Lucas 20
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Kɨu n‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax kada koio‑i xa na nanitaꞌu‑i, kɨu ijan xyuku dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin sexaꞌnu ka ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
3 Jesus respondeu:
4 “¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Te n‑ka ndatnuꞌu‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Nux na juñaꞌa‑ro: “Ñayiu n‑taxtutniu ñaꞌa”, te janñaꞌa ñayiu yuú chi vaꞌa ka jandixa‑i xa tnuꞌu n‑jaꞌan Sua kuu tnuꞌu Ianyuux —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia xa ña ka xini‑s jundu n‑tetutniu Sua.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Dani xiaꞌan Jesús:
8 E Jesus lhes disse:
9 Te n‑najani Jesús ɨɨn xa najani‑ia nuu se n‑ka kidandichi ñaꞌa xiꞌin nuu dava ka ñayiu xyuku ijan. Duꞌa n‑najani‑ia:
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s ɨɨn se xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s uva n‑juun jan xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan, ko n‑ka jani‑s se ijan. Duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka ntuku se xinokuechi nuu‑s xa jɨꞌɨn‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Dani, n‑ka janñaꞌa‑s. Ɨɨn xa januu kuu xa n‑ka kida‑s. N‑ka jan kuiꞌa ñaꞌa‑s, te dani se ijan, duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka se xinokuechi nuu‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Se kuu uni kuu se yaꞌa. N‑ka datnukueꞌe ñaꞌa‑s, te n‑dajane ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu jan.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan: “¿Nax kada‑ro? Tundaꞌa‑ro daꞌya yɨɨ‑ro, se mani juini‑ro jɨꞌɨn. Kudana koo koio‑s xañuꞌu nuu‑s”, kuu‑s, n‑xani ini‑s.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ xtoꞌo ñuꞌu jan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. ¿Nax kada se kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan se xndee xiꞌin‑s uva jan?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Jɨꞌɨn‑s nuu xndaxio se ka xitu tnu uva‑s, te kaꞌni‑s‑sɨ. Juñaꞌa nuu ntuku‑s ñuꞌu‑s ɨnka ntuku se kundee koio xiꞌin‑s tnu uva jan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Te n‑nukondeꞌa‑ia‑s, te xiaꞌan‑ia:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux jungava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Hora ijan n‑ka nduku ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin dutu ka taxnuni xa tnɨɨ‑s‑ia chi n‑ka kutnuni ini‑s xa mee‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús xa n‑najani‑ia xijan, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu Israel.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 N‑ka tundaꞌa‑s se kotoyuꞌu ñaꞌa xa kundeꞌa vaꞌa‑s xa kida‑ia chi n‑ka juini‑s xa tekuechi neñuu‑s‑ia xaxeꞌe tnuꞌu jaꞌan‑ia, te kajan‑s kuechi‑ia nuu gobernador. Nu n‑ka xee se ijan nuu‑ia, n‑ka kida nga‑s xa ka kuu‑s ñayiu vaꞌa.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑n, ¿Io vaꞌa xa najuñaꞌa‑ro tvini nandajan César a ñaꞌa u? —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu‑ia.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 N‑kutnuni ini‑ia xa xaloko ka juini‑s; xaxeꞌe xijan xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 —Dandeꞌa ñaꞌa tvini roma. ¿Jundu nuu ndenee nuu tvini yaꞌa? ¿Jundu dɨu ndenee?
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Xiaꞌan ntuku Jesús nuu‑s:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ña n‑kuu xa jaꞌan koio‑s xa io kuechi Jesús xaxeꞌe tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku ijan. N‑ka yuꞌu‑s, te n‑ka xadɨ yuꞌu‑s. Ña n‑ka jaꞌan ka‑s.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 N‑ka xee se saduceu nuu Jesús. Se yaꞌa ka jaꞌan nuu ñayiu xa ñayo ndɨyɨ nandoto. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés xa: “Nux na kuú ɨɨn seyɨɨ te ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xa na koo daꞌya‑ña xiꞌin ñani‑s te kuenda kɨu daꞌya se n‑xiꞌí jan ku kuu daꞌya ijan.”
