2 Coríntios 7

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ẽfe yora mĩshtichi, Epa Niospa nã noko yoiyoni keskara shara. Nãskakẽ nõ isharanõ keyokõichi nõko chaka nõ xatenõ. Afarafãfe nõko yora iyamai nõko õiti mẽraxõ noko chakafamatiro nãfo nõ xatekõinõ sharakõi ixiki. Nõ Epa Nios noikõiax a keskara shara nõ ipai.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Akka nã yora fisti keskara nõ inõ noko noisharakãfe. Nõkai mato chakafamismaki. Askatari nõ mato afaa chakafamamisma, askatari nõ mato pãramisma.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ẽkai nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mekakĩ chakafakĩ ẽ mato yoimisma. Akka ẽ nayoxoma ẽ mato mẽxotaima noikõifafãini. Nãskatari mẽ nafiaxõ mẽxotaima ẽ mato noikõixii. Nãskakẽ tsõa noko paxkanã fatiroma nã yora fisti keskaramãi nõ ikẽ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Mã nõ tãpikõia mã noko noikõiyanã, mã Jesús Ifo sharakõi fakẽ. Nãskakẽ nõ yorafo yoimis mã isharakõimiskẽ. Nãskatari nõ omiskõifi nõ inimakõimis.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Akka nã nõ Macedonia ano nokoitatĩa nõ teneama, mẽxotaima fanĩma mĩshtinoax fekaxteaifãfe õi. Akka nõ shinãchakakõimis. Askatari a Nios Ifofaa fetsafori nõ ato shinãkõimis, mã nõko Ifo Jesús kachikiri faafora ixõ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Akka nã shinãmitsaifo Niospa ato inimamamis. Nãskakẽri nokoki Tito nĩchiano nõ inimakõimis.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Akka mã nokoki Tito nokoxõ noko inimama noko yoia iskafakĩ: “Corinto anoafãfe ea inimamakõiafo,” ixõ Titopa noko yoia. Askara nõ nikai nõ inimakõia. Askatari noko yoia mã eõnoa yoikĩ iskafakĩ: “Nõ Pablo shinãkõi nokoki samamashta nokopainõ,” ixõ mã yoikẽ: “Nãskaxori nõko õitinĩ nõ shinã chanĩma nõ afara chakafamis. Akka nõkai anã askapaima. Nõ Pablo shinãi,” ixõ mã yoiaino Titopa ea yoia. Nã keskara nikai ẽ inimai finasharakõi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato shinãmitsamana. Nãskax ẽri shinãmitsakõiyoa. Akka anã ẽ shinãmitsaima.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Akka iskaratĩa ẽ inimakõi. Akka ẽ mato shinãmitsamanax ẽ inimaima. Akka mã shinãmitsayanã mã Epa Nios kĩfiti iskafakĩ: “Epa Niosi, nõ afara chakafakĩ noko raefafe nõ afara chakafamiski,” ixõ mã yoikĩ. Nãskakẽ ẽ inimasharakõimis. Mã askafaino Epa Niosri matoki inimasharakõi. Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato yoikĩ chakafaama. Askatamaroko ẽ mato yoisharakõia mato axosharayanã.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Akka nõ shinãkĩ iskafatiro: “Ooa, ẽ afara chakafakĩ, Niosri ẽ chakafaa,” ixõ shinãkĩ nõko chaka nõ xatepaitiro Epa Nios Ifofapaikĩ. Nõ askaito õikĩ Epa Niospa noko ifitiro nõ afe ĩpaxanõ. Nãskaxõ nõ shinãtiroma iskafakĩ: “Ooa, ẽfe chaka ẽ xateama shara ẽ ikerana. Niosri ẽ Ifofaama ẽ shara ikerana,” ixõ anori nõ shinãtiroma. Akka nã chanĩmara faamafãfe nõ shinãi keskara shinãkanima. Iskafakĩ shinãmisfo: “Ooa, nõ afara chakafaa,” ixõ shinãkani ãto õiti mẽra shinãmitsakanima Nioskai shinãpaikanima. Nãskax nakanax Epa Nios fe ipanakafoma.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Akka mãkai askarama. Shinãkapo. Mã mãto õiti mẽraxõ mã mã shinã anã mã Nios Ifofai mãto chaka xatepaikĩ nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ. Nãskax mã ratekõia Niospa keyokõi noko omiskõimaxira ikax. Nãskakẽ mã mã itipinĩkõia ika a afara chakafaifo ato omiskõimaxiki. Nãskaxõ mã fãsikõi ato yoia ãto chaka xatenõfo. Nãskakẽ mã mã noko ispamãkai ato keskarama. Nãskakẽ mã ea fichisharapaikõi ẽ mato õikanõ mã isharakõiyamãkĩ.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Akka ẽfe kirika kene fixõ mã ea noiyanã mã ea nikakõisharamis. Akka ẽ kirika keneama, nã feronãfãke afara chakafaaõnoa omiskõimakãfe ixõ. Askatari nã feronãfãke omiskõimanafoõnoari ẽ kirika keneama. Akka ẽ mato kirika kenexona mã tãpinõ mã ea noimãkai. Akka mã ea nikakõimis. Nãskaxõ mã tãpitiro mãmãi ea noikĩ Niospa ferotaifi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nãskakẽ nõ inimasharakõi, mãmãi noko noisharakõiaino nikakõisharayanã. Akka Titori matoõnoax inimasharayamea. Nã Tito inimaito õi nõri inimaifinasharakõiyamea.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Akka Tito kayoamano ẽ yoiti iskafakĩ: “Na Corinto anoafo sharakõifo,” ixõ ẽ yoiti. Nãskakẽ Tito mato mẽra kaano mã ifisharakõiyamea. Nãskakẽ ẽ matoõnoax rãfiyameama. Akka chanĩma fisti nõ mato yoimis. Nã ẽ matoõnoa Tito yoia keskara chanĩmakõi Titopa mato õia.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tito matoki nokoxõ õia mã rateaito mato õita noko Titopa ferateneira ikax. Nãskakẽ pishta rateyanã mã Tito nikakõita. Nãskakẽ Titopa mato shinãkĩ, mato noikĩ finakõi.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ẽri matoki inimakõi. Akka iskaratĩa mẽ tãpia nã ẽ mato yoiai keskara mã amiskẽ.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.