Atos 10
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NTLH
1 Udo ttu nubiyú lhe'esi Cesarea tee láni Cornelio. Nuha ankana nu baninna ttu gayua (100) ka soldadu ka nu tee lákani Italiano.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Nubiyúha lhe iyába ka benne se'e lhe'e lisiniha ankake ka benne rudoruna leke ria leke Tata Do Yebáha lhe rudo tsitsibake tisa gebie lhe. Anágaba Cornelio‑ni yalhá redá leni rutena nu teeba geni len ka benne Israel‑ni, ka benne abittu geke tee lhe anágaba satíaba rilhapina tisa len Tata Do Yebáha lhe.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ttu sá do Cornelio‑ni ttiba ttu retin tsunna, nianna tti bele'enna ttu anjeli ge Tata Do Yebáha, bilá saabinna benneha ute'e lhe'e yo'o ata donaha, nianna tti rabie na:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Cornelio‑ni nna rulanni tsittabana lo anjeliha nna itú rasibinna, rana benneha:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Nnanna nna udhelha ttu chupa ka nubiyú kini tsiakana lhe'esi Jope taxxíkana Simón nu tegaba láni Pedro.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Lana dona lhe'e lisi benne tegaba lábie Simón, delába benne rukusie ka yieti. Benneha doe gaxxaba ro'o indatooha. Labie innábie bixa anka nu uinlu.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Iki de chi deyya anjeli unne len Cornelio‑ni, lana nna uxi ttebana chupa ka nu riben sina geniha lhe attu soldadu nu satíaba rixuinna lhe'e lisiniha, nu gwa rudo tsitsiruna tisa ge Tata Do Yebáha.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Uxina ka nuha nna iki de chi utixxi'enna ka nuha iyá nu gwatenaha, nianna tti udhelhana ka nuha diakana lhe'esi Jope.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Beyeki sáha laka yu'u ka nu udhelha Cornelio‑ni neda diakana nna chiba isinkana lhe'esi Jope‑ni. Pedruha nna ttiba tu retin tsi'inu (12) ugwapina gwetsá iki yo'o ata donaha, kini rilhapina tisa len Tata Do Yebáha.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Nianna tti bituinna nna raka leni gona, ttaka laka raka elho gonaha, lana nna bele'enna
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 biyali yebáha, nianna ugwadi ttiba ttu lari xeni xiga itapaba ka ro'oni, dana radina lo yu.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Lhe'e lariha yu'u iyá looba ka nimala: yu'u ka nu ra'aya lhe'ekani lo yu lhe ka nu ridá len ni'a nákani lhe ka nu sia xxilakani lhe.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Nianna tti biyieninna tsi'i ttu benne unnebie, rabie na:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ttaka Pedruha nna bekabina, rana:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Benne rinneha nna bedennebie attu libe, rabie na:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Tsunna libeba unne benneha, nianna tti beyapi lariha, deyyana yebáha.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pedruha nna si dolana rulaba leni ge bí diani nu bele'ennaha, nianna tti chi bisin ka nubiyú udhelha Cornelio‑ni ro'o lisi Simón benne rukusie ka yietiha, kumu chiba gwaxxakana ata do yo'o ge benneha.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Nianna tti unnaba tisakana, rákana: “¿Si níunni do Simón, benne tegaba lábie Pedro?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pedruha nna sa dolana rulaba leni ge nu bele'ennaha, nianna tti ra Espíritu ge Tata Do Yebáha na:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Bedú lii nna beyadi ugía lenkana. Abittu udúna lu kumu netiba udhelhaa ka nuní.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Pedruha nna beyadi ttebana ata se'e ka nubiyúha nna rana kana:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ka nuha nna bekabikana geni rákana na:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Niala nna tti bega'a Pedruha ka nuha lhe'e yo'o ata donaha. Niha‑ba beya'ankana loolhaha. Attu dilaha‑liba nna dia lenna ka nuha. Diagaba lenna attu chupa ka betsi to geri'i se'e lhe'esi Jope‑ni.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Beyeki sáha nna bisinkana lhe'esi Cesarea. Niha‑ba chi du Cornelio‑ni ribedana kana itupa lenna ka nu chi uxinaha, delába ka benne raka luesiniha lhe ka benne se'e tse lennaha lhe.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Tti chi bisin Pedruha ro'o yo'o ge Cornelio‑ni, lana nna biria ttebana gwatsána Pedruha nna bedú tteba xibini arloni kini utsá loni na.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ttaka Pedruha bodhú lii ttebana Cornelio‑ni, nianna tti rana na:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Laka rinne lenna Cornelio‑ni nna uta'ana lhe'e yo'oha, niha bilenna ixeru ka benne chi tupake.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Nianna tti rana ka benneha:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Laxkala tti bisia ka benne‑ni nna ráke neti: “Dhalu len ri'itu”, neti nna labí bedúa tisa nna daa tteba lania ke. Nnanna nna raka lasia kixxi'ale, ¿bí lo ni'a ge nna uxile neti?
