João 12
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Iñu ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te n‑kixee Jesús ñuu nani Betania, ñuu se nani Lázaro. Te Lázaro kuu se n‑xiꞌí te n‑nadandoto Jesús mee‑s.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Te ijan n‑ka kidavaꞌa‑i ndeyu xaxeꞌe Jesús. N‑dakee Tmarta ndeyu, te nukoo Lázaro xiꞌin se xtuu xiꞌin Jesús.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Te ijan María neꞌe dava kilo xaxeꞌen vidi nani nardo. Nardo vaꞌa xa kueꞌe yaꞌu. Ndute nardo jan n‑najini‑i xeꞌe Jesús. Idi dɨkɨ‑i n‑nadayichi‑i xeꞌe‑ia. Te nituꞌu xiti veꞌe jan n‑xeꞌen vidi.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Ko n‑kudeen Judas Iscariote, se kuu daꞌya Simón, nuu María. Juini kuu‑s ɨɨn se dakuaꞌa Jesús, ko se diko Jesús kuu‑s. N‑jaꞌan‑s:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 —¿Nakuenda ña n‑diko‑ro ndute nardo jan xa uni cientu denario, xa juñaꞌa nga‑ro tvini ñayiu ka kundaꞌu?
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Duꞌa ña jaꞌan‑s xaxeꞌe xa juini‑s xa chindee‑s ñayiu kundaꞌu. Duꞌa jaꞌan‑s chi ñaduꞌu kuu‑s. Neꞌe mee‑s tvini se dakuaꞌa Jesús, te tnɨɨ‑s davaꞌa nga tvini juini‑s.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 N‑jaꞌan Jesús nuu Judas:
7 Mas Jesus disse:
8 Ñayiu ka kundaꞌu, xtuu‑i xiꞌin‑n ntdaa kɨu, ko mee‑r, ma kutuu ka‑r xiꞌin‑n.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe ñayiu Israel xa tuu Jesús Betania, te ijan n‑ka xee‑i nuu tuu‑ia. N‑ka juini‑i xa jini‑i Jesús, ko dɨuni n‑ka juini‑i xa jini‑i Lázaro, se n‑nadandoto‑ia.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Te n‑ka kida ɨɨn nuu dutu taxnuni xa kaꞌni koio‑s Lázaro tuku.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Chi xaxeꞌe Lázaro, te ka dandoo ñayiu xa xetniu ñayiu Israel, te ka jandixa‑i Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Oꞌon ka kɨu juini xa xee viko Paxcua, te ka xee kueꞌe xa kueꞌe ñayiu Jerusalén. N‑ka tekutnuꞌu‑i xa ijan xee Jesús.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 N‑ka xaꞌnde‑i ndaꞌa ñuu kuii, te n‑ka kee‑i Jerusalén, xa jɨn tnaꞌa‑i Jesús dava ichi. N‑ka kana‑i:
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 N‑niꞌi Jesús ɨɨn burru, te n‑xe kaa‑ia‑tɨ. Te xá n‑kuu kueꞌe kuia, se n‑ka chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, n‑ka kidavaꞌa‑s xa duꞌa koo. N‑ka chidotnuni‑s:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Maxku yuꞌu koio ka‑n, ñayiu Jerusalén.
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Te hora ijan ni, ña ka kutnuni ini se dakuaꞌa Jesús nax n‑kuu. Ko hora juan ndaa Jesús andɨu, n‑ka najaꞌan‑s xa duꞌa n‑ka kidavaꞌa se n‑chidotnuni tnuꞌu Ianyuux, te duꞌa n‑yaꞌa.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Te n‑ka jaꞌan ndaa kueꞌe ñayiu ijan xaxeꞌe Jesús. N‑xo tuu‑i xiꞌin‑ia, hora n‑kana‑ia ndi Lázaro xa ndee‑s yau kava, te n‑nadandoto‑ia‑s nuu n‑yɨnduxi‑s.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 N‑ka tekutnuꞌu kueꞌe xa kueꞌe ñayiu xa n‑kida Jesús milagru jan, te xaxeꞌe xijan n‑ka xe tnaꞌa‑i‑ia ichi Jerusalén.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Te n‑ka jaꞌan se fariseu, nuu ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Nuu ñayiu n‑ka xeꞌen Jerusalén, xa ndadakaꞌnu‑i viko Paxcua, ijan tnaꞌa uni koon ñayiu griegu, ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 N‑ka kuyatni‑s Slipe, se ñuu nani Betsaida distrito Galilea. Ɨɨn se dakuaꞌa Jesús kuu‑s. N‑ka xijan‑s nuu‑s:
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 N‑nanitnaꞌa Slipe xiꞌin Ndrixi, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka jaꞌan se griegu, te nduu‑s juaꞌan xiꞌin‑s xa juñaꞌa‑s Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 N‑jaꞌan Jesús:
