Atos 27

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 N‑ka xino ini‑s xa tundaꞌa‑s Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu xa kixi koio‑s Italia. N‑ka tnɨɨ koio‑s barcu. N‑xeka ɨɨn centurión nani Skuliu Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu. Centurión Batallón Emperador kuu‑s.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Diko nga xa kee ɨɨn barcu n‑kee Adramitio xa kixi‑i yuꞌu mar Asia. N‑ka keé‑da barcu jan. Aristarco nani ɨɨn se tnaꞌa nuu se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi. Se distrito Macedonia kuu‑s. Tesalónica nani ñuu‑s.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da yuꞌu ñuu Sidón. Vaꞌa n‑kida Skuliu chi n‑xejoon‑s xa n‑xitoniꞌni Spalu ñayiu xini tnaꞌa xiꞌin‑s xa n‑ka xiaꞌan‑i xa n‑ndoñuꞌu‑s.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 N‑ka ndee‑da Sidón; vaxi koio‑da xiꞌin barcu yatni yuꞌu isla Chipre xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi barcu jan.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 N‑ka yaꞌa ndaa‑da yatni yuꞌu mar io yatni Cilicia xiꞌin Panfilia, te n‑ka kixee‑da distrito Licia, te n‑nujuiin barcu ñuu nani Mira. N‑ka nane‑da barcu ijan.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Mira jan n‑niꞌi Skuliu ɨɨn barcu Alejandría vaxi Italia. N‑jaꞌan‑s xa na keé koio‑da barcu ijan, te n‑ka keé‑da.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Jeen kɨu n‑xika barcu jan. Ñatu n‑kuu xa kaka yachi‑i xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi‑i. Kuee xa kuee, dada n‑ka kixee‑da yatni nuu nani Gnido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi do nuu vaxi koio‑da ña n‑kuu ka kixi‑da do nuu n‑xio xa yaꞌa‑da, ko n‑ka kixee‑da isla nani Creta, te n‑ka xiko nduu‑da país jan xa n‑ka yaꞌa‑da Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ñatu n‑kuu xa dakaka yachi koio‑s barcu xaxeꞌe xa dani kane tachi jan. Nikanduu yuꞌu mar Creta jan n‑ka kixi‑da, te n‑ka kixee‑da ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa (Buenos Puertos) yatni nuu katuu ñuu nani Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Yo kueꞌe tiempo n‑ka dakuita‑da. Io kuu xa vaxi koio‑da xaxeꞌe xa n‑kuyatni yoo vixi, te n‑yaꞌa kɨu ñatu xaxi ñayiu Israel xaxeꞌe xa xneꞌe ii‑i. Xaxeꞌe xa yo io kuu, xiaꞌan Spalu nuu se ka dakaka barcu jan xiꞌin nuu centurión jan:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Dito, yo io kuu xa vaxi‑ro. Dakuita‑ro barcu ya xiꞌin xa ndido‑i, te ñadu ni xaꞌa kuita chi nde mee‑ro kuú.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Juini daa n‑jaꞌan Spalu ñatu n‑jandixa ñaꞌa centurión jan chi naa xa n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan Spalu n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan se kuu xtoꞌo barcu jan xiꞌin se taxnuni nuu se ka dakaka barcu jan.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Xaxeꞌe xa ñatu io vaꞌa yuꞌu mar ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa jan xa kunukoo barcu jan yoo vixi, xijan kuu xa nadaa nga‑s ndoñuꞌu xa ntdaa‑s jaꞌan xa vaꞌa ka nux na kixi naꞌi koio‑da, te na kadayɨka se ka dakaka barcu jan xa na kixee koio‑da ɨnka ñuu país Creta jan. N‑ka kendoo‑s xa kunukoo barcu ijan yoo vixi. Fenice nani ñuu ijan. Do nuu keé ngandii ndeꞌa yuꞌu mar ñuu ijan.