Lucas 15
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NTLH
1 Yesuma we mawetu utebina takesi muneta uwaraini siosa ueta uwaraini Danu sina naufitae ido fata.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 I Ferosi uwaraini tarawatu tisa uwaraini gimumutaroma weita, ewa amarama siosa uwaraini uruama yaubeda ieta itasu weita.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 — ausente —
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 — ausente —
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Aiwia eno ufisu. Dawa doberebe doberebe atafite woure eriro odeda yaru ue anibisu.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Suro ane fafite webiro danu su uwaraini domayamutuini fafitaro webisu, nanu fearinu mamoe ataneba naini yaru uawe webisu.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Enanari amara demurai danu siosa ueta dubena afu sabisuna i urero ibinita uwarama yaru derawere ufitate i nainiti naini (99) uwaraba yaru kikiratu ufitaita wei.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Yesuma eno weite mui kasei sina nono eno wei, aweta demurai danu teni (10) siriwa oi boboro nono demurai feafisuna nanefa beafite yawewe aifite doberegou utebe utebe atafisu. Eno ufisu aba me wei?
8 Jesus continuou:
9 Aiwia eno ufite webiro danu daikemutuini su su uwaraini fafitaro webisu, nanu fearinu siriwa oi ataneba naini yaru uawe webisu.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Enanari mui amarama danu siosa ueta dubena afu sabisuna Godinu aneruma yaru ufitaita wei.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yesuma nono mui kasei sina eno wei, mui amarama amara sadei yanae muni.
11 E Jesus disse ainda:
12 I dubu yanae muni amarama wei, baba, anu ibaiabai nesia bebeate nanu mairo muma wei. Eno weiba danu damama enanari ui.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Mui kowaro dubu amara danu ibaiabai nesia fira uteda moana uwarabai oiya uite oi munite mui orofaro ani. Daba yafawere anite i aika orofaro me sara utebe oi nesia sane me sini.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Oi ido sane me siniro i orofaro sinai derawere fariro i amara ido osi woure.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Enoba uyarite mui amarabai gaukara ufie ani. Aniro i amarama wei, aniate nanu boro yawotebea wei. Weiro ido ani.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Dawa osi derawere edebari uteda boronu rau ifie imuiro matawa uta.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 I amarama yaubeda imuegou utebe imuite we imui, nanu babanu gaukara uwara faiyawere iro ibeda ieta derawere itaitaro ieta moanaini ibinuro na sinaima uine wei.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Eno we imuite wei, awona uyamate nanu bababai animate eno wemau, baba, Godini aba siosawere utebitara.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Nanu ueta sineta siosawereba anu gaukara amara na odia wemau eno we imuiya wei.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Eno we imuite uyarite danu damamabai ani. I amara ido arebiro danu damama danu amara baworo me etararowere dabaro erite neno arama uteda durami ue mane danu amara yabaite koku ui.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Eno uiro i amarama wei, baba, Godini aba siosawere utebitara. Nanu ueta sineta siosawereba awonana na anu amara da wia wei.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 — ausente —
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 — ausente —
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 I botai amarama waiyaro gaukara utebe ekodite farina suro buma ureda yaura urebitaro naui.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Nauite mui gaukara amaraba wei, aneba eno utaita wei?
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Weiro gaukara amarama wei, anu abue awona idowere farinuba amamama i reka keweawere borumakau urinuro itaisi wei.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Weiro i amara ibo derawere uite suro anawa ui. Dawa i suro anawa uiba damamama wawaro dawabai ido are farite ara nui wei.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Weiro botai amarama wei, oya faiyawere anu gaukara utebe anu sina woroworo munebitarana reka borumakau naba eno ure matawa utasuro nanu naiyemutuini naini yaru utawa utaisi.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anu amarama anu oi sasae arumamiba me sara sane me sinite owere farinuro kobere reka borumakau urinute yaru utasu wei.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Weiro damamama wei, nanu amara, aini naini uruama ibinitu. Nanu ibaiabai ane anena anu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Anu abue uieta ari usinute feare ibebe farinuro ataneba iba yaru utaisi wei, Yesuma kasei sina eno wei.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.