2 Coríntios 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI
1 Ẽfe yora mĩshtichi, Epa Niospa nã noko yoiyoni keskara shara. Nãskakẽ nõ isharanõ keyokõichi nõko chaka nõ xatenõ. Afarafãfe nõko yora iyamai nõko õiti mẽraxõ noko chakafamatiro nãfo nõ xatekõinõ sharakõi ixiki. Nõ Epa Nios noikõiax a keskara shara nõ ipai.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Akka nã yora fisti keskara nõ inõ noko noisharakãfe. Nõkai mato chakafamismaki. Askatari nõ mato afaa chakafamamisma, askatari nõ mato pãramisma.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ẽkai nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mekakĩ chakafakĩ ẽ mato yoimisma. Akka ẽ nayoxoma ẽ mato mẽxotaima noikõifafãini. Nãskatari mẽ nafiaxõ mẽxotaima ẽ mato noikõixii. Nãskakẽ tsõa noko paxkanã fatiroma nã yora fisti keskaramãi nõ ikẽ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mã nõ tãpikõia mã noko noikõiyanã, mã Jesús Ifo sharakõi fakẽ. Nãskakẽ nõ yorafo yoimis mã isharakõimiskẽ. Nãskatari nõ omiskõifi nõ inimakõimis.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Akka nã nõ Macedonia ano nokoitatĩa nõ teneama, mẽxotaima fanĩma mĩshtinoax fekaxteaifãfe õi. Akka nõ shinãchakakõimis. Askatari a Nios Ifofaa fetsafori nõ ato shinãkõimis, mã nõko Ifo Jesús kachikiri faafora ixõ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Akka nã shinãmitsaifo Niospa ato inimamamis. Nãskakẽri nokoki Tito nĩchiano nõ inimakõimis.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Akka mã nokoki Tito nokoxõ noko inimama noko yoia iskafakĩ: “Corinto anoafãfe ea inimamakõiafo,” ixõ Titopa noko yoia. Askara nõ nikai nõ inimakõia. Askatari noko yoia mã eõnoa yoikĩ iskafakĩ: “Nõ Pablo shinãkõi nokoki samamashta nokopainõ,” ixõ mã yoikẽ: “Nãskaxori nõko õitinĩ nõ shinã chanĩma nõ afara chakafamis. Akka nõkai anã askapaima. Nõ Pablo shinãi,” ixõ mã yoiaino Titopa ea yoia. Nã keskara nikai ẽ inimai finasharakõi.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato shinãmitsamana. Nãskax ẽri shinãmitsakõiyoa. Akka anã ẽ shinãmitsaima.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Akka iskaratĩa ẽ inimakõi. Akka ẽ mato shinãmitsamanax ẽ inimaima. Akka mã shinãmitsayanã mã Epa Nios kĩfiti iskafakĩ: “Epa Niosi, nõ afara chakafakĩ noko raefafe nõ afara chakafamiski,” ixõ mã yoikĩ. Nãskakẽ ẽ inimasharakõimis. Mã askafaino Epa Niosri matoki inimasharakõi. Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato yoikĩ chakafaama. Askatamaroko ẽ mato yoisharakõia mato axosharayanã.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Akka nõ shinãkĩ iskafatiro: “Ooa, ẽ afara chakafakĩ, Niosri ẽ chakafaa,” ixõ shinãkĩ nõko chaka nõ xatepaitiro Epa Nios Ifofapaikĩ. Nõ askaito õikĩ Epa Niospa noko ifitiro nõ afe ĩpaxanõ. Nãskaxõ nõ shinãtiroma iskafakĩ: “Ooa, ẽfe chaka ẽ xateama shara ẽ ikerana. Niosri ẽ Ifofaama ẽ shara ikerana,” ixõ anori nõ shinãtiroma. Akka nã chanĩmara faamafãfe nõ shinãi keskara shinãkanima. Iskafakĩ shinãmisfo: “Ooa, nõ afara chakafaa,” ixõ shinãkani ãto õiti mẽra shinãmitsakanima Nioskai shinãpaikanima. Nãskax nakanax Epa Nios fe ipanakafoma.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Akka mãkai askarama. Shinãkapo. Mã mãto õiti mẽraxõ mã mã shinã anã mã Nios Ifofai mãto chaka xatepaikĩ nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ. Nãskax mã ratekõia Niospa keyokõi noko omiskõimaxira ikax. Nãskakẽ mã mã itipinĩkõia ika a afara chakafaifo ato omiskõimaxiki. Nãskaxõ mã fãsikõi ato yoia ãto chaka xatenõfo. Nãskakẽ mã mã noko ispamãkai ato keskarama. Nãskakẽ mã ea fichisharapaikõi ẽ mato õikanõ mã isharakõiyamãkĩ.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Akka ẽfe kirika kene fixõ mã ea noiyanã mã ea nikakõisharamis. Akka ẽ kirika keneama, nã feronãfãke afara chakafaaõnoa omiskõimakãfe ixõ. Askatari nã feronãfãke omiskõimanafoõnoari ẽ kirika keneama. Akka ẽ mato kirika kenexona mã tãpinõ mã ea noimãkai. Akka mã ea nikakõimis. Nãskaxõ mã tãpitiro mãmãi ea noikĩ Niospa ferotaifi.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Nãskakẽ nõ inimasharakõi, mãmãi noko noisharakõiaino nikakõisharayanã. Akka Titori matoõnoax inimasharayamea. Nã Tito inimaito õi nõri inimaifinasharakõiyamea.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Akka Tito kayoamano ẽ yoiti iskafakĩ: “Na Corinto anoafo sharakõifo,” ixõ ẽ yoiti. Nãskakẽ Tito mato mẽra kaano mã ifisharakõiyamea. Nãskakẽ ẽ matoõnoax rãfiyameama. Akka chanĩma fisti nõ mato yoimis. Nã ẽ matoõnoa Tito yoia keskara chanĩmakõi Titopa mato õia.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Tito matoki nokoxõ õia mã rateaito mato õita noko Titopa ferateneira ikax. Nãskakẽ pishta rateyanã mã Tito nikakõita. Nãskakẽ Titopa mato shinãkĩ, mato noikĩ finakõi.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ẽri matoki inimakõi. Akka iskaratĩa mẽ tãpia nã ẽ mato yoiai keskara mã amiskẽ.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.