Atos 28

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iki de chi ulaa iyábatu lo indatooha, nianna tti binatu deki lo yu nu re lagwi indatooha ata bisintuha, nuha tee láni Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ka benne se'e niha yalhá tse biyúke ri'itu. Bebekike gi nna uxike iyábatu kini betsa'atu ro'o teha kumu de raka xxatta idilha lhe de rodána iyya lhe.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pabluha nna bettupa ttebana ttu xxia xidhi bisi. Lhe'e xidhiha re ttu belha. Tti dia Pabluha udelhana xidhiha lo giha, de biyú belhaha xisa'a ge giha, de nuha nna beriana nna uto ya'ana ná Pabluha.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Tti bilani ka benne ge Malta‑ni nalha belhaha ná Pabluha, nianna tti ra luesike:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ttaka Pabluha nna bekubi tteba náni nna ubinni tteba belhaha lo giha nna labí bi ukinna.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ka benneha nna ubedaba se'eke ganna abittuba gi ku'una lati Pabluha o ttu nnelaba gattina. Ttaka kumu risába labí bi ruinna geni, nianna tti bodolaba leke ráke: “Gaxa diosiba anka benne‑ni.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Gaxxaba niha se'e ka yu ge ttu benne anke nu loni ge Malta‑ni. Benneha tee lábie Publio. Labie uxie ri'itu lisieha nna tseba biyúe ri'itu tsunna ubisa.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 La'ania tata ge Publio‑ni tebe ranie yu'e xilhaa lhe richú ya'ana gebie lhe. Pabluha nna uta'ana ata tee benneha kini belannine nna iki de chi unnabana ge benneha len Tata Do Yebáha, nianna tti uxxua náni ikie nna beyaka ttebe.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tti chi bina adí ka benne rani se'e Malta‑ni nu chi ukaha, nianna ugíagabake ata do Pabluha nna gwa beyakagabake.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Yalhá tse biyú ka benneha ri'itu. Laxkala tti chi edátuha nna gwa botebake iyába nu iyasintu neda.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Tti chi uka tsunna beo se'etu lo yu ge Malta‑ni, nianna tti beyapitu lo ttu barcu. Barcu nu beyapitu loniha, Malta‑niba udú nuha kini bettena iyya beha. Barcuha dana daka Alejandría. Daka arloni taa lo ka diosi tee lákani Cástor lhe Pólux lhe.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Nianna tti diatu lo barcuha nna bisintu lhe'esi Siracusa. Nuha rena ro'o indatooha. Niha bisátu tsunna ubisa.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nianna saro'o indatooha‑ba diatu nna bisintu ro'o yiesi nu tee láni Regio. Attu dilaha nna bedo beha daka rreha, nianna biriatu len barcuha diatu. Berupa ubisaha nna bisintu ro'o yiesi nu tee láni Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Niha beti'atu ttu chupa ka betsi to geri'i nna uxike ri'itu lisike kini use'etu lenke ttu gasi (7) ubisa. Niala nna tti biriatu diatu lhe'esi Roma‑ni.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ka betsi to geri'i se'e lhe'esi Roma‑ni tti chi binake getu, nianna bita ttebake beteledake ri'itu lhe'esi nu tee láni Apio Foro lhe adíke beteledake ri'itu lhe'esi nu tee láni Tsunna Ka Taverna. Tti bilani Pabluha ka benneha, nianna bedú itta tteba leni nna begwena Tata Do Yebáha ixkixaru.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Tti chi bisintu Roma‑ni [soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldaduha bote ttebana ka nu chena uleakana lisiyyaha, botena kana lasi ná soldadu do Roma‑ni. Nuha ankana nu loni ge adí ka soldadu se'e niha. Ttaka] Pabluha nna gwa begwelhaba soldadu do Roma‑ni na kini udona lhe'e attu yo'o subi nna ttúba ttu soldadu beya'anna kini biyúna na.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tti chi uka tsunna ubisa do Pabluha Romaha, uxi ttebana ka nu loni ge ka benne Israel se'e niha. Tti bitupa ka benneha nna rana ke:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ka nuha ixeba nu unnaba tisakana neti. Tti abí gwaxxakana bixa benia nu dika ralhaa gattia, nianna gwa benbakana olhákana neti.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ttaka ka benne Israel‑ni nna labí uka leke olhaa ka nuha neti. Aníha uka nna udo doelhaa unnabaa kini etetso dua arlo César benne rinnabia xeni‑ni. Bittu akinle deki daya arlo benne‑ni kini ukinnia ka benne geri'i.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Laxkala de nuní nna uxia kwinale kini iláti le lhe kini inne lania le lhe. Kumu neti de ruxxenba lasia ge nu ruxxen leri'i, ri'i ka benne Israel, de nuha‑ba nna xigakinna neti cadena‑ni.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ka benneha nna bekabike ráke:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ri'itu nna rakala letu udo nagatu bixa innálu, kumu lhe'e iyába ka yiesi se'e ka nu rinnekana lhe rigu'u ni'akani ka benne chi selake lenlu.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Aníha uka nna ka benne unne lenke Pabluha bedúke attu sá kini ugía ixeke lhe'e yo'o ata donaha. Pabluha nna udulona dilaha nna axtaba chi ulhaha dona rigixxi'enna ke gasina uinke kini akake benne innabia Tata Do Yebáha ke. Rudaxxu ni'ani nu ra lo bia bennabi bodha'an Moisés‑ni lhe nu ra lo ka yetsi bodha'an ka profetaha lhe, ruinna kini okinni ikike kini tsia leke ge Jesús‑ni. Rudaxxu ni'ani nu ra lo ka yetsiha kini rigixxi'ana ge Jesús‑ni.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Alhe ka benneha gwa ugíaba leke ge nu ra Pabluha, ttaka adíke nna labí ugía leke.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ttaka kumu de labí riyien ten ge luesike, aníha uka nna uduloke bedáke. Nianna ra Pabluha ke:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Ugía nna aní usi kana:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Kumu ra Tata Do Yebáha:
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 De nuha nna raka lasia unale ―ra Pabluha―, nnanna len ka benne abittu ankake nu Israel, len ka benneha‑la chi tsiatu kixxi'entu ke gasina odilá Tata Do Yebáha ke, kumu ka benneha gudola nagake ge nu kixxi'entu ke.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 [Tti ra Pabluha aníha, ka benne Israel‑ni yalhá rulisa luesike deyyake.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Gwa do xeana chupa ida udo Pabluha lhe'e yo'o nu unnabanaha. Niha risina iyába ka benne riake ralannike na
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 nna rigixxi'enna ke gasina kini akake benne innabia Tata Do Yebáha ke lhe rigixxi'agabinna ke ge Jesucristu benne anke Xxanari'iha. Labí rasinna tti rinnena, nigaba lanú nu riria usuna na tti rinnena.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.