Atos 28

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iki de chi ulaa iyábatu lo indatooha, nianna tti binatu deki lo yu nu re lagwi indatooha ata bisintuha, nuha tee láni Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ka benne se'e niha yalhá tse biyúke ri'itu. Bebekike gi nna uxike iyábatu kini betsa'atu ro'o teha kumu de raka xxatta idilha lhe de rodána iyya lhe.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pabluha nna bettupa ttebana ttu xxia xidhi bisi. Lhe'e xidhiha re ttu belha. Tti dia Pabluha udelhana xidhiha lo giha, de biyú belhaha xisa'a ge giha, de nuha nna beriana nna uto ya'ana ná Pabluha.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Tti bilani ka benne ge Malta‑ni nalha belhaha ná Pabluha, nianna tti ra luesike:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ttaka Pabluha nna bekubi tteba náni nna ubinni tteba belhaha lo giha nna labí bi ukinna.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ka benneha nna ubedaba se'eke ganna abittuba gi ku'una lati Pabluha o ttu nnelaba gattina. Ttaka kumu risába labí bi ruinna geni, nianna tti bodolaba leke ráke: “Gaxa diosiba anka benne‑ni.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Gaxxaba niha se'e ka yu ge ttu benne anke nu loni ge Malta‑ni. Benneha tee lábie Publio. Labie uxie ri'itu lisieha nna tseba biyúe ri'itu tsunna ubisa.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 La'ania tata ge Publio‑ni tebe ranie yu'e xilhaa lhe richú ya'ana gebie lhe. Pabluha nna uta'ana ata tee benneha kini belannine nna iki de chi unnabana ge benneha len Tata Do Yebáha, nianna tti uxxua náni ikie nna beyaka ttebe.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tti chi bina adí ka benne rani se'e Malta‑ni nu chi ukaha, nianna ugíagabake ata do Pabluha nna gwa beyakagabake.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Yalhá tse biyú ka benneha ri'itu. Laxkala tti chi edátuha nna gwa botebake iyába nu iyasintu neda.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Tti chi uka tsunna beo se'etu lo yu ge Malta‑ni, nianna tti beyapitu lo ttu barcu. Barcu nu beyapitu loniha, Malta‑niba udú nuha kini bettena iyya beha. Barcuha dana daka Alejandría. Daka arloni taa lo ka diosi tee lákani Cástor lhe Pólux lhe.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nianna tti diatu lo barcuha nna bisintu lhe'esi Siracusa. Nuha rena ro'o indatooha. Niha bisátu tsunna ubisa.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nianna saro'o indatooha‑ba diatu nna bisintu ro'o yiesi nu tee láni Regio. Attu dilaha nna bedo beha daka rreha, nianna biriatu len barcuha diatu. Berupa ubisaha nna bisintu ro'o yiesi nu tee láni Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Niha beti'atu ttu chupa ka betsi to geri'i nna uxike ri'itu lisike kini use'etu lenke ttu gasi (7) ubisa. Niala nna tti biriatu diatu lhe'esi Roma‑ni.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ka betsi to geri'i se'e lhe'esi Roma‑ni tti chi binake getu, nianna bita ttebake beteledake ri'itu lhe'esi nu tee láni Apio Foro lhe adíke beteledake ri'itu lhe'esi nu tee láni Tsunna Ka Taverna. Tti bilani Pabluha ka benneha, nianna bedú itta tteba leni nna begwena Tata Do Yebáha ixkixaru.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Tti chi bisintu Roma‑ni [soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldaduha bote ttebana ka nu chena uleakana lisiyyaha, botena kana lasi ná soldadu do Roma‑ni. Nuha ankana nu loni ge adí ka soldadu se'e niha. Ttaka] Pabluha nna gwa begwelhaba soldadu do Roma‑ni na kini udona lhe'e attu yo'o subi nna ttúba ttu soldadu beya'anna kini biyúna na.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Tti chi uka tsunna ubisa do Pabluha Romaha, uxi ttebana ka nu loni ge ka benne Israel se'e niha. Tti bitupa ka benneha nna rana ke:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ka nuha ixeba nu unnaba tisakana neti. Tti abí gwaxxakana bixa benia nu dika ralhaa gattia, nianna gwa benbakana olhákana neti.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ttaka ka benne Israel‑ni nna labí uka leke olhaa ka nuha neti. Aníha uka nna udo doelhaa unnabaa kini etetso dua arlo César benne rinnabia xeni‑ni. Bittu akinle deki daya arlo benne‑ni kini ukinnia ka benne geri'i.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Laxkala de nuní nna uxia kwinale kini iláti le lhe kini inne lania le lhe. Kumu neti de ruxxenba lasia ge nu ruxxen leri'i, ri'i ka benne Israel, de nuha‑ba nna xigakinna neti cadena‑ni.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ka benneha nna bekabike ráke:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ri'itu nna rakala letu udo nagatu bixa innálu, kumu lhe'e iyába ka yiesi se'e ka nu rinnekana lhe rigu'u ni'akani ka benne chi selake lenlu.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Aníha uka nna ka benne unne lenke Pabluha bedúke attu sá kini ugía ixeke lhe'e yo'o ata donaha. Pabluha nna udulona dilaha nna axtaba chi ulhaha dona rigixxi'enna ke gasina uinke kini akake benne innabia Tata Do Yebáha ke. Rudaxxu ni'ani nu ra lo bia bennabi bodha'an Moisés‑ni lhe nu ra lo ka yetsi bodha'an ka profetaha lhe, ruinna kini okinni ikike kini tsia leke ge Jesús‑ni. Rudaxxu ni'ani nu ra lo ka yetsiha kini rigixxi'ana ge Jesús‑ni.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Alhe ka benneha gwa ugíaba leke ge nu ra Pabluha, ttaka adíke nna labí ugía leke.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ttaka kumu de labí riyien ten ge luesike, aníha uka nna uduloke bedáke. Nianna ra Pabluha ke:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Ugía nna aní usi kana:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kumu ra Tata Do Yebáha:
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 De nuha nna raka lasia unale ―ra Pabluha―, nnanna len ka benne abittu ankake nu Israel, len ka benneha‑la chi tsiatu kixxi'entu ke gasina odilá Tata Do Yebáha ke, kumu ka benneha gudola nagake ge nu kixxi'entu ke.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Tti ra Pabluha aníha, ka benne Israel‑ni yalhá rulisa luesike deyyake.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Gwa do xeana chupa ida udo Pabluha lhe'e yo'o nu unnabanaha. Niha risina iyába ka benne riake ralannike na
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 nna rigixxi'enna ke gasina kini akake benne innabia Tata Do Yebáha ke lhe rigixxi'agabinna ke ge Jesucristu benne anke Xxanari'iha. Labí rasinna tti rinnena, nigaba lanú nu riria usuna na tti rinnena.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.