Lucas 18
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu ñayiu dakuaꞌa‑ia jan. N‑jaꞌan‑ia xa ndɨkɨu ndɨñuu io xa ku kajan taꞌu koio‑i nuu Ianyuux; te maxku kande ini‑i. Na koo ndaa koo kuiti anu‑i hora ku kajan taꞌu koio‑i. Xiaꞌan‑ia:
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 —Ɨin ñuu n‑xio ɨɨn juexi ña n‑xo yuꞌu nuu Ianyuux, ni ña n‑xio‑s xañuꞌu nuu ñayiu.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Dɨuni n‑xio ñadɨꞌɨ n‑xiꞌí yɨɨ ñuu ijan, te n‑xo xeꞌen‑ña nuu‑s xa n‑xo xiaꞌan‑ña: “Kana‑n te xini uꞌu ñaꞌa, te dayaꞌa‑n‑te juxtixia xa maxku kada ñaꞌa ka‑te ná kida ñaꞌa‑te.”
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ña n‑juini‑s xa chindee‑s‑ña, te naꞌa n‑kuu. Ijan dada n‑jaꞌan mee, n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Juini ña yuꞌu‑ro nuu Ianyuux te ña io‑ro xañuꞌu nuu ñayiu,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ko xa maxku ñaꞌa kixi ka ñá yaꞌa xa datnaꞌa ñaꞌa‑ña, te xee xa ma kundee ka ini‑ro na dayaꞌa naꞌi‑ro se ijan juxtixia”, kuu‑s, n‑jaꞌan‑s.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 ʼKundeꞌa koio nax n‑jaꞌan juexi loko jan, se n‑dayaꞌa se ijan juxtixia.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Daa kida Ianyuux. Ndadandaa‑ia kuechi ñayiu kuiꞌa kida ñayiu n‑kaxi‑ia nux ka xijan taꞌu‑i nduu xakuaa. Chindee‑ia‑i, te ña kukuee‑ia.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 ¿Ka xani ini‑n xa kɨu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu, koo ka ñayiu kukanu ini ñaꞌa u?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Ijan dada n‑jaꞌan Jesús ɨnka ntuku tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ka xani ini xa yo vaꞌa‑i, te ña ka xe ini‑i dava ka ñayiu:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 —Uu seyɨɨ n‑ka xeꞌen veñuꞌu Jerusalén xa kajan taꞌu‑s nuu Ianyuux. Ɨɨn‑s kuu se fariseu. Ɨnka‑s kuu se xijan tvini nandajan gobierno.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu nuu nujuiin‑s xa n‑xijan taꞌu‑s. N‑jaꞌan‑s: “Taa‑ro Ianyuux, nakutaꞌu‑da xa ñatu kuu‑da ñaduꞌu, ñatu loko‑da, ñatu xkaa‑da xiꞌin ñayiu ña n‑tnundaꞌa xiꞌin‑da ná ka kida dava ka ñayiu. Dɨuni ñatu kuu‑da ná kuu se xijan tvini nandajan gobierno nujuiin yaꞌa.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Daña xko ndite‑da uu kɨu xa neꞌe ii‑da ntnaꞌa una kɨu. Ntnaꞌa uxi xa niꞌi‑da nataxi‑da ɨɨn”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Xika xika ni nujuiin se xijan tvini nandajan gobierno. Ñatu n‑kuu ini‑s xa ndakoto niꞌni‑s andɨu xaxeꞌe xa n‑kune ini‑s, ko n‑katu‑s pechu‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu Ianyuux: “Taa‑ro Ianyuux, taxkanu ini‑n xa n‑kida‑da kueꞌe kuechi; kundaꞌu ini ñaꞌa‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 N‑taxkanu ini Ianyuux se kuu uu, ko ɨnka se jan, ñaꞌa. Ñayiu ka najuen tnuꞌu mee‑i, xee kɨu kujanuu‑i te kune ini‑i, ko ñayiu ka xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑i nuu Ianyuux, vichi najuen tnuꞌu ñaꞌa‑ia —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 N‑ka xo kandeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi n‑ka xo xeꞌen nuu Jesús xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, ko nu n‑ka xini se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kudeen‑s nuu ñayiu jan.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 N‑kana Jesús‑sɨ, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Ñayiu ma jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i ná ka jandixa sekuechi xiꞌin dichi kuechi tnuꞌu‑ia, ma kuu xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni‑ia nuu‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 N‑xee ɨɨn se taxnuni nuu‑ia. Xiaꞌan‑s:
