Atos 27

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N‑ka xino ini‑s xa tundaꞌa‑s Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu xa kixi koio‑s Italia. N‑ka tnɨɨ koio‑s barcu. N‑xeka ɨɨn centurión nani Skuliu Spalu xiꞌin dava ka se xyɨndiꞌu. Centurión Batallón Emperador kuu‑s.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Diko nga xa kee ɨɨn barcu n‑kee Adramitio xa kixi‑i yuꞌu mar Asia. N‑ka keé‑da barcu jan. Aristarco nani ɨɨn se tnaꞌa nuu se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi. Se distrito Macedonia kuu‑s. Tesalónica nani ñuu‑s.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da yuꞌu ñuu Sidón. Vaꞌa n‑kida Skuliu chi n‑xejoon‑s xa n‑xitoniꞌni Spalu ñayiu xini tnaꞌa xiꞌin‑s xa n‑ka xiaꞌan‑i xa n‑ndoñuꞌu‑s.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 N‑ka ndee‑da Sidón; vaxi koio‑da xiꞌin barcu yatni yuꞌu isla Chipre xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi barcu jan.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 N‑ka yaꞌa ndaa‑da yatni yuꞌu mar io yatni Cilicia xiꞌin Panfilia, te n‑ka kixee‑da distrito Licia, te n‑nujuiin barcu ñuu nani Mira. N‑ka nane‑da barcu ijan.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Mira jan n‑niꞌi Skuliu ɨɨn barcu Alejandría vaxi Italia. N‑jaꞌan‑s xa na keé koio‑da barcu ijan, te n‑ka keé‑da.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jeen kɨu n‑xika barcu jan. Ñatu n‑kuu xa kaka yachi‑i xaxeꞌe xa kane tachi do nuu vaxi‑i. Kuee xa kuee, dada n‑ka kixee‑da yatni nuu nani Gnido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi do nuu vaxi koio‑da ña n‑kuu ka kixi‑da do nuu n‑xio xa yaꞌa‑da, ko n‑ka kixee‑da isla nani Creta, te n‑ka xiko nduu‑da país jan xa n‑ka yaꞌa‑da Salmón.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ñatu n‑kuu xa dakaka yachi koio‑s barcu xaxeꞌe xa dani kane tachi jan. Nikanduu yuꞌu mar Creta jan n‑ka kixi‑da, te n‑ka kixee‑da ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa (Buenos Puertos) yatni nuu katuu ñuu nani Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Yo kueꞌe tiempo n‑ka dakuita‑da. Io kuu xa vaxi koio‑da xaxeꞌe xa n‑kuyatni yoo vixi, te n‑yaꞌa kɨu ñatu xaxi ñayiu Israel xaxeꞌe xa xneꞌe ii‑i. Xaxeꞌe xa yo io kuu, xiaꞌan Spalu nuu se ka dakaka barcu jan xiꞌin nuu centurión jan:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Dito, yo io kuu xa vaxi‑ro. Dakuita‑ro barcu ya xiꞌin xa ndido‑i, te ñadu ni xaꞌa kuita chi nde mee‑ro kuú.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Juini daa n‑jaꞌan Spalu ñatu n‑jandixa ñaꞌa centurión jan chi naa xa n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan Spalu n‑jandixa‑s xa n‑jaꞌan se kuu xtoꞌo barcu jan xiꞌin se taxnuni nuu se ka dakaka barcu jan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Xaxeꞌe xa ñatu io vaꞌa yuꞌu mar ñuu nani Yuꞌu Ndute Vaꞌa jan xa kunukoo barcu jan yoo vixi, xijan kuu xa nadaa nga‑s ndoñuꞌu xa ntdaa‑s jaꞌan xa vaꞌa ka nux na kixi naꞌi koio‑da, te na kadayɨka se ka dakaka barcu jan xa na kixee koio‑da ɨnka ñuu país Creta jan. N‑ka kendoo‑s xa kunukoo barcu ijan yoo vixi. Fenice nani ñuu ijan. Do nuu keé ngandii ndeꞌa yuꞌu mar ñuu ijan.