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Cornelio‑ni nna bekabina ge Pedruha, rana na:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 nianna tti rabie neti: “Cornelio, Tata Do Yebáha chiba biyieninie ge ka tisa rinnelu lenbie lhe chigaba upe kwenta ge nu tse ruinlu de rutelu nu tee gelu len ka benne abittu geke tee.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Nnanna nna udhelha ttu chupa ka benne kini tsiake lhe'esi Jope‑ni taxxíke Simón nu tegaba láni Pedro. Nuha dona lhe'e yo'o ge ttu benne tegaba labie Simón benne rukusie ka yieti. Benneha dobie gaxxaba ro'o indatooha. [Tti isia Pedruha nna kixxi'enna lu bixa anka nu uinlu.]”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Aníha uka nna udhelha ttebaa ka benne‑ni kini betetilake kwinalu. Lu nna tseba benlu dalu. Nnanna nna niiba chi se'e iyábatu arlo Tata Do Yebáha, kini udo nagatu ge iyá nu chi rabie lu kixxi'enlu ri'itu.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Nianna tti unne Pedruha, rana:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 sinuki gwa rulabibe ka benne rudoke tisa gebie lhe ruinke nu dika ixú lhe, meskiba se'eke lhe'e gaxaba yiesi.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Tata Do Yebáha unnebie len ri'itu ka benne Israel, utixxi'anie ri'itu ka tisa tse, delába ka tisa rigixxi'akana gasina ese'e tse ka benne lenie de tsia leke Jesucristuha. Jesucristuha nuha anke Xxana iyá tteri'i.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Lebi'i gwa yúbale nu uka itúba Judea‑ni, udulona daka Galilea‑ni iki de tti chi ugweki Juan‑ni rana ka benne deki raka doelha gadike inda
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 lhe anágaba gwa yúbale gasina bete Tata Do Yebáha Espíritu geeha len Jesús ge Nazaret‑ni, lhe bengabe kini ra tsitsi le benneha lhe anágaba gwa yúgabale gasina ugweki Jesús‑ni benie nu tse lhe beyonie iyába ka benne rugwe nu xxegwiha ke elha disa. Benie iyá nuní kumu Tata Do Yebáha gwa udúba lenie bie.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ri'itu biyú lotu iyá nu benie tti ugwekie daka Jerusalén‑ni lhe itúba daka Judea‑ni lhe. Iki de nuha nna tti bettikane betákane lo ttu ya kurusi.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ttaka Tata Do Yebáha belhidha benbe benneha tti chi uka tsunna ubisaha, nianna benie kini benneha bele'e lobie.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Labí len iyá ka benne bele'e lo benneha, suna len ri'ituruba ka benne chi bekwe Tata Do Yebáha, suna len ri'ituruba bele'e lobie kini bilentu, delába ri'itu ka nu utotu lhe u'uyatu lenie tti chi beyadhe lagwi ge ka benne chi uttiha.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Nianna tti udhelhe ri'itu kini tsekitu kixxi'entu ka benne lhe innátu deki gwalí labie chi bedú Tata Do Yebáha kini ake xueda unie elhuxtisi ge ka benne anka bani lhe ka benne chi utti lhe.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ge Jesús‑ni nuha utixxi'a iyába ka benne ukake profetaha, ráke deki iyába ka benne tsia leke gebie, de tsiaba leke gebie nna gwadíba Tata Do Yebáha elha xen lasi ge ka tulha ruinke.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Sa dula Pedruha rigixxi'ana nuha, ttiruba chi bisia Espíritu ge Tata Do Yebáha uyu'e lati iyába ka benne se'e gwedo nagaha.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Ka benne Israel‑ni, ka benne chi ria leke ge Jesús‑ni, delába ka benne daa lenke Pedruha, rugía ya'abake tti bilákanie deki gwa rutegaba Tata Do Yebáha Espíritu geeha len ka benne abittu ankake nu Israel,
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 kumu de riyienkanie rinne ka benne tupa niha ka tisa subi lhe ráke: “¡Xxeniba ra le Tata Do Yebáha!”
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Nianna tti ra Pedruha ka benne daa lennaha:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Nianna tti ben Pedruha mandadu kini ugadikana ka benneha inda nna udettikana lá Jesús benne anke Xxanari'iha tti gadike indaha. Iki de nuha nna tti unnaba ka benneha len Pedruha kini eya'anruna lenke attu chupa ubisa.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.