Lucas 16

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ijan dada n‑jaꞌan ka Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu se dakuaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Nu n‑teku se kuika jan, te n‑kana ñaꞌa‑s. Xiaꞌan‑s: “N‑teku‑r xa kida‑n. Jaꞌan nuu‑r nde n‑kida‑n tvini‑r xiꞌin xaxii‑r chi ma kuu ka xa kɨndaꞌa‑n.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa se ijan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se yɨndaꞌa xaxii‑s: “¿Nax kada‑ro chi ma taxi ka xtoꞌo‑ro tniu kada‑ro? Ña ndaku‑ro xa kate‑ro. Januu xa kajan ndaꞌu‑ro.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 An n‑kixdɨkɨ‑ro nax kada‑ro hora ma juetniu ñaꞌa ka‑s xa na kuaꞌa na juemani ñaꞌa ñayiu hora na jɨꞌɨn‑ro veꞌe‑i.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Ijan dada n‑kana‑s ɨɨn xiꞌin ɨɨn se tau nuu se kuika jan. N‑xijan tnuꞌu‑s se kiꞌna nuu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Te n‑jaꞌan se ijan: “Koon mil litro aciti tau‑da.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Nkoo. Dama número. Tenee uu mil litro. Yachi”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Te n‑xijan tnuꞌu‑s se kuu uu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro.” Te n‑jaꞌan‑s: “Oko uxi ɨɨn yodo maquila trɨu.” Te xiaꞌan‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Dama número yodotnuni. Tenee oko oꞌon maquila”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Nu n‑teku se kuu xtoꞌo‑s xa n‑kida‑s, te xiaꞌan‑s nuu‑s xa io vaꞌa ni xa n‑kida‑s xaxeꞌe xa kaxi ini‑s.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ndoñuꞌu xa juñaꞌa nga‑n tvini ñayiu na kuaꞌa na kutuu mani‑n xiꞌin‑i, te kɨu na jɨn ndɨꞌɨ xaxii‑n, kueka ñaꞌa Ianyuux xa kutuu‑n xiꞌin‑ia nɨkava nɨkuita.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nuxa xaku ni xa xnevaꞌa‑n te vaꞌa ñunuu‑n xijan, dani vaꞌa junuu koio‑n nux kueꞌe na koo, ko nux itaꞌu ni xaxii‑n io te ña kuaꞌa‑n junuu koio‑n, dani ma kuaꞌa‑n junuu koio‑n xijan nux kueꞌe na koo.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Nux ña xñunuu vaꞌa‑n xaxii‑n xiꞌin tvini‑n io ñuñayiu, ma kuaꞌa‑n junuu vaꞌa koio‑n xa taxi Ianyuux.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nux ñayo‑n ndee vaꞌa xaxii se nuu kidatniu‑n, mayo taxi taꞌu‑n te ma koo xaxii‑n.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ñayo se xinokuechi io uu xtoꞌo chi nuu uu‑s na koo, jini uꞌu‑s ɨɨn‑s, te juemani‑s ɨnka‑s; a kada‑s ntdaa xa juini ɨɨn‑s, te jini uꞌu‑s ɨnka‑s. Dɨuni mayo‑n ndaku junukuechi‑n nuu Ianyuux nux mee ni xa kadatniu‑n xa koo xaxii‑n te ña tuu nax kada‑n xaxeꞌe Ianyuux —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 N‑ka xakundee se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan Jesús xa n‑ka teku‑s tnuꞌu ijan chi se fariseu, yo unu kajan ini‑s tvini.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ʼNde tiempo n‑kixi Moisés xiꞌin nde tiempo n‑kixi Sua, taxnuni ley n‑chidotnuni Moisés. Nde na n‑ka xo tuu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin nde na n‑xo tuu Sua, nde daa, taxnuni ley n‑chidotnuni‑s. Na n‑kixi Sua, n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ijan, juexa ka kɨu tnaꞌa‑i.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni xa naa andɨu xiꞌin ñuñayiu; naka tnuꞌu‑ia n‑chidotnuni Moisés ma ku jɨn tnaꞌa.