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Xiaꞌan Jesús:
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Xa xini‑n ley n‑chidotnuni Moisés jaꞌan xa: “Maxku kava‑n xiꞌin ñadɨꞌɨ ñatu kuu ñadɨꞌɨ‑n. Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku jaꞌan vete‑n nuu juxtixia. Koo‑n xañuꞌu nuu tadɨꞌɨ‑n.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Te xiaꞌan‑s:
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Te xiaꞌan Jesús:
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Nu n‑teku‑s tnuꞌu ijan, n‑kukoꞌyo ini‑s chi yo vichi kueꞌe xaxii‑s io.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Xaxeꞌe xa n‑xini Jesús xa n‑kukoꞌyo ini‑s n‑jaꞌan‑ia:
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Yachi ka yaꞌa ɨɨn kɨtɨ kuu camello ɨɨn yau yɨkɨ nakiku dada xa kɨu tnaꞌa ɨɨn ñayiu kuika nuu ñayiu jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ijan dada n‑ka jaꞌan ñayiu n‑ka teku tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia:
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Te xiaꞌan Jesús:
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 —Xandaa xakuiti nux n‑dandoo‑n veꞌe‑n a n‑dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n a ñani‑n a kuꞌa‑n a tadɨꞌɨ‑n a daꞌya‑n xa jaꞌan‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxtnuni Ianyuux nuu‑i,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 kueꞌe ka niꞌi ndoꞌo ñuñayiu yaꞌa dada xa n‑ka dandoo‑n. Nani seyɨɨ dani ñadɨꞌɨ, kutuu koio‑n xiꞌin Ianyuux nɨkava nɨkuita.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ijan dada n‑kineꞌe dɨɨn‑ia uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Diko ñaꞌa se nación mee‑ro nuu se ña ka kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa koio‑s. Kuiꞌa jaꞌan ñaꞌa koio‑s. Tudɨɨ ñaꞌa‑s.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Ijan dada kaꞌni ñaꞌa‑s, ko nandoto‑r kɨu kuu uni.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ñayo‑s n‑kutnuni ini tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia. Ña n‑xiaꞌan Ianyuux xaxtnuni xa kutnuni ini‑s xa n‑jaꞌan‑ia.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 N‑nujunu ichi‑ia xiꞌin‑s. N‑kuyatni‑ia xiꞌin‑s Jericó. Ijan io ɨɨn se kuaa nukoo yuꞌu ichi xa xijan ndaꞌu‑s.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 N‑teku‑s xa kueꞌe ñayiu ka yaꞌa, te n‑xijan tnuꞌu‑s nuu nax kuu.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Te n‑ka jaꞌan ñayiu xyuku ijan:
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Te xee n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 N‑ka kanandee ñaꞌa ñayiu xndodo nuu, te n‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 N‑nujuiin Jesús, te n‑taꞌu tniu‑ia xa kandeka ñayiu se kuaa jan xee nuu‑ia. N‑kuyatni‑s‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 —¿Nax juini‑n xa kada ñaꞌa‑r?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Danaa n‑nukondeꞌa‑s, te n‑xe kuitandijun‑s Jesús. Nɨni ndijun‑s‑ia najuen tnuꞌu‑s Ianyuux. Dani n‑ka najuen tnuꞌu ntdaa ñayiu n‑xini xijan Ianyuux.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.