Atos 27
Yaweyuha New Testament (YBY_WBT) vs NVT
1 Polo maya Italiya ebakuka wetiye liki li hukitikayoko, Lomu imi wesida ujapa wenipo maya neboya uliwa Juliyo. Juliyoya imi we mako duli Agustasiyoe liki labo imi wesitoya ujapa wenipoya ne. Sa-ibo nenako, kiyapemamo nala numuku minabo we makoki Polodamakiya aya wemidana adelau molokaiyoko, dilipe-loko wiyoko, woko noku lapeu maya nemo Lukumamo magoina yowune.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Sa-iboya aya noku lapeya Adalamito numutokati nisiyoko Esiya mikalokaya ela no ilikalokaya numuda wavu-leko neboto wetiye liki likayoko, aya noku lapeuma yowekudanaki, Tesolonika numutotiya Masedoniya we mako uliwa Alistakasiyaki magoina wune.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Sakoya udominuniyoko, go maya lokaiyoko noku lapeu maya Sidoni numutoka woko hetokuniyoko, Juliyomamo Poloda gala maya eleko emesalo molokoko ilime lalo okaiyoko, woko numuto maya hetokoko wewenalalesida maya mudaidaiyoko nasahili itae.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Sa-ikayoko, aku le noku lapeu maya yowekoko nowuniyoko, sakoya wudawo maya ela no luwaku maya nowuniyoko lasi napa nisiyoko, Saepalasi mika owala atahakalokaya neyoko, lamibotoka maya wudanaki,
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Silisiya eba ito Pamapiliya ebamidana ilikalokaya yohotoko woko woko Mila numuto Likiya ebakuya niseko hetokoko nisudawoya noku lape maya yaloya hulune.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Yaloya Alesataliya numutokati noku lape mako niseko neboya, Italiya mikauka wekolo noiyoko, imi wesida we napanipomamo lilimiyoko ya noku lapeu maya yowekudanaki,
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 udo mola mola oko mole moletoko woko Kinido ebamidana iwauka maya woko hetokudanaki, ahuhulimo lilime opa okaiyoko, numuda eba maya hulikoko Kiliti mika owala ilikaloka ahuhu lamiyoko yaloka maya wudanaki, Salomone eba maya mudaune.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Sa-okudanaki osele yowanu leko woko woko Laseya eba ilikaloka eba mako uliwa noku lape wati oko minokaka iboloka abuha heko woko woko ilikaloka wune.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Sakoya ela noku maya hana-pana onawa wowa wowa oko minuniyoko, go onawa alili okaiyoko, Polomamo helekatune loko elekadanaki,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 sa-loko data liye: Wewenanele yuhase, wetupe loko eloboya wametudawo nesa lene. Noku lape maya siyekadeko uvaminagoya woko opa etibo nesa minamiye. Nata eloboya muki maya nisudawo wewenaya ela noku lemetudawoya wehe lamiyoko noloe.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Loko lokaiyoko, imi wesida ujapa wenipomamo Polokaho libo ga maya ele hulikadanaki aya nesamidana okepau lekaka noibo weki ito aholakisida ganipo emesalo molaiye.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Sa-okaiyoko, ela nohuku maya mudaibo maya go onawaloya aya noku lape napa maya ayalo minatibo nesa lamiyoko, yamuya Kiliti mika owalaloya nohuda mako uliwa Poenikiyae loko nebomidana ilikalokama homa nolimiye. Sa-iyoko yaloka maya woko minuniyoko, go onawa maya suwetihe liki muki mau minabo wewenamasiya data ke.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Sa-liki nilayoko, lade atahakalokatiya o ahuhu lasolasi mako mole moletoko lekaiyoko, alo noku lapeu maya wetune likiki elehuwa maya pasikiki li molikayoko, Kiliti mika owala ilikaloka maya nowuniyoko,
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 woko owaha hana wamuniyoko, aya mika owalauti maya lasi napa uliwa maya eimola ilikalokati wego wego lasiye loko neboya abuha-wowo loko libo elewoleyalaki soto pekadanaki,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 noku lape maya le wili jitibo nesa liyoko, lemo maya labuha molupa molupa nenakoma, aya labuha maya jeko le you liyoko, aya noku lape maya hulikuniyoko eimolaya anu wileko wiye.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Sa-iyoko woko mika owala makoya uliwa Kaudae loko neboya lade lamawakaloka neyoko, lemo maya lasi amibotoka nowuniyoko, noku lape lasola makoki eleleha oko leko wuninako, aya nesa maya ela noku maya hilitibo nesa lekaiyoko, osele yowanu leko
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 eleleha oko le noku lape napau maya le molokudanaki, aya nesa maya siyitihe loko nalalotiya wowotoko sese oko hulikune. Sa-okudanaki akelimogo ibo eba mako uliwa Selitiyo loko nebo nenako, yaloka maya wokatune loko seli maya ahuhulimo leko noku hilekatiye loko wina oko le molokudanaki, aha minuniyoko aya noku lape maya eimola ata eliboto opa napa anuguya wiye.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Sa-okuniyoko, ahuhu maya abuha-wowo loko lewa lewa oko ne. Sakoya lewa lewa oko neyoko, woko go maya lokaiyoko, uvamina maloka maya usiki huli ela noku mola mola ae.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Sa-ikiki suwetihe liki minabo maya aku lubuma jekoko goma lokaiyoko nenako, ela noku lapemidana uvaminala maloka maya usiki li hula hula ae.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Sa-iki minabototiya alo etipa yupeka minayoko, ahuhu maya lasolasi oko lamiyoko, hohena ito ukadahena sonohihena maya lameda lamiyoko nenako, witabo anumuya lita lita i minayako wewena maya datauka maya opa napa iyoko domodanipo wiye.