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 N‑xio uxa daꞌya yɨɨ ɨɨn seyɨɨ. Se xaꞌnu ka, n‑tnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s. Ñayo na daꞌya‑s xiꞌin‑ña n‑xio, te n‑xiꞌí‑s.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Dani se kuu uu. N‑natnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ jan. Dɨuni ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin‑ña, te n‑xiꞌí‑s.
30 o segundo
31 Dani se kuu uni. Uxa ñani‑s n‑tnundaꞌa xiꞌin ñá ijan, te ni ɨɨn‑s ña n‑xio daꞌya xiꞌin‑ña, te n‑ka xiꞌí‑s.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ijan dada ndijun nga mee‑ña n‑xiꞌí.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 ¿Ndeda ɨɨn‑s ñadɨꞌɨ ku kuu‑ña na nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí?, chi ntdaa‑s n‑kuu yɨɨ‑ña —ka kuu‑s, n‑ka xijan tnuꞌu‑s Jesús.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
34 Jesus respondeu:
35 ko na xee kɨu na nandoto ñayiu io xa kutuu andɨu, ma datnundaꞌa tnaꞌa‑i,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 ni ma kuú ka‑i chi ku kuu‑i ná ka kuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux. Nani kuu xa ma kuú Ianyuux, dani ma kuú‑i chi nadandoto ñaꞌa Ianyuux.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Xaxeꞌe xa n‑kakuneꞌe Moisés ndɨyɨ na n‑xo tuu‑s nuu n‑xini‑s yutnu koko, xini‑ro xa n‑kutnuni ini‑s xa nandoto ndɨyɨ. Mee‑s n‑chidotnuni xa Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux Abraham. Kuu‑ia Ianyuux Isaac. Dani kuu‑ia Ianyuux Jacob. Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux mee‑s ɨɨn ɨɨn‑s.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ñatu ndeka Ianyuux ndɨyɨ chi ndeka‑ia ñayiu xndito. Xaxa mee‑ia ntdaa ñayiu xndito, juini n‑ka xiꞌí‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Te n‑ka xiaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu Jesús:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Te ñayo ka‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu ka‑s‑ia.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 N‑chidotnuni David nuu libru Salmos:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 nɨni na xee tiempo kada‑r xa taxnuni‑n nuu se ka xini uꞌu ñaꞌa.”
43 até que eu ponha
44 Xaxeꞌe xa n‑jaꞌan David xa xtoꞌo‑s kuu Cristu na n‑xo tuu‑s, ¿Janda kuu Cristu daꞌya dana‑s?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nɨni xyuku ñayiu ijan xa xnini‑i xa jaꞌan‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 —Kunaꞌa koio xa ñatu ɨnuu vaꞌa se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Ka tna ini‑s xa kuiꞌno‑s dijun nani, dijun se ndandɨꞌɨ. Ka tna ini‑s xa koo ñayiu xyuku nuu yaꞌu xañuꞌu nuu‑s. Ka tna ini‑s xa kunukoo‑s yatni nuu ka xko nukoo se ka jaꞌan ndodo nuu ñayiu xyuku xiti veñuꞌu kuechi. Dɨuni ka tna ini‑s xa kunukoo‑s nuu ka xku nukoo se ndandɨꞌɨ hora ka xaxdeꞌñu‑s ɨɨn nuu io viko.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ka jendee‑s veꞌe ñá n‑ka xiꞌí yɨɨ. Ka kida nga‑s xa vaꞌa‑s. Yo naꞌa ka xijan taꞌu‑s xa na kundeꞌa ñayiu. Ndeꞌe ndaꞌu ka yaꞌa koio‑s na ndundaa kuechi ñayiu dada dava ka ñayiu.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.