2 Coríntios 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC
1 Ẽfe yora mĩshtichi, Epa Niospa nã noko yoiyoni keskara shara. Nãskakẽ nõ isharanõ keyokõichi nõko chaka nõ xatenõ. Afarafãfe nõko yora iyamai nõko õiti mẽraxõ noko chakafamatiro nãfo nõ xatekõinõ sharakõi ixiki. Nõ Epa Nios noikõiax a keskara shara nõ ipai.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Akka nã yora fisti keskara nõ inõ noko noisharakãfe. Nõkai mato chakafamismaki. Askatari nõ mato afaa chakafamamisma, askatari nõ mato pãramisma.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Ẽkai nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mekakĩ chakafakĩ ẽ mato yoimisma. Akka ẽ nayoxoma ẽ mato mẽxotaima noikõifafãini. Nãskatari mẽ nafiaxõ mẽxotaima ẽ mato noikõixii. Nãskakẽ tsõa noko paxkanã fatiroma nã yora fisti keskaramãi nõ ikẽ.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mã nõ tãpikõia mã noko noikõiyanã, mã Jesús Ifo sharakõi fakẽ. Nãskakẽ nõ yorafo yoimis mã isharakõimiskẽ. Nãskatari nõ omiskõifi nõ inimakõimis.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Akka nã nõ Macedonia ano nokoitatĩa nõ teneama, mẽxotaima fanĩma mĩshtinoax fekaxteaifãfe õi. Akka nõ shinãchakakõimis. Askatari a Nios Ifofaa fetsafori nõ ato shinãkõimis, mã nõko Ifo Jesús kachikiri faafora ixõ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Akka nã shinãmitsaifo Niospa ato inimamamis. Nãskakẽri nokoki Tito nĩchiano nõ inimakõimis.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Akka mã nokoki Tito nokoxõ noko inimama noko yoia iskafakĩ: “Corinto anoafãfe ea inimamakõiafo,” ixõ Titopa noko yoia. Askara nõ nikai nõ inimakõia. Askatari noko yoia mã eõnoa yoikĩ iskafakĩ: “Nõ Pablo shinãkõi nokoki samamashta nokopainõ,” ixõ mã yoikẽ: “Nãskaxori nõko õitinĩ nõ shinã chanĩma nõ afara chakafamis. Akka nõkai anã askapaima. Nõ Pablo shinãi,” ixõ mã yoiaino Titopa ea yoia. Nã keskara nikai ẽ inimai finasharakõi.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato shinãmitsamana. Nãskax ẽri shinãmitsakõiyoa. Akka anã ẽ shinãmitsaima.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Akka iskaratĩa ẽ inimakõi. Akka ẽ mato shinãmitsamanax ẽ inimaima. Akka mã shinãmitsayanã mã Epa Nios kĩfiti iskafakĩ: “Epa Niosi, nõ afara chakafakĩ noko raefafe nõ afara chakafamiski,” ixõ mã yoikĩ. Nãskakẽ ẽ inimasharakõimis. Mã askafaino Epa Niosri matoki inimasharakõi. Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato yoikĩ chakafaama. Askatamaroko ẽ mato yoisharakõia mato axosharayanã.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Akka nõ shinãkĩ iskafatiro: “Ooa, ẽ afara chakafakĩ, Niosri ẽ chakafaa,” ixõ shinãkĩ nõko chaka nõ xatepaitiro Epa Nios Ifofapaikĩ. Nõ askaito õikĩ Epa Niospa noko ifitiro nõ afe ĩpaxanõ. Nãskaxõ nõ shinãtiroma iskafakĩ: “Ooa, ẽfe chaka ẽ xateama shara ẽ ikerana. Niosri ẽ Ifofaama ẽ shara ikerana,” ixõ anori nõ shinãtiroma. Akka nã chanĩmara faamafãfe nõ shinãi keskara shinãkanima. Iskafakĩ shinãmisfo: “Ooa, nõ afara chakafaa,” ixõ shinãkani ãto õiti mẽra shinãmitsakanima Nioskai shinãpaikanima. Nãskax nakanax Epa Nios fe ipanakafoma.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Akka mãkai askarama. Shinãkapo. Mã mãto õiti mẽraxõ mã mã shinã anã mã Nios Ifofai mãto chaka xatepaikĩ nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ. Nãskax mã ratekõia Niospa keyokõi noko omiskõimaxira ikax. Nãskakẽ mã mã itipinĩkõia ika a afara chakafaifo ato omiskõimaxiki. Nãskaxõ mã fãsikõi ato yoia ãto chaka xatenõfo. Nãskakẽ mã mã noko ispamãkai ato keskarama. Nãskakẽ mã ea fichisharapaikõi ẽ mato õikanõ mã isharakõiyamãkĩ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Akka ẽfe kirika kene fixõ mã ea noiyanã mã ea nikakõisharamis. Akka ẽ kirika keneama, nã feronãfãke afara chakafaaõnoa omiskõimakãfe ixõ. Askatari nã feronãfãke omiskõimanafoõnoari ẽ kirika keneama. Akka ẽ mato kirika kenexona mã tãpinõ mã ea noimãkai. Akka mã ea nikakõimis. Nãskaxõ mã tãpitiro mãmãi ea noikĩ Niospa ferotaifi.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Nãskakẽ nõ inimasharakõi, mãmãi noko noisharakõiaino nikakõisharayanã. Akka Titori matoõnoax inimasharayamea. Nã Tito inimaito õi nõri inimaifinasharakõiyamea.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Akka Tito kayoamano ẽ yoiti iskafakĩ: “Na Corinto anoafo sharakõifo,” ixõ ẽ yoiti. Nãskakẽ Tito mato mẽra kaano mã ifisharakõiyamea. Nãskakẽ ẽ matoõnoax rãfiyameama. Akka chanĩma fisti nõ mato yoimis. Nã ẽ matoõnoa Tito yoia keskara chanĩmakõi Titopa mato õia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Tito matoki nokoxõ õia mã rateaito mato õita noko Titopa ferateneira ikax. Nãskakẽ pishta rateyanã mã Tito nikakõita. Nãskakẽ Titopa mato shinãkĩ, mato noikĩ finakõi.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ẽri matoki inimakõi. Akka iskaratĩa mẽ tãpia nã ẽ mato yoiai keskara mã amiskẽ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.