Lucas 18
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Te n‑jaꞌan‑ia ɨnka ntuku tnuꞌu nuu ñayiu dakuaꞌa‑ia jan. N‑jaꞌan‑ia xa ndɨkɨu ndɨñuu io xa ku kajan taꞌu koio‑i nuu Ianyuux; te maxku kande ini‑i. Na koo ndaa koo kuiti anu‑i hora ku kajan taꞌu koio‑i. Xiaꞌan‑ia:
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 —Ɨin ñuu n‑xio ɨɨn juexi ña n‑xo yuꞌu nuu Ianyuux, ni ña n‑xio‑s xañuꞌu nuu ñayiu.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Dɨuni n‑xio ñadɨꞌɨ n‑xiꞌí yɨɨ ñuu ijan, te n‑xo xeꞌen‑ña nuu‑s xa n‑xo xiaꞌan‑ña: “Kana‑n te xini uꞌu ñaꞌa, te dayaꞌa‑n‑te juxtixia xa maxku kada ñaꞌa ka‑te ná kida ñaꞌa‑te.”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ña n‑juini‑s xa chindee‑s‑ña, te naꞌa n‑kuu. Ijan dada n‑jaꞌan mee, n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Juini ña yuꞌu‑ro nuu Ianyuux te ña io‑ro xañuꞌu nuu ñayiu,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ko xa maxku ñaꞌa kixi ka ñá yaꞌa xa datnaꞌa ñaꞌa‑ña, te xee xa ma kundee ka ini‑ro na dayaꞌa naꞌi‑ro se ijan juxtixia”, kuu‑s, n‑jaꞌan‑s.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 ʼKundeꞌa koio nax n‑jaꞌan juexi loko jan, se n‑dayaꞌa se ijan juxtixia.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Daa kida Ianyuux. Ndadandaa‑ia kuechi ñayiu kuiꞌa kida ñayiu n‑kaxi‑ia nux ka xijan taꞌu‑i nduu xakuaa. Chindee‑ia‑i, te ña kukuee‑ia.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 ¿Ka xani ini‑n xa kɨu na ndixi ruꞌu, Ia kuu ñayiu, koo ka ñayiu kukanu ini ñaꞌa u?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Ijan dada n‑jaꞌan Jesús ɨnka ntuku tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ka xani ini xa yo vaꞌa‑i, te ña ka xe ini‑i dava ka ñayiu:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 —Uu seyɨɨ n‑ka xeꞌen veñuꞌu Jerusalén xa kajan taꞌu‑s nuu Ianyuux. Ɨɨn‑s kuu se fariseu. Ɨnka‑s kuu se xijan tvini nandajan gobierno.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se fariseu nuu nujuiin‑s xa n‑xijan taꞌu‑s. N‑jaꞌan‑s: “Taa‑ro Ianyuux, nakutaꞌu‑da xa ñatu kuu‑da ñaduꞌu, ñatu loko‑da, ñatu xkaa‑da xiꞌin ñayiu ña n‑tnundaꞌa xiꞌin‑da ná ka kida dava ka ñayiu. Dɨuni ñatu kuu‑da ná kuu se xijan tvini nandajan gobierno nujuiin yaꞌa.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Daña xko ndite‑da uu kɨu xa neꞌe ii‑da ntnaꞌa una kɨu. Ntnaꞌa uxi xa niꞌi‑da nataxi‑da ɨɨn”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Xika xika ni nujuiin se xijan tvini nandajan gobierno. Ñatu n‑kuu ini‑s xa ndakoto niꞌni‑s andɨu xaxeꞌe xa n‑kune ini‑s, ko n‑katu‑s pechu‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu Ianyuux: “Taa‑ro Ianyuux, taxkanu ini‑n xa n‑kida‑da kueꞌe kuechi; kundaꞌu ini ñaꞌa‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 N‑taxkanu ini Ianyuux se kuu uu, ko ɨnka se jan, ñaꞌa. Ñayiu ka najuen tnuꞌu mee‑i, xee kɨu kujanuu‑i te kune ini‑i, ko ñayiu ka xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑i nuu Ianyuux, vichi najuen tnuꞌu ñaꞌa‑ia —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 N‑ka xo kandeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi n‑ka xo xeꞌen nuu Jesús xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, ko nu n‑ka xini se dakuaꞌa‑ia, te n‑ka kudeen‑s nuu ñayiu jan.