Atos 27

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tti chi beda'a ro'okani deki idhelhakana ri'itu daka Italia, nianna betekana Pabluha lhe adíru ka nu tee lisiyyaha lasi ná ttu soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldadu. Nu baninna ka nuha tee láni Julio. Ka soldaduha babakana César nu rinnabia xeniha.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nianna tti ugwapitu lo ttu barcu nu dana lhe'esi Adramitio. Nuha chi duna iriana tsiana lhe'e ka yiesi se'e daka ro'o indatoo ge Asia. Dágaba Aristarco‑ni len ri'itu. Lana ankana benne lhe'esi Tesalónica. Tesalónica‑ni rena daka lo yu ge Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Beyeki sáha nna bisintu lhe'esi Sidón. Nuha rena ro'o indatooha. Julio‑ni nna gwa ukabana benne tse len Pabluha. Laxkala gwa begwelhabane gwalannie ka benne ankabianie se'e lhe'esiha kini ka benneha nna begweke bie nu riyasanie.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Bederiabatu lhe'esiha dedheyatu. Ttaka kumu daka arlo barcu diatuha‑la ruse'ena beha, aníha uka nna saro'o yu ge Chipre‑niba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Diabatu lo indatooha nna utetu gaxxaba daka ro'o yu ge Cilicia lhe ge Panfilia lhe. Nianna bisintu Mira. Mira ankana ttu yiesi rena daka lo yu ge Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Lhe'esi Licia gwaxxaka soldadu nu dia lentuha attu barcu. Nuha dana daka lhe'esi Alejandría nna diana daka Italia. Nianna bedelhapi soldadu nu dia lentuha ri'itu lo barcuha nna diatu.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ixe ubisa uyu'utu neda dia besibatu lo indatooha. Chibuka utetu ro'o yiesi nu tee láni Gnido. Kumu de abí galá rugwelha beha, laxkala ulu'ula lotu diatu daka ata ree Creta. Nuha rena lagwi indatooha. Saro'o nuha‑ba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be. Nianna utetu arlo Salmona.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu. Chibuka bisintu ata risin ka barcuha. Ta risin ka barcuha tee láni Ka Puertu Tse. Gaxxaba niha re yiesi nu tee láni Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Kumu yalhá bisá xxattatu yu'utu neda, de nuha nna ttu niha‑ruba rekitu chi ute sá tti rutte ubina lhe'e ka benne Israel‑ni abittu roke yetta, lhe la'ania chigaba isia ka beo tti reta'a iyya beha. Laxkala yalhá chi ruxunnina getu ganna tsiarutu len barcuha lo indatooha. Nianna tti ra Pabluha adí ka benne daa lhe'e barcuha:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Tata xisi to, neti rakati yalhá sateri'i ganna ttu aníba la diari'i. Anágaba nna laa suna barcu‑niga lhe laa suna ka yua chena‑niga ruxunnina gekani tse'e lookana. Anágaba ri'i ruxunnigabana geri'i gattiri'i.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ttaka soldadu nu baninna ttu gayua ka soldaduha bedorula nagani ge nu rudhá barcuha lhe ge xxana barcuha lhe attichula ge Pabluha.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Lhe anágaba kumu ata se'etu len barcuha labí tte tse anka niha kini eya'an nuha axtaliba ganna chi tte iyya beha, aníha uka nna ixebakana beda'a ro'okani, rákana:
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Atti chi ugwadi gaatti be daa daka rreha, nianna rakin ka nu rudhá barcuha gwakaba tsiatu. Aníha uka nna biriatu diatu, saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ttaka labí isá chi yu'utu neda, ttiruba chi biria ttu be raka xxatta idí dana daka ata riria ubisa‑na nna uyu'una lo barcu diatuha,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 nianna benneru loni nuha. Ttaka kumu de abí galá udaa barcuha tsiana daka ata daa beha, aníha uka nna begwelhachilatu che beha barcuha.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Aníha‑ba che beha barcuha, ute lenna ri'itu ro'o ttu yu xka'a to tee láni Clauda. Nuha rena lagwi indatooha. Niha‑ruba nuha gwa re latti be. De nuha nna chibuka udaa ka nu ribenkana lhe'e barcuha belhapikana chalupa nu na'aya barcuha.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Tti chi belhapikana chalupaha lo barcuha, nianna tti boxxiga tsitsikana lhe'e barcuha len tuu, kumu rasikinna ni kinaruba tsaga nuha lo ka belhuku yuxi ka nu tee lákani Sirte sia lhe'e indatooha. Aníha uka nna belhidakana ka lari daa iki barcuha nna begwelhabakana che beha barcuha.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ttaka kumu de adíla idí chi rukubi iyya beha barcuha, laxkala beyeki sáha nna udulokana bedelhakana ka yua che barcuha lhe'e indatooha.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Beyonna ubisaha nna kwinaba ka nu ribenkana lhe'e barcuha bedaxxukana ka lo irsina barcuha nna uru'unagabakana ka nuha.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ixe ubisa labíru bilentu tatubisa‑na, nigaba ka beli‑na. Gwea iyya beha nna yalhá idí raka nuha. Laxkala la'ania labíru ruxxen letu deki gwalátu.