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Sa-iki nodenesa mayaki mosikiki onawa hana minayoko, Polomamo sinoko widanaki woko luwawanipou maya nedanaki sa-loko lo biye: Weguwo, edimoya nemo gane maya eletidanako, Kiliti mika owala maya hulametine, uvaminahenaya sakoya woko opa ametine.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Nemo gane maya ji hulikiki niseboma neboya, olotiya domodatipo wamideyo. Lemo wewenaya woko opa amekolune. Noku lapegoya woko opa ekolaiye.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Sa-ekolaiyo, elilo, aijo lubuka maya nemo monoka loko uliwa le sawa jekaka nobo we Omailimo elekele oluhola okanaki we mako nemotoka oli hekaiyoko,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 lemekoko sa-loko lo nemekaiye: Polo, omodaka wamideyo. Uliki we napa Lomuga nebo wemitoka aha woko hetakolane. Ele-minape, Omailimoya emodaya eseka voetoikoko emoki magoina noku lapeu minabo wewenakiya dilimekolaiye, loko lo bo loko lo nemekaiyoko noloe.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Loko lo nemeneyo, wewenanelita, domodatipo wamideko, elowa jiki minalo. Omailimo libo gaya woko aha nesa lolo ametibo nenako, ga maya lo noliboboya aya nesaya soto pitibo ne loko eleminoyo,
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 sa-oneboya, noku lapekiya mika owala makomalokaya woko hetakolune.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Loko lokaiyoko, Adaliya noku maya opa napa sila oko nowuniyoko, holi onawa loweya wiye. Sakoya sila oko nowuniyoko, lubuka udo weleha lekaka onawaloya noku lape aholasiya mika owala mako alo le alili okune liki data ele.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Sa-liki elikadanaki nenako, nala maya hulikayoko limiboya. We makolimoya adela le sipitoko molo eleko mudaiboya, ila adela maya suwiyoko woko lekaiyoko, lasolasi niwiki aku moli eliki mudabo maya lade maloka maloka suwokoko ila malokakiya woko lekaiyoko,
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 noku lape maya ehada mupilalo woko jeko potokatiye likadanaki, domodanipo wokaiyoko, nlibitaeoku lapemidana esewalokati maya elehuwa loweki lowekiya li hulikayoko, lemekaiyoko nenako, homidana maya yowiti yowiti liki minayoko,
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 noku lape aholasiya aya noku lape maya hulikoko oli etune liki likiki noku lape asola maya wina iki hulikayoko, nolimiyoko suwa ladanaki sa-liki lae: Lemoya woko noku lapemidana okepalokati ahodawa mako hulikuniyoko nokukaya limitiye.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Liki suwa labo ga maya Polomamo elekadanaki imi wesida ujapa wenipomaki wewenala malokakiya sa-loko lo biye: Aya weya noku lape napau minamitaboya ela nokuya sima nakilae.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Loko lokaiyoko, imi wemasi noku lape lasolamidana nalawa maya hukiki hulikayoko, aya noku lape asola maya ata eliboto ela noku aha wiye.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Sa-okaiyoko, go maya letihe liki ewa iminayoko, Polomamo muki wewenasida maya sa-loko lo biye: Edimoya nodenesa maya namiki aha miniki ujapa iminayoko, holi onawa lowe wokaiyoko dupa hulikae.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Sa-ikaboe loko nodenesa natae loko noloyo, pelesa jamilo. Sakiya nodenesa nikadeko, yamidana mamidana nesa lamideko lepaki aha wekolune.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Loko lokoko muki mudai-minayoko domudaloya nodenesa mako lekoko Omaimidana epoka lokoko piloko naiye.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Sakoya naiyoko, mudaikiki dukauka lahelepa okaiyoko, asaiki nodenesa maya liki nae.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Sakoya aya noku lapeu minudawo wewenawaya 276 sakoya minoko,
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 nodenesa maya noko lohumate okudanaki noku lapeuti maya laisi owo maya ipisiki li hulikayoko, noku lape maya akuya mupilalo yowiye.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Sakiya sa-niayoko, go maya loko wesama iyoko, mika owala upalo mudaikaboya, mudai wehe lamiki opa ikadanaki, nohuda mako akelimogo ibo mako mudaikiki, noku lape maya yaloka maya woko jelitiye likadanaki,
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 elehuwa maya kilikiki nalawa maya jiki hukikayoko, nohuku lemekaiyoko, no kohaikaka nesalo nala maya wina iki eleleha ikadanaki seliwa maya li sawa jikayoko, lasilimo lidanaki aya noku lapemidana maya ipisoko leko ehada nebotoka widanaki,
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 ailalo woko he kisekaiyoko, noku lapemidana okepawa maya mikau heko ilitokoko minokaiyoko, ela nomamo alahuka jidanaki noku lape maya esewaloka maya jeko siyiye.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Sakoya noku lape maya jeko siyekaiyoko, nalalo minabo wewena maya oli wikatae loko imi wesiya maya kohaidatune likayoko,
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 ujapa wenipomamoya Polomaki nenako, lokoko kohaidamilo loko lo bekaiyoko, ula nala jebolawasiya maya limi ela noku maya jiji ikiki ula asoda jiki wiki mika owalaloka maya hetatae loko,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 jewo potowo ibolakiya li mola mola iki li-miniki yaloya ipisiki liki nisitae loko lobetaiye. Sa-loko lolimikaiyoko, lemoya ayamidana nesa lolo okoko mika owalaloka niseko suwune.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.