Atos 27
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑ka xino ini‑s xa tundaꞌa‑s Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu xa kixi koio‑s Italia. N‑ka tnɨɨ koio‑s barcu. N‑xeka ɨɨn centurión nani Skuliu Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu. Centurión Batallón Emperador kuu‑s.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Diko nga xa kee ɨɨn barcu n‑kee Adramitio xa kixi‑i yuꞌu mar Asia. N‑ka keé‑da barcu jan. Aristarco nani ɨɨn se tnaꞌa nuu se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi. Se distrito Macedonia kuu‑s. Tesalónica nani ñuu‑s.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da yuꞌu ñuu Sidón. Vaꞌa n‑kida Skuliu chi n‑xejoon‑s xa n‑xitoniꞌni Spalu ñayiu xini tnaꞌa xiꞌin‑s xa n‑ka xiaꞌan‑i xa n‑ndoñuꞌu‑s.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 N‑ka ndee‑da Sidón; vaxi koio‑da xiꞌin barcu yatni yuꞌu isla Chipre xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi barcu jan.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 N‑ka yaꞌa ndaa‑da yatni yuꞌu mar io yatni Cilicia xiꞌin Panfilia, te n‑ka kixee‑da distrito Licia, te n‑nujuiin barcu ñuu nani Mira. N‑ka nane‑da barcu ijan.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Mira jan n‑niꞌi Skuliu ɨɨn barcu Alejandría vaxi Italia. N‑jaꞌan‑s xa na keé koio‑da barcu ijan, te n‑ka keé‑da.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Jeen kɨu n‑xika barcu jan. Ñatu n‑kuu xa kaka yachi‑i xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi‑i. Kuee xa kuee, dada n‑ka kixee‑da yatni nuu nani Gnido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi do nuu vaxi koio‑da ña n‑kuu ka kixi‑da do nuu n‑xio xa yaꞌa‑da, ko n‑ka kixee‑da isla nani Creta, te n‑ka xiko nduu‑da país jan xa n‑ka yaꞌa‑da Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ñatu n‑kuu xa dakaka yachi koio‑s barcu xaxeꞌe xa dani kane tachi jan. Nikanduu yuꞌu mar Creta jan n‑ka kixi‑da, te n‑ka kixee‑da ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa (Buenos Puertos) yatni nuu katuu ñuu nani Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Yo kueꞌe tiempo n‑ka dakuita‑da. Io kuu xa vaxi koio‑da xaxeꞌe xa n‑kuyatni yoo vixi, te n‑yaꞌa kɨu ñatu xaxi ñayiu Israel xaxeꞌe xa xneꞌe ii‑i. Xaxeꞌe xa yo io kuu, xiaꞌan Spalu nuu se ka dakaka barcu jan xiꞌin nuu centurión jan:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 —Dito, yo io kuu xa vaxi‑ro. Dakuita‑ro barcu ya xiꞌin xa ndido‑i, te ñadu ni xaꞌa kuita chi nde mee‑ro kuú.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Juini daa n‑jaꞌan Spalu ñatu n‑jandixa ñaꞌa centurión jan chi naa xa n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan Spalu n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan se kuu xtoꞌo barcu jan xiꞌin se taxnuni nuu se ka dakaka barcu jan.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Xaxeꞌe xa ñatu io vaꞌa yuꞌu mar ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa jan xa kunukoo barcu jan yoo vixi, xijan kuu xa nadaa nga‑s ndoñuꞌu xa ntdaa‑s jaꞌan xa vaꞌa ka nux na kixi naꞌi koio‑da, te na kadayɨka se ka dakaka barcu jan xa na kixee koio‑da ɨnka ñuu país Creta jan. N‑ka kendoo‑s xa kunukoo barcu ijan yoo vixi. Fenice nani ñuu ijan. Do nuu keé ngandii ndeꞌa yuꞌu mar ñuu ijan.