Marcos 5
YAUBADA YANA VONA'AWAUFAUFA 'IVAUNA (YML) vs ARA
1 Iesu ma enavo i maia lavu vi'ainega me Gelasine yadi 'awalaweye.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tutuyanina i le'wai, wakayega Iesu i obu tamu tomogo yaiaina i ageiga i veluagai, i mimai taumata 'waidiega.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 'Aiata lovana 'aitamogana 'aitamogana taumata 'awasasadie wata 'oyeye i vevebwaubwau taunina i nikenikei kileuyega.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tomogonina 'ani'ieyega Iesu i 'isanaweni, i lilide i nago i lumata'afufu mataneye.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Wata Iesu i velutolieni i vo, 'Omu aitoi 'amu wagava?” I vo, 'Aku wagava 'Aila'a, fai 'aku labilabina fuedi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wata i toke i vevelu'ui 'waineye i vo, Kebu nuanuama 'u na veugeugema de'e 'awalawanina 'wainega.” |src="CN01709B.TIF" size="col" ref="5:10"
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Bawe fatala bwaikina 'oya lilivaneye i luluduaduala.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Yaiaina i taidaida Iesu 'waineye i vo, 'U da vetunema wata 'u da tauyema bawenidi 'a na agedi.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Iesu i tauyedi nika yaiaina i 'awa'a'idi i nagoi bawe i agedi. Bawenidi 2,000 fatala bwaikina, i ve'ilililide 'oyeamo i obu nika i sou bwagale i ve'alamonumonu lavuye.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bawe 'adi to'isave'avinavo i 'iseni i lilide i nagoi i veifufuyeni 'atamana wata kweda 'waidie, bega tomotoga fuedi i nagoi i na 'iseni ava'ai i vonevoneyeni.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tomotoganidi i maia Iesu 'waineye, tomogonina basenadi yaiaina fuedi i ageiga i 'iseni, 'akonadi yana nuanua i ve'atumai i ve'wesena ma 'ana talauma i miamia, nika tomotoga matatabudi i ve'alakolokololo.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tomotoganidi matadie tomogo i ve'atumaiga wata bawe yadi monu, faifaidi tomotoga i le'wai 'waidie i veifufu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Begaidi 'atamananina 'ana tomotogavo Iesu i lukakadeni nuanuadi i na tauya yadi 'awalawa i na 'iaweni.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Mulieta Iesu i dododoga nika tomogonina yaiaina i ageiga i velu'ui-nuakalikali i vo, Iesu yau nuanuaku taiadi ta da nago.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Siwe Iesu i talabodeni i vo, 'Auvea i 'isanuakalikaliemu i 'ive'atumaimu, bega 'u na nago yamu 'aila'a 'waidie 'u na lu'ivona.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Bega tomogo i nago naninidi matatabuna Iesu i 'idewadiga faifaidi i lu'ivona 'awalawa Dekafolisi matatabuna 'waineye. Tomotoga fuedi i nogai nuadi i voganidi.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Iesu ma enavo i vila-vaituganidi i damanama de'e bega lavu lilivaneye 'aila'a bwaikina i maia i sififineni.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 — ausente —
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Iesu Yailo taiadi i nunago wata 'aila'a bwaikina i vevetunufelagieni, nuanuadi Iesu i na yogo'waili.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 'Aila'anina nagedie tamu vavine, vevine 'adi viga i 'ewadi, malamala 12 nagedie kebu i da 'a'ailove viganina i 'eno'eno.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Tutuya fuedi i nunago toawakweli fuedi 'waidie igodi i na ve'atumai siwe viganina i vebwaika kebu i da veve'atumai, we'e yadi kukua i ve'a'avadi fu'eyega.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Tutuyanina i 'abitonovi 'adi viga i 'a'ava i vebaedi 'akonadi i ve'atumai.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nika Iesu i 'asetai yana toketokena i damana vavine 'waidie bega i sivilai i velutoli i vo, Aitoi 'aku talauma i 'abitonovi?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Yana tovetutuyamavo i vo, 'U 'iseni, 'aila'a bwaikina i vetunufelagieni, awale 'u vo, Aitoi i 'abitonoviku?’”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Siwe Iesu i 'i'isadaba nuanuana i na 'asetai aitoi i 'abitonovi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Vavine i 'asetai i lulualedi begaidi i kololo, ma yadi tatava wata ma yadi ve'ililibu i lumata'afufu Iesu 'ageneye i lu'ivona mogitana taunidi faifaidi.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Iesu i vonedi i vo, Natuku, yami vetumagana 'waikuye i 'ive'atumaimi. Ma yami sosoana 'wa na nago, 'ami viga i 'a'ava-vagata.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Tutuyanina Iesu vavine 'waidie i vonavona 'ifwaidi tomotoga i le'wai Yailo yana vanugayega i voneni i vo, Natumu 'akonadi yawaina i 'a'ava. Kebu wata Tove 'u na vevekadia.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Iesu i nogai Yailo i voneni i vo, Kebu bonadi 'u na nogaiga wata kebu nuafoumu i na veviga 'u na vetumaganamo.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Fuedi i talabodedi tomotoga 'adi 'aitonu taiadi i nagoi, Fita, Iemesa wata taina Ioni.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Tutuyanina i le'wai Yailo yana vanuge, Iesu 'aila'a i 'isedi wata vemogai bwaikina.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bega i luku vanuga nageneye i velutoliedi i vo, Awale 'wa vevemogai? Kwamana de'e kebu i da wafaga, i 'eno'enomo.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 'Aila'a Iesu i sidibidibieni wata i namageni fai i 'asetai kwamananina mogitana i wafa.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 — ausente —
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Iesu i talabodedi i vo, Kebu 'wa na lu'ivonaga siwe 'ani'ani 'wa na veleni i na 'ani.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.