João 12
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Iñu ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te n‑kixee Jesús ñuu nani Betania, ñuu se nani Lázaro. Te Lázaro kuu se n‑xiꞌí te n‑nadandoto Jesús mee‑s.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Te ijan n‑ka kidavaꞌa‑i ndeyu xaxeꞌe Jesús. N‑dakee Tmarta ndeyu, te nukoo Lázaro xiꞌin se xtuu xiꞌin Jesús.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Te ijan María neꞌe dava kilo xaxeꞌen vidi nani nardo. Nardo vaꞌa xa kueꞌe yaꞌu. Ndute nardo jan n‑najini‑i xeꞌe Jesús. Idi dɨkɨ‑i n‑nadayichi‑i xeꞌe‑ia. Te nituꞌu xiti veꞌe jan n‑xeꞌen vidi.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ko n‑kudeen Judas Iscariote, se kuu daꞌya Simón, nuu María. Juini kuu‑s ɨɨn se dakuaꞌa Jesús, ko se diko Jesús kuu‑s. N‑jaꞌan‑s:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 —¿Nakuenda ña n‑diko‑ro ndute nardo jan xa uni cientu denario, xa juñaꞌa nga‑ro tvini ñayiu ka kundaꞌu?
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Duꞌa ña jaꞌan‑s xaxeꞌe xa juini‑s xa chindee‑s ñayiu kundaꞌu. Duꞌa jaꞌan‑s chi ñaduꞌu kuu‑s. Neꞌe mee‑s tvini se dakuaꞌa Jesús, te tnɨɨ‑s davaꞌa nga tvini juini‑s.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 N‑jaꞌan Jesús nuu Judas:
7 Então Jesus respondeu:
8 Ñayiu ka kundaꞌu, xtuu‑i xiꞌin‑n ntdaa kɨu, ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe ñayiu Israel xa tuu Jesús Betania, te ijan n‑ka xee‑i nuu tuu‑ia. N‑ka juini‑i xa jini‑i Jesús, ko dɨuni n‑ka juini‑i xa jini‑i Lázaro, se n‑nadandoto‑ia.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Te n‑ka kida ɨɨn nuu dutu taxnuni xa kaꞌni koio‑s Lázaro tuku.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Chi xaxeꞌe Lázaro, te ka dandoo ñayiu xa xetniu ñayiu Israel, te ka jandixa‑i Jesús.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Oꞌon ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te ka xee kueꞌe xa kueꞌe ñayiu Jerusalén. N‑ka tekutnuꞌu‑i xa ijan xee Jesús.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 N‑ka xaꞌnde‑i ndaꞌa ñuu kuii, te n‑ka kee‑i Jerusalén, xa jɨn tnaꞌa‑i Jesús dava ichi. N‑ka kana‑i:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 N‑niꞌi Jesús ɨɨn burru, te n‑xe kaa‑ia‑tɨ. Te xá n‑kuu kueꞌe kuia, se n‑ka chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, n‑ka kidavaꞌa‑s xa duꞌa koo. N‑ka chidotnuni‑s:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Maxku yuꞌu koio ka‑n, ñayiu Jerusalén.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Te hora ijan ni, ña ka kutnuni ini se dakuaꞌa Jesús nax n‑kuu. Ko hora juan ndaa Jesús andɨu, n‑ka najaꞌan‑s xa duꞌa n‑ka kidavaꞌa se n‑chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, te duꞌa n‑yaꞌa.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Te n‑ka jaꞌan ndaa kueꞌe ñayiu ijan xaxeꞌe Jesús. N‑xo tuu‑i xiꞌin‑ia, hora n‑kana‑ia ndi Lázaro xa ndee‑s yau kava, te n‑nadandoto‑ia‑s nuu n‑yɨnduxi‑s.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xa n‑kida Jesús milagru jan, te xaxeꞌe xijan n‑ka xe tnaꞌa‑i‑ia ichi Jerusalén.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Te n‑ka jaꞌan se fariseu, nuu ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Nuu ñayiu n‑ka xeꞌen Jerusalén, xa ndadakaꞌnu‑i viko Paxcua, ijan tnaꞌa uni koon ñayiu griegu, ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 N‑ka kuyatni‑s Slipe, se ñuu nani Betsaida distrito Galilea. Ɨɨn se dakuaꞌa Jesús kuu‑s. N‑ka xijan‑s nuu‑s:
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 N‑nanitnaꞌa Slipe xiꞌin Ndrixi, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka jaꞌan se griegu, te nduu‑s juaꞌan xiꞌin‑s xa juñaꞌa‑s Jesús.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 N‑jaꞌan Jesús:
23 Então ele respondeu:
24 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ná kuu ɨɨn tata trɨu kuu‑r. Nux ña xate seyɨɨ tata trɨu nuu ñuꞌu, ma kane ni ɨɨn xa kaxi xa koꞌo‑ro. Ko nux jungoio trɨu nuu ñuꞌu, te koo kueꞌe xa kaxi xa koꞌo‑ro. Duꞌa koo xa kuú mee‑r, te kutuu vaꞌa koio mee‑n.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Ɨɨn seyɨɨ, nux tuu‑s xa niꞌi‑s ntdaa xa juini‑s, te dakuita‑s ntdaa xa n‑xani ini‑s xa n‑niꞌi‑s. Ko ɨɨn seyɨɨ, nux daxio‑s xa io ñuñayiu xa kunduu‑s xiꞌin Ianyuux, te niꞌi‑s xa kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux andɨu kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Ɨɨn seyɨɨ, nux ɨɨn se xinokuechi nuu mee‑r kuu‑s, te io xa kunduu‑s xiꞌin‑r. Nuu kutuu mee‑r, ijan kutuu se xinokuechi nuu‑r tuku. Nux xinokuechi ɨɨn ñayiu nuu‑r, te kadakaꞌnu Taa‑r mee‑i tuku.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 ʼYo loko kueꞌe tnau ini‑r vitna. ¿Nax jaꞌan‑r? ¿Kajan‑r nuu Taa‑r xa dakaku ñaꞌa‑ia, xa maxku yaꞌa‑r kueꞌe vida u? Duꞌa ma kajan‑r, chi vaa‑r xa kada‑r ná io ná juaꞌan tniu n‑taxi‑ia.