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 N‑ka jaꞌan‑s xa vatuka kixi naꞌi koio‑da chi n‑ka xani ini‑s xa ña tuu nax yaꞌa xaxeꞌe xa n‑nukuita kane vii tachi xajan‑i do norte. N‑ka natava‑s ancla xa na nakaka barcu jan, te vaxi naꞌi koio‑da nikanduu yuꞌu mar Creta jan.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Dijan xaku n‑kuu kane vii tachi xajan‑i do norte, te n‑kane ndeꞌe tachi xajan‑i do suroeste, te n‑ñuꞌu‑i barcu jan.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 N‑kixeꞌe ndeka‑i barcu jan juaꞌan. Xaxeꞌe xa ña ndaku xa kixi ka‑i do nuu vaxi‑i, n‑ka xejoon‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 N‑ka yaꞌa‑da do sur isla nani Clauda nuu yɨndido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi jan, ndaꞌu n‑ka yaꞌa‑da xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi dakaku ñayiu.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi jan, n‑ka xetniu se ka dakaka barcu yoꞌo xa n‑ka duku‑s barcu kaꞌnu jan xa maxku ñaꞌa tnanu. Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa jɨꞌɨn‑i nuu kaa ñuꞌu kuchi nuu nani Sirte te nduxi‑i ijan, xijan kuu xa n‑ka natuniꞌno‑s daꞌma barcu jan xa maxku kaka niꞌi ka‑i. N‑ka xejoon ntuku‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Kɨu kuu uu ndeꞌe ka ntuku kane tachi, te ndeꞌe xendita barcu jan. Xaxeꞌe xa daa ntuku kuu n‑ka kixeꞌe‑s xa ka dakeé‑s xa ndido barcu jan nuu mar.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Te kɨu kuu uni xiꞌin ndaꞌa mee‑s n‑ka dakeé‑s ndatniu xetniu barcu hora xika‑i nuu mar xa nduñama ka‑i.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Jeen kɨu ña n‑ka xini‑da ngandii ni chudini. Xaxeꞌe xa yo ndeꞌe kane tachi te ndeꞌe n‑juun dau ñatuka n‑ka ñu ini‑da xa kaku koio‑da.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Jeen kɨu n‑kuu ña tuu nax ka xaxi‑da. Ijan dada n‑ndojuiin Spalu nuu‑da ntdaa‑da, te n‑jaꞌan‑s:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Juini daa n‑kuu, ko maxku yoo‑n chi ini ka, chi ni ɨɨn‑ro ma kuú. Diko ni barcu ya kuita.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Xini‑da xa duꞌa yaꞌa chi ingini n‑ki kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, Ia ndeka ñaꞌa mee‑da, te xinokuechi‑da nuu‑ia.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 N‑jaꞌan ángel jan nuu‑da: “Maxku yuꞌu‑n, Palu, chi io xa jɨꞌɨn‑n nuu Emperador. Xaxeꞌe ndoꞌo dakaku Ianyuux ntdaa se xñuꞌu xiꞌin‑n barcu ya”, kuu‑ia.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Xijan kuu xa koo kaꞌnu anu koio‑n. Xaxeꞌe xa kukanu ini‑da Ianyuux, jandixa‑da xa ndaa yaꞌa ná n‑jaꞌan ángel nuu‑da.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Diko ni xa kandeka tachi barcu ya jɨꞌɨn ɨɨn isla, te nduxi‑i ijan —kuu Spalu, n‑jaꞌan‑s.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Nu xaꞌun kɨu dada n‑ka kixee‑da mar nani Adria. Nde yaꞌa nde ijan ndeka ñaꞌa tachi juaꞌan. Naxa niu dava n‑ka tutnuni ini se ka dakaka barcu jan xa vax kuyatni koio‑da yuꞌu mar jan.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 N‑ka dakeé‑s yoꞌo nuu ndute xa jini‑s nuu nadaa ndaꞌa kunu kaa‑té, te n‑ka xini‑s xa oko ndaꞌa kunu kaa‑té. N‑xika ka barcu jan itaꞌu, te n‑ka dakeé ntuku‑s yoꞌo jan ɨnka vuelta. N‑ka xendaꞌa‑s, te n‑ka xini‑s xa xaꞌun ndaꞌa kunu kaa‑té ijan.