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ʼNux dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s te natnundaꞌa‑s xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ, kida‑s kuechi. Dɨuni kuechi kuu nux natnundaꞌa ɨɨn seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑dandoo ñaꞌa yɨɨ‑ña.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ʼN‑xio ɨɨn se yo kuika. Vaꞌa n‑xo ndixi‑s. N‑xo xiꞌno‑s daꞌma tndee kueꞌe xiꞌin daꞌma linu yaꞌu. Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo xaxi vaꞌa‑s, te n‑xo kudɨ ini‑s.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Dɨuni n‑xio ɨɨn se n‑xo nani Lázaro. N‑kundaꞌu n‑kukee‑s. N‑xo xantuu ñaꞌa ñayiu yatni yeꞌe se kuika jan, te n‑xo xo nukoo‑s ijan. N‑xiñi ndɨꞌyɨ teꞌyu nituꞌu ñɨɨ‑s.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 N‑xo kojon‑s te yo n‑xo kuu anu‑s xa kaxi‑s tila xiꞌin ndeyu n‑xo junkoio yuꞌu mexa se kuika jan xa kaxi‑s xa xikojuiin xa kojon‑s. Ndaꞌu n‑yaꞌa‑s. N‑ka xo nayuu ti‑ina ñɨɨ‑s nuu n‑xiñi ndɨꞌyɨ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 N‑xiꞌí se n‑kundaꞌu jan, te xndeka ñaꞌa ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, juaꞌan nuu tuu Abraham. Dɨuni n‑xiꞌí se kuika, te n‑xe konduxi‑s.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Juaꞌan‑s andea, te yo vichi ndaꞌu yaꞌa‑s. N‑ndakoto niꞌni‑s ɨɨn nuu dujun, te xika n‑xini‑s Lázaro. Nukoo‑s yatni nuu nukoo Abraham.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Xee n‑kana se n‑xo tuu kuika jan. Xiaꞌan‑s nuu Abraham: “Dito Ta Abraham, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n. Tundaꞌa‑n Lázaro na kixi‑s na datnɨɨ‑s dɨkɨ ndaꞌa‑s nuu ndute, te nadandoyo‑s nuu yaa‑da xa na ndiko chi yo ndeꞌe ndaꞌu yaꞌa‑da nuu yañuꞌu yaꞌa.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Te n‑jaꞌan Abraham nuu se n‑xo tuu kuika: “¿Ñatu najaꞌan‑n xa vaꞌa n‑xo tuu ndoꞌo ñuñayiu, te Lázaro ndaꞌu n‑xo tuu‑s?, ko yaꞌa tuvii tuvaꞌa‑s, te ndoꞌo ndaꞌu yaꞌa‑n.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Daxa ma kuu xa yaꞌa Lázaro do dian xa xee‑s chi yo kunu. Ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu do dian, ni ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu dian do yaꞌa”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s nuu se n‑xo tuu kuika.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Nuxa daa kuu, Dito, xijan taꞌu‑da nuu‑n xa na tundaꞌa‑n‑sɨ na nuꞌu‑s veꞌe taa‑da
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 chi io oꞌon ka ñani‑da. Na juñaꞌa‑s nax yaꞌa ñayiu kida ná ka kida‑s na ñaꞌa kixi‑s yaꞌa nuu yo ndaꞌu ka yaꞌa ntdaa daña”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ka kaꞌu‑s libru Moisés, ka kaꞌu‑s libru se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Na jandixa‑s tnuꞌu ijan”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Ñaꞌa, Dito, ma jandixa koio‑s, ko nux ɨɨn se n‑nandoto na nuꞌu ijan te jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑s natu ini koio‑s xa ka kida‑s”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Nux ña xnini‑s tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, dani ma jandixa koio‑s Ianyuux nux na jini‑s ɨɨn se n‑nandoto”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu se fariseu.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.