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 N‑kana Jesús‑sɨ, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ñayiu ma jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i ná ka jandixa sekuechi xiꞌin dichi kuechi tnuꞌu‑ia, ma kuu xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni‑ia nuu‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 N‑xee ɨɨn se taxnuni nuu‑ia. Xiaꞌan‑s:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Xiaꞌan Jesús:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Xa xini‑n ley n‑chidotnuni Moisés jaꞌan xa: “Maxku kava‑n xiꞌin ñadɨꞌɨ ñatu kuu ñadɨꞌɨ‑n. Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku jaꞌan vete‑n nuu juxtixia. Koo‑n xañuꞌu nuu tadɨꞌɨ‑n.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Te xiaꞌan‑s:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Te xiaꞌan Jesús:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Nu n‑teku‑s tnuꞌu ijan, n‑kukoꞌyo ini‑s chi yo vichi kueꞌe xaxii‑s io.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Xaxeꞌe xa n‑xini Jesús xa n‑kukoꞌyo ini‑s n‑jaꞌan‑ia:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yachi ka yaꞌa ɨɨn kɨtɨ kuu camello ɨɨn yau yɨkɨ nakiku dada xa kɨu tnaꞌa ɨɨn ñayiu kuika nuu ñayiu jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ijan dada n‑ka jaꞌan ñayiu n‑ka teku tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Te xiaꞌan Jesús:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Xiaꞌan Spedru nuu‑ia:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 —Xandaa xakuiti nux n‑dandoo‑n veꞌe‑n a n‑dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n a ñani‑n a kuꞌa‑n a tadɨꞌɨ‑n a daꞌya‑n xa jaꞌan‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxtnuni Ianyuux nuu‑i,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 kueꞌe ka niꞌi ndoꞌo ñuñayiu yaꞌa dada xa n‑ka dandoo‑n. Nani seyɨɨ dani ñadɨꞌɨ, kutuu koio‑n xiꞌin Ianyuux nɨkava nɨkuita.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ijan dada n‑kineꞌe dɨɨn‑ia uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan, te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Diko ñaꞌa se nación mee‑ro nuu se ña ka kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa koio‑s. Kuiꞌa jaꞌan ñaꞌa koio‑s. Tudɨɨ ñaꞌa‑s.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Ijan dada kaꞌni ñaꞌa‑s, ko nandoto‑r kɨu kuu uni.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ñayo‑s n‑kutnuni ini tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia. Ña n‑xiaꞌan Ianyuux xaxtnuni xa kutnuni ini‑s xa n‑jaꞌan‑ia.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 N‑nujunu ichi‑ia xiꞌin‑s. N‑kuyatni‑ia xiꞌin‑s Jericó. Ijan io ɨɨn se kuaa nukoo yuꞌu ichi xa xijan ndaꞌu‑s.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 N‑teku‑s xa kueꞌe ñayiu ka yaꞌa, te n‑xijan tnuꞌu‑s nuu nax kuu.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Te n‑ka jaꞌan ñayiu xyuku ijan:
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Te xee n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 N‑ka kanandee ñaꞌa ñayiu xndodo nuu, te n‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑kana‑s. Xiaꞌan‑s:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 N‑nujuiin Jesús, te n‑taꞌu tniu‑ia xa kandeka ñayiu se kuaa jan xee nuu‑ia. N‑kuyatni‑s‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Nax juini‑n xa kada ñaꞌa‑r?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Danaa n‑nukondeꞌa‑s, te n‑xe kuitandijun‑s Jesús. Nɨni ndijun‑s‑ia najuen tnuꞌu‑s Ianyuux. Dani n‑ka najuen tnuꞌu ntdaa ñayiu n‑xini xijan Ianyuux.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.