Lucas 15

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yesuma we mawetu utebina takesi muneta uwaraini siosa ueta uwaraini Danu sina naufitae ido fata.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 I Ferosi uwaraini tarawatu tisa uwaraini gimumutaroma weita, ewa amarama siosa uwaraini uruama yaubeda ieta itasu weita.
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 — ausente —
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 — ausente —
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Aiwia eno ufisu. Dawa doberebe doberebe atafite woure eriro odeda yaru ue anibisu.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Suro ane fafite webiro danu su uwaraini domayamutuini fafitaro webisu, nanu fearinu mamoe ataneba naini yaru uawe webisu.
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Enanari amara demurai danu siosa ueta dubena afu sabisuna i urero ibinita uwarama yaru derawere ufitate i nainiti naini (99) uwaraba yaru kikiratu ufitaita wei.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yesuma eno weite mui kasei sina nono eno wei, aweta demurai danu teni (10) siriwa oi boboro nono demurai feafisuna nanefa beafite yawewe aifite doberegou utebe utebe atafisu. Eno ufisu aba me wei?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Aiwia eno ufite webiro danu daikemutuini su su uwaraini fafitaro webisu, nanu fearinu siriwa oi ataneba naini yaru uawe webisu.
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Enanari mui amarama danu siosa ueta dubena afu sabisuna Godinu aneruma yaru ufitaita wei.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesuma nono mui kasei sina eno wei, mui amarama amara sadei yanae muni.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 I dubu yanae muni amarama wei, baba, anu ibaiabai nesia bebeate nanu mairo muma wei. Eno weiba danu damama enanari ui.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Mui kowaro dubu amara danu ibaiabai nesia fira uteda moana uwarabai oiya uite oi munite mui orofaro ani. Daba yafawere anite i aika orofaro me sara utebe oi nesia sane me sini.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Oi ido sane me siniro i orofaro sinai derawere fariro i amara ido osi woure.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Enoba uyarite mui amarabai gaukara ufie ani. Aniro i amarama wei, aniate nanu boro yawotebea wei. Weiro ido ani.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Dawa osi derawere edebari uteda boronu rau ifie imuiro matawa uta.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 I amarama yaubeda imuegou utebe imuite we imui, nanu babanu gaukara uwara faiyawere iro ibeda ieta derawere itaitaro ieta moanaini ibinuro na sinaima uine wei.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Eno we imuite wei, awona uyamate nanu bababai animate eno wemau, baba, Godini aba siosawere utebitara.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Nanu ueta sineta siosawereba anu gaukara amara na odia wemau eno we imuiya wei.
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Eno we imuite uyarite danu damamabai ani. I amara ido arebiro danu damama danu amara baworo me etararowere dabaro erite neno arama uteda durami ue mane danu amara yabaite koku ui.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Eno uiro i amarama wei, baba, Godini aba siosawere utebitara. Nanu ueta sineta siosawereba awonana na anu amara da wia wei.
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 — ausente —
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 — ausente —
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 — ausente —
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 I botai amarama waiyaro gaukara utebe ekodite farina suro buma ureda yaura urebitaro naui.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Nauite mui gaukara amaraba wei, aneba eno utaita wei?
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Weiro gaukara amarama wei, anu abue awona idowere farinuba amamama i reka keweawere borumakau urinuro itaisi wei.
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Weiro i amara ibo derawere uite suro anawa ui. Dawa i suro anawa uiba damamama wawaro dawabai ido are farite ara nui wei.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Weiro botai amarama wei, oya faiyawere anu gaukara utebe anu sina woroworo munebitarana reka borumakau naba eno ure matawa utasuro nanu naiyemutuini naini yaru utawa utaisi.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Anu amarama anu oi sasae arumamiba me sara sane me sinite owere farinuro kobere reka borumakau urinute yaru utasu wei.
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Weiro damamama wei, nanu amara, aini naini uruama ibinitu. Nanu ibaiabai ane anena anu.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Anu abue uieta ari usinute feare ibebe farinuro ataneba iba yaru utaisi wei, Yesuma kasei sina eno wei.
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.