Lucas 22

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vax kuyatni viko Paxcua. Viko Paxcua ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu janda kada koio‑s xa kaꞌni‑s Jesús, ko ña n‑kuu chi n‑ka xo yuꞌu‑s nuu ñayiu n‑ka xo nataka ijan.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 N‑keé Satanás anu Judas, se nani Iscariote, ɨɨn se n‑kuu uxi uu se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Te n‑xe ndatnuꞌu‑s xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin soldado xndee veñuꞌu Jerusalén nuu janda kada‑s xa tnɨɨ koio‑s Jesús.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 N‑ka kuvete se ijan. Te n‑ka kendoo‑s xiꞌin Judas xa juñaꞌa‑s tvini.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Te n‑nduku ini Judas xa kada‑s xa tnɨɨ juxtixia Jesús nuu ñayo ñayiu xyuku.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 N‑xee kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura. Kɨu ijan ka xaꞌni ñayiu tkolelu xa kaxi‑i kuñu‑tɨ viko Paxcua.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 N‑tundaꞌa Jesús Spedru xiꞌin Sua xa jɨn kada tuꞌa koio‑s xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s ɨɨn ñuu io yatni nuu xtuu‑ia xiꞌin‑s. Xiaꞌan‑ia:
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Te ka xiaꞌan‑s nuu Jesús:
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Te xiaꞌan ntuku‑ia nuu‑s:
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Te juñaꞌa koio‑n nuu se kuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan maestru‑da: ¿Ndexu io cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r viko Paxcua?”
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ijan dada dandeꞌa ñaꞌa‑s ɨɨn cuartu kaꞌnu piso kuu uu nuu io mexa, silla, traxti du. Ijan kada vaꞌa koio‑n xa kaxdini‑ro.
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Juaꞌan koio‑s. Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xini‑s ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús. Te n‑ka kida tuꞌa‑s xa kaxdini koio‑s xiꞌin‑ia.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Nu n‑xee hora, te n‑nukoo Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Xandaa xakuiti ma kaxi ka‑r kuñu tkolelu viko Paxcua ɨnka vuelta. Nde kɨu kaxi kaꞌnu koio‑ro nuu taxnuni Ianyuux, ijan dada kaxi‑r kuñu‑tɨ.
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 N‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Xandaa xakuiti ma koꞌo ka‑r ndudi uva ɨnka vuelta nde kɨu na kixeꞌe Taa‑ro Ianyuux xa taxnuni‑ia.
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 N‑tnɨɨ‑ia tila, te dɨuni n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te xiaꞌan‑ia:
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Nu n‑yaꞌa xa n‑xaxdini‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑xiaꞌan‑ia‑s. Nani n‑xiaꞌan‑ia‑s tila, dani n‑xiaꞌan‑ia‑s taxa ñuꞌu ndudi uva jan. Te xiaꞌan ntuku‑ia:
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Kunaꞌa koio xa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia, xtuu‑ro xiꞌin‑s nuu mexa yaꞌa.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Yaꞌa ruꞌu, Ia kuu ñayiu, na n‑xantuu Ianyuux, te naka ndaꞌu yaꞌa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia.
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 N‑ka nukuita se dakuaꞌa‑ia ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s xa jini‑s nuu ndeda‑s daa kada.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Dɨuni n‑ka kixeꞌe‑s xa ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s ndandɨꞌɨ ka, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Maxku duꞌa ku kuu koio ndoꞌo. Se ndandɨꞌɨ ka, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se kuechi. Se taxnuni, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se xinokuechi.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 ¿Jundu ndandɨꞌɨ ka? ¿Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa xa xaxdeꞌñu‑s a ndandɨꞌɨ ka se xinokuechi xa dakexio‑s ndeyu? Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa, ko ruꞌu tuku kuu‑r. Kuu‑r ná kuu se xinokuechi nuu‑n.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, kunduu‑ro hora ndaꞌu yaꞌa‑r.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nani n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑r, dani tetutnuniu ñaꞌa‑r xa taxnuni‑n.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Xijan kuu xa kaxkoꞌo koio‑n nuu kutuu‑r xa taxnuni‑r, te kunukoo koio‑n silla nuu taxnuni koio‑n, te ndadandaa koio‑n kuechi daꞌya dana uxi uu xixitna‑ro ka kuu daꞌya yɨɨ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Te xiaꞌan‑ia nuu Simón Pedru:
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 N‑xijan taꞌu‑r nuu Ianyuux xaxeꞌe mee ni‑n na ñaꞌa nujani‑n xa jandixa‑n Ianyuux. Hora na jandixa ntuku‑n Ianyuux ɨnka vuelta, te chindee‑n se ka kunduu xiꞌin‑ro ya xa na jandixa naꞌi‑s‑ia.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Te xiaꞌan‑ia:
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s ntdaa‑s:
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Te xiaꞌan‑ia:
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Xandaa xakuiti yaꞌa‑r xa io xa yaꞌa‑r xa na jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni. Duꞌa yodotnuni: “Kani ini koio ñayiu xa n‑kida se n‑kixee kuechi xiꞌin se loko.” Xa yodotnuni xa yaꞌa‑r jɨn tnaꞌa.
