Atos 27

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tti chi beda'a ro'okani deki idhelhakana ri'itu daka Italia, nianna betekana Pabluha lhe adíru ka nu tee lisiyyaha lasi ná ttu soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldadu. Nu baninna ka nuha tee láni Julio. Ka soldaduha babakana César nu rinnabia xeniha.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nianna tti ugwapitu lo ttu barcu nu dana lhe'esi Adramitio. Nuha chi duna iriana tsiana lhe'e ka yiesi se'e daka ro'o indatoo ge Asia. Dágaba Aristarco‑ni len ri'itu. Lana ankana benne lhe'esi Tesalónica. Tesalónica‑ni rena daka lo yu ge Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Beyeki sáha nna bisintu lhe'esi Sidón. Nuha rena ro'o indatooha. Julio‑ni nna gwa ukabana benne tse len Pabluha. Laxkala gwa begwelhabane gwalannie ka benne ankabianie se'e lhe'esiha kini ka benneha nna begweke bie nu riyasanie.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Bederiabatu lhe'esiha dedheyatu. Ttaka kumu daka arlo barcu diatuha‑la ruse'ena beha, aníha uka nna saro'o yu ge Chipre‑niba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Diabatu lo indatooha nna utetu gaxxaba daka ro'o yu ge Cilicia lhe ge Panfilia lhe. Nianna bisintu Mira. Mira ankana ttu yiesi rena daka lo yu ge Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Lhe'esi Licia gwaxxaka soldadu nu dia lentuha attu barcu. Nuha dana daka lhe'esi Alejandría nna diana daka Italia. Nianna bedelhapi soldadu nu dia lentuha ri'itu lo barcuha nna diatu.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ixe ubisa uyu'utu neda dia besibatu lo indatooha. Chibuka utetu ro'o yiesi nu tee láni Gnido. Kumu de abí galá rugwelha beha, laxkala ulu'ula lotu diatu daka ata ree Creta. Nuha rena lagwi indatooha. Saro'o nuha‑ba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be. Nianna utetu arlo Salmona.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu. Chibuka bisintu ata risin ka barcuha. Ta risin ka barcuha tee láni Ka Puertu Tse. Gaxxaba niha re yiesi nu tee láni Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Kumu yalhá bisá xxattatu yu'utu neda, de nuha nna ttu niha‑ruba rekitu chi ute sá tti rutte ubina lhe'e ka benne Israel‑ni abittu roke yetta, lhe la'ania chigaba isia ka beo tti reta'a iyya beha. Laxkala yalhá chi ruxunnina getu ganna tsiarutu len barcuha lo indatooha. Nianna tti ra Pabluha adí ka benne daa lhe'e barcuha:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ―Tata xisi to, neti rakati yalhá sateri'i ganna ttu aníba la diari'i. Anágaba nna laa suna barcu‑niga lhe laa suna ka yua chena‑niga ruxunnina gekani tse'e lookana. Anágaba ri'i ruxunnigabana geri'i gattiri'i.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ttaka soldadu nu baninna ttu gayua ka soldaduha bedorula nagani ge nu rudhá barcuha lhe ge xxana barcuha lhe attichula ge Pabluha.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Lhe anágaba kumu ata se'etu len barcuha labí tte tse anka niha kini eya'an nuha axtaliba ganna chi tte iyya beha, aníha uka nna ixebakana beda'a ro'okani, rákana:
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Atti chi ugwadi gaatti be daa daka rreha, nianna rakin ka nu rudhá barcuha gwakaba tsiatu. Aníha uka nna biriatu diatu, saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ttaka labí isá chi yu'utu neda, ttiruba chi biria ttu be raka xxatta idí dana daka ata riria ubisa‑na nna uyu'una lo barcu diatuha,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 nianna benneru loni nuha. Ttaka kumu de abí galá udaa barcuha tsiana daka ata daa beha, aníha uka nna begwelhachilatu che beha barcuha.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Aníha‑ba che beha barcuha, ute lenna ri'itu ro'o ttu yu xka'a to tee láni Clauda. Nuha rena lagwi indatooha. Niha‑ruba nuha gwa re latti be. De nuha nna chibuka udaa ka nu ribenkana lhe'e barcuha belhapikana chalupa nu na'aya barcuha.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tti chi belhapikana chalupaha lo barcuha, nianna tti boxxiga tsitsikana lhe'e barcuha len tuu, kumu rasikinna ni kinaruba tsaga nuha lo ka belhuku yuxi ka nu tee lákani Sirte sia lhe'e indatooha. Aníha uka nna belhidakana ka lari daa iki barcuha nna begwelhabakana che beha barcuha.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ttaka kumu de adíla idí chi rukubi iyya beha barcuha, laxkala beyeki sáha nna udulokana bedelhakana ka yua che barcuha lhe'e indatooha.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Beyonna ubisaha nna kwinaba ka nu ribenkana lhe'e barcuha bedaxxukana ka lo irsina barcuha nna uru'unagabakana ka nuha.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ixe ubisa labíru bilentu tatubisa‑na, nigaba ka beli‑na. Gwea iyya beha nna yalhá idí raka nuha. Laxkala la'ania labíru ruxxen letu deki gwalátu.