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 N‑ka jaꞌan‑s xa vatuka kixi naꞌi koio‑da chi n‑ka xani ini‑s xa ña tuu nax yaꞌa xaxeꞌe xa n‑nukuita kane vii tachi xajan‑i do norte. N‑ka natava‑s ancla xa na nakaka barcu jan, te vaxi naꞌi koio‑da nikanduu yuꞌu mar Creta jan.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Dijan xaku n‑kuu kane vii tachi xajan‑i do norte, te n‑kane ndeꞌe tachi xajan‑i do suroeste, te n‑ñuꞌu‑i barcu jan.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 N‑kixeꞌe ndeka‑i barcu jan juaꞌan. Xaxeꞌe xa ña ndaku xa kixi ka‑i do nuu vaxi‑i, n‑ka xejoon‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 N‑ka yaꞌa‑da do sur isla nani Clauda nuu yɨndido. Xaxeꞌe xa dani kane tachi jan, ndaꞌu n‑ka yaꞌa‑da xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi dakaku ñayiu.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka dandaa‑da barcu luchi jan, n‑ka xetniu se ka dakaka barcu yoꞌo xa n‑ka duku‑s barcu kaꞌnu jan xa maxku ñaꞌa tnanu. Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa jɨꞌɨn‑i nuu kaa ñuꞌu kuchi nuu nani Sirte te nduxi‑i ijan, xijan kuu xa n‑ka natuniꞌno‑s daꞌma barcu jan xa maxku kaka niꞌi ka‑i. N‑ka xejoon ntuku‑s xa ndeka ñaꞌa tachi jan juaꞌan do nuu juaꞌan‑i.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kɨu kuu uu ndeꞌe ka ntuku kane tachi, te ndeꞌe xendita barcu jan. Xaxeꞌe xa daa ntuku kuu n‑ka kixeꞌe‑s xa ka dakeé‑s xa ndido barcu jan nuu mar.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Te kɨu kuu uni xiꞌin ndaꞌa mee‑s n‑ka dakeé‑s ndatniu xetniu barcu hora xika‑i nuu mar xa nduñama ka‑i.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Jeen kɨu ña n‑ka xini‑da ngandii ni chudini. Xaxeꞌe xa yo ndeꞌe kane tachi te ndeꞌe n‑juun dau ñatuka n‑ka ñu ini‑da xa kaku koio‑da.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Jeen kɨu n‑kuu ña tuu nax ka xaxi‑da. Ijan dada n‑ndojuiin Spalu nuu‑da ntdaa‑da, te n‑jaꞌan‑s:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Juini daa n‑kuu, ko maxku yoo‑n chi ini ka, chi ni ɨɨn‑ro ma kuú. Diko ni barcu ya kuita.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Xini‑da xa duꞌa yaꞌa chi ingini n‑ki kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, Ia ndeka ñaꞌa mee‑da, te xinokuechi‑da nuu‑ia.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 N‑jaꞌan ángel jan nuu‑da: “Maxku yuꞌu‑n, Palu, chi io xa jɨꞌɨn‑n nuu Emperador. Xaxeꞌe ndoꞌo dakaku Ianyuux ntdaa se xñuꞌu xiꞌin‑n barcu ya”, kuu‑ia.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Xijan kuu xa koo kaꞌnu anu koio‑n. Xaxeꞌe xa kukanu ini‑da Ianyuux, jandixa‑da xa ndaa yaꞌa ná n‑jaꞌan ángel nuu‑da.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Diko ni xa kandeka tachi barcu ya jɨꞌɨn ɨɨn isla, te nduxi‑i ijan —kuu Spalu, n‑jaꞌan‑s.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Nu xaꞌun kɨu dada n‑ka kixee‑da mar nani Adria. Nde yaꞌa nde ijan ndeka ñaꞌa tachi juaꞌan. Naxa niu dava n‑ka tutnuni ini se ka dakaka barcu jan xa vax kuyatni koio‑da yuꞌu mar jan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 N‑ka dakeé‑s yoꞌo nuu ndute xa jini‑s nuu nadaa ndaꞌa kunu kaa‑té, te n‑ka xini‑s xa oko ndaꞌa kunu kaa‑té. N‑xika ka barcu jan itaꞌu, te n‑ka dakeé ntuku‑s yoꞌo jan ɨnka vuelta. N‑ka xendaꞌa‑s, te n‑ka xini‑s xa xaꞌun ndaꞌa kunu kaa‑té ijan.