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Te ka xiaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ijan dada juaꞌan‑ia Yuku Tnu Olivo nani xko kida‑ia, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Nu n‑xee‑ia xiꞌin‑s ijan, te xiaꞌan‑ia:
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 N‑kee dɨɨn‑ia itaꞌu. Juaꞌan‑ia naxa nuu xee ɨɨn yuú dajɨꞌɨn‑ro. N‑xe juiin xiti‑ia, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 —Taa‑ro Ianyuux, nux vatuka xa dakaku ñaꞌa‑n nuu xa uꞌu yaꞌa, dakaku ñaꞌa‑n, ko maxku kada‑n xa juini mee‑da. Kada‑n xa juini mee‑n.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Te n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑ia. N‑xiaꞌan‑ia xandendaku.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Yo vichi n‑kukoꞌyo ini‑ia. Vichi n‑yɨ ini‑ia xa yaꞌa‑ia, te n‑xijan taꞌu ka‑ia nuu Ianyuux xiꞌin nde yɨkɨ nde tuchi‑ia, te n‑kixi ñaꞌa tnee. Ná xatu nɨñɨ‑ro, daa n‑xatu tnee‑ia nuu ñuꞌu.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑ndojuiin‑ia. N‑xiko‑ia. Juan nuꞌu‑ia nde nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia. N‑xini‑ia xa ka kidi‑s xaxeꞌe xa ndeꞌe n‑ka tnau ini‑s xaxeꞌe‑ia.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Nɨni jaꞌan‑ia xijan, n‑xee Judas, se n‑xo kandeka tnaꞌa xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. Kueꞌe se ndeka‑s n‑xee nuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. N‑xetuꞌa Judas Jesús te n‑teyuꞌu‑s‑ia.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 N‑ka tuu ini se dakuaꞌa‑ia xa yaꞌa, te ka xiaꞌan‑s:
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ijan n‑xaꞌnde ɨɨn se dakuaꞌa‑ia doꞌo kuaꞌa se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Xiaꞌan Jesús nuu se duꞌa n‑kida:
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 N‑jaꞌan‑ia nuu dutu ka taxnuni nuu soldado kidatniu nuu‑s xiꞌin nuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka xee ijan:
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu Jerusalén, te ijan n‑ka xo yuku‑n. Ñayo‑n n‑tnɨɨ ñaꞌa hora ijan, ko vitna n‑xee hora kada koio‑n xa kada‑n. N‑xee hora kada koio xaloko xa kada‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Te n‑ka tnɨɨ‑s‑ia. Xndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe dutu taxnuni ka. Xika xika ni n‑xe kuitandijun Spedru‑ia.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Juaꞌan‑s veꞌe dutu jan. Dava‑s n‑ka tɨu ñuꞌú dava dava nukeꞌe dutu, te n‑ka nukoo‑s yunuꞌu. Dɨuni n‑nukoo Spedru yunuꞌu jan.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 N‑kutnuni nuu Spedru, te n‑xini ñaꞌa ɨɨn ñá xinokuechi nuu dutu jan te n‑nukondeꞌa vaꞌa‑ña‑s. Te n‑jaꞌan‑ña nuu ñayiu xtuu ijan:
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 N‑jaꞌan Spedru xa ñatu n‑kunduu‑s xiꞌin Jesús. Xiaꞌan‑s:
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Nunuvii ni n‑kuu te n‑xini ñaꞌa ɨɨn se tnaꞌa nuu ñayiu xtuu ijan.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 N‑yaꞌa naxa ɨɨn hora, te n‑jaꞌan ɨnka‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Te n‑jaꞌan Spedru:
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ijan dada n‑ngonenuu Jesús, te n‑nukondeꞌa‑ia Spedru, te n‑najaꞌan‑s xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Kiꞌna ka jaꞌan‑n uni vuelta xa ña xini ñaꞌa‑n; ijan dada kana ɨɨn liꞌi.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 N‑kee dɨɨn‑s, te vichi n‑tnau ini‑s, te ndeꞌe n‑ndaꞌi‑s.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Se xndee Jesús, n‑ka xakundee‑s‑ia, te n‑ka kani‑s‑ia.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 N‑ka duku‑s daꞌma nuu‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s:
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Te yo kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s‑ia.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nu n‑tuu kɨu kuu uu te n‑ka taka sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, te n‑ka xe ndeka‑s Jesús nuu ntdaa se ka kuu juxtixia Israel.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Te n‑jaꞌan‑s nuu‑ia:
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Nux na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r, mayo‑n jaꞌan.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Vax kuyatni xa nkoo ruꞌu, Ia kuu ñayiu, diñi kuaꞌa Ianyuux nuu taxnuni‑ia.
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Te ka xiaꞌan‑s ntdaa‑s:
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.