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ná kuu ɨɨn tata trɨu kuu‑r. Nux ña xate seyɨɨ tata trɨu nuu ñuꞌu, ma kane ni ɨɨn xa kaxi xa koꞌo‑ro. Ko nux jungoio trɨu nuu ñuꞌu, te koo kueꞌe xa kaxi xa koꞌo‑ro. Duꞌa koo xa kuú mee‑r, te kutuu vaꞌa koio mee‑n.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Ɨɨn seyɨɨ, nux tuu‑s xa niꞌi‑s ntdaa xa juini‑s, te dakuita‑s ntdaa xa n‑xani ini‑s xa n‑niꞌi‑s. Ko ɨɨn seyɨɨ, nux daxio‑s xa io ñuñayiu xa kunduu‑s xiꞌin Ianyuux, te niꞌi‑s xa kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux andɨu kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Ɨɨn seyɨɨ, nux ɨɨn se xinokuechi nuu mee‑r kuu‑s, te io xa kunduu‑s xiꞌin‑r. Nuu kutuu mee‑r, ijan kutuu se xinokuechi nuu‑r tuku. Nux xinokuechi ɨɨn ñayiu nuu‑r, te kadakaꞌnu Taa‑r mee‑i tuku.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 ʼYo loko kueꞌe tnau ini‑r vitna. ¿Nax jaꞌan‑r? ¿Kajan‑r nuu Taa‑r xa dakaku ñaꞌa‑ia, xa maxku yaꞌa‑r kueꞌe vida u? Duꞌa ma kajan‑r, chi vaa‑r xa kada‑r ná io ná juaꞌan tniu n‑taxi‑ia.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Dada n‑jaꞌan‑ia nuu Ianyuux:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Te xyuku kueꞌe ñayiu ijan. N‑ka teku‑i tnuꞌu nde andɨu, te dava‑i n‑ka jaꞌan xa kana dau. Ko dava‑i n‑ka jaꞌan xa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, n‑jaꞌan nuu Jesús.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 N‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
30 Então Jesus explicou:
31 Vitna ndadandaa‑r kuechi ñuñayiu. Vitna kineꞌe‑r kuiꞌna ñuñayiu, xa ma taxnuni ka‑i nuu ñayiu.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Na katakaa ñaꞌa koio‑s mee‑r, te kada‑r xa jandixa ñaꞌa ntdaa ñayiu mee‑r.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Te xiꞌin tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia janda kuu xa kuú‑ia.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 N‑ka jaꞌan ñayiu:
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 N‑jaꞌan Jesús:
35 Jesus respondeu:
36 Nɨni tuu‑r xiꞌin‑n, io xa jandixa ñaꞌa koio‑n, xa nduu koio mee‑n daꞌya‑r.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Juini kida‑ia kueꞌe milagru xndeꞌa ñayiu Israel, ko dani ña ka jandixa‑i‑ia.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Duꞌa n‑xetnaꞌa nax n‑kidavaꞌa Isaías. Se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu Isaías. Xá n‑kuu kueꞌe kuia n‑kidavaꞌa‑s:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Xijan kuu xa ña n‑ka kuaꞌa‑i xa jandixa‑i. N‑kidavaꞌa Isaías ɨnka vuelta:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 N‑kida‑ia xa kuaa‑i.
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Duꞌa n‑jaꞌan Isaías, chi n‑xini‑s nax koo hora kixi Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux. N‑kutnuni ini‑s xa taxnuni‑ia, te n‑jaꞌan ndaa‑s xaxeꞌe‑ia.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Ko kueꞌe ñayiu, joon, n‑ka jandixa‑i Jesús. Nde dava se taxnuni nuu ñayiu Israel n‑ka jandixa‑ia. Ko xaxeꞌe se fariseu, te ña n‑ka jaꞌan kanda‑s xa jandixa‑s‑ia, chi ña n‑ka juini‑s xa kineꞌe ñaꞌa koio se fariseu veñuꞌu ñayiu Israel.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chi se taxnuni nuu ñayiu, n‑ka tna ini ka‑s xa koo koio ñayiu xañuꞌu nuu mee‑s, dada xa jaꞌan Ianyuux xa ka kida‑s xavaꞌa.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Hora ijan ni xee n‑jaꞌan Jesús:
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Te ɨɨn ñayiu, nux ndeꞌa ñaꞌa‑i mee‑r, duꞌa ndeꞌa‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ná kuu luz vaꞌa ka koko kuu mee‑r. Vaa‑r ñuñayiu, xa ntdaa ñayiu ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ma kutuu koio ka‑i nuu nee.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ɨɨn ñayiu, nux teku‑i tnuꞌu mee‑r, ko ña chinuu‑i nax jaꞌan‑r, te ña ndadandaa‑r‑yɨ. Chi ñatu vaa‑r xa ndadandaa‑r ñayiu, vaa‑r xa dakaku‑r ñayiu, xa maxku kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Ñayiu ña ka jandixa ñaꞌa mee‑r, ñayiu ña ka chinuu tnuꞌu‑r, ma kaku koio‑i. Kɨu ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io, daa, xiꞌin tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑r, ndadandaa‑ia ñayiu jan.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Chi ñatu jaꞌan‑r tnuꞌu mee‑r. N‑tundaꞌa ñaꞌa Taa‑r, te n‑taꞌu tniu mee‑ia nax jaꞌan‑r te na tnuꞌu jaꞌan‑r.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Naꞌa‑r xa nux jandixa ɨɨn ñayiu tnuꞌu taꞌu tniu Taa‑r, te kutuu vaꞌa‑i xiꞌin‑ia kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Xijan kuu xa jaꞌan‑r tnuꞌu Taa‑r. Tnuꞌu n‑jaꞌan mee‑ia nuu mee‑r, tnuꞌu ijan, jaꞌan mee‑r nuu mee‑n.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.