2 Coríntios 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ
1 Ẽfe yora mĩshtichi, Epa Niospa nã noko yoiyoni keskara shara. Nãskakẽ nõ isharanõ keyokõichi nõko chaka nõ xatenõ. Afarafãfe nõko yora iyamai nõko õiti mẽraxõ noko chakafamatiro nãfo nõ xatekõinõ sharakõi ixiki. Nõ Epa Nios noikõiax a keskara shara nõ ipai.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Akka nã yora fisti keskara nõ inõ noko noisharakãfe. Nõkai mato chakafamismaki. Askatari nõ mato afaa chakafamamisma, askatari nõ mato pãramisma.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ẽkai nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mekakĩ chakafakĩ ẽ mato yoimisma. Akka ẽ nayoxoma ẽ mato mẽxotaima noikõifafãini. Nãskatari mẽ nafiaxõ mẽxotaima ẽ mato noikõixii. Nãskakẽ tsõa noko paxkanã fatiroma nã yora fisti keskaramãi nõ ikẽ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mã nõ tãpikõia mã noko noikõiyanã, mã Jesús Ifo sharakõi fakẽ. Nãskakẽ nõ yorafo yoimis mã isharakõimiskẽ. Nãskatari nõ omiskõifi nõ inimakõimis.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Akka nã nõ Macedonia ano nokoitatĩa nõ teneama, mẽxotaima fanĩma mĩshtinoax fekaxteaifãfe õi. Akka nõ shinãchakakõimis. Askatari a Nios Ifofaa fetsafori nõ ato shinãkõimis, mã nõko Ifo Jesús kachikiri faafora ixõ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Akka nã shinãmitsaifo Niospa ato inimamamis. Nãskakẽri nokoki Tito nĩchiano nõ inimakõimis.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Akka mã nokoki Tito nokoxõ noko inimama noko yoia iskafakĩ: “Corinto anoafãfe ea inimamakõiafo,” ixõ Titopa noko yoia. Askara nõ nikai nõ inimakõia. Askatari noko yoia mã eõnoa yoikĩ iskafakĩ: “Nõ Pablo shinãkõi nokoki samamashta nokopainõ,” ixõ mã yoikẽ: “Nãskaxori nõko õitinĩ nõ shinã chanĩma nõ afara chakafamis. Akka nõkai anã askapaima. Nõ Pablo shinãi,” ixõ mã yoiaino Titopa ea yoia. Nã keskara nikai ẽ inimai finasharakõi.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato shinãmitsamana. Nãskax ẽri shinãmitsakõiyoa. Akka anã ẽ shinãmitsaima.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Akka iskaratĩa ẽ inimakõi. Akka ẽ mato shinãmitsamanax ẽ inimaima. Akka mã shinãmitsayanã mã Epa Nios kĩfiti iskafakĩ: “Epa Niosi, nõ afara chakafakĩ noko raefafe nõ afara chakafamiski,” ixõ mã yoikĩ. Nãskakẽ ẽ inimasharakõimis. Mã askafaino Epa Niosri matoki inimasharakõi. Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato yoikĩ chakafaama. Askatamaroko ẽ mato yoisharakõia mato axosharayanã.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Akka nõ shinãkĩ iskafatiro: “Ooa, ẽ afara chakafakĩ, Niosri ẽ chakafaa,” ixõ shinãkĩ nõko chaka nõ xatepaitiro Epa Nios Ifofapaikĩ. Nõ askaito õikĩ Epa Niospa noko ifitiro nõ afe ĩpaxanõ. Nãskaxõ nõ shinãtiroma iskafakĩ: “Ooa, ẽfe chaka ẽ xateama shara ẽ ikerana. Niosri ẽ Ifofaama ẽ shara ikerana,” ixõ anori nõ shinãtiroma. Akka nã chanĩmara faamafãfe nõ shinãi keskara shinãkanima. Iskafakĩ shinãmisfo: “Ooa, nõ afara chakafaa,” ixõ shinãkani ãto õiti mẽra shinãmitsakanima Nioskai shinãpaikanima. Nãskax nakanax Epa Nios fe ipanakafoma.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Akka mãkai askarama. Shinãkapo. Mã mãto õiti mẽraxõ mã mã shinã anã mã Nios Ifofai mãto chaka xatepaikĩ nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ. Nãskax mã ratekõia Niospa keyokõi noko omiskõimaxira ikax. Nãskakẽ mã mã itipinĩkõia ika a afara chakafaifo ato omiskõimaxiki. Nãskaxõ mã fãsikõi ato yoia ãto chaka xatenõfo. Nãskakẽ mã mã noko ispamãkai ato keskarama. Nãskakẽ mã ea fichisharapaikõi ẽ mato õikanõ mã isharakõiyamãkĩ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Akka ẽfe kirika kene fixõ mã ea noiyanã mã ea nikakõisharamis. Akka ẽ kirika keneama, nã feronãfãke afara chakafaaõnoa omiskõimakãfe ixõ. Askatari nã feronãfãke omiskõimanafoõnoari ẽ kirika keneama. Akka ẽ mato kirika kenexona mã tãpinõ mã ea noimãkai. Akka mã ea nikakõimis. Nãskaxõ mã tãpitiro mãmãi ea noikĩ Niospa ferotaifi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Nãskakẽ nõ inimasharakõi, mãmãi noko noisharakõiaino nikakõisharayanã. Akka Titori matoõnoax inimasharayamea. Nã Tito inimaito õi nõri inimaifinasharakõiyamea.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Akka Tito kayoamano ẽ yoiti iskafakĩ: “Na Corinto anoafo sharakõifo,” ixõ ẽ yoiti. Nãskakẽ Tito mato mẽra kaano mã ifisharakõiyamea. Nãskakẽ ẽ matoõnoax rãfiyameama. Akka chanĩma fisti nõ mato yoimis. Nã ẽ matoõnoa Tito yoia keskara chanĩmakõi Titopa mato õia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Tito matoki nokoxõ õia mã rateaito mato õita noko Titopa ferateneira ikax. Nãskakẽ pishta rateyanã mã Tito nikakõita. Nãskakẽ Titopa mato shinãkĩ, mato noikĩ finakõi.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ẽri matoki inimakõi. Akka iskaratĩa mẽ tãpia nã ẽ mato yoiai keskara mã amiskẽ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.