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Kumu de ixe ubisa chi ute labíru chi utotu yetta, de nuha nna udú lii Pabluha lagwi ge iyábatu nna rana:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Nnanna nna rulisaa le, tsitsi gwalikweki lele abittu gasinle, kumu ni ttúle labí gattile. Suna barcu‑niba tse'e loona.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Kumu neti naseha bela'ati ttu anjeli udhelha Tata Do Yebáha, delába Tata Do Yebaa benne ankaa gebie lhe rixúnie neti lhe.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Benneha rabie neti: “Pablo, bittu gasinlu, kumu teeki iso dulu arlo César nu rinnabia xeniha. Kumu de lu nna edá le Tata Do Yebáha odilábie iyába ka benne daa lenlu lhe'e barcu‑ni.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 De nuha nna tsitsi gwalebeki lele xa tata. Bittu udúna le, kumu neti ruxxen lasia ge Tata Do Yebáha deki gwakaba atti tteba chi ra anjeli geeha neti.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ttaka nna teeki satságari'i len barcu‑ni ro'o ttu yu re lagwi indatoo‑ni.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Loolha tti chi uka sitá (14) ubisa rekitu lo indatoo nu tee láni Adriático, naa lhe niiba rekitu che iyya beha barcu diatuha. Tti chi anka ttiba retin tsi'inu (12) relaha, ka nu riben sina lhe'e barcuha, chi ute dákinna deki chi tteba isintu yu bisi.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Nianna tti berixxibiakana a ttixa lhi'u re indatooha. Debá a galhia (20) edha re indaha lhi'u. Attu lattitoruba bededátu len barcuha, nianna tti bodorixxibiakana attu libe. La'ania nna a tsinu (15) edhaba re indaha lhi'u.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ttaka kumu de rasikinna kini ka sannipa barcuha idí iki ka íyya sia lhe'e indatooha, de nuha nna ulhida ttebakana ttapa ka iyya idi'i ka nu tee lákani ancla, ulhidakana ka nuha daka xan barcuha kini ka nuha ukwedakana barcuha lo indaha lhe anágaba lhe rágabakana:
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ttaka ka nu riben lhe'e barcuha chi ruinkana oxunnikana. Laxkala chi rilhidakana chalupaha kini eyyakana loni oxunnikana, De nuha nna uka diba ruinkana deki adíru ka iyya idi'iha‑ba ilhidakana daka arlo barcuha.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ttaka Pabluha, tti ute denna nu ruin ka nuha, nianna tti rana ka soldaduha lhe nu baninna ka nuha lhe:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Nianna ka soldaduha uchúkana ka tuu xiga chalupaha nna ubinni nuha lhi'u lhe'e indaha.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Tti chi daa tsaniha nna ra Pabluha iyá ka nu daa lhe'e barcuha:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Nnanna rinnabaa len lebi'i, gwaligo yetta kini aka benle, kumu niru ttúle labí gattile.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Iki de ra Pabluha aníha, nianna tti bedaxxuna ttu yettaxtila nna begwena ixkixaru len Tata Do Yebáha arlo iyábakani. Nianna tti ulha'ana lhe'e benneha nna udulona rona.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 La'aniala nna chi bodú ittana le iyábakana nna utogabakana yettaxtila.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Chupa gayua gayuna bixxi sixupa (276), ttanía anka de iyá ttetu diatu lhe'e barcuha.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Iki de chi beyielintu utotu yettaxtilaha, nianna tti bododelhakana ka kutensi xuxtilaha lhe'e indaha kini abittu tteru idi'i aka barcuha.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Tti chi ugwani dilaha nna ka nu reben lhe'e barcuha labí reyakabiakinna gaxa nuha se'etu, ttaka bilákinna do ttu latti ata gwanka lapa. Nianna tti bokinni ikikani usigakana barcuha ata anka lapaha, ganna si gwaka ibigana.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Nianna tti uchúkana ka tuu xika iki ka iyya idi'i ka nu ulhidakana daka xan barcuha kini biginni ka nuha lhe'e indatooha nna udhasigabakana yaga nu rixúkinna kini rodekikana lo barcuha. Nianna tti ulhidhakana ka lari daa iki barcuha kini ru'u beha lhe'e ka lariha. Aníha kini ulu'u beha lo barcuha diana ubigana ro'o yu bisi re lagwi indatooha.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ttaka tti gwannipa barcuha iki ttu xxuku yuxi xua lhe'e indaha, ttu tsaba gweada xinni lhe'e yuxiha nna daka xanniha nna beduyaba indaha nuha kumu de retetsu'una idí.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Nianna ka soldaduha nna chi ruinkana uttikana ka nu chekanaha, delába ka nu uleakana lisiyyaha, ruinkana uttikana ka nuha kini abittu oxunnikana lo indaha.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ttaka soldadu nu baninna adí ka soldaduha, de raka leni odilána Pabluha, de nuha nna labí begwelhana uttikana ka nuha. Nianna tti rana iyába ka benne dia lhe'e barcuha:
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Adíle nna lo ka yaga o lo ka breta salha'a ge barcu‑niba gwalexua kini eriale.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.