Lucas 16
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Ijan dada n‑jaꞌan ka Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu se dakuaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia:
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Nu n‑teku se kuika jan, te n‑kana ñaꞌa‑s. Xiaꞌan‑s: “N‑teku‑r xa kida‑n. Jaꞌan nuu‑r nde n‑kida‑n tvini‑r xiꞌin xaxii‑r chi ma kuu ka xa kɨndaꞌa‑n.”
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa se ijan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se yɨndaꞌa xaxii‑s: “¿Nax kada‑ro chi ma taxi ka xtoꞌo‑ro tniu kada‑ro? Ña ndaku‑ro xa kate‑ro. Januu xa kajan ndaꞌu‑ro.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 An n‑kixdɨkɨ‑ro nax kada‑ro hora ma juetniu ñaꞌa ka‑s xa na kuaꞌa na juemani ñaꞌa ñayiu hora na jɨꞌɨn‑ro veꞌe‑i.”
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Ijan dada n‑kana‑s ɨɨn xiꞌin ɨɨn se tau nuu se kuika jan. N‑xijan tnuꞌu‑s se kiꞌna nuu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro?”
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Te n‑jaꞌan se ijan: “Koon mil litro aciti tau‑da.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Nkoo. Dama número. Tenee uu mil litro. Yachi”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Te n‑xijan tnuꞌu‑s se kuu uu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro.” Te n‑jaꞌan‑s: “Oko uxi ɨɨn yodo maquila trɨu.” Te xiaꞌan‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Dama número yodotnuni. Tenee oko oꞌon maquila”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Nu n‑teku se kuu xtoꞌo‑s xa n‑kida‑s, te xiaꞌan‑s nuu‑s xa io vaꞌa ni xa n‑kida‑s xaxeꞌe xa kaxi ini‑s.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ndoñuꞌu xa juñaꞌa nga‑n tvini ñayiu na kuaꞌa na kutuu mani‑n xiꞌin‑i, te kɨu na jɨn ndɨꞌɨ xaxii‑n, kueka ñaꞌa Ianyuux xa kutuu‑n xiꞌin‑ia nɨkava nɨkuita.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Nuxa xaku ni xa xnevaꞌa‑n te vaꞌa ñunuu‑n xijan, dani vaꞌa junuu koio‑n nux kueꞌe na koo, ko nux itaꞌu ni xaxii‑n io te ña kuaꞌa‑n junuu koio‑n, dani ma kuaꞌa‑n junuu koio‑n xijan nux kueꞌe na koo.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nux ña xñunuu vaꞌa‑n xaxii‑n xiꞌin tvini‑n io ñuñayiu, ma kuaꞌa‑n junuu vaꞌa koio‑n xa taxi Ianyuux.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Nux ñayo‑n ndee vaꞌa xaxii se nuu kidatniu‑n, mayo taxi taꞌu‑n te ma koo xaxii‑n.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Ñayo se xinokuechi io uu xtoꞌo chi nuu uu‑s na koo, jini uꞌu‑s ɨɨn‑s, te juemani‑s ɨnka‑s; a kada‑s ntdaa xa juini ɨɨn‑s, te jini uꞌu‑s ɨnka‑s. Dɨuni mayo‑n ndaku junukuechi‑n nuu Ianyuux nux mee ni xa kadatniu‑n xa koo xaxii‑n te ña tuu nax kada‑n xaxeꞌe Ianyuux —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 N‑ka xakundee se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan Jesús xa n‑ka teku‑s tnuꞌu ijan chi se fariseu, yo unu kajan ini‑s tvini.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
15 Mas Jesus lhes disse:
