'e lhe'e yo'oha nna ree ka benneha:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ttaka ka benne se'e niha, nna ruxisilake gebie. Lee nna nu benlee nna bebealee iyábake, nianna tti ute'e ata tee nuila toha. Ute'e len ka tata nan gebiha lhe len a tsunna ka benne cheeha lhe.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nianna tti bedaxxue ná nuila toha nna unnebie, ree:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Looraha tteba beyadha nuila toha nna bedá ttebabi, kumu chiba ankinbi tsi'inu (12) ida. Ka benne se'e niha nna uka tébakanie lhe yalhá bebanakanie lhe.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ttaka Jesús‑ni nna bodha'an tsitsibe ree ke anuttu nu kixxi'akanie ge nu chi ukaha lhe rágabe ke:
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.