Atos 27

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tti chi beda'a ro'okani deki idhelhakana ri'itu daka Italia, nianna betekana Pabluha lhe adíru ka nu tee lisiyyaha lasi ná ttu soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldadu. Nu baninna ka nuha tee láni Julio. Ka soldaduha babakana César nu rinnabia xeniha.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Nianna tti ugwapitu lo ttu barcu nu dana lhe'esi Adramitio. Nuha chi duna iriana tsiana lhe'e ka yiesi se'e daka ro'o indatoo ge Asia. Dágaba Aristarco‑ni len ri'itu. Lana ankana benne lhe'esi Tesalónica. Tesalónica‑ni rena daka lo yu ge Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Beyeki sáha nna bisintu lhe'esi Sidón. Nuha rena ro'o indatooha. Julio‑ni nna gwa ukabana benne tse len Pabluha. Laxkala gwa begwelhabane gwalannie ka benne ankabianie se'e lhe'esiha kini ka benneha nna begweke bie nu riyasanie.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Bederiabatu lhe'esiha dedheyatu. Ttaka kumu daka arlo barcu diatuha‑la ruse'ena beha, aníha uka nna saro'o yu ge Chipre‑niba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Diabatu lo indatooha nna utetu gaxxaba daka ro'o yu ge Cilicia lhe ge Panfilia lhe. Nianna bisintu Mira. Mira ankana ttu yiesi rena daka lo yu ge Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lhe'esi Licia gwaxxaka soldadu nu dia lentuha attu barcu. Nuha dana daka lhe'esi Alejandría nna diana daka Italia. Nianna bedelhapi soldadu nu dia lentuha ri'itu lo barcuha nna diatu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ixe ubisa uyu'utu neda dia besibatu lo indatooha. Chibuka utetu ro'o yiesi nu tee láni Gnido. Kumu de abí galá rugwelha beha, laxkala ulu'ula lotu diatu daka ata ree Creta. Nuha rena lagwi indatooha. Saro'o nuha‑ba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be. Nianna utetu arlo Salmona.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu. Chibuka bisintu ata risin ka barcuha. Ta risin ka barcuha tee láni Ka Puertu Tse. Gaxxaba niha re yiesi nu tee láni Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Kumu yalhá bisá xxattatu yu'utu neda, de nuha nna ttu niha‑ruba rekitu chi ute sá tti rutte ubina lhe'e ka benne Israel‑ni abittu roke yetta, lhe la'ania chigaba isia ka beo tti reta'a iyya beha. Laxkala yalhá chi ruxunnina getu ganna tsiarutu len barcuha lo indatooha. Nianna tti ra Pabluha adí ka benne daa lhe'e barcuha:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Tata xisi to, neti rakati yalhá sateri'i ganna ttu aníba la diari'i. Anágaba nna laa suna barcu‑niga lhe laa suna ka yua chena‑niga ruxunnina gekani tse'e lookana. Anágaba ri'i ruxunnigabana geri'i gattiri'i.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ttaka soldadu nu baninna ttu gayua ka soldaduha bedorula nagani ge nu rudhá barcuha lhe ge xxana barcuha lhe attichula ge Pabluha.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Lhe anágaba kumu ata se'etu len barcuha labí tte tse anka niha kini eya'an nuha axtaliba ganna chi tte iyya beha, aníha uka nna ixebakana beda'a ro'okani, rákana:
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Atti chi ugwadi gaatti be daa daka rreha, nianna rakin ka nu rudhá barcuha gwakaba tsiatu. Aníha uka nna biriatu diatu, saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ttaka labí isá chi yu'utu neda, ttiruba chi biria ttu be raka xxatta idí dana daka ata riria ubisa‑na nna uyu'una lo barcu diatuha,
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 nianna benneru loni nuha. Ttaka kumu de abí galá udaa barcuha tsiana daka ata daa beha, aníha uka nna begwelhachilatu che beha barcuha.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Aníha‑ba che beha barcuha, ute lenna ri'itu ro'o ttu yu xka'a to tee láni Clauda. Nuha rena lagwi indatooha. Niha‑ruba nuha gwa re latti be. De nuha nna chibuka udaa ka nu ribenkana lhe'e barcuha belhapikana chalupa nu na'aya barcuha.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tti chi belhapikana chalupaha lo barcuha, nianna tti boxxiga tsitsikana lhe'e barcuha len tuu, kumu rasikinna ni kinaruba tsaga nuha lo ka belhuku yuxi ka nu tee lákani Sirte sia lhe'e indatooha. Aníha uka nna belhidakana ka lari daa iki barcuha nna begwelhabakana che beha barcuha.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ttaka kumu de adíla idí chi rukubi iyya beha barcuha, laxkala beyeki sáha nna udulokana bedelhakana ka yua che barcuha lhe'e indatooha.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Beyonna ubisaha nna kwinaba ka nu ribenkana lhe'e barcuha bedaxxukana ka lo irsina barcuha nna uru'unagabakana ka nuha.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ixe ubisa labíru bilentu tatubisa‑na, nigaba ka beli‑na. Gwea iyya beha nna yalhá idí raka nuha. Laxkala la'ania labíru ruxxen letu deki gwalátu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kumu de ixe ubisa chi ute labíru chi utotu yetta, de nuha nna udú lii Pabluha lagwi ge iyábatu nna rana:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Nnanna nna rulisaa le, tsitsi gwalikweki lele abittu gasinle, kumu ni ttúle labí gattile. Suna barcu‑niba tse'e loona.