Lucas 15

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesuma we mawetu utebina takesi muneta uwaraini siosa ueta uwaraini Danu sina naufitae ido fata.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 I Ferosi uwaraini tarawatu tisa uwaraini gimumutaroma weita, ewa amarama siosa uwaraini uruama yaubeda ieta itasu weita.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Aiwia eno ufisu. Dawa doberebe doberebe atafite woure eriro odeda yaru ue anibisu.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Suro ane fafite webiro danu su uwaraini domayamutuini fafitaro webisu, nanu fearinu mamoe ataneba naini yaru uawe webisu.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Enanari amara demurai danu siosa ueta dubena afu sabisuna i urero ibinita uwarama yaru derawere ufitate i nainiti naini (99) uwaraba yaru kikiratu ufitaita wei.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuma eno weite mui kasei sina nono eno wei, aweta demurai danu teni (10) siriwa oi boboro nono demurai feafisuna nanefa beafite yawewe aifite doberegou utebe utebe atafisu. Eno ufisu aba me wei?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Aiwia eno ufite webiro danu daikemutuini su su uwaraini fafitaro webisu, nanu fearinu siriwa oi ataneba naini yaru uawe webisu.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Enanari mui amarama danu siosa ueta dubena afu sabisuna Godinu aneruma yaru ufitaita wei.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesuma nono mui kasei sina eno wei, mui amarama amara sadei yanae muni.
11 E disse:
12 I dubu yanae muni amarama wei, baba, anu ibaiabai nesia bebeate nanu mairo muma wei. Eno weiba danu damama enanari ui.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Mui kowaro dubu amara danu ibaiabai nesia fira uteda moana uwarabai oiya uite oi munite mui orofaro ani. Daba yafawere anite i aika orofaro me sara utebe oi nesia sane me sini.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Oi ido sane me siniro i orofaro sinai derawere fariro i amara ido osi woure.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Enoba uyarite mui amarabai gaukara ufie ani. Aniro i amarama wei, aniate nanu boro yawotebea wei. Weiro ido ani.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Dawa osi derawere edebari uteda boronu rau ifie imuiro matawa uta.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 I amarama yaubeda imuegou utebe imuite we imui, nanu babanu gaukara uwara faiyawere iro ibeda ieta derawere itaitaro ieta moanaini ibinuro na sinaima uine wei.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Eno we imuite wei, awona uyamate nanu bababai animate eno wemau, baba, Godini aba siosawere utebitara.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Nanu ueta sineta siosawereba anu gaukara amara na odia wemau eno we imuiya wei.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Eno we imuite uyarite danu damamabai ani. I amara ido arebiro danu damama danu amara baworo me etararowere dabaro erite neno arama uteda durami ue mane danu amara yabaite koku ui.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Eno uiro i amarama wei, baba, Godini aba siosawere utebitara. Nanu ueta sineta siosawereba awonana na anu amara da wia wei.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 — ausente —
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 I botai amarama waiyaro gaukara utebe ekodite farina suro buma ureda yaura urebitaro naui.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nauite mui gaukara amaraba wei, aneba eno utaita wei?
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Weiro gaukara amarama wei, anu abue awona idowere farinuba amamama i reka keweawere borumakau urinuro itaisi wei.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Weiro i amara ibo derawere uite suro anawa ui. Dawa i suro anawa uiba damamama wawaro dawabai ido are farite ara nui wei.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Weiro botai amarama wei, oya faiyawere anu gaukara utebe anu sina woroworo munebitarana reka borumakau naba eno ure matawa utasuro nanu naiyemutuini naini yaru utawa utaisi.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Anu amarama anu oi sasae arumamiba me sara sane me sinite owere farinuro kobere reka borumakau urinute yaru utasu wei.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Weiro damamama wei, nanu amara, aini naini uruama ibinitu. Nanu ibaiabai ane anena anu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Anu abue uieta ari usinute feare ibebe farinuro ataneba iba yaru utaisi wei, Yesuma kasei sina eno wei.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.