Lucas 16

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ijan dada n‑jaꞌan ka Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu se dakuaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Nu n‑teku se kuika jan, te n‑kana ñaꞌa‑s. Xiaꞌan‑s: “N‑teku‑r xa kida‑n. Jaꞌan nuu‑r nde n‑kida‑n tvini‑r xiꞌin xaxii‑r chi ma kuu ka xa kɨndaꞌa‑n.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa se ijan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se yɨndaꞌa xaxii‑s: “¿Nax kada‑ro chi ma taxi ka xtoꞌo‑ro tniu kada‑ro? Ña ndaku‑ro xa kate‑ro. Januu xa kajan ndaꞌu‑ro.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 An n‑kixdɨkɨ‑ro nax kada‑ro hora ma juetniu ñaꞌa ka‑s xa na kuaꞌa na juemani ñaꞌa ñayiu hora na jɨꞌɨn‑ro veꞌe‑i.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ijan dada n‑kana‑s ɨɨn xiꞌin ɨɨn se tau nuu se kuika jan. N‑xijan tnuꞌu‑s se kiꞌna nuu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Te n‑jaꞌan se ijan: “Koon mil litro aciti tau‑da.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Nkoo. Dama número. Tenee uu mil litro. Yachi”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Te n‑xijan tnuꞌu‑s se kuu uu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro.” Te n‑jaꞌan‑s: “Oko uxi ɨɨn yodo maquila trɨu.” Te xiaꞌan‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Dama número yodotnuni. Tenee oko oꞌon maquila”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Nu n‑teku se kuu xtoꞌo‑s xa n‑kida‑s, te xiaꞌan‑s nuu‑s xa io vaꞌa ni xa n‑kida‑s xaxeꞌe xa kaxi ini‑s.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ndoñuꞌu xa juñaꞌa nga‑n tvini ñayiu na kuaꞌa na kutuu mani‑n xiꞌin‑i, te kɨu na jɨn ndɨꞌɨ xaxii‑n, kueka ñaꞌa Ianyuux xa kutuu‑n xiꞌin‑ia nɨkava nɨkuita.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nuxa xaku ni xa xnevaꞌa‑n te vaꞌa ñunuu‑n xijan, dani vaꞌa junuu koio‑n nux kueꞌe na koo, ko nux itaꞌu ni xaxii‑n io te ña kuaꞌa‑n junuu koio‑n, dani ma kuaꞌa‑n junuu koio‑n xijan nux kueꞌe na koo.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nux ña xñunuu vaꞌa‑n xaxii‑n xiꞌin tvini‑n io ñuñayiu, ma kuaꞌa‑n junuu vaꞌa koio‑n xa taxi Ianyuux.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nux ñayo‑n ndee vaꞌa xaxii se nuu kidatniu‑n, mayo taxi taꞌu‑n te ma koo xaxii‑n.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ñayo se xinokuechi io uu xtoꞌo chi nuu uu‑s na koo, jini uꞌu‑s ɨɨn‑s, te juemani‑s ɨnka‑s; a kada‑s ntdaa xa juini ɨɨn‑s, te jini uꞌu‑s ɨnka‑s. Dɨuni mayo‑n ndaku junukuechi‑n nuu Ianyuux nux mee ni xa kadatniu‑n xa koo xaxii‑n te ña tuu nax kada‑n xaxeꞌe Ianyuux —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 N‑ka xakundee se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan Jesús xa n‑ka teku‑s tnuꞌu ijan chi se fariseu, yo unu kajan ini‑s tvini.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ʼNde tiempo n‑kixi Moisés xiꞌin nde tiempo n‑kixi Sua, taxnuni ley n‑chidotnuni Moisés. Nde na n‑ka xo tuu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin nde na n‑xo tuu Sua, nde daa, taxnuni ley n‑chidotnuni‑s. Na n‑kixi Sua, n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ijan, juexa ka kɨu tnaꞌa‑i.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni xa naa andɨu xiꞌin ñuñayiu; naka tnuꞌu‑ia n‑chidotnuni Moisés ma ku jɨn tnaꞌa.