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa kajuꞌun tnaꞌa barcu jan xiꞌin toto xndaa nuu mar, xijan kuu xa n‑ka dakeé‑s koon ancla nuu mar do yata barcu jan xa na nujuiin‑i, te n‑ka xo ndetu‑s xa na tuu chi n‑ka yuꞌu‑s na ñaꞌa yaꞌa koio‑s.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Xaxeꞌe xa n‑juini se ka dakaka barcu jan xa dakaku‑s mee‑s n‑ka nukuita‑s ka dandeé‑s barcu luchi dakaku ñayiu nuu mar. N‑ka kida nga‑s xa ancla ka dandeé‑s nuu mar do nuu barcu jan, ko ña ndaa.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Xaxeꞌe xa daa ka kida se ijan, xiaꞌan Spalu nuu centurión xiꞌin nuu soldado‑s:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ijan dada n‑ka xaꞌnde soldado jan yoꞌo ndijun barcu luchi dakaku ñayiu, te n‑ka dayaa‑s xa juan keé‑i nuu mar.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ntanene ka n‑jaꞌan Spalu xa kaxi koio‑da. N‑jaꞌan‑s nuu‑da ntdaa‑da:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Xijan taꞌu‑da nuu‑n xa kaxi koio‑n chi ndoñuꞌu xa kaxi koio‑n na kuaꞌa na kundito‑n, chi ni ɨɨn‑ro ña tuu nax yaꞌa.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Spalu tnuꞌu yaꞌa, n‑tnɨɨ‑s ɨɨn tila te n‑jaꞌan‑s xa n‑kutaꞌu‑s nuu Ianyuux nuu‑da ntdaa‑da. Ijan dada n‑taꞌu‑s tila jan te n‑nukuita‑s xaxi‑s.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ijan dada n‑ka kukaꞌnu anu dava ka se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi, te n‑ka xaxi‑s tuku.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Uu cientu uni diko xaun ɨɨn‑da xa ntdaa‑da.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xaxi‑da xa nde n‑ka chitu xiti‑da, n‑ka dakeé‑s trɨu ndido barcu jan nuu mar xa na nduñama ka‑i.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Nu n‑tuu, te n‑ka xini se ka dakaka barcu jan ñuꞌu yichi, ko ñayo‑s n‑ka najini ijan, ko n‑ka xini‑s xa n‑kuyatni‑s yuꞌu mar. N‑ka kida ɨnuu‑s xa dakaka koio ka‑s barcu jan jɨꞌɨn nu ma ndaku‑s xa xee koio‑s yuꞌu mar jan.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 N‑ka xaꞌnde‑s yoꞌo xndijun ancla, te n‑ka dandoo‑s nuu mar. Dɨuni n‑ka dataya‑s yutnu xetniu‑ro xa dakaka‑ro barcu. Ijan dada n‑ka nakata‑s daꞌma nuu yutnu xndodo nuu barcu jan xa na kaka‑i kixi yuꞌu mar jan.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ijan dada n‑xee‑i nuu n‑kɨu‑i meꞌñu uu nuu xika ndute xiti mar, te n‑xee‑i nuu io ñuꞌu kuchi. Ijan n‑nduxi nuu‑i. Ña n‑kuu ka xa kaka ka‑i. N‑kixeꞌe kukuechi diu‑i juaꞌan xaxeꞌe xa yo ndeꞌe tuxindee ñaꞌa ndute.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 N‑ka juini soldado xa kaꞌni koio‑sɨ presu xndeka‑s vaxi, xa maxku yoo se ijan kadanadari nuu ndute te kunu koio‑s,
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 ko ñatu n‑xejoon centurión chi n‑juini‑s xa kakú Spalu xa kuú‑s. N‑taꞌu tniu‑s xa se ka tuꞌa xa kada nadari‑s, kiꞌna ka‑s na keé koio nuu ndute xa na xee koio‑s nde nuu ñuꞌu yichi,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 te se ña ka tuꞌa xa kadanadari‑s, na nkodotuu koio‑s nuu yutnu n‑ñuꞌu xiti barcu jan xiꞌin ntaka yutnu n‑kee xa n‑tnanu‑i xa kandijun‑s se n‑ka xe juindodo nuu. Duꞌa n‑ka kida‑da xa n‑ka kakú‑da ntdaa‑da xa kuú‑da, te n‑ka xee‑da ɨɨn isla.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.