Lucas 18

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu ñayiu dakuaꞌa‑ia jan. N‑jaꞌan‑ia xa ndɨkɨu ndɨñuu io xa ku kajan taꞌu koio‑i nuu Ianyuux; te maxku kande ini‑i. Na koo ndaa koo kuiti anu‑i hora ku kajan taꞌu koio‑i. Xiaꞌan‑ia:
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 —Ɨin ñuu n‑xio ɨɨn juexi ña n‑xo yuꞌu nuu Ianyuux, ni ña n‑xio‑s xañuꞌu nuu ñayiu.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Dɨuni n‑xio ñadɨꞌɨ n‑xiꞌí yɨɨ ñuu ijan, te n‑xo xeꞌen‑ña nuu‑s xa n‑xo xiaꞌan‑ña: “Kana‑n te xini uꞌu ñaꞌa, te dayaꞌa‑n‑te juxtixia xa maxku kada ñaꞌa ka‑te ná kida ñaꞌa‑te.”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ña n‑juini‑s xa chindee‑s‑ña, te naꞌa n‑kuu. Ijan dada n‑jaꞌan mee, n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Juini ña yuꞌu‑ro nuu Ianyuux te ña io‑ro xañuꞌu nuu ñayiu,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ko xa maxku ñaꞌa kixi ka ñá yaꞌa xa datnaꞌa ñaꞌa‑ña, te xee xa ma kundee ka ini‑ro na dayaꞌa naꞌi‑ro se ijan juxtixia”, kuu‑s, n‑jaꞌan‑s.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 ʼKundeꞌa koio nax n‑jaꞌan juexi loko jan, se n‑dayaꞌa se ijan juxtixia.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Daa kida Ianyuux. Ndadandaa‑ia kuechi ñayiu kuiꞌa kida ñayiu n‑kaxi‑ia nux ka xijan taꞌu‑i nduu xakuaa. Chindee‑ia‑i, te ña kukuee‑ia.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 ¿Ka xani ini‑n xa kɨu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu, koo ka ñayiu kukanu ini ñaꞌa u?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ijan dada n‑jaꞌan Jesús ɨnka ntuku tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ka xani ini xa yo vaꞌa‑i, te ña ka xe ini‑i dava ka ñayiu:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Uu seyɨɨ n‑ka xeꞌen veñuꞌu Jerusalén xa kajan taꞌu‑s nuu Ianyuux. Ɨɨn‑s kuu se fariseu. Ɨnka‑s kuu se xijan tvini nandajan gobierno.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu nuu nujuiin‑s xa n‑xijan taꞌu‑s. N‑jaꞌan‑s: “Taa‑ro Ianyuux, nakutaꞌu‑da xa ñatu kuu‑da ñaduꞌu, ñatu loko‑da, ñatu xkaa‑da xiꞌin ñayiu ña n‑tnundaꞌa xiꞌin‑da ná ka kida dava ka ñayiu. Dɨuni ñatu kuu‑da ná kuu se xijan tvini nandajan gobierno nujuiin yaꞌa.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Daña xko ndite‑da uu kɨu xa neꞌe ii‑da ntnaꞌa una kɨu. Ntnaꞌa uxi xa niꞌi‑da nataxi‑da ɨɨn”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Xika xika ni nujuiin se xijan tvini nandajan gobierno. Ñatu n‑kuu ini‑s xa ndakoto niꞌni‑s andɨu xaxeꞌe xa n‑kune ini‑s, ko n‑katu‑s pechu‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu Ianyuux: “Taa‑ro Ianyuux, taxkanu ini‑n xa n‑kida‑da kueꞌe kuechi; kundaꞌu ini ñaꞌa‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 N‑taxkanu ini Ianyuux se kuu uu, ko ɨnka se jan, ñaꞌa. Ñayiu ka najuen tnuꞌu mee‑i, xee kɨu kujanuu‑i te kune ini‑i, ko ñayiu ka xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑i nuu Ianyuux, vichi najuen tnuꞌu ñaꞌa‑ia —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 N‑ka xo kandeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi n‑ka xo xeꞌen nuu Jesús xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, ko nu n‑ka xini se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kudeen‑s nuu ñayiu jan.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 N‑kana Jesús‑sɨ, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Ñayiu ma jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i ná ka jandixa sekuechi xiꞌin dichi kuechi tnuꞌu‑ia, ma kuu xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni‑ia nuu‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 N‑xee ɨɨn se taxnuni nuu‑ia. Xiaꞌan‑s:
