João 6

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rivasiñuma ji̱ta saya̱da Jesús Cadidéya jmityo̱ rudamyuju̱ntiy jiryatiy Tibéryasiy jtyatarara.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Richiityari̱jada nijya̱mi̱juuvedabay variñi̱, jiryatiy ridyiyada riva mityamusiy dityadoda simusiy, jiryatiy sami̱sadeda riy jdiva̱jnuvabe daryaju̱ ridyiya.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Sa̱subeda ji̱ta Jesús variy musiquincha, sama̱sa̱da variy jasiy yisa̱ datyavavyedabatya.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ratuudiya̱jadanuma Judíyuveda vichtya, Pásco jtyatara variy.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Su̱nu̱yasubeda ji̱ta Jesús variy, sadiyada ruuva nijya̱nvajyuuvedabay jiryatiy ru̱deda simuju̱, su̱teda variy siva Vedípebe: “¿Tesiña̱ vurya̱ta̱ryu̱rya pa̱ riibyedaju̱ jivye nijya̱nvay, tesiy?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Mitya sitaja̱doda Jesúsni̱ Vedípebe sa̱tidye jantya saniy, sadatyanu̱yadanuma daryaju̱ nu̱tyura ra̱jvaarya.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Su̱mutya̱jada Vedípebe variñi̱ Jesús: “Daraju̱y vu̱yaju̱chuy pa̱ ne richa̱ra̱ ntate ra̱cha rirya̱jmutya̱jay nu̱ñi ti̱quimusiy rate.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 — ausente —
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 — ausente —
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva: “Ya̱jtay ruuva nijya̱nvay: Jirya̱ma̱samu̱y ti̱ta̱ju̱.” Ravichanu̱yada vachujyuusuma jasiy. Rimya̱sa̱da tadajyo vara̱ncatuunu vaduy variy rancha.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Sapu̱ya̱da ji̱ta Jesús varirya pa̱. Si̱chana̱tyamu̱yadanumatiñi̱ jijye̱, sasa̱yada ji̱ta variy ruuva ma̱savarya pa̱. Daryaday sasa̱yada quiva̱ jve risa̱ju̱ntiryi, jasicha̱ra̱ju̱tiy rivya̱ta̱da.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ripyoyadanumatiy nijya̱nvay riva, su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva yisa̱ datyavay: “Jirya̱numa jatora jmyichara jnura ti̱ta̱ju̱, rañuma pa̱chitye, mitya.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Rirya̱tojada variy jtyu panujora jmyichara jnura, vu̱yaju̱y jtyu dajtyuju̱y ranchaju̱, jiryatiy tadajyojo pa̱ jnurara, jiryatimyu̱ ne riimyimyu̱yada nijya̱nvarya.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ridyiyadanumatiy nijya̱nvay riva mityamusiy sivaayada, ru̱teda variy yiva: “Ni̱ni̱ ji̱ta si̱tenu vichasara Ju̱denuju̱ tu̱chu̱ jiryatiy jirya mucadimuju̱ jti̱jasi̱ni̱.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Sadatya̱danumatiy Jesús: ruuriryu̱y nijya̱nvayu, jiryatiy riñi jtay yá̱bay yintyityu̱ju̱ni̱, sanumuteda yasiquita variy jadchiy, musiquimuju̱.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 — ausente —
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ri̱ye̱yasubeda ji̱ta jmityo̱ variy ja̱mu riichomusiy.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Tadajyo vara̱nca metru tuununumatiy richeya̱jada, ridyiyada variy siva Jesús sarupi ja̱a̱dutuvya. Jiryatiy satuudiya̱jadara cartye, richuvu̱yada variñi̱.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Su̱teda Jesús variy ruuva: “Randye, ne jirya̱suvu̱y.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ru̱mutya̱ru̱yada variy cartyevimuju̱ni̱. Varicha̱ra̱ju̱ rito̱jada cartye musajomu, jasijyu̱tiy riya̱da.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ratarya rundamu rivyicha̱da nijya̱nvavyedabay ru̱biva jmityo̱ rudamyu. Ridyetya̱dama̱ daryaju̱ richipyataje Jesúsjsa̱ datyavavyeda cartyevimu, ne ridyije siva Jesús ruusa̱ variy, jiryatiy ridyetya̱da daryaju̱ vinu tajnuqui cartye jasiy.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Riti̱jada varicha̱ra̱ju̱ cartyevicha̱ Tibéryasimyusiy ruumu. Rivyicha̱da nijya̱nvay vichajotuunu variy jiryatiy riibyedara pa̱ variy jasiy, jiryatiy si̱chana̱tya̱da Jesúsra.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Jiryatimyu̱ ne ridyiyada nijya̱nvavyedabay jasiy siva Jesús, dantyamu̱y ne sisa̱ datyavavyedabay, ru̱musa̱da variy cartyevicha̱vimuju̱, riya̱da variy Capernavú̱mu, Jesúsna̱cho̱.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Richeryenuvejadanumatiy jmityo̱ rudamyuni̱, ruutaja̱doda ji̱ta variñi̱: “¿Nu̱tyeryivyenuma yiti̱jay jiyuntiy, Datyanu̱, nu̱tyeryivye?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús variryi: “Si̱tenute ri̱tay jiryivacu̱: Jiryevya̱ta rañe̱cho̱ jiryatiy jiryi̱myije daryaju̱ra pa̱, jiryepyoje ti̱ta̱ju̱ riva. Ne jiryevya̱ta rañe̱cho̱ jiryatiy jiryeñi dije riva mityamusiy jvaayada.
