Atos 27

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tti chi beda'a ro'okani deki idhelhakana ri'itu daka Italia, nianna betekana Pabluha lhe adíru ka nu tee lisiyyaha lasi ná ttu soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldadu. Nu baninna ka nuha tee láni Julio. Ka soldaduha babakana César nu rinnabia xeniha.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nianna tti ugwapitu lo ttu barcu nu dana lhe'esi Adramitio. Nuha chi duna iriana tsiana lhe'e ka yiesi se'e daka ro'o indatoo ge Asia. Dágaba Aristarco‑ni len ri'itu. Lana ankana benne lhe'esi Tesalónica. Tesalónica‑ni rena daka lo yu ge Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Beyeki sáha nna bisintu lhe'esi Sidón. Nuha rena ro'o indatooha. Julio‑ni nna gwa ukabana benne tse len Pabluha. Laxkala gwa begwelhabane gwalannie ka benne ankabianie se'e lhe'esiha kini ka benneha nna begweke bie nu riyasanie.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Bederiabatu lhe'esiha dedheyatu. Ttaka kumu daka arlo barcu diatuha‑la ruse'ena beha, aníha uka nna saro'o yu ge Chipre‑niba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Diabatu lo indatooha nna utetu gaxxaba daka ro'o yu ge Cilicia lhe ge Panfilia lhe. Nianna bisintu Mira. Mira ankana ttu yiesi rena daka lo yu ge Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lhe'esi Licia gwaxxaka soldadu nu dia lentuha attu barcu. Nuha dana daka lhe'esi Alejandría nna diana daka Italia. Nianna bedelhapi soldadu nu dia lentuha ri'itu lo barcuha nna diatu.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ixe ubisa uyu'utu neda dia besibatu lo indatooha. Chibuka utetu ro'o yiesi nu tee láni Gnido. Kumu de abí galá rugwelha beha, laxkala ulu'ula lotu diatu daka ata ree Creta. Nuha rena lagwi indatooha. Saro'o nuha‑ba diatu kumu niha‑ruba nuha gwa re be. Nianna utetu arlo Salmona.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu. Chibuka bisintu ata risin ka barcuha. Ta risin ka barcuha tee láni Ka Puertu Tse. Gaxxaba niha re yiesi nu tee láni Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Kumu yalhá bisá xxattatu yu'utu neda, de nuha nna ttu niha‑ruba rekitu chi ute sá tti rutte ubina lhe'e ka benne Israel‑ni abittu roke yetta, lhe la'ania chigaba isia ka beo tti reta'a iyya beha. Laxkala yalhá chi ruxunnina getu ganna tsiarutu len barcuha lo indatooha. Nianna tti ra Pabluha adí ka benne daa lhe'e barcuha:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 ―Tata xisi to, neti rakati yalhá sateri'i ganna ttu aníba la diari'i. Anágaba nna laa suna barcu‑niga lhe laa suna ka yua chena‑niga ruxunnina gekani tse'e lookana. Anágaba ri'i ruxunnigabana geri'i gattiri'i.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ttaka soldadu nu baninna ttu gayua ka soldaduha bedorula nagani ge nu rudhá barcuha lhe ge xxana barcuha lhe attichula ge Pabluha.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Lhe anágaba kumu ata se'etu len barcuha labí tte tse anka niha kini eya'an nuha axtaliba ganna chi tte iyya beha, aníha uka nna ixebakana beda'a ro'okani, rákana:
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Atti chi ugwadi gaatti be daa daka rreha, nianna rakin ka nu rudhá barcuha gwakaba tsiatu. Aníha uka nna biriatu diatu, saro'o indatoo ge Creta‑niba diatu.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ttaka labí isá chi yu'utu neda, ttiruba chi biria ttu be raka xxatta idí dana daka ata riria ubisa‑na nna uyu'una lo barcu diatuha,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 nianna benneru loni nuha. Ttaka kumu de abí galá udaa barcuha tsiana daka ata daa beha, aníha uka nna begwelhachilatu che beha barcuha.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Aníha‑ba che beha barcuha, ute lenna ri'itu ro'o ttu yu xka'a to tee láni Clauda. Nuha rena lagwi indatooha. Niha‑ruba nuha gwa re latti be. De nuha nna chibuka udaa ka nu ribenkana lhe'e barcuha belhapikana chalupa nu na'aya barcuha.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tti chi belhapikana chalupaha lo barcuha, nianna tti boxxiga tsitsikana lhe'e barcuha len tuu, kumu rasikinna ni kinaruba tsaga nuha lo ka belhuku yuxi ka nu tee lákani Sirte sia lhe'e indatooha. Aníha uka nna belhidakana ka lari daa iki barcuha nna begwelhabakana che beha barcuha.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ttaka kumu de adíla idí chi rukubi iyya beha barcuha, laxkala beyeki sáha nna udulokana bedelhakana ka yua che barcuha lhe'e indatooha.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Beyonna ubisaha nna kwinaba ka nu ribenkana lhe'e barcuha bedaxxukana ka lo irsina barcuha nna uru'unagabakana ka nuha.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ixe ubisa labíru bilentu tatubisa‑na, nigaba ka beli‑na. Gwea iyya beha nna yalhá idí raka nuha. Laxkala la'ania labíru ruxxen letu deki gwalátu.