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 N‑ka jaꞌan‑s xa vatuka kixi naꞌi koio‑da chi n‑ka xani ini‑s xa ña tuu nax yaꞌa xaxeꞌe xa n‑nukuita kane vii tachi xajan‑i do norte. N‑ka natava‑s ancla xa na nakaka barcu jan, te vaxi naꞌi koio‑da nikanduu yuꞌu mar Creta jan.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Dijan xaku n‑kuu kane vii tachi xajan‑i do norte, te n‑kane ndeꞌe tachi xajan‑i do suroeste, te n‑ñuꞌu‑i barcu jan.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 N‑kixeꞌe ndeka‑i barcu jan juaꞌan. Xaxeꞌe xa ña ndaku xa kixi ka‑i do nuu vaxi‑i, n‑ka xejoon‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 N‑ka yaꞌa‑da do sur isla nani Clauda nuu yɨndido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi jan, ndaꞌu n‑ka yaꞌa‑da xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi dakaku ñayiu.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi jan, n‑ka xetniu se ka dakaka barcu yoꞌo xa n‑ka duku‑s barcu kaꞌnu jan xa maxku ñaꞌa tnanu. Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa jɨꞌɨn‑i nuu kaa ñuꞌu kuchi nuu nani Sirte te nduxi‑i ijan, xijan kuu xa n‑ka natuniꞌno‑s daꞌma barcu jan xa maxku kaka niꞌi ka‑i. N‑ka xejoon ntuku‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Kɨu kuu uu ndeꞌe ka ntuku kane tachi, te ndeꞌe xendita barcu jan. Xaxeꞌe xa daa ntuku kuu n‑ka kixeꞌe‑s xa ka dakeé‑s xa ndido barcu jan nuu mar.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Te kɨu kuu uni xiꞌin ndaꞌa mee‑s n‑ka dakeé‑s ndatniu xetniu barcu hora xika‑i nuu mar xa nduñama ka‑i.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Jeen kɨu ña n‑ka xini‑da ngandii ni chudini. Xaxeꞌe xa yo ndeꞌe kane tachi te ndeꞌe n‑juun dau ñatuka n‑ka ñu ini‑da xa kaku koio‑da.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Jeen kɨu n‑kuu ña tuu nax ka xaxi‑da. Ijan dada n‑ndojuiin Spalu nuu‑da ntdaa‑da, te n‑jaꞌan‑s:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Juini daa n‑kuu, ko maxku yoo‑n chi ini ka, chi ni ɨɨn‑ro ma kuú. Diko ni barcu ya kuita.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Xini‑da xa duꞌa yaꞌa chi ingini n‑ki kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, Ia ndeka ñaꞌa mee‑da, te xinokuechi‑da nuu‑ia.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 N‑jaꞌan ángel jan nuu‑da: “Maxku yuꞌu‑n, Palu, chi io xa jɨꞌɨn‑n nuu Emperador. Xaxeꞌe ndoꞌo dakaku Ianyuux ntdaa se xñuꞌu xiꞌin‑n barcu ya”, kuu‑ia.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Xijan kuu xa koo kaꞌnu anu koio‑n. Xaxeꞌe xa kukanu ini‑da Ianyuux, jandixa‑da xa ndaa yaꞌa ná n‑jaꞌan ángel nuu‑da.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Diko ni xa kandeka tachi barcu ya jɨꞌɨn ɨɨn isla, te nduxi‑i ijan —kuu Spalu, n‑jaꞌan‑s.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nu xaꞌun kɨu dada n‑ka kixee‑da mar nani Adria. Nde yaꞌa nde ijan ndeka ñaꞌa tachi juaꞌan. Naxa niu dava n‑ka tutnuni ini se ka dakaka barcu jan xa vax kuyatni koio‑da yuꞌu mar jan.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 N‑ka dakeé‑s yoꞌo nuu ndute xa jini‑s nuu nadaa ndaꞌa kunu kaa‑té, te n‑ka xini‑s xa oko ndaꞌa kunu kaa‑té. N‑xika ka barcu jan itaꞌu, te n‑ka dakeé ntuku‑s yoꞌo jan ɨnka vuelta. N‑ka xendaꞌa‑s, te n‑ka xini‑s xa xaꞌun ndaꞌa kunu kaa‑té ijan.