26 Jesus respondeu:
27 Jirya̱jvaay, ne vinu jmyichara varenu jarapu̱rya jiryedaju̱. Jirya̱jvaay ji̱ta jirya̱tidye jmyirya jiryatiy ra̱suru̱chara ju̱na̱reju̱ jnu̱yadaju̱, jiryatiy sa̱sa̱chara Nijya̱mi̱denu jiryerya. Vu̱jye̱ ji̱ta ni̱tiy Ju̱denu day, sani jantyama̱ daryaju̱ dañi̱ Nijya̱mi̱denu day.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ruutaja̱doda ji̱ta variñi̱ Jesús: “¿Nu̱tyura jvaayada nu̱ña̱jvaachara Ju̱denu jacharaju̱, nu̱tyura?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Su̱mutya̱jada Jesús variryi: “Sava̱tasara ji̱ta Ju̱denu jirya̱tidye tuva̱chu simu su̱pa̱nu. Rani̱ ji̱ta sabay jiryivaayadaju̱ day.”
29 Jesus respondeu:
30 Ruutaja̱doda variy jasintyiñi̱: “¿Ta̱ra mityamusiy dityadoda yimu, ta̱ra? nu̱ña̱tidye diy riva, nu̱ña̱tidye tuva̱chu variy yimu. ¿Ta̱rana̱ yivaachara, ta̱ra?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Nu̱myunatyavatye jbyedatera nu̱tyu paji mityatomute. Daryanuma nu̱chara darya, jiryatiy sasa̱yada Muyusésibe riibyedaju̱ra pa̱ jiryatiy jarichumusidyerya.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús variryi: “Si̱tenute ri̱tay jiryivacu̱: Ne sasa̱yada Muyusésibe pa̱ jirye, jiryatiy jarichumusidyerya, rajye̱ ji̱ta sa̱yada darya. Ni̱day ji̱ta sa̱chara diye jarichumusirya pa̱ntiy, jiryatiy si̱tenu jmyichara darya.
32 Jesus lhes disse:
33 Ju̱denu pa̱ ji̱ta sani̱cha jiñu daryaju̱, ni̱tiy jmusa̱da jarichuvimusiy, sasa̱chara varirya ju̱na̱reju̱ jnu̱yada nijya̱nvajyu̱.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ru̱teda ji̱ta variy siva Jesús: “Ya̱numa sa̱jeya̱sara nu̱rya jirya pa̱, Nutyityu̱.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Su̱teda Jesús variy ruuva: “Rañi rañi̱cha pa̱ rañityi jirya̱jnu̱y. Ni̱tiy jnichara rimu, netaramu sa̱jachi̱saranu̱day, daryadantyi ni̱tiy tuva̱chusara rimu, netaramu sa̱jchu̱mu̱charanu̱day.