16 ʼNde tiempo n‑kixi Moisés xiꞌin nde tiempo n‑kixi Sua, taxnuni ley n‑chidotnuni Moisés. Nde na n‑ka xo tuu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin nde na n‑xo tuu Sua, nde daa, taxnuni ley n‑chidotnuni‑s. Na n‑kixi Sua, n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ijan, juexa ka kɨu tnaꞌa‑i.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni xa naa andɨu xiꞌin ñuñayiu; naka tnuꞌu‑ia n‑chidotnuni Moisés ma ku jɨn tnaꞌa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ʼNux dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s te natnundaꞌa‑s xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ, kida‑s kuechi. Dɨuni kuechi kuu nux natnundaꞌa ɨɨn seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑dandoo ñaꞌa yɨɨ‑ña.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ʼN‑xio ɨɨn se yo kuika. Vaꞌa n‑xo ndixi‑s. N‑xo xiꞌno‑s daꞌma tndee kueꞌe xiꞌin daꞌma linu yaꞌu. Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo xaxi vaꞌa‑s, te n‑xo kudɨ ini‑s.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Dɨuni n‑xio ɨɨn se n‑xo nani Lázaro. N‑kundaꞌu n‑kukee‑s. N‑xo xantuu ñaꞌa ñayiu yatni yeꞌe se kuika jan, te n‑xo xo nukoo‑s ijan. N‑xiñi ndɨꞌyɨ teꞌyu nituꞌu ñɨɨ‑s.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 N‑xo kojon‑s te yo n‑xo kuu anu‑s xa kaxi‑s tila xiꞌin ndeyu n‑xo junkoio yuꞌu mexa se kuika jan xa kaxi‑s xa xikojuiin xa kojon‑s. Ndaꞌu n‑yaꞌa‑s. N‑ka xo nayuu ti‑ina ñɨɨ‑s nuu n‑xiñi ndɨꞌyɨ.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 N‑xiꞌí se n‑kundaꞌu jan, te xndeka ñaꞌa ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, juaꞌan nuu tuu Abraham. Dɨuni n‑xiꞌí se kuika, te n‑xe konduxi‑s.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Juaꞌan‑s andea, te yo vichi ndaꞌu yaꞌa‑s. N‑ndakoto niꞌni‑s ɨɨn nuu dujun, te xika n‑xini‑s Lázaro. Nukoo‑s yatni nuu nukoo Abraham.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Xee n‑kana se n‑xo tuu kuika jan. Xiaꞌan‑s nuu Abraham: “Dito Ta Abraham, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n. Tundaꞌa‑n Lázaro na kixi‑s na datnɨɨ‑s dɨkɨ ndaꞌa‑s nuu ndute, te nadandoyo‑s nuu yaa‑da xa na ndiko chi yo ndeꞌe ndaꞌu yaꞌa‑da nuu yañuꞌu yaꞌa.”
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Te n‑jaꞌan Abraham nuu se n‑xo tuu kuika: “¿Ñatu najaꞌan‑n xa vaꞌa n‑xo tuu ndoꞌo ñuñayiu, te Lázaro ndaꞌu n‑xo tuu‑s?, ko yaꞌa tuvii tuvaꞌa‑s, te ndoꞌo ndaꞌu yaꞌa‑n.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Daxa ma kuu xa yaꞌa Lázaro do dian xa xee‑s chi yo kunu. Ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu do dian, ni ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu dian do yaꞌa”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s nuu se n‑xo tuu kuika.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 “Nuxa daa kuu, Dito, xijan taꞌu‑da nuu‑n xa na tundaꞌa‑n‑sɨ na nuꞌu‑s veꞌe taa‑da
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 chi io oꞌon ka ñani‑da. Na juñaꞌa‑s nax yaꞌa ñayiu kida ná ka kida‑s na ñaꞌa kixi‑s yaꞌa nuu yo ndaꞌu ka yaꞌa ntdaa daña”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 “Ka kaꞌu‑s libru Moisés, ka kaꞌu‑s libru se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Na jandixa‑s tnuꞌu ijan”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 “Ñaꞌa, Dito, ma jandixa koio‑s, ko nux ɨɨn se n‑nandoto na nuꞌu ijan te jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑s natu ini koio‑s xa ka kida‑s”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 “Nux ña xnini‑s tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, dani ma jandixa koio‑s Ianyuux nux na jini‑s ɨɨn se n‑nandoto”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu se fariseu.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.