Lucas 22

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vax kuyatni viko Paxcua. Viko Paxcua ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 N‑ka nduku ini dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu janda kada koio‑s xa kaꞌni‑s Jesús, ko ña n‑kuu chi n‑ka xo yuꞌu‑s nuu ñayiu n‑ka xo nataka ijan.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 N‑keé Satanás anu Judas, se nani Iscariote, ɨɨn se n‑kuu uxi uu se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Te n‑xe ndatnuꞌu‑s xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin soldado xndee veñuꞌu Jerusalén nuu janda kada‑s xa tnɨɨ koio‑s Jesús.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 N‑ka kuvete se ijan. Te n‑ka kendoo‑s xiꞌin Judas xa juñaꞌa‑s tvini.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Te n‑nduku ini Judas xa kada‑s xa tnɨɨ juxtixia Jesús nuu ñayo ñayiu xyuku.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 N‑xee kɨu kiꞌna nuu viko ka xaxi ñayiu tila ña kɨu levadura. Kɨu ijan ka xaꞌni ñayiu tkolelu xa kaxi‑i kuñu‑tɨ viko Paxcua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 N‑tundaꞌa Jesús Spedru xiꞌin Sua xa jɨn kada tuꞌa koio‑s xa kaxdini‑ia xiꞌin‑s ɨɨn ñuu io yatni nuu xtuu‑ia xiꞌin‑s. Xiaꞌan‑ia:
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Te ka xiaꞌan‑s nuu Jesús:
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Te xiaꞌan ntuku‑ia nuu‑s:
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Te juñaꞌa koio‑n nuu se kuu xtoꞌo veꞌe jan: “Jaꞌan maestru‑da: ¿Ndexu io cuartu nuu kaxdini‑r xiꞌin se dakuaꞌa‑r viko Paxcua?”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ijan dada dandeꞌa ñaꞌa‑s ɨɨn cuartu kaꞌnu piso kuu uu nuu io mexa, silla, traxti du. Ijan kada vaꞌa koio‑n xa kaxdini‑ro.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Juaꞌan koio‑s. Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xini‑s ntdaa xa n‑jaꞌan Jesús. Te n‑ka kida tuꞌa‑s xa kaxdini koio‑s xiꞌin‑ia.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Nu n‑xee hora, te n‑nukoo Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Xandaa xakuiti ma kaxi ka‑r kuñu tkolelu viko Paxcua ɨnka vuelta. Nde kɨu kaxi kaꞌnu koio‑ro nuu taxnuni Ianyuux, ijan dada kaxi‑r kuñu‑tɨ.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 N‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Xandaa xakuiti ma koꞌo ka‑r ndudi uva ɨnka vuelta nde kɨu na kixeꞌe Taa‑ro Ianyuux xa taxnuni‑ia.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 N‑tnɨɨ‑ia tila, te dɨuni n‑jaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te xiaꞌan‑ia:
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nu n‑yaꞌa xa n‑xaxdini‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑tnɨɨ‑ia taxa ñuꞌu ndudi uva, te n‑xiaꞌan‑ia‑s. Nani n‑xiaꞌan‑ia‑s tila, dani n‑xiaꞌan‑ia‑s taxa ñuꞌu ndudi uva jan. Te xiaꞌan ntuku‑ia:
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Kunaꞌa koio xa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia, xtuu‑ro xiꞌin‑s nuu mexa yaꞌa.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Yaꞌa ruꞌu, Ia kuu ñayiu, na n‑xantuu Ianyuux, te naka ndaꞌu yaꞌa se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 N‑ka nukuita se dakuaꞌa‑ia ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s xa jini‑s nuu ndeda‑s daa kada.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Dɨuni n‑ka kixeꞌe‑s xa ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s ndandɨꞌɨ ka, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Maxku duꞌa ku kuu koio ndoꞌo. Se ndandɨꞌɨ ka, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se kuechi. Se taxnuni, io xa ku kuu‑s ná kuu ɨɨn se xinokuechi.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Jundu ndandɨꞌɨ ka? ¿Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa xa xaxdeꞌñu‑s a ndandɨꞌɨ ka se xinokuechi xa dakexio‑s ndeyu? Ndandɨꞌɨ ka se nukoo nuu mexa, ko ruꞌu tuku kuu‑r. Kuu‑r ná kuu se xinokuechi nuu‑n.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, kunduu‑ro hora ndaꞌu yaꞌa‑r.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nani n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑r, dani tetutnuniu ñaꞌa‑r xa taxnuni‑n.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Xijan kuu xa kaxkoꞌo koio‑n nuu kutuu‑r xa taxnuni‑r, te kunukoo koio‑n silla nuu taxnuni koio‑n, te ndadandaa koio‑n kuechi daꞌya dana uxi uu xixitna‑ro ka kuu daꞌya yɨɨ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Te xiaꞌan‑ia nuu Simón Pedru:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 N‑xijan taꞌu‑r nuu Ianyuux xaxeꞌe mee ni‑n na ñaꞌa nujani‑n xa jandixa‑n Ianyuux. Hora na jandixa ntuku‑n Ianyuux ɨnka vuelta, te chindee‑n se ka kunduu xiꞌin‑ro ya xa na jandixa naꞌi‑s‑ia.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Te xiaꞌan‑ia:
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s ntdaa‑s:
