Lucas 20
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ACF
1 Kɨu n‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax kada koio‑i xa na nanitaꞌu‑i, kɨu ijan xyuku dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin sexaꞌnu ka ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 “¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Te n‑ka ndatnuꞌu‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Nux na juñaꞌa‑ro: “Ñayiu n‑taxtutniu ñaꞌa”, te janñaꞌa ñayiu yuú chi vaꞌa ka jandixa‑i xa tnuꞌu n‑jaꞌan Sua kuu tnuꞌu Ianyuux —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia xa ña ka xini‑s jundu n‑tetutniu Sua.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Dani xiaꞌan Jesús:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Te n‑najani Jesús ɨɨn xa najani‑ia nuu se n‑ka kidandichi ñaꞌa xiꞌin nuu dava ka ñayiu xyuku ijan. Duꞌa n‑najani‑ia:
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s ɨɨn se xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s uva n‑juun jan xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan, ko n‑ka jani‑s se ijan. Duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka ntuku se xinokuechi nuu‑s xa jɨꞌɨn‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Dani, n‑ka janñaꞌa‑s. Ɨɨn xa januu kuu xa n‑ka kida‑s. N‑ka jan kuiꞌa ñaꞌa‑s, te dani se ijan, duꞌa ni io‑s n‑ka nakuijun ñaꞌa‑s.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Dani n‑kida ntuku se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan. N‑tundaꞌa‑s ɨnka se xinokuechi nuu‑s nuu se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. Se kuu uni kuu se yaꞌa. N‑ka datnukueꞌe ñaꞌa‑s, te n‑dajane ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu jan.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan: “¿Nax kada‑ro? Tundaꞌa‑ro daꞌya yɨɨ‑ro, se mani juini‑ro jɨꞌɨn. Kudana koo koio‑s xañuꞌu nuu‑s”, kuu‑s, n‑xani ini‑s.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ xtoꞌo ñuꞌu jan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. ¿Nax kada se kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan se xndee xiꞌin‑s uva jan?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Jɨꞌɨn‑s nuu xndaxio se ka xitu tnu uva‑s, te kaꞌni‑s‑sɨ. Juñaꞌa nuu ntuku‑s ñuꞌu‑s ɨnka ntuku se kundee koio xiꞌin‑s tnu uva jan —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Te n‑nukondeꞌa‑ia‑s, te xiaꞌan‑ia:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux jungava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Hora ijan n‑ka nduku ini se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin dutu ka taxnuni xa tnɨɨ‑s‑ia chi n‑ka kutnuni ini‑s xa mee‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús xa n‑najani‑ia xijan, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu Israel.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 N‑ka tundaꞌa‑s se kotoyuꞌu ñaꞌa xa kundeꞌa vaꞌa‑s xa kida‑ia chi n‑ka juini‑s xa tekuechi neñuu‑s‑ia xaxeꞌe tnuꞌu jaꞌan‑ia, te kajan‑s kuechi‑ia nuu gobernador. Nu n‑ka xee se ijan nuu‑ia, n‑ka kida nga‑s xa ka kuu‑s ñayiu vaꞌa.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑n, ¿Io vaꞌa xa najuñaꞌa‑ro tvini nandajan César a ñaꞌa u? —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu‑ia.
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 N‑kutnuni ini‑ia xa xaloko ka juini‑s; xaxeꞌe xijan xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 —Dandeꞌa ñaꞌa tvini roma. ¿Jundu nuu ndenee nuu tvini yaꞌa? ¿Jundu dɨu ndenee?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Xiaꞌan ntuku Jesús nuu‑s:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ña n‑kuu xa jaꞌan koio‑s xa io kuechi Jesús xaxeꞌe tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu xyuku ijan. N‑ka yuꞌu‑s, te n‑ka xadɨ yuꞌu‑s. Ña n‑ka jaꞌan ka‑s.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 N‑ka xee se saduceu nuu Jesús. Se yaꞌa ka jaꞌan nuu ñayiu xa ñayo ndɨyɨ nandoto. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Maestru, n‑chidotnuni Moisés xa: “Nux na kuú ɨɨn seyɨɨ te ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, io xa natnundaꞌa ñani‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xa na koo daꞌya‑ña xiꞌin ñani‑s te kuenda kɨu daꞌya se n‑xiꞌí jan ku kuu daꞌya ijan.”