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa kajuꞌun tnaꞌa barcu jan xiꞌin toto xndaa nuu mar, xijan kuu xa n‑ka dakeé‑s koon ancla nuu mar do yata barcu jan xa na nujuiin‑i, te n‑ka xo ndetu‑s xa na tuu chi n‑ka yuꞌu‑s na ñaꞌa yaꞌa koio‑s.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Xaxeꞌe xa n‑juini se ka dakaka barcu jan xa dakaku‑s mee‑s n‑ka nukuita‑s ka dandeé‑s barcu luchi dakaku ñayiu nuu mar. N‑ka kida nga‑s xa ancla ka dandeé‑s nuu mar do nuu barcu jan, ko ña ndaa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Xaxeꞌe xa daa ka kida se ijan, xiaꞌan Spalu nuu centurión xiꞌin nuu soldado‑s:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ijan dada n‑ka xaꞌnde soldado jan yoꞌo ndijun barcu luchi dakaku ñayiu, te n‑ka dayaa‑s xa juan keé‑i nuu mar.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ntanene ka n‑jaꞌan Spalu xa kaxi koio‑da. N‑jaꞌan‑s nuu‑da ntdaa‑da:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Xijan taꞌu‑da nuu‑n xa kaxi koio‑n chi ndoñuꞌu xa kaxi koio‑n na kuaꞌa na kundito‑n, chi ni ɨɨn‑ro ña tuu nax yaꞌa.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Spalu tnuꞌu yaꞌa, n‑tnɨɨ‑s ɨɨn tila te n‑jaꞌan‑s xa n‑kutaꞌu‑s nuu Ianyuux nuu‑da ntdaa‑da. Ijan dada n‑taꞌu‑s tila jan te n‑nukuita‑s xaxi‑s.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ijan dada n‑ka kukaꞌnu anu dava ka se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi, te n‑ka xaxi‑s tuku.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Uu cientu uni diko xaun ɨɨn‑da xa ntdaa‑da.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xaxi‑da xa nde n‑ka chitu xiti‑da, n‑ka dakeé‑s trɨu ndido barcu jan nuu mar xa na nduñama ka‑i.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nu n‑tuu, te n‑ka xini se ka dakaka barcu jan ñuꞌu yichi, ko ñayo‑s n‑ka najini ijan, ko n‑ka xini‑s xa n‑kuyatni‑s yuꞌu mar. N‑ka kida ɨnuu‑s xa dakaka koio ka‑s barcu jan jɨꞌɨn nu ma ndaku‑s xa xee koio‑s yuꞌu mar jan.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 N‑ka xaꞌnde‑s yoꞌo xndijun ancla, te n‑ka dandoo‑s nuu mar. Dɨuni n‑ka dataya‑s yutnu xetniu‑ro xa dakaka‑ro barcu. Ijan dada n‑ka nakata‑s daꞌma nuu yutnu xndodo nuu barcu jan xa na kaka‑i kixi yuꞌu mar jan.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ijan dada n‑xee‑i nuu n‑kɨu‑i meꞌñu uu nuu xika ndute xiti mar, te n‑xee‑i nuu io ñuꞌu kuchi. Ijan n‑nduxi nuu‑i. Ña n‑kuu ka xa kaka ka‑i. N‑kixeꞌe kukuechi diu‑i juaꞌan xaxeꞌe xa yo ndeꞌe tuxindee ñaꞌa ndute.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 N‑ka juini soldado xa kaꞌni koio‑sɨ presu xndeka‑s vaxi, xa maxku yoo se ijan kadanadari nuu ndute te kunu koio‑s,
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 ko ñatu n‑xejoon centurión chi n‑juini‑s xa kakú Spalu xa kuú‑s. N‑taꞌu tniu‑s xa se ka tuꞌa xa kada nadari‑s, kiꞌna ka‑s na keé koio nuu ndute xa na xee koio‑s nde nuu ñuꞌu yichi,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 te se ña ka tuꞌa xa kadanadari‑s, na nkodotuu koio‑s nuu yutnu n‑ñuꞌu xiti barcu jan xiꞌin ntaka yutnu n‑kee xa n‑tnanu‑i xa kandijun‑s se n‑ka xe juindodo nuu. Duꞌa n‑ka kida‑da xa n‑ka kakú‑da ntdaa‑da xa kuú‑da, te n‑ka xee‑da ɨɨn isla.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.