João 12
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ACF
1 Iñu ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te n‑kixee Jesús ñuu nani Betania, ñuu se nani Lázaro. Te Lázaro kuu se n‑xiꞌí te n‑nadandoto Jesús mee‑s.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Te ijan n‑ka kidavaꞌa‑i ndeyu xaxeꞌe Jesús. N‑dakee Tmarta ndeyu, te nukoo Lázaro xiꞌin se xtuu xiꞌin Jesús.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Te ijan María neꞌe dava kilo xaxeꞌen vidi nani nardo. Nardo vaꞌa xa kueꞌe yaꞌu. Ndute nardo jan n‑najini‑i xeꞌe Jesús. Idi dɨkɨ‑i n‑nadayichi‑i xeꞌe‑ia. Te nituꞌu xiti veꞌe jan n‑xeꞌen vidi.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Ko n‑kudeen Judas Iscariote, se kuu daꞌya Simón, nuu María. Juini kuu‑s ɨɨn se dakuaꞌa Jesús, ko se diko Jesús kuu‑s. N‑jaꞌan‑s:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 —¿Nakuenda ña n‑diko‑ro ndute nardo jan xa uni cientu denario, xa juñaꞌa nga‑ro tvini ñayiu ka kundaꞌu?
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Duꞌa ña jaꞌan‑s xaxeꞌe xa juini‑s xa chindee‑s ñayiu kundaꞌu. Duꞌa jaꞌan‑s chi ñaduꞌu kuu‑s. Neꞌe mee‑s tvini se dakuaꞌa Jesús, te tnɨɨ‑s davaꞌa nga tvini juini‑s.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 N‑jaꞌan Jesús nuu Judas:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Ñayiu ka kundaꞌu, xtuu‑i xiꞌin‑n ntdaa kɨu, ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe ñayiu Israel xa tuu Jesús Betania, te ijan n‑ka xee‑i nuu tuu‑ia. N‑ka juini‑i xa jini‑i Jesús, ko dɨuni n‑ka juini‑i xa jini‑i Lázaro, se n‑nadandoto‑ia.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Te n‑ka kida ɨɨn nuu dutu taxnuni xa kaꞌni koio‑s Lázaro tuku.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 Chi xaxeꞌe Lázaro, te ka dandoo ñayiu xa xetniu ñayiu Israel, te ka jandixa‑i Jesús.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Oꞌon ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te ka xee kueꞌe xa kueꞌe ñayiu Jerusalén. N‑ka tekutnuꞌu‑i xa ijan xee Jesús.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 N‑ka xaꞌnde‑i ndaꞌa ñuu kuii, te n‑ka kee‑i Jerusalén, xa jɨn tnaꞌa‑i Jesús dava ichi. N‑ka kana‑i:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 N‑niꞌi Jesús ɨɨn burru, te n‑xe kaa‑ia‑tɨ. Te xá n‑kuu kueꞌe kuia, se n‑ka chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, n‑ka kidavaꞌa‑s xa duꞌa koo. N‑ka chidotnuni‑s:
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Maxku yuꞌu koio ka‑n, ñayiu Jerusalén.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Te hora ijan ni, ña ka kutnuni ini se dakuaꞌa Jesús nax n‑kuu. Ko hora juan ndaa Jesús andɨu, n‑ka najaꞌan‑s xa duꞌa n‑ka kidavaꞌa se n‑chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, te duꞌa n‑yaꞌa.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Te n‑ka jaꞌan ndaa kueꞌe ñayiu ijan xaxeꞌe Jesús. N‑xo tuu‑i xiꞌin‑ia, hora n‑kana‑ia ndi Lázaro xa ndee‑s yau kava, te n‑nadandoto‑ia‑s nuu n‑yɨnduxi‑s.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xa n‑kida Jesús milagru jan, te xaxeꞌe xijan n‑ka xe tnaꞌa‑i‑ia ichi Jerusalén.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Te n‑ka jaꞌan se fariseu, nuu ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Nuu ñayiu n‑ka xeꞌen Jerusalén, xa ndadakaꞌnu‑i viko Paxcua, ijan tnaꞌa uni koon ñayiu griegu, ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 N‑ka kuyatni‑s Slipe, se ñuu nani Betsaida distrito Galilea. Ɨɨn se dakuaꞌa Jesús kuu‑s. N‑ka xijan‑s nuu‑s:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 N‑nanitnaꞌa Slipe xiꞌin Ndrixi, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka jaꞌan se griegu, te nduu‑s juaꞌan xiꞌin‑s xa juñaꞌa‑s Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 N‑jaꞌan Jesús:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ná kuu ɨɨn tata trɨu kuu‑r. Nux ña xate seyɨɨ tata trɨu nuu ñuꞌu, ma kane ni ɨɨn xa kaxi xa koꞌo‑ro. Ko nux jungoio trɨu nuu ñuꞌu, te koo kueꞌe xa kaxi xa koꞌo‑ro. Duꞌa koo xa kuú mee‑r, te kutuu vaꞌa koio mee‑n.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ɨɨn seyɨɨ, nux tuu‑s xa niꞌi‑s ntdaa xa juini‑s, te dakuita‑s ntdaa xa n‑xani ini‑s xa n‑niꞌi‑s. Ko ɨɨn seyɨɨ, nux daxio‑s xa io ñuñayiu xa kunduu‑s xiꞌin Ianyuux, te niꞌi‑s xa kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux andɨu kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ɨɨn seyɨɨ, nux ɨɨn se xinokuechi nuu mee‑r kuu‑s, te io xa kunduu‑s xiꞌin‑r. Nuu kutuu mee‑r, ijan kutuu se xinokuechi nuu‑r tuku. Nux xinokuechi ɨɨn ñayiu nuu‑r, te kadakaꞌnu Taa‑r mee‑i tuku.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 ʼYo loko kueꞌe tnau ini‑r vitna. ¿Nax jaꞌan‑r? ¿Kajan‑r nuu Taa‑r xa dakaku ñaꞌa‑ia, xa maxku yaꞌa‑r kueꞌe vida u? Duꞌa ma kajan‑r, chi vaa‑r xa kada‑r ná io ná juaꞌan tniu n‑taxi‑ia.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Dada n‑jaꞌan‑ia nuu Ianyuux:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Te xyuku kueꞌe ñayiu ijan. N‑ka teku‑i tnuꞌu nde andɨu, te dava‑i n‑ka jaꞌan xa kana dau. Ko dava‑i n‑ka jaꞌan xa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, n‑jaꞌan nuu Jesús.
