2 Coríntios 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT
1 Ẽfe yora mĩshtichi, Epa Niospa nã noko yoiyoni keskara shara. Nãskakẽ nõ isharanõ keyokõichi nõko chaka nõ xatenõ. Afarafãfe nõko yora iyamai nõko õiti mẽraxõ noko chakafamatiro nãfo nõ xatekõinõ sharakõi ixiki. Nõ Epa Nios noikõiax a keskara shara nõ ipai.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Akka nã yora fisti keskara nõ inõ noko noisharakãfe. Nõkai mato chakafamismaki. Askatari nõ mato afaa chakafamamisma, askatari nõ mato pãramisma.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ẽkai nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mekakĩ chakafakĩ ẽ mato yoimisma. Akka ẽ nayoxoma ẽ mato mẽxotaima noikõifafãini. Nãskatari mẽ nafiaxõ mẽxotaima ẽ mato noikõixii. Nãskakẽ tsõa noko paxkanã fatiroma nã yora fisti keskaramãi nõ ikẽ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Mã nõ tãpikõia mã noko noikõiyanã, mã Jesús Ifo sharakõi fakẽ. Nãskakẽ nõ yorafo yoimis mã isharakõimiskẽ. Nãskatari nõ omiskõifi nõ inimakõimis.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Akka nã nõ Macedonia ano nokoitatĩa nõ teneama, mẽxotaima fanĩma mĩshtinoax fekaxteaifãfe õi. Akka nõ shinãchakakõimis. Askatari a Nios Ifofaa fetsafori nõ ato shinãkõimis, mã nõko Ifo Jesús kachikiri faafora ixõ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Akka nã shinãmitsaifo Niospa ato inimamamis. Nãskakẽri nokoki Tito nĩchiano nõ inimakõimis.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Akka mã nokoki Tito nokoxõ noko inimama noko yoia iskafakĩ: “Corinto anoafãfe ea inimamakõiafo,” ixõ Titopa noko yoia. Askara nõ nikai nõ inimakõia. Askatari noko yoia mã eõnoa yoikĩ iskafakĩ: “Nõ Pablo shinãkõi nokoki samamashta nokopainõ,” ixõ mã yoikẽ: “Nãskaxori nõko õitinĩ nõ shinã chanĩma nõ afara chakafamis. Akka nõkai anã askapaima. Nõ Pablo shinãi,” ixõ mã yoiaino Titopa ea yoia. Nã keskara nikai ẽ inimai finasharakõi.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato shinãmitsamana. Nãskax ẽri shinãmitsakõiyoa. Akka anã ẽ shinãmitsaima.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Akka iskaratĩa ẽ inimakõi. Akka ẽ mato shinãmitsamanax ẽ inimaima. Akka mã shinãmitsayanã mã Epa Nios kĩfiti iskafakĩ: “Epa Niosi, nõ afara chakafakĩ noko raefafe nõ afara chakafamiski,” ixõ mã yoikĩ. Nãskakẽ ẽ inimasharakõimis. Mã askafaino Epa Niosri matoki inimasharakõi. Akka ẽ mato kirika kenexõ manamakĩ ẽ mato yoikĩ chakafaama. Askatamaroko ẽ mato yoisharakõia mato axosharayanã.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Akka nõ shinãkĩ iskafatiro: “Ooa, ẽ afara chakafakĩ, Niosri ẽ chakafaa,” ixõ shinãkĩ nõko chaka nõ xatepaitiro Epa Nios Ifofapaikĩ. Nõ askaito õikĩ Epa Niospa noko ifitiro nõ afe ĩpaxanõ. Nãskaxõ nõ shinãtiroma iskafakĩ: “Ooa, ẽfe chaka ẽ xateama shara ẽ ikerana. Niosri ẽ Ifofaama ẽ shara ikerana,” ixõ anori nõ shinãtiroma. Akka nã chanĩmara faamafãfe nõ shinãi keskara shinãkanima. Iskafakĩ shinãmisfo: “Ooa, nõ afara chakafaa,” ixõ shinãkani ãto õiti mẽra shinãmitsakanima Nioskai shinãpaikanima. Nãskax nakanax Epa Nios fe ipanakafoma.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Akka mãkai askarama. Shinãkapo. Mã mãto õiti mẽraxõ mã mã shinã anã mã Nios Ifofai mãto chaka xatepaikĩ nã Niospa fichipaiyai keskafakĩ. Nãskax mã ratekõia Niospa keyokõi noko omiskõimaxira ikax. Nãskakẽ mã mã itipinĩkõia ika a afara chakafaifo ato omiskõimaxiki. Nãskaxõ mã fãsikõi ato yoia ãto chaka xatenõfo. Nãskakẽ mã mã noko ispamãkai ato keskarama. Nãskakẽ mã ea fichisharapaikõi ẽ mato õikanõ mã isharakõiyamãkĩ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Akka ẽfe kirika kene fixõ mã ea noiyanã mã ea nikakõisharamis. Akka ẽ kirika keneama, nã feronãfãke afara chakafaaõnoa omiskõimakãfe ixõ. Askatari nã feronãfãke omiskõimanafoõnoari ẽ kirika keneama. Akka ẽ mato kirika kenexona mã tãpinõ mã ea noimãkai. Akka mã ea nikakõimis. Nãskaxõ mã tãpitiro mãmãi ea noikĩ Niospa ferotaifi.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Nãskakẽ nõ inimasharakõi, mãmãi noko noisharakõiaino nikakõisharayanã. Akka Titori matoõnoax inimasharayamea. Nã Tito inimaito õi nõri inimaifinasharakõiyamea.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Akka Tito kayoamano ẽ yoiti iskafakĩ: “Na Corinto anoafo sharakõifo,” ixõ ẽ yoiti. Nãskakẽ Tito mato mẽra kaano mã ifisharakõiyamea. Nãskakẽ ẽ matoõnoax rãfiyameama. Akka chanĩma fisti nõ mato yoimis. Nã ẽ matoõnoa Tito yoia keskara chanĩmakõi Titopa mato õia.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Tito matoki nokoxõ õia mã rateaito mato õita noko Titopa ferateneira ikax. Nãskakẽ pishta rateyanã mã Tito nikakõita. Nãskakẽ Titopa mato shinãkĩ, mato noikĩ finakõi.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ẽri matoki inimakõi. Akka iskaratĩa mẽ tãpia nã ẽ mato yoiai keskara mã amiskẽ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.