Lucas 20

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɨu n‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax kada koio‑i xa na nanitaꞌu‑i, kɨu ijan xyuku dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin sexaꞌnu ka ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 “¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Te n‑ka ndatnuꞌu‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Nux na juñaꞌa‑ro: “Ñayiu n‑taxtutniu ñaꞌa”, te janñaꞌa ñayiu yuú chi vaꞌa ka jandixa‑i xa tnuꞌu n‑jaꞌan Sua kuu tnuꞌu Ianyuux —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia xa ña ka xini‑s jundu n‑tetutniu Sua.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Dani xiaꞌan Jesús:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Te n‑najani Jesús ɨɨn xa najani‑ia nuu se n‑ka kidandichi ñaꞌa xiꞌin nuu dava ka ñayiu xyuku ijan. Duꞌa n‑najani‑ia:
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s ɨɨn se xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s uva n‑juun jan xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan, ko n‑ka jani‑s se ijan. Duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka ntuku se xinokuechi nuu‑s xa jɨꞌɨn‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Dani, n‑ka janñaꞌa‑s. Ɨɨn xa januu kuu xa n‑ka kida‑s. N‑ka jan kuiꞌa ñaꞌa‑s, te dani se ijan, duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka se xinokuechi nuu‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Se kuu uni kuu se yaꞌa. N‑ka datnukueꞌe ñaꞌa‑s, te n‑dajane ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu jan.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan: “¿Nax kada‑ro? Tundaꞌa‑ro daꞌya yɨɨ‑ro, se mani juini‑ro jɨꞌɨn. Kudana koo koio‑s xañuꞌu nuu‑s”, kuu‑s, n‑xani ini‑s.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ xtoꞌo ñuꞌu jan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. ¿Nax kada se kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan se xndee xiꞌin‑s uva jan?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Jɨꞌɨn‑s nuu xndaxio se ka xitu tnu uva‑s, te kaꞌni‑s‑sɨ. Juñaꞌa nuu ntuku‑s ñuꞌu‑s ɨnka ntuku se kundee koio xiꞌin‑s tnu uva jan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Te n‑nukondeꞌa‑ia‑s, te xiaꞌan‑ia:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux jungava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Hora ijan n‑ka nduku ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin dutu ka taxnuni xa tnɨɨ‑s‑ia chi n‑ka kutnuni ini‑s xa mee‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús xa n‑najani‑ia xijan, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu Israel.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 N‑ka tundaꞌa‑s se kotoyuꞌu ñaꞌa xa kundeꞌa vaꞌa‑s xa kida‑ia chi n‑ka juini‑s xa tekuechi neñuu‑s‑ia xaxeꞌe tnuꞌu jaꞌan‑ia, te kajan‑s kuechi‑ia nuu gobernador. Nu n‑ka xee se ijan nuu‑ia, n‑ka kida nga‑s xa ka kuu‑s ñayiu vaꞌa.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑n, ¿Io vaꞌa xa najuñaꞌa‑ro tvini nandajan César a ñaꞌa u? —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu‑ia.
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 N‑kutnuni ini‑ia xa xaloko ka juini‑s; xaxeꞌe xijan xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 —Dandeꞌa ñaꞌa tvini roma. ¿Jundu nuu ndenee nuu tvini yaꞌa? ¿Jundu dɨu ndenee?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Xiaꞌan ntuku Jesús nuu‑s:
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ña n‑kuu xa jaꞌan koio‑s xa io kuechi Jesús xaxeꞌe tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku ijan. N‑ka yuꞌu‑s, te n‑ka xadɨ yuꞌu‑s. Ña n‑ka jaꞌan ka‑s.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 N‑ka xee se saduceu nuu Jesús. Se yaꞌa ka jaꞌan nuu ñayiu xa ñayo ndɨyɨ nandoto. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés xa: “Nux na kuú ɨɨn seyɨɨ te ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xa na koo daꞌya‑ña xiꞌin ñani‑s te kuenda kɨu daꞌya se n‑xiꞌí jan ku kuu daꞌya ijan.”
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 N‑xio uxa daꞌya yɨɨ ɨɨn seyɨɨ. Se xaꞌnu ka, n‑tnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s. Ñayo na daꞌya‑s xiꞌin‑ña n‑xio, te n‑xiꞌí‑s.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Dani se kuu uu. N‑natnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ jan. Dɨuni ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin‑ña, te n‑xiꞌí‑s.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Dani se kuu uni. Uxa ñani‑s n‑tnundaꞌa xiꞌin ñá ijan, te ni ɨɨn‑s ña n‑xio daꞌya xiꞌin‑ña, te n‑ka xiꞌí‑s.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ijan dada ndijun nga mee‑ña n‑xiꞌí.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 ¿Ndeda ɨɨn‑s ñadɨꞌɨ ku kuu‑ña na nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí?, chi ntdaa‑s n‑kuu yɨɨ‑ña —ka kuu‑s, n‑ka xijan tnuꞌu‑s Jesús.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 ko na xee kɨu na nandoto ñayiu io xa kutuu andɨu, ma datnundaꞌa tnaꞌa‑i,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 ni ma kuú ka‑i chi ku kuu‑i ná ka kuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux. Nani kuu xa ma kuú Ianyuux, dani ma kuú‑i chi nadandoto ñaꞌa Ianyuux.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Xaxeꞌe xa n‑kakuneꞌe Moisés ndɨyɨ na n‑xo tuu‑s nuu n‑xini‑s yutnu koko, xini‑ro xa n‑kutnuni ini‑s xa nandoto ndɨyɨ. Mee‑s n‑chidotnuni xa Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux Abraham. Kuu‑ia Ianyuux Isaac. Dani kuu‑ia Ianyuux Jacob. Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux mee‑s ɨɨn ɨɨn‑s.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ñatu ndeka Ianyuux ndɨyɨ chi ndeka‑ia ñayiu xndito. Xaxa mee‑ia ntdaa ñayiu xndito, juini n‑ka xiꞌí‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Te n‑ka xiaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu Jesús:
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Te ñayo ka‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu ka‑s‑ia.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 N‑chidotnuni David nuu libru Salmos:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 nɨni na xee tiempo kada‑r xa taxnuni‑n nuu se ka xini uꞌu ñaꞌa.”
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Xaxeꞌe xa n‑jaꞌan David xa xtoꞌo‑s kuu Cristu na n‑xo tuu‑s, ¿Janda kuu Cristu daꞌya dana‑s?
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nɨni xyuku ñayiu ijan xa xnini‑i xa jaꞌan‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 —Kunaꞌa koio xa ñatu ɨnuu vaꞌa se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Ka tna ini‑s xa kuiꞌno‑s dijun nani, dijun se ndandɨꞌɨ. Ka tna ini‑s xa koo ñayiu xyuku nuu yaꞌu xañuꞌu nuu‑s. Ka tna ini‑s xa kunukoo‑s yatni nuu ka xko nukoo se ka jaꞌan ndodo nuu ñayiu xyuku xiti veñuꞌu kuechi. Dɨuni ka tna ini‑s xa kunukoo‑s nuu ka xku nukoo se ndandɨꞌɨ hora ka xaxdeꞌñu‑s ɨɨn nuu io viko.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ka jendee‑s veꞌe ñá n‑ka xiꞌí yɨɨ. Ka kida nga‑s xa vaꞌa‑s. Yo naꞌa ka xijan taꞌu‑s xa na kundeꞌa ñayiu. Ndeꞌe ndaꞌu ka yaꞌa koio‑s na ndundaa kuechi ñayiu dada dava ka ñayiu.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.