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 N‑xio uxa daꞌya yɨɨ ɨɨn seyɨɨ. Se xaꞌnu ka, n‑tnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s. Ñayo na daꞌya‑s xiꞌin‑ña n‑xio, te n‑xiꞌí‑s.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Dani se kuu uu. N‑natnundaꞌa‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ jan. Dɨuni ña n‑xio daꞌya‑s xiꞌin‑ña, te n‑xiꞌí‑s.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Dani se kuu uni. Uxa ñani‑s n‑tnundaꞌa xiꞌin ñá ijan, te ni ɨɨn‑s ña n‑xio daꞌya xiꞌin‑ña, te n‑ka xiꞌí‑s.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ijan dada ndijun nga mee‑ña n‑xiꞌí.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 ¿Ndeda ɨɨn‑s ñadɨꞌɨ ku kuu‑ña na nandoto ñayiu n‑ka xiꞌí?, chi ntdaa‑s n‑kuu yɨɨ‑ña —ka kuu‑s, n‑ka xijan tnuꞌu‑s Jesús.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 ko na xee kɨu na nandoto ñayiu io xa kutuu andɨu, ma datnundaꞌa tnaꞌa‑i,
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 ni ma kuú ka‑i chi ku kuu‑i ná ka kuu ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux. Nani kuu xa ma kuú Ianyuux, dani ma kuú‑i chi nadandoto ñaꞌa Ianyuux.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Xaxeꞌe xa n‑kakuneꞌe Moisés ndɨyɨ na n‑xo tuu‑s nuu n‑xini‑s yutnu koko, xini‑ro xa n‑kutnuni ini‑s xa nandoto ndɨyɨ. Mee‑s n‑chidotnuni xa Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux Abraham. Kuu‑ia Ianyuux Isaac. Dani kuu‑ia Ianyuux Jacob. Taa‑ro Ianyuux kuu Ianyuux mee‑s ɨɨn ɨɨn‑s.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ñatu ndeka Ianyuux ndɨyɨ chi ndeka‑ia ñayiu xndito. Xaxa mee‑ia ntdaa ñayiu xndito, juini n‑ka xiꞌí‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Te n‑ka xiaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés nuu Jesús:
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Te ñayo ka‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu ka‑s‑ia.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 N‑chidotnuni David nuu libru Salmos:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 nɨni na xee tiempo kada‑r xa taxnuni‑n nuu se ka xini uꞌu ñaꞌa.”
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Xaxeꞌe xa n‑jaꞌan David xa xtoꞌo‑s kuu Cristu na n‑xo tuu‑s, ¿Janda kuu Cristu daꞌya dana‑s?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nɨni xyuku ñayiu ijan xa xnini‑i xa jaꞌan‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Kunaꞌa koio xa ñatu ɨnuu vaꞌa se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Ka tna ini‑s xa kuiꞌno‑s dijun nani, dijun se ndandɨꞌɨ. Ka tna ini‑s xa koo ñayiu xyuku nuu yaꞌu xañuꞌu nuu‑s. Ka tna ini‑s xa kunukoo‑s yatni nuu ka xko nukoo se ka jaꞌan ndodo nuu ñayiu xyuku xiti veñuꞌu kuechi. Dɨuni ka tna ini‑s xa kunukoo‑s nuu ka xku nukoo se ndandɨꞌɨ hora ka xaxdeꞌñu‑s ɨɨn nuu io viko.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ka jendee‑s veꞌe ñá n‑ka xiꞌí yɨɨ. Ka kida nga‑s xa vaꞌa‑s. Yo naꞌa ka xijan taꞌu‑s xa na kundeꞌa ñayiu. Ndeꞌe ndaꞌu ka yaꞌa koio‑s na ndundaa kuechi ñayiu dada dava ka ñayiu.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.