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Xiaꞌan Jesús:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Xa xini‑n ley n‑chidotnuni Moisés jaꞌan xa: “Maxku kava‑n xiꞌin ñadɨꞌɨ ñatu kuu ñadɨꞌɨ‑n. Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku jaꞌan vete‑n nuu juxtixia. Koo‑n xañuꞌu nuu tadɨꞌɨ‑n.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Te xiaꞌan‑s:
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Te xiaꞌan Jesús:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Nu n‑teku‑s tnuꞌu ijan, n‑kukoꞌyo ini‑s chi yo vichi kueꞌe xaxii‑s io.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Xaxeꞌe xa n‑xini Jesús xa n‑kukoꞌyo ini‑s n‑jaꞌan‑ia:
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yachi ka yaꞌa ɨɨn kɨtɨ kuu camello ɨɨn yau yɨkɨ nakiku dada xa kɨu tnaꞌa ɨɨn ñayiu kuika nuu ñayiu jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ijan dada n‑ka jaꞌan ñayiu n‑ka teku tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia:
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Te xiaꞌan Jesús:
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 —Xandaa xakuiti nux n‑dandoo‑n veꞌe‑n a n‑dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n a ñani‑n a kuꞌa‑n a tadɨꞌɨ‑n a daꞌya‑n xa jaꞌan‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxtnuni Ianyuux nuu‑i,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 kueꞌe ka niꞌi ndoꞌo ñuñayiu yaꞌa dada xa n‑ka dandoo‑n. Nani seyɨɨ dani ñadɨꞌɨ, kutuu koio‑n xiꞌin Ianyuux nɨkava nɨkuita.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ijan dada n‑kineꞌe dɨɨn‑ia uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Diko ñaꞌa se nación mee‑ro nuu se ña ka kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa koio‑s. Kuiꞌa jaꞌan ñaꞌa koio‑s. Tudɨɨ ñaꞌa‑s.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Ijan dada kaꞌni ñaꞌa‑s, ko nandoto‑r kɨu kuu uni.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ñayo‑s n‑kutnuni ini tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia. Ña n‑xiaꞌan Ianyuux xaxtnuni xa kutnuni ini‑s xa n‑jaꞌan‑ia.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 N‑nujunu ichi‑ia xiꞌin‑s. N‑kuyatni‑ia xiꞌin‑s Jericó. Ijan io ɨɨn se kuaa nukoo yuꞌu ichi xa xijan ndaꞌu‑s.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 N‑teku‑s xa kueꞌe ñayiu ka yaꞌa, te n‑xijan tnuꞌu‑s nuu nax kuu.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Te n‑ka jaꞌan ñayiu xyuku ijan:
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Te xee n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 N‑ka kanandee ñaꞌa ñayiu xndodo nuu, te n‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 N‑nujuiin Jesús, te n‑taꞌu tniu‑ia xa kandeka ñayiu se kuaa jan xee nuu‑ia. N‑kuyatni‑s‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Nax juini‑n xa kada ñaꞌa‑r?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Danaa n‑nukondeꞌa‑s, te n‑xe kuitandijun‑s Jesús. Nɨni ndijun‑s‑ia najuen tnuꞌu‑s Ianyuux. Dani n‑ka najuen tnuꞌu ntdaa ñayiu n‑xini xijan Ianyuux.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.