Lucas 16
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Ijan dada n‑jaꞌan ka Jesús tnuꞌu yaꞌa nuu se dakuaꞌa‑ia. Xiaꞌan‑ia:
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Nu n‑teku se kuika jan, te n‑kana ñaꞌa‑s. Xiaꞌan‑s: “N‑teku‑r xa kida‑n. Jaꞌan nuu‑r nde n‑kida‑n tvini‑r xiꞌin xaxii‑r chi ma kuu ka xa kɨndaꞌa‑n.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa se ijan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn se yɨndaꞌa xaxii‑s: “¿Nax kada‑ro chi ma taxi ka xtoꞌo‑ro tniu kada‑ro? Ña ndaku‑ro xa kate‑ro. Januu xa kajan ndaꞌu‑ro.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 An n‑kixdɨkɨ‑ro nax kada‑ro hora ma juetniu ñaꞌa ka‑s xa na kuaꞌa na juemani ñaꞌa ñayiu hora na jɨꞌɨn‑ro veꞌe‑i.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Ijan dada n‑kana‑s ɨɨn xiꞌin ɨɨn se tau nuu se kuika jan. N‑xijan tnuꞌu‑s se kiꞌna nuu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Te n‑jaꞌan se ijan: “Koon mil litro aciti tau‑da.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Nkoo. Dama número. Tenee uu mil litro. Yachi”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Te n‑xijan tnuꞌu‑s se kuu uu: “¿Nadaa tau‑n nuu xtoꞌo‑ro.” Te n‑jaꞌan‑s: “Oko uxi ɨɨn yodo maquila trɨu.” Te xiaꞌan‑s: “Juꞌun tutu yodotnuni xa tau‑n ya. Dama número yodotnuni. Tenee oko oꞌon maquila”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Nu n‑teku se kuu xtoꞌo‑s xa n‑kida‑s, te xiaꞌan‑s nuu‑s xa io vaꞌa ni xa n‑kida‑s xaxeꞌe xa kaxi ini‑s.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ndoñuꞌu xa juñaꞌa nga‑n tvini ñayiu na kuaꞌa na kutuu mani‑n xiꞌin‑i, te kɨu na jɨn ndɨꞌɨ xaxii‑n, kueka ñaꞌa Ianyuux xa kutuu‑n xiꞌin‑ia nɨkava nɨkuita.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nuxa xaku ni xa xnevaꞌa‑n te vaꞌa ñunuu‑n xijan, dani vaꞌa junuu koio‑n nux kueꞌe na koo, ko nux itaꞌu ni xaxii‑n io te ña kuaꞌa‑n junuu koio‑n, dani ma kuaꞌa‑n junuu koio‑n xijan nux kueꞌe na koo.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nux ña xñunuu vaꞌa‑n xaxii‑n xiꞌin tvini‑n io ñuñayiu, ma kuaꞌa‑n junuu vaꞌa koio‑n xa taxi Ianyuux.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Nux ñayo‑n ndee vaꞌa xaxii se nuu kidatniu‑n, mayo taxi taꞌu‑n te ma koo xaxii‑n.