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka yuꞌu‑s xa na ñaꞌa kajuꞌun tnaꞌa barcu jan xiꞌin toto xndaa nuu mar, xijan kuu xa n‑ka dakeé‑s koon ancla nuu mar do yata barcu jan xa na nujuiin‑i, te n‑ka xo ndetu‑s xa na tuu chi n‑ka yuꞌu‑s na ñaꞌa yaꞌa koio‑s.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Xaxeꞌe xa n‑juini se ka dakaka barcu jan xa dakaku‑s mee‑s n‑ka nukuita‑s ka dandeé‑s barcu luchi dakaku ñayiu nuu mar. N‑ka kida nga‑s xa ancla ka dandeé‑s nuu mar do nuu barcu jan, ko ña ndaa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Xaxeꞌe xa daa ka kida se ijan, xiaꞌan Spalu nuu centurión xiꞌin nuu soldado‑s:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ijan dada n‑ka xaꞌnde soldado jan yoꞌo ndijun barcu luchi dakaku ñayiu, te n‑ka dayaa‑s xa juan keé‑i nuu mar.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ntanene ka n‑jaꞌan Spalu xa kaxi koio‑da. N‑jaꞌan‑s nuu‑da ntdaa‑da:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Xijan taꞌu‑da nuu‑n xa kaxi koio‑n chi ndoñuꞌu xa kaxi koio‑n na kuaꞌa na kundito‑n, chi ni ɨɨn‑ro ña tuu nax yaꞌa.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Spalu tnuꞌu yaꞌa, n‑tnɨɨ‑s ɨɨn tila te n‑jaꞌan‑s xa n‑kutaꞌu‑s nuu Ianyuux nuu‑da ntdaa‑da. Ijan dada n‑taꞌu‑s tila jan te n‑nukuita‑s xaxi‑s.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ijan dada n‑ka kukaꞌnu anu dava ka se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑da vaxi, te n‑ka xaxi‑s tuku.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Uu cientu uni diko xaun ɨɨn‑da xa ntdaa‑da.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xaxi‑da xa nde n‑ka chitu xiti‑da, n‑ka dakeé‑s trɨu ndido barcu jan nuu mar xa na nduñama ka‑i.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Nu n‑tuu, te n‑ka xini se ka dakaka barcu jan ñuꞌu yichi, ko ñayo‑s n‑ka najini ijan, ko n‑ka xini‑s xa n‑kuyatni‑s yuꞌu mar. N‑ka kida ɨnuu‑s xa dakaka koio ka‑s barcu jan jɨꞌɨn nu ma ndaku‑s xa xee koio‑s yuꞌu mar jan.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 N‑ka xaꞌnde‑s yoꞌo xndijun ancla, te n‑ka dandoo‑s nuu mar. Dɨuni n‑ka dataya‑s yutnu xetniu‑ro xa dakaka‑ro barcu. Ijan dada n‑ka nakata‑s daꞌma nuu yutnu xndodo nuu barcu jan xa na kaka‑i kixi yuꞌu mar jan.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ijan dada n‑xee‑i nuu n‑kɨu‑i meꞌñu uu nuu xika ndute xiti mar, te n‑xee‑i nuu io ñuꞌu kuchi. Ijan n‑nduxi nuu‑i. Ña n‑kuu ka xa kaka ka‑i. N‑kixeꞌe kukuechi diu‑i juaꞌan xaxeꞌe xa yo ndeꞌe tuxindee ñaꞌa ndute.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 N‑ka juini soldado xa kaꞌni koio‑sɨ presu xndeka‑s vaxi, xa maxku yoo se ijan kadanadari nuu ndute te kunu koio‑s,
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 ko ñatu n‑xejoon centurión chi n‑juini‑s xa kakú Spalu xa kuú‑s. N‑taꞌu tniu‑s xa se ka tuꞌa xa kada nadari‑s, kiꞌna ka‑s na keé koio nuu ndute xa na xee koio‑s nde nuu ñuꞌu yichi,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 te se ña ka tuꞌa xa kadanadari‑s, na nkodotuu koio‑s nuu yutnu n‑ñuꞌu xiti barcu jan xiꞌin ntaka yutnu n‑kee xa n‑tnanu‑i xa kandijun‑s se n‑ka xe juindodo nuu. Duꞌa n‑ka kida‑da xa n‑ka kakú‑da ntdaa‑da xa kuú‑da, te n‑ka xee‑da ɨɨn isla.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.