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kumu neti naseha bela'ati ttu anjeli udhelha Tata Do Yebáha, delába Tata Do Yebaa benne ankaa gebie lhe rixúnie neti lhe.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Benneha rabie neti: “Pablo, bittu gasinlu, kumu teeki iso dulu arlo César nu rinnabia xeniha. Kumu de lu nna edá le Tata Do Yebáha odilábie iyába ka benne daa lenlu lhe'e barcu‑ni.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 De nuha nna tsitsi gwalebeki lele xa tata. Bittu udúna le, kumu neti ruxxen lasia ge Tata Do Yebáha deki gwakaba atti tteba chi ra anjeli geeha neti.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ttaka nna teeki satságari'i len barcu‑ni ro'o ttu yu re lagwi indatoo‑ni.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Loolha tti chi uka sitá (14) ubisa rekitu lo indatoo nu tee láni Adriático, naa lhe niiba rekitu che iyya beha barcu diatuha. Tti chi anka ttiba retin tsi'inu (12) relaha, ka nu riben sina lhe'e barcuha, chi ute dákinna deki chi tteba isintu yu bisi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Nianna tti berixxibiakana a ttixa lhi'u re indatooha. Debá a galhia (20) edha re indaha lhi'u. Attu lattitoruba bededátu len barcuha, nianna tti bodorixxibiakana attu libe. La'ania nna a tsinu (15) edhaba re indaha lhi'u.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ttaka kumu de rasikinna kini ka sannipa barcuha idí iki ka íyya sia lhe'e indatooha, de nuha nna ulhida ttebakana ttapa ka iyya idi'i ka nu tee lákani ancla, ulhidakana ka nuha daka xan barcuha kini ka nuha ukwedakana barcuha lo indaha lhe anágaba lhe rágabakana:
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ttaka ka nu riben lhe'e barcuha chi ruinkana oxunnikana. Laxkala chi rilhidakana chalupaha kini eyyakana loni oxunnikana, De nuha nna uka diba ruinkana deki adíru ka iyya idi'iha‑ba ilhidakana daka arlo barcuha.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ttaka Pabluha, tti ute denna nu ruin ka nuha, nianna tti rana ka soldaduha lhe nu baninna ka nuha lhe:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nianna ka soldaduha uchúkana ka tuu xiga chalupaha nna ubinni nuha lhi'u lhe'e indaha.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tti chi daa tsaniha nna ra Pabluha iyá ka nu daa lhe'e barcuha:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nnanna rinnabaa len lebi'i, gwaligo yetta kini aka benle, kumu niru ttúle labí gattile.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Iki de ra Pabluha aníha, nianna tti bedaxxuna ttu yettaxtila nna begwena ixkixaru len Tata Do Yebáha arlo iyábakani. Nianna tti ulha'ana lhe'e benneha nna udulona rona.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 La'aniala nna chi bodú ittana le iyábakana nna utogabakana yettaxtila.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Chupa gayua gayuna bixxi sixupa (276), ttanía anka de iyá ttetu diatu lhe'e barcuha.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Iki de chi beyielintu utotu yettaxtilaha, nianna tti bododelhakana ka kutensi xuxtilaha lhe'e indaha kini abittu tteru idi'i aka barcuha.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tti chi ugwani dilaha nna ka nu reben lhe'e barcuha labí reyakabiakinna gaxa nuha se'etu, ttaka bilákinna do ttu latti ata gwanka lapa. Nianna tti bokinni ikikani usigakana barcuha ata anka lapaha, ganna si gwaka ibigana.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Nianna tti uchúkana ka tuu xika iki ka iyya idi'i ka nu ulhidakana daka xan barcuha kini biginni ka nuha lhe'e indatooha nna udhasigabakana yaga nu rixúkinna kini rodekikana lo barcuha. Nianna tti ulhidhakana ka lari daa iki barcuha kini ru'u beha lhe'e ka lariha. Aníha kini ulu'u beha lo barcuha diana ubigana ro'o yu bisi re lagwi indatooha.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ttaka tti gwannipa barcuha iki ttu xxuku yuxi xua lhe'e indaha, ttu tsaba gweada xinni lhe'e yuxiha nna daka xanniha nna beduyaba indaha nuha kumu de retetsu'una idí.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nianna ka soldaduha nna chi ruinkana uttikana ka nu chekanaha, delába ka nu uleakana lisiyyaha, ruinkana uttikana ka nuha kini abittu oxunnikana lo indaha.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ttaka soldadu nu baninna adí ka soldaduha, de raka leni odilána Pabluha, de nuha nna labí begwelhana uttikana ka nuha. Nianna tti rana iyába ka benne dia lhe'e barcuha:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Adíle nna lo ka yaga o lo ka breta salha'a ge barcu‑niba gwalexua kini eriale.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.