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Te xiaꞌan‑ia:
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Xandaa xakuiti yaꞌa‑r xa io xa yaꞌa‑r xa na jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux xyodotnuni. Duꞌa yodotnuni: “Kani ini koio ñayiu xa n‑kida se n‑kixee kuechi xiꞌin se loko.” Xa yodotnuni xa yaꞌa‑r jɨn tnaꞌa.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Te ka xiaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Ijan dada juaꞌan‑ia Yuku Tnu Olivo nani xko kida‑ia, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Nu n‑xee‑ia xiꞌin‑s ijan, te xiaꞌan‑ia:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 N‑kee dɨɨn‑ia itaꞌu. Juaꞌan‑ia naxa nuu xee ɨɨn yuú dajɨꞌɨn‑ro. N‑xe juiin xiti‑ia, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux:
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 —Taa‑ro Ianyuux, nux vatuka xa dakaku ñaꞌa‑n nuu xa uꞌu yaꞌa, dakaku ñaꞌa‑n, ko maxku kada‑n xa juini mee‑da. Kada‑n xa juini mee‑n.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Te n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑ia. N‑xiaꞌan‑ia xandendaku.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yo vichi n‑kukoꞌyo ini‑ia. Vichi n‑yɨ ini‑ia xa yaꞌa‑ia, te n‑xijan taꞌu ka‑ia nuu Ianyuux xiꞌin nde yɨkɨ nde tuchi‑ia, te n‑kixi ñaꞌa tnee. Ná xatu nɨñɨ‑ro, daa n‑xatu tnee‑ia nuu ñuꞌu.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux, te n‑ndojuiin‑ia. N‑xiko‑ia. Juan nuꞌu‑ia nde nuu xtuu ndruni se dakuaꞌa‑ia. N‑xini‑ia xa ka kidi‑s xaxeꞌe xa ndeꞌe n‑ka tnau ini‑s xaxeꞌe‑ia.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nɨni jaꞌan‑ia xijan, n‑xee Judas, se n‑xo kandeka tnaꞌa xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. Kueꞌe se ndeka‑s n‑xee nuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia. N‑xetuꞌa Judas Jesús te n‑teyuꞌu‑s‑ia.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 N‑ka tuu ini se dakuaꞌa‑ia xa yaꞌa, te ka xiaꞌan‑s:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Ijan n‑xaꞌnde ɨɨn se dakuaꞌa‑ia doꞌo kuaꞌa se xinokuechi nuu dutu taxnuni ka.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Xiaꞌan Jesús nuu se duꞌa n‑kida:
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 N‑jaꞌan‑ia nuu dutu ka taxnuni nuu soldado kidatniu nuu‑s xiꞌin nuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka xee ijan:
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo dakuaꞌa‑r ñayiu veñuꞌu Jerusalén, te ijan n‑ka xo yuku‑n. Ñayo‑n n‑tnɨɨ ñaꞌa hora ijan, ko vitna n‑xee hora kada koio‑n xa kada‑n. N‑xee hora kada koio xaloko xa kada‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Te n‑ka tnɨɨ‑s‑ia. Xndeka‑s‑ia juaꞌan veꞌe dutu taxnuni ka. Xika xika ni n‑xe kuitandijun Spedru‑ia.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Juaꞌan‑s veꞌe dutu jan. Dava‑s n‑ka tɨu ñuꞌú dava dava nukeꞌe dutu, te n‑ka nukoo‑s yunuꞌu. Dɨuni n‑nukoo Spedru yunuꞌu jan.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 N‑kutnuni nuu Spedru, te n‑xini ñaꞌa ɨɨn ñá xinokuechi nuu dutu jan te n‑nukondeꞌa vaꞌa‑ña‑s. Te n‑jaꞌan‑ña nuu ñayiu xtuu ijan:
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 N‑jaꞌan Spedru xa ñatu n‑kunduu‑s xiꞌin Jesús. Xiaꞌan‑s:
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Nunuvii ni n‑kuu te n‑xini ñaꞌa ɨɨn se tnaꞌa nuu ñayiu xtuu ijan.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 N‑yaꞌa naxa ɨɨn hora, te n‑jaꞌan ɨnka‑s nuu ñayiu xyuku ijan:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Te n‑jaꞌan Spedru:
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ijan dada n‑ngonenuu Jesús, te n‑nukondeꞌa‑ia Spedru, te n‑najaꞌan‑s xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Kiꞌna ka jaꞌan‑n uni vuelta xa ña xini ñaꞌa‑n; ijan dada kana ɨɨn liꞌi.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 N‑kee dɨɨn‑s, te vichi n‑tnau ini‑s, te ndeꞌe n‑ndaꞌi‑s.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Se xndee Jesús, n‑ka xakundee‑s‑ia, te n‑ka kani‑s‑ia.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 N‑ka duku‑s daꞌma nuu‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s:
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Te yo kuiꞌa n‑ka jaꞌan‑s‑ia.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nu n‑tuu kɨu kuu uu te n‑ka taka sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, te n‑ka xe ndeka‑s Jesús nuu ntdaa se ka kuu juxtixia Israel.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Te n‑jaꞌan‑s nuu‑ia:
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Nux na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r, mayo‑n jaꞌan.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Vax kuyatni xa nkoo ruꞌu, Ia kuu ñayiu, diñi kuaꞌa Ianyuux nuu taxnuni‑ia.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Te ka xiaꞌan‑s ntdaa‑s:
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.