35 Jesus respondeu:
36 Dañuma rañi niquemu̱y jiryiva: Dañuma jiryeñi dimya̱ rivantiy, ne vinu daryamusiy jiryetyuva̱churu̱y variy rimu.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay jiryatiy sasa̱chara rajye̱rye, rirya̱jti̱ variy rimu. Ni̱tiy jniy rimu, ne ra̱rrachu variñi̱, tii, mitya.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Ri̱musa̱da ji̱ta jarichumusiy ra̱tidye jvaarya ri̱pa̱nu va̱tara, ne ra̱jvaarya radyirya va̱tasara day, mitya.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Jiryani̱ ji̱ta ri̱pa̱nu va̱tara, jiryatimyu̱ ne sa̱care ti̱ ritye jiryatiy sasa̱yada rirye, ra̱tidye mi̱sadesumiy tamitya rundamu ti̱ta̱ju̱ riy.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Tapi rani̱ ji̱ta sava̱tasara rajye̱, mi̱ni̱tyi ra̱diy siva sadenu, saryityi tuva̱chu variy simu, saryi jnu̱jeya̱sara variy ta̱rijyu̱, ra̱tidye mi̱sadesumiy tamitya rundamu variñi̱.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ricyucuye̱yada ji̱ta Judíyuveda nutyityu̱mibe variy sanijyu̱ Jesús, jiryatiy su̱teda daryaju̱: “Rañi rañi̱cha pa̱ jiryatiy jarichuvimusiy jmusarara.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ru̱teda ji̱ta variy: “¿Ni̱ni̱ta Jesús, Jusíy denu, jiryatiy vu̱dyetyasarani̱ saja̱y, su̱no̱da jarye? ¿Nu̱tyuramusiña̱ su̱tay variy, nu̱tyuramusiy? rañi jmusa̱da jarichuvimusiy.”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Su̱mutya̱jada Jesús variryi: “Jirya̱numa paru̱y riva jiccuye̱yada.
43 Jesus respondeu:
44 Ne vana̱y ti̱ jniy rimuju̱, netimyu̱ ne satiiy rajye̱ñi̱. Su̱pa̱jada ji̱ta rajye̱rye, rajeryetidye ra̱mi̱saniy diibyimusiy tamitya rundamu riy jiryatiy satiiy rajye̱ rimuju̱ riy.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe catera padyemyu nu̱charara: Rirye̱chasara dyetya Ju̱denumusiy datyanusavay ti̱ta̱ju̱. Ramuni̱tiy rityi tuva̱chusara simu rajye̱ ti̱ta̱ju̱, ridyetyasara variy simusiy, ru̱nichara variy rimuju̱.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Ne ti̱ diyada siva rajye̱, vinu ni̱ jiryatiy simusi̱ni̱, ni̱ni̱ ji̱ta diyada siva day.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Si̱tenute ri̱tay jiryivacu̱: Ni̱tiy tuva̱chu simu, ni̱ni̱ vichasara ju̱na̱reju̱ jnu̱yadati̱.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Rañi rañi̱cha pa̱ ju̱na̱reju̱ jnu̱yadaju̱.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Dañuma riñi jbyeda jiryemyunatyavarya paji mityatomu, jasintya ridyiimyu̱yada day.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Jiryatirya pa̱ jarichumusiryá. Ni̱tiy ra̱jmyirya, ne sa̱diichara variñu̱day, mitya.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Rañi rañi̱cha pa̱ ju̱nu̱ñu, jiryatiy jarichumusiy jmusarara. Ni̱tiy ra̱jmyichara jirya pa̱te, sa̱jnu̱jeya̱sara variy ju̱na̱reju̱. Jirya pa̱, jiryatiy ra̱sa̱charára, rani̱ ji̱ta rachavidye jiryatiy ra̱sa̱chara mucadi ja̱nvay jnu̱yadaju̱ra.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Judíyuveda nutyityu̱mibe ji̱ta jo̱ta̱da niquetta̱da ranchiyu: “¿Nu̱tyuramusiña̱ sa̱sa̱y jiñu vuryi̱byedaju̱ra jichaviy, nu̱tyuramusiy?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Si̱tenute ri̱tay jiryivacu̱: Netimyu̱ ne jirye̱jmyi ntara Nijya̱mi̱denu saviy, netimyu̱ ne jirya̱jatu nta risa̱ju̱ntirya sandaja̱ntiy, ne jirye̱chasara variy jnu̱yadatavay.