27 Jesus continuou:
28 Dada n‑jaꞌan‑ia nuu Ianyuux:
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Te xyuku kueꞌe ñayiu ijan. N‑ka teku‑i tnuꞌu nde andɨu, te dava‑i n‑ka jaꞌan xa kana dau. Ko dava‑i n‑ka jaꞌan xa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, n‑jaꞌan nuu Jesús.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 N‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
30 Mas ele disse:
31 Vitna ndadandaa‑r kuechi ñuñayiu. Vitna kineꞌe‑r kuiꞌna ñuñayiu, xa ma taxnuni ka‑i nuu ñayiu.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Na katakaa ñaꞌa koio‑s mee‑r, te kada‑r xa jandixa ñaꞌa ntdaa ñayiu mee‑r.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Te xiꞌin tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia janda kuu xa kuú‑ia.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 N‑ka jaꞌan ñayiu:
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 N‑jaꞌan Jesús:
35 Jesus respondeu:
36 Nɨni tuu‑r xiꞌin‑n, io xa jandixa ñaꞌa koio‑n, xa nduu koio mee‑n daꞌya‑r.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Juini kida‑ia kueꞌe milagru xndeꞌa ñayiu Israel, ko dani ña ka jandixa‑i‑ia.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Duꞌa n‑xetnaꞌa nax n‑kidavaꞌa Isaías. Se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu Isaías. Xá n‑kuu kueꞌe kuia n‑kidavaꞌa‑s:
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Xijan kuu xa ña n‑ka kuaꞌa‑i xa jandixa‑i. N‑kidavaꞌa Isaías ɨnka vuelta:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 N‑kida‑ia xa kuaa‑i.
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Duꞌa n‑jaꞌan Isaías, chi n‑xini‑s nax koo hora kixi Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux. N‑kutnuni ini‑s xa taxnuni‑ia, te n‑jaꞌan ndaa‑s xaxeꞌe‑ia.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Ko kueꞌe ñayiu, joon, n‑ka jandixa‑i Jesús. Nde dava se taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka jandixa‑ia. Ko xaxeꞌe se fariseu, te ña n‑ka jaꞌan kanda‑s xa jandixa‑s‑ia, chi ña n‑ka juini‑s xa kineꞌe ñaꞌa koio se fariseu veñuꞌu ñayiu Israel.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chi se taxnuni nuu ñayiu, n‑ka tna ini ka‑s xa koo koio ñayiu xañuꞌu nuu mee‑s, dada xa jaꞌan Ianyuux xa ka kida‑s xavaꞌa.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Hora ijan ni xee n‑jaꞌan Jesús:
44 Jesus disse bem alto:
45 Te ɨɨn ñayiu, nux ndeꞌa ñaꞌa‑i mee‑r, duꞌa ndeꞌa‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Ná kuu luz vaꞌa ka koko kuu mee‑r. Vaa‑r ñuñayiu, xa ntdaa ñayiu ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ma kutuu koio ka‑i nuu nee.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Ɨɨn ñayiu, nux teku‑i tnuꞌu mee‑r, ko ña chinuu‑i nax jaꞌan‑r, te ña ndadandaa‑r‑yɨ. Chi ñatu vaa‑r xa ndadandaa‑r ñayiu, vaa‑r xa dakaku‑r ñayiu, xa maxku kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Ñayiu ña ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ñayiu ña ka chinuu tnuꞌu‑r, ma kaku koio‑i. Kɨu ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io, daa, xiꞌin tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑r, ndadandaa‑ia ñayiu jan.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Chi ñatu jaꞌan‑r tnuꞌu mee‑r. N‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r, te n‑taꞌu tniu mee‑ia nax jaꞌan‑r te na tnuꞌu jaꞌan‑r.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Naꞌa‑r xa nux jandixa ɨɨn ñayiu tnuꞌu taꞌu tniu Taa‑r, te kutuu vaꞌa‑i xiꞌin‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Xijan kuu xa jaꞌan‑r tnuꞌu Taa‑r. Tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑ia nuu mee‑r, tnuꞌu ijan, jaꞌan mee‑r nuu mee‑n.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.