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 N‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Vitna ndadandaa‑r kuechi ñuñayiu. Vitna kineꞌe‑r kuiꞌna ñuñayiu, xa ma taxnuni ka‑i nuu ñayiu.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Na katakaa ñaꞌa koio‑s mee‑r, te kada‑r xa jandixa ñaꞌa ntdaa ñayiu mee‑r.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Te xiꞌin tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia janda kuu xa kuú‑ia.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 N‑ka jaꞌan ñayiu:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 N‑jaꞌan Jesús:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɨni tuu‑r xiꞌin‑n, io xa jandixa ñaꞌa koio‑n, xa nduu koio mee‑n daꞌya‑r.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Juini kida‑ia kueꞌe milagru xndeꞌa ñayiu Israel, ko dani ña ka jandixa‑i‑ia.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Duꞌa n‑xetnaꞌa nax n‑kidavaꞌa Isaías. Se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu Isaías. Xá n‑kuu kueꞌe kuia n‑kidavaꞌa‑s:
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Xijan kuu xa ña n‑ka kuaꞌa‑i xa jandixa‑i. N‑kidavaꞌa Isaías ɨnka vuelta:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 N‑kida‑ia xa kuaa‑i.
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Duꞌa n‑jaꞌan Isaías, chi n‑xini‑s nax koo hora kixi Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux. N‑kutnuni ini‑s xa taxnuni‑ia, te n‑jaꞌan ndaa‑s xaxeꞌe‑ia.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Ko kueꞌe ñayiu, joon, n‑ka jandixa‑i Jesús. Nde dava se taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka jandixa‑ia. Ko xaxeꞌe se fariseu, te ña n‑ka jaꞌan kanda‑s xa jandixa‑s‑ia, chi ña n‑ka juini‑s xa kineꞌe ñaꞌa koio se fariseu veñuꞌu ñayiu Israel.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chi se taxnuni nuu ñayiu, n‑ka tna ini ka‑s xa koo koio ñayiu xañuꞌu nuu mee‑s, dada xa jaꞌan Ianyuux xa ka kida‑s xavaꞌa.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Hora ijan ni xee n‑jaꞌan Jesús:
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Te ɨɨn ñayiu, nux ndeꞌa ñaꞌa‑i mee‑r, duꞌa ndeꞌa‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ná kuu luz vaꞌa ka koko kuu mee‑r. Vaa‑r ñuñayiu, xa ntdaa ñayiu ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ma kutuu koio ka‑i nuu nee.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ɨɨn ñayiu, nux teku‑i tnuꞌu mee‑r, ko ña chinuu‑i nax jaꞌan‑r, te ña ndadandaa‑r‑yɨ. Chi ñatu vaa‑r xa ndadandaa‑r ñayiu, vaa‑r xa dakaku‑r ñayiu, xa maxku kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ñayiu ña ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ñayiu ña ka chinuu tnuꞌu‑r, ma kaku koio‑i. Kɨu ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io, daa, xiꞌin tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑r, ndadandaa‑ia ñayiu jan.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Chi ñatu jaꞌan‑r tnuꞌu mee‑r. N‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r, te n‑taꞌu tniu mee‑ia nax jaꞌan‑r te na tnuꞌu jaꞌan‑r.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Naꞌa‑r xa nux jandixa ɨɨn ñayiu tnuꞌu taꞌu tniu Taa‑r, te kutuu vaꞌa‑i xiꞌin‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Xijan kuu xa jaꞌan‑r tnuꞌu Taa‑r. Tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑ia nuu mee‑r, tnuꞌu ijan, jaꞌan mee‑r nuu mee‑n.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.