Lucas 22
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB
1 Vax kuyatni viko Paxcua. Viko Paxcua ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu janda kada koio‑s xa kaꞌni‑s Jesús, ko ña n‑kuu chi n‑ka xo yuꞌu‑s nuu ñayiu n‑ka xo nataka ijan.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 N‑keé Satanás anu Judas, se nani Iscariote, ɨɨn se n‑kuu uxi uu se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Te n‑xe ndatnuꞌu‑s xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin soldado xndee veñuꞌu Jerusalén nuu janda kada‑s xa tnɨɨ koio‑s Jesús.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 N‑ka kuvete se ijan. Te n‑ka kendoo‑s xiꞌin Judas xa juñaꞌa‑s tvini.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Te n‑nduku ini Judas xa kada‑s xa tnɨɨ juxtixia Jesús nuu ñayo ñayiu xyuku.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 N‑xee kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura. Kɨu ijan ka xaꞌni ñayiu tkolelu xa kaxi‑i kuñu‑tɨ viko Paxcua.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 N‑tundaꞌa Jesús Spedru xiꞌin Sua xa jɨn kada tuꞌa koio‑s xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s ɨɨn ñuu io yatni nuu xtuu‑ia xiꞌin‑s. Xiaꞌan‑ia:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Te ka xiaꞌan‑s nuu Jesús:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Te xiaꞌan ntuku‑ia nuu‑s:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Te juñaꞌa koio‑n nuu se kuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan maestru‑da: ¿Ndexu io cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r viko Paxcua?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ijan dada dandeꞌa ñaꞌa‑s ɨɨn cuartu kaꞌnu piso kuu uu nuu io mexa, silla, traxti du. Ijan kada vaꞌa koio‑n xa kaxdini‑ro.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Juaꞌan koio‑s. Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xini‑s ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús. Te n‑ka kida tuꞌa‑s xa kaxdini koio‑s xiꞌin‑ia.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Nu n‑xee hora, te n‑nukoo Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Xandaa xakuiti ma kaxi ka‑r kuñu tkolelu viko Paxcua ɨnka vuelta. Nde kɨu kaxi kaꞌnu koio‑ro nuu taxnuni Ianyuux, ijan dada kaxi‑r kuñu‑tɨ.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 N‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Xandaa xakuiti ma koꞌo ka‑r ndudi uva ɨnka vuelta nde kɨu na kixeꞌe Taa‑ro Ianyuux xa taxnuni‑ia.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 N‑tnɨɨ‑ia tila, te dɨuni n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te xiaꞌan‑ia:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nu n‑yaꞌa xa n‑xaxdini‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑xiaꞌan‑ia‑s. Nani n‑xiaꞌan‑ia‑s tila, dani n‑xiaꞌan‑ia‑s taxa ñuꞌu ndudi uva jan. Te xiaꞌan ntuku‑ia:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Kunaꞌa koio xa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia, xtuu‑ro xiꞌin‑s nuu mexa yaꞌa.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Yaꞌa ruꞌu, Ia kuu ñayiu, na n‑xantuu Ianyuux, te naka ndaꞌu yaꞌa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 N‑ka nukuita se dakuaꞌa‑ia ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s xa jini‑s nuu ndeda‑s daa kada.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Dɨuni n‑ka kixeꞌe‑s xa ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s ndandɨꞌɨ ka, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Maxku duꞌa ku kuu koio ndoꞌo. Se ndandɨꞌɨ ka, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se kuechi. Se taxnuni, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se xinokuechi.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 ¿Jundu ndandɨꞌɨ ka? ¿Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa xa xaxdeꞌñu‑s a ndandɨꞌɨ ka se xinokuechi xa dakexio‑s ndeyu? Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa, ko ruꞌu tuku kuu‑r. Kuu‑r ná kuu se xinokuechi nuu‑n.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, kunduu‑ro hora ndaꞌu yaꞌa‑r.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Nani n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑r, dani tetutnuniu ñaꞌa‑r xa taxnuni‑n.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Xijan kuu xa kaxkoꞌo koio‑n nuu kutuu‑r xa taxnuni‑r, te kunukoo koio‑n silla nuu taxnuni koio‑n, te ndadandaa koio‑n kuechi daꞌya dana uxi uu xixitna‑ro ka kuu daꞌya yɨɨ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Te xiaꞌan‑ia nuu Simón Pedru:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 N‑xijan taꞌu‑r nuu Ianyuux xaxeꞌe mee ni‑n na ñaꞌa nujani‑n xa jandixa‑n Ianyuux. Hora na jandixa ntuku‑n Ianyuux ɨnka vuelta, te chindee‑n se ka kunduu xiꞌin‑ro ya xa na jandixa naꞌi‑s‑ia.