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ʼNux dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s te natnundaꞌa‑s xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ, kida‑s kuechi. Dɨuni kuechi kuu nux natnundaꞌa ɨɨn seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑dandoo ñaꞌa yɨɨ‑ña.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ʼN‑xio ɨɨn se yo kuika. Vaꞌa n‑xo ndixi‑s. N‑xo xiꞌno‑s daꞌma tndee kueꞌe xiꞌin daꞌma linu yaꞌu. Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo xaxi vaꞌa‑s, te n‑xo kudɨ ini‑s.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Dɨuni n‑xio ɨɨn se n‑xo nani Lázaro. N‑kundaꞌu n‑kukee‑s. N‑xo xantuu ñaꞌa ñayiu yatni yeꞌe se kuika jan, te n‑xo xo nukoo‑s ijan. N‑xiñi ndɨꞌyɨ teꞌyu nituꞌu ñɨɨ‑s.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 N‑xo kojon‑s te yo n‑xo kuu anu‑s xa kaxi‑s tila xiꞌin ndeyu n‑xo junkoio yuꞌu mexa se kuika jan xa kaxi‑s xa xikojuiin xa kojon‑s. Ndaꞌu n‑yaꞌa‑s. N‑ka xo nayuu ti‑ina ñɨɨ‑s nuu n‑xiñi ndɨꞌyɨ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 N‑xiꞌí se n‑kundaꞌu jan, te xndeka ñaꞌa ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, juaꞌan nuu tuu Abraham. Dɨuni n‑xiꞌí se kuika, te n‑xe konduxi‑s.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Juaꞌan‑s andea, te yo vichi ndaꞌu yaꞌa‑s. N‑ndakoto niꞌni‑s ɨɨn nuu dujun, te xika n‑xini‑s Lázaro. Nukoo‑s yatni nuu nukoo Abraham.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Xee n‑kana se n‑xo tuu kuika jan. Xiaꞌan‑s nuu Abraham: “Dito Ta Abraham, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n. Tundaꞌa‑n Lázaro na kixi‑s na datnɨɨ‑s dɨkɨ ndaꞌa‑s nuu ndute, te nadandoyo‑s nuu yaa‑da xa na ndiko chi yo ndeꞌe ndaꞌu yaꞌa‑da nuu yañuꞌu yaꞌa.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Te n‑jaꞌan Abraham nuu se n‑xo tuu kuika: “¿Ñatu najaꞌan‑n xa vaꞌa n‑xo tuu ndoꞌo ñuñayiu, te Lázaro ndaꞌu n‑xo tuu‑s?, ko yaꞌa tuvii tuvaꞌa‑s, te ndoꞌo ndaꞌu yaꞌa‑n.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Daxa ma kuu xa yaꞌa Lázaro do dian xa xee‑s chi yo kunu. Ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu do dian, ni ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu dian do yaꞌa”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s nuu se n‑xo tuu kuika.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Nuxa daa kuu, Dito, xijan taꞌu‑da nuu‑n xa na tundaꞌa‑n‑sɨ na nuꞌu‑s veꞌe taa‑da
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 chi io oꞌon ka ñani‑da. Na juñaꞌa‑s nax yaꞌa ñayiu kida ná ka kida‑s na ñaꞌa kixi‑s yaꞌa nuu yo ndaꞌu ka yaꞌa ntdaa daña”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Ka kaꞌu‑s libru Moisés, ka kaꞌu‑s libru se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Na jandixa‑s tnuꞌu ijan”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Ñaꞌa, Dito, ma jandixa koio‑s, ko nux ɨɨn se n‑nandoto na nuꞌu ijan te jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑s natu ini koio‑s xa ka kida‑s”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Nux ña xnini‑s tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, dani ma jandixa koio‑s Ianyuux nux na jini‑s ɨɨn se n‑nandoto”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu se fariseu.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.