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ñayo se xinokuechi io uu xtoꞌo chi nuu uu‑s na koo, jini uꞌu‑s ɨɨn‑s, te juemani‑s ɨnka‑s; a kada‑s ntdaa xa juini ɨɨn‑s, te jini uꞌu‑s ɨnka‑s. Dɨuni mayo‑n ndaku junukuechi‑n nuu Ianyuux nux mee ni xa kadatniu‑n xa koo xaxii‑n te ña tuu nax kada‑n xaxeꞌe Ianyuux —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 N‑ka xakundee se fariseu xyɨtnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan Jesús xa n‑ka teku‑s tnuꞌu ijan chi se fariseu, yo unu kajan ini‑s tvini.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Xiaꞌan Jesús nuu‑s:
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 ʼNde tiempo n‑kixi Moisés xiꞌin nde tiempo n‑kixi Sua, taxnuni ley n‑chidotnuni Moisés. Nde na n‑ka xo tuu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin nde na n‑xo tuu Sua, nde daa, taxnuni ley n‑chidotnuni‑s. Na n‑kixi Sua, n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ijan, juexa ka kɨu tnaꞌa‑i.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Jɨn tnaꞌa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni xa naa andɨu xiꞌin ñuñayiu; naka tnuꞌu‑ia n‑chidotnuni Moisés ma ku jɨn tnaꞌa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ʼNux dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s te natnundaꞌa‑s xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ, kida‑s kuechi. Dɨuni kuechi kuu nux natnundaꞌa ɨɨn seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑dandoo ñaꞌa yɨɨ‑ña.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ʼN‑xio ɨɨn se yo kuika. Vaꞌa n‑xo ndixi‑s. N‑xo xiꞌno‑s daꞌma tndee kueꞌe xiꞌin daꞌma linu yaꞌu. Ndɨkɨu ndɨñuu n‑xo xaxi vaꞌa‑s, te n‑xo kudɨ ini‑s.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Dɨuni n‑xio ɨɨn se n‑xo nani Lázaro. N‑kundaꞌu n‑kukee‑s. N‑xo xantuu ñaꞌa ñayiu yatni yeꞌe se kuika jan, te n‑xo xo nukoo‑s ijan. N‑xiñi ndɨꞌyɨ teꞌyu nituꞌu ñɨɨ‑s.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 N‑xo kojon‑s te yo n‑xo kuu anu‑s xa kaxi‑s tila xiꞌin ndeyu n‑xo junkoio yuꞌu mexa se kuika jan xa kaxi‑s xa xikojuiin xa kojon‑s. Ndaꞌu n‑yaꞌa‑s. N‑ka xo nayuu ti‑ina ñɨɨ‑s nuu n‑xiñi ndɨꞌyɨ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 N‑xiꞌí se n‑kundaꞌu jan, te xndeka ñaꞌa ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux, juaꞌan nuu tuu Abraham. Dɨuni n‑xiꞌí se kuika, te n‑xe konduxi‑s.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Juaꞌan‑s andea, te yo vichi ndaꞌu yaꞌa‑s. N‑ndakoto niꞌni‑s ɨɨn nuu dujun, te xika n‑xini‑s Lázaro. Nukoo‑s yatni nuu nukoo Abraham.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Xee n‑kana se n‑xo tuu kuika jan. Xiaꞌan‑s nuu Abraham: “Dito Ta Abraham, kundaꞌu ini ñaꞌa‑n. Tundaꞌa‑n Lázaro na kixi‑s na datnɨɨ‑s dɨkɨ ndaꞌa‑s nuu ndute, te nadandoyo‑s nuu yaa‑da xa na ndiko chi yo ndeꞌe ndaꞌu yaꞌa‑da nuu yañuꞌu yaꞌa.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Te n‑jaꞌan Abraham nuu se n‑xo tuu kuika: “¿Ñatu najaꞌan‑n xa vaꞌa n‑xo tuu ndoꞌo ñuñayiu, te Lázaro ndaꞌu n‑xo tuu‑s?, ko yaꞌa tuvii tuvaꞌa‑s, te ndoꞌo ndaꞌu yaꞌa‑n.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Daxa ma kuu xa yaꞌa Lázaro do dian xa xee‑s chi yo kunu. Ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu do dian, ni ña kuaꞌa xa yaꞌa ñayiu dian do yaꞌa”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s nuu se n‑xo tuu kuika.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Nuxa daa kuu, Dito, xijan taꞌu‑da nuu‑n xa na tundaꞌa‑n‑sɨ na nuꞌu‑s veꞌe taa‑da
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 chi io oꞌon ka ñani‑da. Na juñaꞌa‑s nax yaꞌa ñayiu kida ná ka kida‑s na ñaꞌa kixi‑s yaꞌa nuu yo ndaꞌu ka yaꞌa ntdaa daña”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Ka kaꞌu‑s libru Moisés, ka kaꞌu‑s libru se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Na jandixa‑s tnuꞌu ijan”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Ñaꞌa, Dito, ma jandixa koio‑s, ko nux ɨɨn se n‑nandoto na nuꞌu ijan te jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑s natu ini koio‑s xa ka kida‑s”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Nux ña xnini‑s tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, dani ma jandixa koio‑s Ianyuux nux na jini‑s ɨɨn se n‑nandoto”, kuu Abraham, xiaꞌan‑s kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu se fariseu.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.