53 Jesus respondeu:
54 Ni̱tiy jmyirya rachaviy, sa̱tu risa̱ju̱ra rayndaja̱, ni̱ni̱ ji̱ta ra̱vichasara ju̱na̱reju̱ jnu̱yadaju̱, ra̱day mi̱sanitye diibyimusiy tamitya rundamute varityeni̱.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Rachaviy ji̱ta daryaju̱ si̱tenu jmyichara day, rayndaja̱ jarye si̱tenu jatusara risa̱ju̱.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ni̱tiy jmyicharara rachaviy, sa̱tusara risa̱ju̱ra rayndaja̱ntiy, ni̱ni̱ ma̱cho̱sara variy rimu, rajerye ma̱cho̱sara variy simuntidye.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Jiryatiy rajye̱ jnu̱ñu jpa̱jada ray, ray ji̱ta vichasara simusiy. Daryamusiñi̱, ni̱tiy jmyirye, sa̱jnu̱jeya̱sara rimusiy.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Jiryatirya pa̱, jiryatiy jarichumusiy jmusarara. Ni̱tiy jmyirya jirya pa̱, sa̱jnu̱jeya̱sara ju̱na̱reju̱ variy, ne sa̱diichara variñu̱day nu̱tyu ridyiiñu̱yada jiryemyunatyavay, jiryatiy riibyedara paji daryá.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jirya ti̱ta̱ju̱ su̱teda Jesús jiryatiy sadatyadoda ju̱tye̱ryanijyomura, Capernavú̱mu.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ramuni̱tiy, rityuva̱chodanumatiy rajuuvay sisa̱ datyavavyedabarya jiñiquejada, ru̱teda variy ranchiy: “Rani̱ ji̱ta surra niquejada si̱tenu: ne chi̱ raryi tuva̱chu ramu.”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Sadatya̱danumatiy Jesús jivyimu jiryatiy ricyucuye̱yada sisa̱ datyavavyeda saniquejadanchiy, su̱teda variy ruuva: “¿Ramuni̱ dyetya jiryepyaru̱ryu̱y riva rachiityari̱sa̱da?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 ¿Nu̱tyu raryicha variy, nu̱tyu? saryityi jasumiy Nijya̱mi̱denu yibivaju̱ntiy. ¿Jiryetyi ra̱ryiryi̱ tuva̱choda variy rimu?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Vuryi̱ntumusiy ji̱ta vuryi̱nu̱y, ne ru̱mu̱tya vu̱chaviy taraju̱ vu̱y. Rañiquejada ji̱ta jiryatiy rañiquejasiy jiryivara, rani̱ ji̱ta jnututara day, ramusiñi̱ ji̱ta jirya̱jnu̱jeya̱sara day.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Dañuma rani̱chasara rañiquejada jiryi̱nu̱yadaju̱, ne vinu daryamusiy rityuva̱churu̱y jiryetyevay rimu.” Sadatya̱dama̱ Jesús rajo̱ttya̱musiy daryaju̱: “Muvye ne ra̱tuva̱churu̱chara rimu, muvye; chi̱ra ra̱sa̱y ramyityasimyimyu ray, chi̱.”
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Su̱teda Jesús variy: “Ramuni̱ ri̱tesiy jiryiva: Ne vana̱y siti̱ nijya̱mi̱ rimu, netimyu̱ ne sasa̱y rajye̱ jti̱jadaju̱ni̱.”
65 E prosseguiu:
66 Daryamuni̱day rityochiya̱jada sisa̱ datyavajyuubeyu, ne richiityari̱ru̱yada variñu̱nñi̱.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Sitaja̱doda ji̱ta Jesús variryi vu̱yaju̱y, danu̱ju̱y rinchaju̱: “¿Jiryejeryevyi jiyaru̱y?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Su̱mutya̱jada ji̱ta Siimyó̱ Pyítrubay variñi̱: “¿Chi̱muju̱ra nu̱ña̱jiya, chi̱muju̱? Nu̱ñi̱nu̱tya̱ju̱ niquejada ji̱ta yimu day.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Nu̱y ji̱ta si̱tenu jachipiya̱, nu̱dyetyama̱ ji̱ta si̱tenu diye ji. Jiñi̱ jiñi̱cha Ju̱denu jiintyasi̱.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Su̱mutya̱jada Jesús variñi̱: “¿Ne yinu̱y rajeryeta̱da jiryedye, jiryatiy vu̱yaju̱y vaduy, danu̱ju̱y ranchaju̱ jirye? Ti̱qui ji̱ta jiryetyenu vichasara bayantu.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Sani jteda Jesús jirya niquejadata Judásiy Iscaryótibenchiy, jiryatiy Siimyó̱bay denubañi̱. Tapi dañuma sani̱cha̱da sisa̱ datyavavyedabay tenu, jiryatiy sa̱sa̱yasiy samityasimyimyu Jesúsyu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.