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kumu de ixe ubisa chi ute labíru chi utotu yetta, de nuha nna udú lii Pabluha lagwi ge iyábatu nna rana:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nnanna nna rulisaa le, tsitsi gwalikweki lele abittu gasinle, kumu ni ttúle labí gattile. Suna barcu‑niba tse'e loona.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Kumu neti naseha bela'ati ttu anjeli udhelha Tata Do Yebáha, delába Tata Do Yebaa benne ankaa gebie lhe rixúnie neti lhe.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Benneha rabie neti: “Pablo, bittu gasinlu, kumu teeki iso dulu arlo César nu rinnabia xeniha. Kumu de lu nna edá le Tata Do Yebáha odilábie iyába ka benne daa lenlu lhe'e barcu‑ni.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 De nuha nna tsitsi gwalebeki lele xa tata. Bittu udúna le, kumu neti ruxxen lasia ge Tata Do Yebáha deki gwakaba atti tteba chi ra anjeli geeha neti.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ttaka nna teeki satságari'i len barcu‑ni ro'o ttu yu re lagwi indatoo‑ni.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Loolha tti chi uka sitá (14) ubisa rekitu lo indatoo nu tee láni Adriático, naa lhe niiba rekitu che iyya beha barcu diatuha. Tti chi anka ttiba retin tsi'inu (12) relaha, ka nu riben sina lhe'e barcuha, chi ute dákinna deki chi tteba isintu yu bisi.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Nianna tti berixxibiakana a ttixa lhi'u re indatooha. Debá a galhia (20) edha re indaha lhi'u. Attu lattitoruba bededátu len barcuha, nianna tti bodorixxibiakana attu libe. La'ania nna a tsinu (15) edhaba re indaha lhi'u.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ttaka kumu de rasikinna kini ka sannipa barcuha idí iki ka íyya sia lhe'e indatooha, de nuha nna ulhida ttebakana ttapa ka iyya idi'i ka nu tee lákani ancla, ulhidakana ka nuha daka xan barcuha kini ka nuha ukwedakana barcuha lo indaha lhe anágaba lhe rágabakana:
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ttaka ka nu riben lhe'e barcuha chi ruinkana oxunnikana. Laxkala chi rilhidakana chalupaha kini eyyakana loni oxunnikana, De nuha nna uka diba ruinkana deki adíru ka iyya idi'iha‑ba ilhidakana daka arlo barcuha.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ttaka Pabluha, tti ute denna nu ruin ka nuha, nianna tti rana ka soldaduha lhe nu baninna ka nuha lhe:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nianna ka soldaduha uchúkana ka tuu xiga chalupaha nna ubinni nuha lhi'u lhe'e indaha.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Tti chi daa tsaniha nna ra Pabluha iyá ka nu daa lhe'e barcuha:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nnanna rinnabaa len lebi'i, gwaligo yetta kini aka benle, kumu niru ttúle labí gattile.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Iki de ra Pabluha aníha, nianna tti bedaxxuna ttu yettaxtila nna begwena ixkixaru len Tata Do Yebáha arlo iyábakani. Nianna tti ulha'ana lhe'e benneha nna udulona rona.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 La'aniala nna chi bodú ittana le iyábakana nna utogabakana yettaxtila.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chupa gayua gayuna bixxi sixupa (276), ttanía anka de iyá ttetu diatu lhe'e barcuha.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Iki de chi beyielintu utotu yettaxtilaha, nianna tti bododelhakana ka kutensi xuxtilaha lhe'e indaha kini abittu tteru idi'i aka barcuha.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Tti chi ugwani dilaha nna ka nu reben lhe'e barcuha labí reyakabiakinna gaxa nuha se'etu, ttaka bilákinna do ttu latti ata gwanka lapa. Nianna tti bokinni ikikani usigakana barcuha ata anka lapaha, ganna si gwaka ibigana.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Nianna tti uchúkana ka tuu xika iki ka iyya idi'i ka nu ulhidakana daka xan barcuha kini biginni ka nuha lhe'e indatooha nna udhasigabakana yaga nu rixúkinna kini rodekikana lo barcuha. Nianna tti ulhidhakana ka lari daa iki barcuha kini ru'u beha lhe'e ka lariha. Aníha kini ulu'u beha lo barcuha diana ubigana ro'o yu bisi re lagwi indatooha.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ttaka tti gwannipa barcuha iki ttu xxuku yuxi xua lhe'e indaha, ttu tsaba gweada xinni lhe'e yuxiha nna daka xanniha nna beduyaba indaha nuha kumu de retetsu'una idí.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nianna ka soldaduha nna chi ruinkana uttikana ka nu chekanaha, delába ka nu uleakana lisiyyaha, ruinkana uttikana ka nuha kini abittu oxunnikana lo indaha.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ttaka soldadu nu baninna adí ka soldaduha, de raka leni odilána Pabluha, de nuha nna labí begwelhana uttikana ka nuha. Nianna tti rana iyába ka benne dia lhe'e barcuha:
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Adíle nna lo ka yaga o lo ka breta salha'a ge barcu‑niba gwalexua kini eriale.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.