Jó 21

Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jobu wá dáhùn, ó sì wí pé,
1 Então Jó falou novamente:
2 “Ẹ tẹ́tí sílẹ̀ dáradára sì àwọn ọ̀rọ̀ mi,
2 “Escutem com atenção o que eu digo; essa é a consolação que podem me dar.
3 Ẹ jọ̀wọ́ mi ki èmi sọ̀rọ̀;
3 Enquanto eu estiver falando, tenham paciência; depois que tiver falado, podem continuar a zombar de mim.
4 “Àròyé mi ha ṣe sí ènìyàn bí?
4 “Minha queixa não é contra seres humanos; tenho bons motivos para estar impaciente.
5 Ẹ wò mí fín, kí ẹnu kí ó sì yà yín,
5 Olhem para mim, e ficarão pasmos; assustados, colocarão a mão sobre a boca.
6 Àní nígbà tí mo rántí, ẹ̀rù bà mí,
6 Quando penso no que estou dizendo, fico arrepiado; todo o meu corpo estremece.
7 Nítorí kí ní ènìyàn búburú fi wà ní ayé,
7 “Por que os perversos continuam com vida, chegam à velhice e se tornam poderosos?
8 Irú-ọmọ wọn fi ìdí kalẹ̀ ní ojú
8 Veem seus filhos crescer e se estabelecer e desfrutam a companhia de seus netos.
9 Ilé wọn wà láìní ewu àti ẹ̀rù,
9 Seus lares são seguros e livres de todo medo, e Deus não os castiga.
10 Akọ màlúù wọn a máa gùn, kì í sì tàsé;
10 Seus touros nunca deixam de procriar, suas vacas dão crias e não abortam.
11 Wọn a máa rán àwọn ọmọ wọn
11 Deixam seus filhos brincar como cordeiros; seus pequeninos saltam e dançam.
12 Wọ́n mú ohun ọ̀nà orin, ìlù àti haapu;
12 Cantam com tamborins e harpas e celebram ao som da flauta.
13 Wọ́n n lo ọjọ́ wọn nínú ọrọ̀;
13 Passam os dias em prosperidade e descem à sepultura
14 Nítorí náà ni wọ́n ṣe wí fún Ọlọ́run pé, ‘Lọ kúrò lọ́dọ̀ wa!’
14 E, no entanto, dizem a Deus: ‘Deixa-nos em paz! Não queremos saber de ti nem de teus caminhos.
15 Kí ni Olódùmarè tí àwa ó fi máa sìn in?
15 Quem é o Todo-poderoso e por que deveríamos lhe obedecer? De que nos adiantará orar?’.
16 Kíyèsi i, àlàáfíà wọn kò sí nípa ọwọ́ wọn;
16 Acreditam que a prosperidade depende de si mesmos, mas eu quero distância desse modo de pensar.
17 “Ìgbà mélòó mélòó ní a ń pa fìtílà ènìyàn búburú kú?
17 “Quantas vezes a luz dos perversos se apaga? Quantas vezes sofrem desgraças? Acaso Deus, em sua ira, lhes reparte tristezas?
18 Wọ́n dàbí àgékù koríko níwájú afẹ́fẹ́,
18 Quantas vezes são carregados pelo vento, como palha, ou levados embora pela tempestade, como ciscos?
19 Ẹ̀yin wí pé, ‘Ọlọ́run to ìyà ẹ̀ṣẹ̀ rẹ̀ jọ fún àwọn ọmọ rẹ̀.’
19 “Vocês dizem: ‘Ao menos Deus castiga os filhos deles!’. Mas eu digo que ele deveria castigar os pais, para que entendam seu juízo.
20 Ojú rẹ̀ yóò rí ìparun ara rẹ̀,
20 Que seus próprios olhos vejam sua destruição; que eles mesmos bebam da ira do Todo-poderoso!
21 Nítorí pé àlàáfíà kí ni ó ní nínú ilé rẹ̀ lẹ́yìn rẹ̀,
21 Afinal, depois de mortos, não se importarão com o que acontece à sua família.
22 “Ǹjẹ́ ẹnikẹ́ni le kọ Ọlọ́run ní ìmọ̀?
22 “Mas quem pode dar lições a Deus, uma vez que ele julga até os mais poderosos?
23 Ẹnìkan a kú nínú pípé agbára rẹ̀,
23 Um morre em prosperidade, confortável e seguro,
24 Ọpọ́n rẹ̀ kún fún omi ọmú,
24 um retrato perfeito de boa saúde, em excelente forma e cheio de vigor.
25 Ẹlòmíràn a sì kú nínú kíkorò ọkàn rẹ̀,
25 Outro morre em amarga pobreza, sem nunca ter experimentado as coisas boas da vida.
26 Wọ́n o dùbúlẹ̀ bákan náà nínú erùpẹ̀,
26 Ambos, porém, são enterrados no mesmo pó; ambos são comidos pelos mesmos vermes.
27 “Kíyèsi i, èmi mọ̀ èrò inú yín àti
27 “Sei o que estão pensando, sei dos planos que tramam contra mim.
28 Nítorí tí ẹ̀yin wí pé, ‘Níbo ní ilé ọmọ-aládé,
28 ‘Onde está a casa dos ricos?’, vocês me dirão. ‘Onde está a casa dos perversos?’
29 Ẹ̀yin kò béèrè lọ́wọ́ àwọn tí ń kọjá lọ ní ọ̀nà?
29 Perguntem, porém, àqueles que viajam, e eles lhes dirão a verdade.
30 pé ènìyàn búburú ní a fi pamọ́ fún ọjọ́ ìparun.
30 Os perversos são poupados no dia da calamidade e socorridos no dia da fúria.
31 Ta ni yóò tako ipa ọ̀nà rẹ̀ lójúkojú,
31 Ninguém os critica abertamente, nem lhes dá o que merecem por seus atos.
32 Síbẹ̀ a ó sì sin ín ní ọ̀nà ipò òkú,
32 Quando são levados à sepultura, uma guarda de honra vigia seu túmulo.
33 Ògúlùtu àfonífojì yóò dùn mọ́ ọn.
33 A terra lhes dá doce repouso, e uma grande multidão acompanha o funeral e presta homenagens enquanto o corpo é sepultado.
34 “Èéha ti ṣe tí ẹ̀yin fi ń tù mí nínú lásán,
34 “Como podem suas palavras vazias me consolar? Suas explicações não passam de mentiras!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.