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Kumu de ixe ubisa chi ute labíru chi utotu yetta, de nuha nna udú lii Pabluha lagwi ge iyábatu nna rana:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Nnanna nna rulisaa le, tsitsi gwalikweki lele abittu gasinle, kumu ni ttúle labí gattile. Suna barcu‑niba tse'e loona.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Kumu neti naseha bela'ati ttu anjeli udhelha Tata Do Yebáha, delába Tata Do Yebaa benne ankaa gebie lhe rixúnie neti lhe.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Benneha rabie neti: “Pablo, bittu gasinlu, kumu teeki iso dulu arlo César nu rinnabia xeniha. Kumu de lu nna edá le Tata Do Yebáha odilábie iyába ka benne daa lenlu lhe'e barcu‑ni.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 De nuha nna tsitsi gwalebeki lele xa tata. Bittu udúna le, kumu neti ruxxen lasia ge Tata Do Yebáha deki gwakaba atti tteba chi ra anjeli geeha neti.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ttaka nna teeki satságari'i len barcu‑ni ro'o ttu yu re lagwi indatoo‑ni.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Loolha tti chi uka sitá (14) ubisa rekitu lo indatoo nu tee láni Adriático, naa lhe niiba rekitu che iyya beha barcu diatuha. Tti chi anka ttiba retin tsi'inu (12) relaha, ka nu riben sina lhe'e barcuha, chi ute dákinna deki chi tteba isintu yu bisi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Nianna tti berixxibiakana a ttixa lhi'u re indatooha. Debá a galhia (20) edha re indaha lhi'u. Attu lattitoruba bededátu len barcuha, nianna tti bodorixxibiakana attu libe. La'ania nna a tsinu (15) edhaba re indaha lhi'u.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ttaka kumu de rasikinna kini ka sannipa barcuha idí iki ka íyya sia lhe'e indatooha, de nuha nna ulhida ttebakana ttapa ka iyya idi'i ka nu tee lákani ancla, ulhidakana ka nuha daka xan barcuha kini ka nuha ukwedakana barcuha lo indaha lhe anágaba lhe rágabakana:
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ttaka ka nu riben lhe'e barcuha chi ruinkana oxunnikana. Laxkala chi rilhidakana chalupaha kini eyyakana loni oxunnikana, De nuha nna uka diba ruinkana deki adíru ka iyya idi'iha‑ba ilhidakana daka arlo barcuha.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ttaka Pabluha, tti ute denna nu ruin ka nuha, nianna tti rana ka soldaduha lhe nu baninna ka nuha lhe:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nianna ka soldaduha uchúkana ka tuu xiga chalupaha nna ubinni nuha lhi'u lhe'e indaha.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tti chi daa tsaniha nna ra Pabluha iyá ka nu daa lhe'e barcuha:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nnanna rinnabaa len lebi'i, gwaligo yetta kini aka benle, kumu niru ttúle labí gattile.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Iki de ra Pabluha aníha, nianna tti bedaxxuna ttu yettaxtila nna begwena ixkixaru len Tata Do Yebáha arlo iyábakani. Nianna tti ulha'ana lhe'e benneha nna udulona rona.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 La'aniala nna chi bodú ittana le iyábakana nna utogabakana yettaxtila.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Chupa gayua gayuna bixxi sixupa (276), ttanía anka de iyá ttetu diatu lhe'e barcuha.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Iki de chi beyielintu utotu yettaxtilaha, nianna tti bododelhakana ka kutensi xuxtilaha lhe'e indaha kini abittu tteru idi'i aka barcuha.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Tti chi ugwani dilaha nna ka nu reben lhe'e barcuha labí reyakabiakinna gaxa nuha se'etu, ttaka bilákinna do ttu latti ata gwanka lapa. Nianna tti bokinni ikikani usigakana barcuha ata anka lapaha, ganna si gwaka ibigana.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Nianna tti uchúkana ka tuu xika iki ka iyya idi'i ka nu ulhidakana daka xan barcuha kini biginni ka nuha lhe'e indatooha nna udhasigabakana yaga nu rixúkinna kini rodekikana lo barcuha. Nianna tti ulhidhakana ka lari daa iki barcuha kini ru'u beha lhe'e ka lariha. Aníha kini ulu'u beha lo barcuha diana ubigana ro'o yu bisi re lagwi indatooha.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ttaka tti gwannipa barcuha iki ttu xxuku yuxi xua lhe'e indaha, ttu tsaba gweada xinni lhe'e yuxiha nna daka xanniha nna beduyaba indaha nuha kumu de retetsu'una idí.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Nianna ka soldaduha nna chi ruinkana uttikana ka nu chekanaha, delába ka nu uleakana lisiyyaha, ruinkana uttikana ka nuha kini abittu oxunnikana lo indaha.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ttaka soldadu nu baninna adí ka soldaduha, de raka leni odilána Pabluha, de nuha nna labí begwelhana uttikana ka nuha. Nianna tti rana iyába ka benne dia lhe'e barcuha:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Adíle nna lo ka yaga o lo ka breta salha'a ge barcu‑niba gwalexua kini eriale.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.