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Te xiaꞌan‑ia:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s ntdaa‑s:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Te xiaꞌan‑ia:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Xandaa xakuiti yaꞌa‑r xa io xa yaꞌa‑r xa na jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni. Duꞌa yodotnuni: “Kani ini koio ñayiu xa n‑kida se n‑kixee kuechi xiꞌin se loko.” Xa yodotnuni xa yaꞌa‑r jɨn tnaꞌa.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Te ka xiaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Ijan dada juaꞌan‑ia Yuku Tnu Olivo nani xko kida‑ia, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Nu n‑xee‑ia xiꞌin‑s ijan, te xiaꞌan‑ia:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 N‑kee dɨɨn‑ia itaꞌu. Juaꞌan‑ia naxa nuu xee ɨɨn yuú dajɨꞌɨn‑ro. N‑xe juiin xiti‑ia, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 —Taa‑ro Ianyuux, nux vatuka xa dakaku ñaꞌa‑n nuu xa uꞌu yaꞌa, dakaku ñaꞌa‑n, ko maxku kada‑n xa juini mee‑da. Kada‑n xa juini mee‑n.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Te n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑ia. N‑xiaꞌan‑ia xandendaku.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yo vichi n‑kukoꞌyo ini‑ia. Vichi n‑yɨ ini‑ia xa yaꞌa‑ia, te n‑xijan taꞌu ka‑ia nuu Ianyuux xiꞌin nde yɨkɨ nde tuchi‑ia, te n‑kixi ñaꞌa tnee. Ná xatu nɨñɨ‑ro, daa n‑xatu tnee‑ia nuu ñuꞌu.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑ndojuiin‑ia. N‑xiko‑ia. Juan nuꞌu‑ia nde nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia. N‑xini‑ia xa ka kidi‑s xaxeꞌe xa ndeꞌe n‑ka tnau ini‑s xaxeꞌe‑ia.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nɨni jaꞌan‑ia xijan, n‑xee Judas, se n‑xo kandeka tnaꞌa xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. Kueꞌe se ndeka‑s n‑xee nuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. N‑xetuꞌa Judas Jesús te n‑teyuꞌu‑s‑ia.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 N‑ka tuu ini se dakuaꞌa‑ia xa yaꞌa, te ka xiaꞌan‑s:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ijan n‑xaꞌnde ɨɨn se dakuaꞌa‑ia doꞌo kuaꞌa se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Xiaꞌan Jesús nuu se duꞌa n‑kida:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 N‑jaꞌan‑ia nuu dutu ka taxnuni nuu soldado kidatniu nuu‑s xiꞌin nuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka xee ijan:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu Jerusalén, te ijan n‑ka xo yuku‑n. Ñayo‑n n‑tnɨɨ ñaꞌa hora ijan, ko vitna n‑xee hora kada koio‑n xa kada‑n. N‑xee hora kada koio xaloko xa kada‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Te n‑ka tnɨɨ‑s‑ia. Xndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe dutu taxnuni ka. Xika xika ni n‑xe kuitandijun Spedru‑ia.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Juaꞌan‑s veꞌe dutu jan. Dava‑s n‑ka tɨu ñuꞌú dava dava nukeꞌe dutu, te n‑ka nukoo‑s yunuꞌu. Dɨuni n‑nukoo Spedru yunuꞌu jan.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 N‑kutnuni nuu Spedru, te n‑xini ñaꞌa ɨɨn ñá xinokuechi nuu dutu jan te n‑nukondeꞌa vaꞌa‑ña‑s. Te n‑jaꞌan‑ña nuu ñayiu xtuu ijan:
56 — ausente —
57 N‑jaꞌan Spedru xa ñatu n‑kunduu‑s xiꞌin Jesús. Xiaꞌan‑s:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Nunuvii ni n‑kuu te n‑xini ñaꞌa ɨɨn se tnaꞌa nuu ñayiu xtuu ijan.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 N‑yaꞌa naxa ɨɨn hora, te n‑jaꞌan ɨnka‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Te n‑jaꞌan Spedru:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ijan dada n‑ngonenuu Jesús, te n‑nukondeꞌa‑ia Spedru, te n‑najaꞌan‑s xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Kiꞌna ka jaꞌan‑n uni vuelta xa ña xini ñaꞌa‑n; ijan dada kana ɨɨn liꞌi.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 N‑kee dɨɨn‑s, te vichi n‑tnau ini‑s, te ndeꞌe n‑ndaꞌi‑s.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Se xndee Jesús, n‑ka xakundee‑s‑ia, te n‑ka kani‑s‑ia.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 N‑ka duku‑s daꞌma nuu‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Te yo kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s‑ia.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Nu n‑tuu kɨu kuu uu te n‑ka taka sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, te n‑ka xe ndeka‑s Jesús nuu ntdaa se ka kuu juxtixia Israel.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Te n‑jaꞌan‑s nuu‑ia:
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Nux na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r, mayo‑n jaꞌan.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Vax kuyatni xa nkoo ruꞌu, Ia kuu ñayiu, diñi kuaꞌa Ianyuux nuu taxnuni‑ia.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Te ka xiaꞌan‑s ntdaa‑s:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.